Gdybym tylko schudła

Każdy z 10 rozdziałów został podzielony na trzy powiązane części. Rozdział rozpoczyna się od historii kobiet borykających się z konkretnym problemem i podejmujących próby zrzucenia zbędnych kilogramów. W drugiej części rozdziału autorki, Elżbieta Lange i Marta Sadkowska, w trakcie wspólnej rozmowy przeprowadzają wnikliwą analizę i wyznaczają drogę o osiągnięcia wymarzonego celu. W ostaniom etapie opisane są konkretne porady, zadania i ćwiczenia. W sposób bardzo przejrzysty dzięki wypunktowaniu, miejscu na własne notatki możemy zreorganizować swoją zmianę. W ostatnim rozdziale autorki omówiły rolę mediów w kreowaniu wizerunku dzisiejszej kobiet oraz przytaczają wywiad z Dorotą Wellman o byciu w zgodzie ze sobą i sukcesie w mediach.

Książka skierowana jest do szerokiej grupy odbiorców, którzy mogą znaleźć wiele istotnych informacji. Autorki przedstawiły bardzo szeroką tematykę związaną również dietą cukrzycową, chorobą Hashimoto, zaburzeniami odżywiania - anoreksją i bulimią. W książce znajdziemy porady dla kobiet w ciąży oraz porady dla matek, gdzie dokładnie omówiono konsekwencje niewłaściwych komunikatów żywieniowych.

Książka zmusza do myślenia i wskazuje w jaki sposób możemy się zmienić, aby osiągnąć zamierzony cel. Nie znajdziecie tam jednak typowych przepisów kulinarnych, czy planów dietetycznych, ponieważ autorki próbują dotrzeć do źródła problemów żywieniowych, które często blokują proces naszej ewolucji.

Gdybym tylko schudła... Przestań się zadręczać. Zacznij żyć i... chudnąć.

Elżbieta Lange, Marta Sadkowska

Wyd. Zwierciadło

Kulinaria (dietetyka) i psychologia to dwa moje ulubione tematy. Kiedy okazało się, że w książce wydawnictwa Zwierciadło oba tematy są ze sobą zsyntetyzowane była to dla mnie prawdziwa uczta intelektualna.

Książka składa się z dziesięciu rozdziałów: dziewięć z nich to historie kobiet, w których z łatwością można się odnaleźć - ja siebie odnalazłam w większości, co odkryłam z wielkim smutkiem ale też dało mi to sporo przestrzeni do rozmyśleń a więc i poprawy. Pod każdą historią jest rozmowa między dziennikarką Martą Sadkowską piszącą o zdrowiu, urodzie i diecie a psychodietetykiem, couchem zdrowia Elżbietą Lange. To właśnie te rozmowy zmuszają do wielu refleksji. Dowiadujemy się z tych rozmówi nie tylko o prawidłowym sposobie odżywiania, ale też o najnowszych badaniach, o wpływie psychologicznych aspektach na nasze jedzenie - o tym jak przeszłość wywiera wpływ na to, jak jemy dziś, jak bardzo widać czy jesteśmy (głównie my, kobiety) ważne dla siebie karmiąc się czy raczej traktujemy się przedmiotowo katując się dietami a tym samym poddając się obsesyjnej kontroli. A ciągła kontrola pozbawia nas kontaktu z własnym ciałem.

Gdybym tylko schudła... nie jest zwykłą książką o odchudzaniu. W zasadzie ona w ogóle nie jest o odchudzaniu. To książka, która otwiera oczy i kieruje je na swoje własne zdrowie, swój komfort psychiczny, relacje z własnym ciałem. Relacja z samym sobą jest najtrudniejszą relacją, ponieważ od każdego innego da się uciec, ale od siebie samego nie. Dlatego warto o tą relację zadbać. Zatroszczyć się. Zacząć od podstaw: od karmienia, od emocji, od kontroli i wyluzowania. Akceptacji.

Zwieńczeniem wszystkich opisanych historii i rozmów jest krótki wywiad z osobą medialną, osobą moim zdaniem absolutnie fantastyczną, która inspiruje wiele, choć moim zdaniem zbyt mało kobiet - jest to wywiad z Dorotą Wellman, znaną m. in. z programu Dzień Dobry TVN.

Czuję, że gdybym napisała, że polecam tą książkę każdej kobiecie to za mało. Napiszę więc, że zanim sięgnęłam po tę książkę jadłam o jakieś 500kcal więcej, mimo, że jestem prawie pięć miesięcy po porodzie - a w czasie ciąży miałam cukrzycę ciążową insulinozależną (niemal 100 jednostek). Ta książka uświadomiła mi, że jedząc tak, jak jadłam do tej pory niebawem moje dzieci będą miały otyłą mamę z cukrzycą typu 2. I że to, co jem nie ma nic wspólnego z prawdziwym, zdrowym jedzeniem. I że można być niedożywionym, jedząc dużo. W dzisiejszych czasach niestety liczy się ilość a nie jakość - nie dziwi więc, że ilość a nie jakość determinuje nasze życie w kontekście holistycznym... Ja tak nie chcę. Dla siebie, dla dzieci. Odkurzyłam więc zestaw do robienia jedzenia na parze, blender... poczułam na nowo smak prawdziwej marchewki... Koktajlu bananowo-szpinakowego... I czuję się fantastycznie! I tego właśnie Wam życzę.

[Adres usunięty]

[Adres usunięty]