Grzech

Każda historia ma swoje ciemne strony. Każda tajemnica może pewnego dnia pociągnąć na samo dno. Każde wspomnienie może w końcu rozbić człowieka i jego świat na milion kawałków.

Czy jesteś gotów, by stanąć do walki z mrocznymi cieniami ludzkiego bytu?

Główną bohaterką powieści jest Aleksandra, rozwódka, samotnie wychowująca nastoletnią córkę. Mimo starań, ich relacje nie należą do najlepszych, gdy nadarza się okazja wyjazdu i odpoczynku od ostatnich zawirowań w ich życiu, korzystają z otrzymanej im szansy. Na szansę złapania oddechu od codziennych trosk i na chwilę odpoczynku.

Koniuszki, miejsce akcji powieści, to niewielka miejscowość, która ma swoje wady i zalety. Tu każdy zna każdego, nic się dzieje, a w powietrzu unosi się ta specyficzna aura sekretów i nagromadzonych emocji.

Nad mieściną pojawiają się ciemne, wręcz mroczne chmury, kiedy pierwsze morderstwo, a jakiś czas później drugie. Pojawiają się podejrzenia, kolejne teorie, ukradkowe szepty, poszukiwania. Nie tylko sprawcy tych mordów, ale również poszukiwania pewnej osoby, elementu łączącego przeszłość z teraźniejszością. Elementu, który był błędem młodości.

Są wyrzuty sumienia i żal. Są błędy przeszłości i nadzieje na lepszą przyszłość. Są również tajemnice, których odkrycie oznacza rozbicie życia na miliardy kawałków.

"Grzech" nie jest typowym kryminałem czy thrillerem. Jest to lekki thriller psychologiczny sprawnie zmieszany z powieścią obyczajową. Perfekcyjne połączenie duszącego mroku, grozy z ludzką psychiką, wspomnieniami, przeszłością i skrajnymi emocjami, które często nie pozwalają złapać tchu. Skrajnych emocji, które potrafią zmusić człowieka do różnych czynów i do wypowiedzenia różnych słów.

Książka trzyma w napięciu od początku do końca i doskonale oddaje zderzenie dwóch światów - odmienne spojrzenie na świat i problemy, język, priorytety.

Stworzony przez autorkę świat pozwala na poczucie przez czytelnika tego dreszczyku niepewności na skórze. Dzięki świetnie stworzonej historii i złożonym bohaterom, czytelnik może wraz z nimi odkrywać tajemnice tego miejsca i jego mieszkańców i krok po kroku zmierzać ku prawdzie skrywającą się za mgłą niedopowiedzeń i pozorów.

Jedno jest pewne - przez całą powieść autorka umiejętnie bawi się z czytelnikiem. Miesza, zbija z tropu, a gdy już wydaje się, że jest się pewnym kto?, co? i jak?, autorka zaskakuje w najmniej spodziewanym momencie. I czytelnik zostaje z niepewnością lub całkowitym zaskoczeniem po jakimś wydarzeniu.

Zakończenie powieści, nieszablonowe i zaskakujące, jest dodatkowym atutem tej historii.

"Grzech" to historia niby prosta, ale to tylko złudzenie. Zagadkowe morderstwo, zapach mroku i duszących tajemnic w powietrzu to jedynie wierzchołek góry lodowej, jaką jest codzienność tego niewielkiego miasteczka oraz bohaterów tej powieści.

"Grzech" jest powieścią godną uwagi i którą polecam miłośnikom zarówno powieści obyczajowych jak i lekkich kryminałów.

Przeszłość prędzej czy później da o sobie znać. Można próbować o niej zapomnieć, starać się zepchnąć wspomnienia w jak najdalsze zakamarki pamięci, a ona i tak uderzy w najmniej spodziewanym momencie w najsłabszy punkt, potem znowu człowiek musi zmierzyć się z tym co już było oraz wciąż zrani dotkliwie. Czy da się uwolnić od jej brzemienia? Ale może to ludzie sami wracając do pewnych wydarzeń nie pozwalając zabliźnić się starym ranom i wymierzają sobie karę się za coś co jest grzechem tylko w ich mniemaniu?

Z daleka od hałasu stolicy Ola pragnie odpocząć, sielska wiejska okolica dobrze prezentuje się na ekranie komputera i zachęca do odwiedzin. Zresztą nie tylko to kieruje kobietą, w tym konkretnym miejscu ma pewną sprawę do załatwienia i nie zamierza dłużej zwlekać. Oczywiście afiszowanie się z nieurlopowym celem wyjazdu nie wchodzi w grę, wszystko musi pozostanie jej tajemnicą. Wakacje rozpoczynają się inaczej niż Ola sobie zaplanowała, ale nic ją nie powstrzyma, nawet prośby córki. Powoli realizuje swój scenariusz, chociaż pewne incydenty zakłócają jego założenia, na przykład morderstwo w tak hermetycznym środowisku jest czymś niespodziewanym i wzbudza lęk oraz różnorodne domysły. Kto i dlaczego zabił Teresę, żyjącą wraz z rodziną na dziedziczonej od pokoleń ojcowiźnie? Nie tak wszystko miało przebiegać, zagrożenie staje się realne, chociaż nie ma konkretnej twarzy. Najlepszym rozwiązaniem byłby powrót do Warszawy, ale gdy jest się o krok od tego czego się pragnęło od lat trudno zrezygnować. Jeszcze tylko dzień, dwa i wszystko się wyjaśni, a później ... no właśnie czy będzie później?

Urokliwe jezioro, piękne lasy i wieś podobna do innych, w której mieszkańcy żyją podobnie jak gdzie indziej. Ale spokój jest tylko pozorny, pod zwyczajnością kłębią się niewypowiedziane emocje i niedopuszczane do głosu pragnienia. Gorące lato, znani nieznani sąsiedzi oraz rodzinne więzi, jednocześnie krępujące i naciągane do granic możliwości. Co może wydarzyć się w takich okolicznościach? "Grzech" Niny Majewskiej-Brown odpowiada na to pytanie w bardzo sugestywny sposób historią, w jakiej nie brak tajemnicy, zawiedzionych nadziei, zbrodni i brutalnej prawdy. Wzajemne związki kilkorga bohaterów powoli się zazębiają, chociaż początkowo nic nie zapowiada, że cokolwiek ich połączy. Spirala napięcia nakręcana jest powoli, ale nieustannie, nie ma chwili na złapanie oddechu, pomiędzy wierszami czai się nieokreślony niepokój, coś musi się wydarzyć. Emocjonalny tygiel podgrzewany jest do czerwoności, jedynie pewne niuanse zakłócają ciszę przed burzą. Najpierw pojawia się jedna ciemna chmura na jasnym do tej pory nieboskłonie, potem druga, w końcu uderza ostrzegawczy piorun, lecz jest już za późno by zapobiec zbrodniczej zawierusze. Autorka niezwykle obrazowo odtwarza cały łańcuch przyczynowy prowadzący do finału, niespodziewanego i prowokującego nowe pytania. "Grzech" nie jest jeszcze jednym kryminałem, bliżej mu do thrillera psychologicznego, rozgrywającego się wpierw w umysłach postaci, później przenoszonych na ich relacje z innymi i w końcu odzwierciedlonych w czynach. Podczas lektury trzeba być przygotowanym na fabułę, ukazującą ludzi takimi jakimi są - od przysłowiowej podszewki, w szczególności z wadami i tym co denerwuje nas u bliźnich oraz stawiania czoło temu co chcielibyśmy nie dostrzegać lub zapomnieć.

Uwielbiam Camillę Lackberg, i to między innymi dzięki notce wydawniczej, a mianowicie jej fragmentowi " Styl autorki, pełen humoru i odniesień do prowincjonalnej codzienności, przywodzi na myśl pisarstwo Camilli Läckberg." postanowiłam dać polskiej autorce szansę. Dodatkowo zaszeregowana do gatunku kryminał, thriller a nawet sensacja - zwiastowała dobrą rozrywkę. Muszę wam powiedzieć, że czuję się oszukana. Gdzie ta sensacja? Gdzie ten thriller? Czy tak właśnie

określamy życie szarych ludzi polskiej prowincji? Bo ta książka była niczym innym jak powieścią obyczajową (z dreszczykiem).

Aleksandra samotnie wychowuje szesnastoletnią córkę. Pięć lat po odejściu męża nadal ma mu za złe, że porzucił ją dla młodej sąsiadki mieszkającej dwie klatki obok. Pewnego dnia oglądając telewizję Ola widzi dziewczynę wyglądająca jak ona sama kilkadziesiąt lat wcześniej. Podobieństwo zwala ją z nóg. Czyżby w końcu udało jej się odnaleźć córkę, której szukała tyle lat? Dziewczynkę, którą jej odebrano tuż po porodzie? Niewiele myśląc postanawia ją odszukać. Wynajmuje domek nad jeziorem w miejscowości z której pochodził materiał telewizyjny. Niezrażona jest nawet tym, że w okolicy dzieją się różne dziwne rzeczy. Ktoś podpala stogi siana, a na płocie sołtysa znaleziono trzy martwe koty.

Razem z córką wybierają się na wakacje. Czy kobiecie uda się odnaleźć córkę? Czy te poszukiwania nie narażą na niebezpieczeństwo jej rodzinę?

Na pewno wielkim plusem tej książki jest jej okładka. Tutaj wydawnictwo spisało się na medal. Patrząc na ten piękny obrazek naprawdę możemy przypuszczać, że będziemy mieć do czynienia ze znakomitym thrillerem lub powieścią kryminalną. Sam początek książki wróży równie dobrze. Przedzieramy się przez las wraz z samotną kobietą, razem z nią patrzymy w oczy śmierci. Również opis książki i wszystkie chwyty marketingowe zwiastowały zupełnie co innego. Więc co serwuje nam autorka?

"Grzech" jest niczym więcej niż powieścią obyczajową. Przez trzy czwarte książki poznajemy naszych głównych bohaterów. Autorka lubi zagłębiać się w detale. Takie bzdety jak kolor filiżanek czy chociażby ciągłe przypominania, że bohaterka nosiła sandały z koralikami niestety bardzo męczą, szczególnie czytelnika, który spodziewał się obiecywanej wartkiej akcji.

Powiem szczerze, nie mam nic przeciwko warstwie obyczajowej jeśli jest wiarygodna. Niestety największą wadą tej książki jest właśnie brak autentyczności.

Nie ma tu ani jednego bohatera, który wydawał by się realny, również relacje pomiędzy ludźmi są nierzeczywiste i zdystansowane, nawet w przypadku najbliższej rodziny. Gdybym popatrzyła z boku na Olę i jej córkę Monikę nigdy bym nie powiedziała, że są ze sobą spowinowacone. Monika jest w trudnym wieku, buntuje się jak każda nastolatka, ucieka z domu, przeklina, nie uczy się. Pewnego dnia postanawia zamieszkać wraz ze swoim chłopakiem na squacie. A co na to jej matka? Zamiast zabrać kieszonkowe i przetrzepać przez tyłek to jeszcze pyta córkę na ile pieniędzy liczy..O co kaman?

Córka wyprowadza się do ojca, a ta daje jej wolne światło. Dlaczego? Otóż nie dlatego, żeby dziewczyna odebrała życiową nauczkę, tylko ona będzie mieć więcej czasu na swoje poszukiwania. Nawet jak już wyjechały razem to zachowywały się bardziej jak koleżanki. Czy kochająca matka chciałaby się pozbyć córki by przemierzać wioskowe sklepy w poszukiwaniu porzuconego dzieciaka? Czy raczej zwierzyła by się, tej w końcu najbliższej osobie, i poprosiła o pomoc?

Przejdźmy teraz do Laury, ekspedientki w sklepie. Ta 26-letnia dziewczyna nie ma przed sobą przyszłości. Rodzice prowadzą gospodarstwo, które kiedyś przejdzie na nią, ale do tego czasu musi im pomagać, gdyż wraz z wiekiem nie są w stanie podołać wszystkim obowiązkom. Laura to jeden z największych literackich wampirów energetycznych jakie spotkałam w mojej czytelniczej karierze. Jest tak depresyjną i pesymistyczną postacią, że ze stron książki naprawdę wieje chłodem. Również jej relacja z rodzicami to nic innego jak fałsz. Nie ma tutaj ani miłości, ani zaangażowania. Po prostu kilka bytów żyjących obok siebie. Słabe.

Powiem szczerze. "Grzech" jest pierwszą książkę, w której nie spodobała mi się ani jedna postać. ANI JEDNA, wszystkie są przerysowane, fałszywe i po prostu nie da się im zaufać.

Drażnił mnie również język. Nie czytałam wcześniejszych powieści autorki, jednak troszkę pogooglowałam i wiem, że dobrze czuje się w konwencji obyczajowo-komediowej. I niestety to widać. Czytamy o morderstwach, czynach przestępczych, uprowadzeniu, mafijnych porachunkach i to wszystko napisane jest tak lekkim, wręcz żartobliwym stylem. Autorka serwuje nam porównania na zasadzie : rozwaliła się jak żaba na liściu, używa przestarzałego języka młodzieżowego wzmacniając go przekleństwami, używa zbyt licznych metafor, w ten sposób, że czytelnik w końcu przestaje zwracać uwagę na to, że fabuła toczy się wokół zdarzeń które były tragiczne. To kolejny czynnik, który odbiera książce wiarygodność. Kolejnym jest szafowanie stereotypami.

Obraz polskiej wsi w powieści jest wprost groteskowy. Jeszcze tak naszpikowanej stereotypami powieści nie czytałam. Nie wiem czy tu wychodzą własne kompleksy czy po prostu niewiedza, jednak mieszkańcy małych miejscowości powinni poczuć się obrażeni. Polska prowincja w "Grzechu" to kartoflisko rodem z "Kronik Jakuba Wędrowycza"- Pilipiuka. Gorzała się leje na potęgę, dokoła ciemnogród i zacofanie, chusty na głowach i bieganie do kościoła. Wszędzie pety i ugory, ciemniaki i gumiaki, brak postępu, brak wiedzy.. czyżby autorka próbowała osadzić fabułę powieści kilkadziesiąt lat wstecz? Córka sołtysa jest zwykła (...) , jej chłopak to napakowany przygłup, który szczerzy zęby do laski ze stolicy, Laura pracuje w blaszaku, jej matka biega na zdrowaśki do Kościoła, ojciec siedzi na kanapie, baby stoją przy płotach i plotkują, wszędzie bida z nędzą i marazm. Wiem jak wygląda polska wieś, stanie na miedzy by obgadać sąsiada dawno się skończyło, ba nawet dotarła tam moda z miast. Ludzie są wykształceni a gospodarstw z jedną krową jest naprawdę niewiele. Teraz być rolnikiem to niezły zarobek- wystarczy popatrzeć na sprzęt gospodarski.

Oh koniec już tego narzekania. Napiszę teraz o mocnych stronach. A konkretnie o jednej. O zakończeniu. Przyznam, że nie tego się spodziewałam i byłam bardzo zaskoczona. Zdecydowanie jest najmocniejszym punktem tej powieści.

Jak chcecie spróbować to przeczytajcie pierwsze 80 stron a potem akapit zakończenia ;) Resztę można sobie darować, no chyba że lubicie marnować czas.

Aleksandra jest nauczycielką. Razem z córką mieszkają w bloku. Kobieta rozwiodła się ze swoim mężem. Paweł z o wiele młodszą kobietą zamieszkał w dwie klatki dalej, doprowadzając Olę do złych emocji. Kobieta samodzielnie wychowuje szesnastoletnią Monikę, która przechodzi okres buntu. Nie potrafią się dogadać, ani porozumieć, a kłótnie między nimi wybuchają o byle co. Ola czuje się niepotrzebna i zagubiona. Nie rozumie dlaczego z jej słodkiej córeczki, wyrosła zbuntowana nastolatka.

Pewnego dnia kobieta zauważa w telewizji coś co przekuwa jej uwagę, coś co związane jest z jej przyszłością. Nie waha się ani chwili i wraz z córką wyjeżdżają na wieś do małego domku nad jeziorem, w otoczeniu lasów. Aleksandra chce rozwiązać sekret, który skrzętnie skrywała przed innymi.

Koniuszki pod Wsiowej od zawsze były spokojnym miejscem. Piękne krajobrazy i spokój przyciągały do siebie wczasowiczów. Jednak ten sielski nastrój niszczy bestialskie morderstwo trzech kotów, które zostały zawieszone na płocie sołtysa. Sprawca ich krwią, napisał na chodniku ''uważaj''.

Na mieszkańców pada strach i każdy wysnuwa własne domysły.

Aleksandra i Monika po przyjeździe na wieś, szybko stają się uczestnikami kolejnej tragedii we wsi. Jakiś czas później w lesie zostają odnalezione zwłoki kobiety, która prawdopodobnie została zamordowana.

Czy Ola rozwiąże zagadkę sprzed lat? Kto stoi za morderstwami we wsi?

Powieść ukazuje nam relację pomiędzy dzieckiem, a rodzicem. Jedna strona chce żyć po swojemu i zmienić coś w swoim życiu, a druga strona chce dobrze dla swoich dzieci. Jednak różnią się poglądami na różne sprawy i przez to dochodzi między nimi do zgrzytu.

We wsi mieszka dwudziestoletnia Laura. Dziewczyna mieszka z rodzicami i pomaga im w gospodarstwie. Jednocześnie pracuje do późna w sklepie wielobranżowym. Laurze nie odpowiada takie życie i nie rozumie swoich rodziców, którzy nic nie chcą zmienić. Dziewczyna marzy o lepszych perspektywach na swoje życie. Mała wioska, zabita dechami nie jest szczytem jej marzeń. Laura pragnie wyjechać do Anglii i prowadzić tam lepsze życie.

Joanna jest córką sołtysa wsi Koniuszko. Dziewczyna uważa się za gwiazdę i każdego traktuje w pogardliwy sposób. Jest przekonana o własnej słuszności i umiejętnie lekceważy innych. Nawet własnych rodziców, którzy pozwalają jej na wszystko. Asia jest w związku z Danielem, który wozi się niezłą furą. Dziewczynie to wystarcza, nawet jeśli chłopak codziennie ją poniża.

W książce możemy bliżej się przypatrzeć mieszkańcom wsi. W miejscu gdzie nic się nie dzieje, każdy temat jest dobry do obgadania. A to wczasowicze, a to córka sołtysa, czy ostatnie wydarzenia. Nic nie umknie kobietom z wioski dla których jedyne ciekawe zajęcie, to plotki.

''Grzech'' pochłonęłam w jeden dzień. Zdecydowanym plusem tej książki jest to, że czyta się ją szybko.

Jednak przez większość książki mało się działo. Miałam wrażenie, że czytam dobrą obyczajówkę niż thriller. Nie mogę jednak odmówić autorce, dobrze wykreowanych postaci. Każda z nich była wyrazista i bardzo realna. Dla mnie samej przyjemnością było obserwowanie ich życia.

Im bliżej końca książki, tym więcej się działo. Miałam pewne podejrzenia co do sprawcy tych wydarzeń, jednak autorka tak umiejętnie mieszała, że traciłam na pewności siebie. Końcówka za to zwala z nóg! Jednak nie radzę zaglądać na ostatnią stronę, bo stracicie przyjemność z czytania.

''Grzech'' nie ma wartkiej akcji. Ma mało nieoczekiwanych zwrotów akcji, ale czyta się ją łatwo i zdecydowanie wciąga. Warto po nią sięgnąć i warto jeszcze do niej powrócić.