Fake it

Fake it to ciekawa i intrygująca lektura zarówno dla młodzieży, jak i dla starszych. Napisana lekkim i przystępnym językiem, dzięki czemu książkę czyta się bardzo szybko. Porusza ważne tematy, o których powinno się mówić. Autorka ma w sobie wielki potencjał i trzymam kciuki za jej dalszy rozwój.

Całość: [Adres usunięty]

Sandra Nowaczyk to bardzo młoda autorka, która zadebiutowała już jakiś czas temu powieścią "Friendzone". Miałam już okazję i przyjemność ją czytać i muszę przyznać, że ogromnie mi się podobała. Byłam zaskoczona, że tak młodziutka dziewczyna umie pisać tak dobrze i potrafi stworzyć fascynującą historię, która na długo pozostaje w pamięci czytelnika. To właśnie dlatego tak czekałam na kolejną książkę Sandry Nowaczyk. Kiedy tylko pojawiły się pierwsze zapowiedzi "Fake it", wiedziałam, że koniecznie muszę to przeczytać. Miałam ogromne oczekiwania co do tego tytułu i liczyłam na poruszającą opowieść. Czy autorka zachwyciła mnie swoją nową pozycją? Zapraszam do zapoznania się z dalszą częścią recenzji, z której z pewnością się tego dowiecie.

Sparks - główna bohaterka książki, postanawia popełnić samobójstwo. Nie wyobraża sobie kolejnych dni cierpienia. Dla niej życie straciło sens wiele lat temu, kiedy zniknęła jej mama. Dziewczyna jest pewna swojej decyzji, ale nie przewiduje, że wkrótce spotka kogoś kto za wszelką cenę będzie chciał ją uratować. Tylko, że Sparks nie chce być uratowana. Czy pojawienie się w jej życiu tej osoby jest zwykłym zbiegiem okoliczności czy może przeznaczeniem, w które bohaterka absolutnie nie wierzy? Czy jest jeszcze jakaś szansa dla zagubionej nastolatki?

Autorka poruszyła w swojej książce bardzo trudny temat, ale zrobiła to w niesamowicie lekki sposób. Samobójstwo jest niezwykle wrażliwym wątkiem, ale z pewnością potrzebnym w powieściach dla młodzieży. Żyjemy w czasach kiedy coraz więcej młodych ludzi myśli o odebraniu sobie życia, a część z nich rzeczywiście to robi. Pozycje takie jak "Fake it" mogą pokazać zagubionym nastolatkom, że zawsze jest jakieś wyjście - nawet jeśli bardzo trudno je dostrzec. Takie książki uczą, że śmierć nie jest rozwiązaniem, a ucieczką od przeciwności losu. Pokazują, że bez wątpienia warto stawiać czoła wszelkim problemom i czekać na dzień, w którym zamiast chmur na niebie pojawi się słońce. Fabuła z jednej strony mocno chwyciła mnie za serce, jednak z drugiej wydawała mi się nieco naciągana. Cała ta opowieść o bratniej duszy i wręcz czytaniu sobie w myślach jakoś niespecjalnie do mnie przemówiła. Sandra Nowaczyk zapewne chciała postawić na oryginalność, ale niestety w moim odczuciu znacznie osłabiło tę pozycję.

Główna bohaterka jest bardzo poprawnie wykreowana, ale nie wiedzieć czemu nie potrafiłam jakoś szczególnie się do niej zbliżyć. Sparks nie wywołała we mnie tylu emocji ile bym chciała i byłam raczej zawiedziona jej osobą. Myślałam, że jej historia trochę bardziej mnie poruszy i sprawi, że nie będę mogła o niej zapomnieć, jednak wydaje mi się, że za kilka tygodni ciężko będzie mi przypomnieć sobie jej imię, a co dopiero przygody jakie ją spotkały.

Język jakim posługuje się autorka jest prosty i lekki co jest jedną z większych zalet tej książki, ponieważ dzięki temu powieść czyta się niezwykle szybko. Byłam zaskoczona, że "Fake it" liczy tylko niecałe trzysta stron, spodziewałam się raczej dłuższej lektury, ale oczywiście nie miało to dla mnie większego znaczenia. Styl Sandry Nowaczyk jednoznacznie sugeruje, że "Fake it" jest pozycją zdecydowanie skierowaną do młodzieży, choć myślę, że starsi czytelnicy, którzy lubią młodzieżówki, również znajdą w niej coś dla siebie.

Podsumowując - historia Sparks niewątpliwie miała potencjał, ale według mnie autorka nie udźwignęła tego tematu. Pani Sandra Nowaczyk wplotła tutaj elementy, które jak dla mnie nie do końca pasowały do całości. Niestety "Fake it" okazało się dla mnie sporym rozczarowaniem - na pewno spodziewałam się czegoś dużo lepszego, zważywszy na to jak bardzo spodobało mi się "Friendzone". Oczywiście nie skreślam autorki i trzymam za nią kciuki. Jeśli na rynku pojawi się jej kolejna książka, bardzo chętnie po nią sięgnę.

Sparks nie chce już żyć, nie ma powodu, by chodzić po tym świecie. Wszystko zaplanowała, ostatnią rzeczą, jaką zrobi, będzie odwiedzenie wróżki, by przekonać samą siebie, ale też hochsztaplerkę, że nie ma magii, jest tylko nauka. W poczekalni dziewczyna poznaje swoją rówieśniczkę. Indie intryguje Sparks, jest zupełnie inna od niej, a jednak dziewczyna czuje, że nieznajoma jest jej bliska. Po wyjściu od wróżki Sparks zostaje zaczepiona przez Indie, która prosi, by poczekała z wykonaniem swojego planu jeden dzień. Jeśli przez te dwadzieścia cztery godziny, które spędzą razem, nic się nie zmieni, Sparks będzie mogła się zabić.

Fake it Sandry Nowaczyk to powieść młodzieżowa, w której główną bohaterką i narratorką jest nastoletnia Sparks. Dziewczyna nie jest szczęśliwa, nie ma znajomych, nowa partnerka ojca jej nie znosi, a sam ojciec nie wie, jak sobie radzić z córką. Sparks jest zamknięta w sobie, wierzy jedynie w naukę, nie dopuszcza do siebie myśli o tym, że na świecie mogą istnieć rzeczy, których nie da się logicznie wyjaśnić.

Historia rozpoczyna się w momencie, gdy Sparks postanawia, że ze sobą skończy. Ostatnim zadaniem, jakie sobie wyznaczyła, są odwiedziny u wróżki. Tu poznaje Indie. Ta dziewczyna jest zupełnym przeciwieństwem Sparks – jest nastawiona pozytywnie do wszystkiego, ma nadzieję, że uda jej się przekonać nową koleżankę do zmiany zdania. Jest otwarta, szczera i zdeterminowana. Powieść pokazuje czas, jaki dziewczyn spędziły razem, jak zmieniały się pod wpływem siebie nawzajem i jak odkrywały tę drugą osobę.

Książka pokazuje nie tylko dziewczynę z myślami samobójczymi, prawdopodobnie w depresji. To powieść także o tym, że los jest nieprzewidywalny i stawia na naszej drodze różne nowe wyzwania i osoby, które potrafią zmienić nasze życie. Jest też pewien nietypowy wątek w tej opowieści. Dziewczyny łączy coś na kształt telepatii. O czym pomyśli Sparks, to robi Indie, przyciągają się myślami i doskonale rozumieją, mimo że Sparks robi wszystko, by pozostać obojętną na tę dziwną siłę. To dziwny wątek, który nie do końca został wyjaśniony. Może mieć związek z pokrewieństwem dusz, jednak rozbudowano go do tego stopnia, że momentami wygląda na przerysowany.

Plusem powieści jest zakończenie. Nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. Podoba mi się też sam pomysł na książkę, choć momentami jest dość przewidywalny. Mimo wszystko dobrze, że mówi się o tego typu rzeczach jak myśli samobójcze u młodzieży. To ważne, bo w dzisiejszych czas młodzi ludzie mają coraz więcej problemów, z którymi nie potrafią sobie radzić, a jedyne rozwiązanie, jakie widzą, to pozbyć się ich wszystkich i skończyć ze sobą.

Minusem powieści jest styl autorki. Część dialogów była pisana jakby na siłę, wypadały sztucznie. Dziewczyny ciągle zwracały się do siebie, używając imion. Kto w normalnym świecie zaczyna każdą wypowiedź od imienia rozmówcy? Po drugie nie do końca nadążałam za zmianami ich nastrojów – gdy jedna była buntownicza, druga spokojna, by za dwie linijki role się odwróciły. Wypadało to nienaturalnie i męczyło mnie podczas czytania.

Gdyby brać po uwagę jedynie temat powieści, to Fake it jest książką godną uwagi, bowiem zwraca uwagę na problemy młodych ludzi, myśli samobójcze, depresję. Niestety to raczej średnia młodzieżówka, która chwilami wygląda na przekombinowaną. Jeśli nie przeszkadzają wam pewne mankamenty, możecie sięgnąć po tę pozycję. Warto też pamiętać, że autorka jest jeszcze młodą dziewczyną, nastolatką. Skoro w tym wieku pisze książki, poruszając w nich trudne tematy, to ciekawe, co będzie za kilka lat.

Nastolatki w swoich notatnikach (jeśli takie prowadzą) zapisują najczęściej myśli i uczucia. To, co ich dręczy, ale też, co sprawia im radość. Sparks nie jest jednak typową nastolatką. Jak sama twierdzi, nie ma emocji, które mogłaby opisać. Zniknęły one dawno temu wraz z odejściem matki. Sparks wierzy jedynie w liczby, wzory i równania. To właśnie nimi zapełnia swoje notatniki. W umyśle dziewczyny miłość, przyjaźń i pokrewieństwo dusz znajdują się w tej samej szufladzie, co przeznaczenie, magia i bajki dla dzieci- są według niej całkowicie abstrakcyjne i nierealne. Sparks postanawia udowodnić, że czary są bujdą. Ma to być dla niej ostateczny triumf logiki nad magią. Dziewczyna udaje się do wróżki, która ma przepowiedzieć jej przyszłość. Cały dowcip polega na tym, że dziś wieczorem Sparks postanowiła zakończyć swoje życie…

Jedno nieoczekiwane spotkanie zmienia jednak całkowicie bieg wydarzeń. Poznana przypadkowo Indie wymusza na Sparks przełożenie samobójczych planów o 24 godziny. To doba, którą mają spędzić razem. 24 godziny, które mogą zmienić wszystko. Znam z innych książek podobny schemat, gdzie w określonym z góry przedziale czasu jeden z głównych bohaterów ma przekonać drugiego, że warto żyć. Tu jednak fabuła nie jest aż tak oczywista. Każda kolejna godzina, ujęta jako osobny rozdział, nie jest zapisem niezwykłych pełnych nadziei i optymizmu przygód, czy ekstremalnych doznań, lecz ma charakter bardziej filozoficzny. W tym konkretnym przypadku, to co robią bohaterki ma drugorzędne znaczenie. Liczą się raczej ich rozmowy i wnioski do jakich dochodzą. Bardzo istotne (i liczne) okazały się również monologi Sparks, ukazujące wewnętrzną walkę i przemianę jaka w niej zachodzi.

Od pierwszej strony czytelnika zaskakuje ponury, niemal mroczny klimat książki, przesycony smutkiem, widmem poczucia winy i obezwładniającą pustką. Pierwszoosobowa narracja pogrążonej w głębokiej depresji nastolatki, dodatkowo potęguje to uczucie, a czytelnicy, którzy podobnie jak ja, oczekiwali czegoś zbliżonego klimatem do „Friendzone”, będą w głębokim szoku. W swojej nowej książce Sandra Nowaczyk pokazuje nowe, o wiele mroczniejsze oblicze. Zaskakuje kontrowersyjnymi tematami, które odważnie rozwija. Nie owija w bawełnę i nie boi się zadawać mocnych emocjonalnych kopniaków bohaterom i czytelnikowi. Kompletnie nie tego się spodziewałam, a kontrast między tą pozycją, a słodkim i uroczym „Friendzone”, był tak ogromny, że przez długi czas miałam wrażenie, że czytam książkę zupełnie innej autorki. W „Fake it”, Sandra ujawnia zainteresowanie psychologią i ezoteryką, ale udowadnia też, że potrafi napisać emocjonalnie ciężką i wypełnioną po brzegi filozoficznymi myślami książkę i wychodzi jej to równie dobrze (a może nawet lepiej) co young adultowy romans. Prawdziwy literacki kameleon. Czuję, że ta dziewczyna jeszcze nie raz nas zaskoczy.

O CZYM? „Fake it”, to zapis 24 godzin, które spędzają wspólnie dwie przypadkowo poznane osoby- Sparks i Indie. Jedna z nich chce odebrać sobie życie, a druga za wszelką cenę usiłuje do tego nie dopuścić. Ich relacja jest specyficzna, bo choć dopiero się poznały, mają wrażenie jakby spotkały się już wcześniej. Jakby były pokrewnymi duszami. Od pierwszej chwili czuć między nimi niesamowitą więź i chemię, coś w równym stopniu magicznego, co niepokojącego. Ich wspólna historia jest krótka, ale naszpikowana emocjami i całkowicie wstrząsająca. Nie jest to książka, którą łatwo ocenić, bo skala uczuć w trakcie lektury skrajnie się waha. Były fragmenty, które wydawały mi się nudnymi zapychaczami, ale też takie, które czytałam z wypiekami na policzkach. Szokujące i wbijające w fotel zakończenie, skłoniło mnie jednak do stwierdzenia, że nie jest to książka, którą można zamknąć w sztywnych ramach szkolnej oceny. To historia brutalna i kontrowersyjna, o której można dyskutować przez długie godziny i analizować szczegółowo poszczególne wątki. Nie tyle ma się po prostu spodobać, co poruszyć coś w naszym wnętrzu, skłonić do głębszych przemyśleń. Ta historia nie kończy się kropką lecz znakiem zapytania. Szokiem, a jednocześnie niewiadomą. I choć nie potrafię jej jednoznacznie ocenić, wiem, że nigdy jej nie zapomnę i Was czeka dokładnie to samo, bez względu na to jak odbierzecie tą historię.

"Zamykam oczy.

Niech ta chwila trwa wiecznie."

Kiedy poznałam Friendzone byłam bardzo zauroczona językiem i stylem autorki. Zapragnęłam więc sięgnąć po nową jej powieść raz dwa. Szybko jednak mój zapał osłabł... Lektura, choć z opisu wydawała mi się bardzo intrygująca, wyróżniła się mocno od poprzedniej książki. Przede wszystkim opisuje losy nastoletniej dziewczyny, Sparks, która pragnie popełnić samobójstwo. Kiedy na jej drodze pojawia się Indie, dziewczyny ciągnie coś do siebie.

Akcja powieści rozkręca się powoli. W sumie to, ta lektura jest dla mnie mało wciągająca. Owszem, opowiada o losach przyziemnych, dotykających naszych nastolatków dzień po dniu, aczkolwiek mimo wszystko nie czułam większego zainteresowania podczas jej czytania. Sparks na początku była strasznie zbulwersowaną nastolatką. Na wszystko się wściekała, do wszystkich miała pretensje. Owszem wiem, że powieść wnosi do akcji właśnie taką bohaterkę, lecz pomimo wszystko jej zachowanie jest dla mnie bezcelowe i głupie.Wiem na czym polega jej tok rozumowania, ale dziewczynie po prostu jest potrzebna pomoc specjalisty, a nie jakaś nieznajoma dziewczyna, która sama nie potrafi się określić. Nie przemawia do mnie fabuła powieści..

"Indie jest wszędzie, a ja zaciskam wszystkie mięśnie. Nie mogę wytrzymać dłużej.

Naprawdę nie ma nic. Nic oprócz niej.

Ogólnie powieść doczytałam, aczkolwiek raczej do niej nie wrócę. Tym razem nie wciągnęłam się w akcję ani nie polubiłam bohaterów tak, jak powinnam. Myślę jednak, że młodszym czytelnikom, lektura się spodoba. Opowiada o pięknej przyjaźni, która rodzi się niespodziewanie, lecz może trwać na długo. Polecam powieść biorąc pod uwagę jej zakończenie, które mnie z całej powieści najbardziej zaciekawiło. Nie wiem czy sięgnę po inne lektury tej autorki. Jest młoda i ambitna oraz pełna pasji. Lubię to i doceniam. Zobaczymy czy będzie mi po drodze z tą autorką zwłaszcza, że pierwsza jej powieść była bardzo piękna.