Emocje. To, o czym dorośli Ci nie mówią

Emocje. To, o czym dorośli Ci nie mówią

Wybaczcie, że zacznę od pytań, ale czy wiecie, z czego zrobiony jest człowiek? Czym jest układ nerwowy? Po co nam smak? Po co te emocje? Na to i wiele innych ważnych pytań odpowiedź znajdziesz właśnie w książce „Emocje. To, o czym dorośli ci nie mówią”. Na rynku na pewno znajdzie się masa świetnych książek edukacyjnych, ale w moje ręce trafiła właśnie ta z wydawnictwa Publicat.

Żeby to źle nie zabrzmiało to testerem była moja Helenka i moja skromna osoba. Jak zobaczyłam na Instagramie recenzje do tej książki, to moja głowa oszalała i pouczyłam się, jakbym cofnęła się w czasie. No tak fantastycznej książki to nie widziałam od lat (nie widziałam też innych, ale dziś właśnie o tej), Będąc w kuchni słyszę śmiech z pokoju córki i pytam się co ją tak rozbawiło, a ona pokazuje mi dialogi, jakie są w książce napisane w taki zabawny sposób, że sama nie mogłam przestać czytać kolejne i kolejne. Książka poza mnóstwem cudownych obrazków posiada wiele różnych eksperymentów do zrobienia np. przez nas samych i jaki wywoła efekt, co jest dziś bardzo potrzebne, bo np. moja córka jest wzrokowcem jak zobaczy i sama coś sprawdzi lepiej zapamięta. Naszym ulubionym eksperymentem było wywołanie obrzydzenia, mając budyń czekoladowy, ale wyniki to już sami sprawdzicie. Śmiechu było naprawdę długo. Poza tym dowiesz się, jaki żart z gatunku tych głupich może spowoduje, że dziadek wyskoczy z kapci? Kolejna lekcja, jaka nam się podobała to ta o neuronach, a przykład przeczytasz na podstawie dwóch osób Bolka i Tosi.

Przykład z książki:

Bolka wszyscy w szkole uważają za łobuza, ponieważ krzywdzi kolegów i koleżanki, nie uważa na lekcji oraz często się denerwuje i tutaj dowiedziałam się, że wcale nie jest złym chłopcem tylko neurony mu się rozregulowały, ponieważ u niego w domu słyszy tylko krzyki, a do tego czasem oberwie od mamy ścierką niby lekko, ale zawsze to coś poza tym jego rodzice ciągle mówią mu, że jest do niczego. Który normalny neuron, by to wytrzymał?

Tosia, mimo że ma to samo w domu co Bolek, czyli krzyki non stop to często boi się swoich rodziców, którzy z igły widły robią, ale ogólnie nie jest niegrzeczna i jej neurony też tego nie wytrzymują, przez co zamknęła się w sobie i udaje, że jej nie ma. Nie ma złości ani agresji, ale za to bardzo dużo smutku. A rodzice ciągle krzyczą w jej stronę mówiąc, że jest wyrodna córka i że nic z niej nie będzie.

Zanim ocenimy kogoś pomyślmy, przez co przechodzą i w jakim zdrowiu są ich „neurony” Sami oceńcie, bo dla nas ta pozycja to takie must have nie tylko młodego czytelnika. Bardzo mądra na konkretnych przykładach. Przez myśl mi przeszło, że co drugi dorosły powinien ją przeczytać, bo wiele rozjaśni w głowie, choćby rodzice i prawidłowy sposób rozmowy z dzieckiem.

Z całego serca polecamy z Helenką. Takie książki są z nami na lata, a treść nie ma daty przydatności. Wspaniałość w tak bogatej kolorystycznie oprawie.

Odkąd pamiętam, emocje towarzyszą nam każdego dnia i powodują to, że czujemy się wówczas niepewnie. Tracimy pewność siebie, która jest gwarancją do odnoszenia sukcesu na różnych płaszczyznach życia. Większość osób z czasem analizuje sytuację czy jest, taka w ogóle potrzeba, abyśmy wyrażając, emocje wzajemnie krzywdzili, się z użyciem niepotrzebnie wypowiedzianych z łatwością słów powodując rany przyczyniające się do tego, że nie będziemy mogli w stanie ponownie wybaczyć, gdyż tracimy zaufanie, by móc znów nawiązać ponownie kontakt o ile zaistnieje taka konieczność.

Sięgnęłam po książkę pt. ''Emocje. To, o czym dorośli ci nie mówią" autorstwa Bogusia Janiszewskiego nie tylko, aby poznać zagadnienia związane z przedstawionymi koncepcjami na to, czy ja czytelniczka będę mogła potrafić zrozumieć i zastosować je w praktyce, czym są okazywane emocje oraz chciałam się przyglądnąć z bliska ilustracjom bardzo precyzyjnie wykonanym przez Maxa Skorwidera.

Książka ta składa się z 6 rozdziałów.

Autor w każdym w zamieszczonym na samym początku spisie treści rozdziałów opisuje, o czym będzie główna jego treść.

Zwróciłam szczególną uwagę podczas zapoznawania się z główną zawartą w tej książce tematyką-emocje, że zarówno autor, jak i ilustrator potrafią zapełnić całą stronę dużymi i małymi prezentującymi się ciekawie ilustracjami oraz istotnymi informacjami z nimi związanymi i można przy okazji samemu spróbować, czy potrafilibyśmy rozszyfrować daną emocję bez patrzenia, że została ona już wcześnie określona.

Moje pierwsze z autorami książki Boguś Janiszewski, Max Skorwider pt. ''Emocje. To, o czym dorośli ci nie mówią'' uważam za udane z tego względu, że oni sami musieli coś przeżyć osobiście, aby móc je w odpowiedni sposób przekazać to, co jest najistotniejsze, kiedy to osoby dorosłe nie potrafią wytłumaczyć, na czym polegają emocje i skąd się tak nagle w nas pojawiają.

Autor przedstawił, tak naprawdę, jak można odczytywać prawdziwe osobiste emocje wyrażane oraz jak można je odbierać, by móc we właściwy sposób zrozumieć, choć nie jest, to takie łatwe czasami mając na uwadze towarzyszące mechanizmy, które nie każdy wie, jak one działają w praktyce.

Książkę tę czytało mi bardzo dobrze, ponieważ autor zaciekawił, mnie umiejętnością ciągłego twórczego myślenia na to, jak ma powstawać opisane zagadnienie. Ta sztuka literacka nie każdemu się udaje, a jemu się udało.

Warto przeczytać tę książkę.

To bardzo udana publikacja, która zdecydowanie powinna się znaleźć w każdym domu. Jest kopalnią wiedzy, napisana bardzo ciekawie i przystępnie, no i przede wszystkim jest rzetelna! Pomogła mi zrozumieć emocje dziecka, poradzić sobie w wieloma trudnościami. Myślę, że i dla mojego dziecka była pomocna. On sam nie do końca rozumie swoje emocje z racji wieku, więc wszystkie narzędzia pomocnicze są dobrze odbierane. Język, którym jest napisana jest ciekawy, nieskomplikowany. Jest tez łatwy do przyswojenia dla dziecka. Nie jestem pewna, czy ja z niej więcej wyciągnęłam dla siebie, czy jednak mój syn, ale warto było sięgnąć po tą książkę.

Przyznam, że dwa pierwsze rozdziały tej nowości mogą wielu czytelników zbić z tropu. Tytuł książki w końcu dość jednoznacznie sugeruje, że będzie mierzyć się ON z tym, co czujemy. A jednak przez niemal 60 stron przyjdzie Wam czytać o ewolucji, mechanizmach przetrwania, instynkcie samozachowawczym oraz hormonach czy naczyniach krwionośnych. Dziwne? Nie! Otóż, by rozmawiać o emocjach z czytelnikami w wieku 8+ musimy zdecydowanie inaczej podejść do tematu, niż w przypadku młodszych odbiorców. Tu sama dyskusja o rozpoznawaniu i radzeniu sobie z poszczególnymi uczuciami jest zdecydowanie niewystarczająca! Mało tego, by poruszać tak skomplikowane tematy jak emocje, warto zacząć naprawdę od początku. Czym tak naprawdę są emocje? Dlaczego nie zawsze potrafimy je kontrolować? W jaki sposób nasze ciało ingeruje w to, co czujemy? Co ma wspólnego ból brzucha ze stresem? To jedynie kilka z pytań, na które odpowiedzi znajdziemy w biologii naszego organizmu. Wyjaśnienie podstawowych zagadnień, związanych z funkcjonowaniem układu nerwowego czy hormonalnego pozwoli szerzej zrozumieć temat uczuć, który tak naprawdę determinuje sens naszego istnienia (o tym zresztą również przeczytacie w tej książce!).

Gdy młodzi czytelnicy przyswoją pewne podstawy, pora stanąć oko w oko z głównym tematem książki. Skoro już wiemy skąd biorą się emocje i co mniej więcej chcą nam powiedzieć, przyjdzie pora by zastanowić się nad wieloma równie ważnymi (a może nawet ważniejszymi?) kwestiami. Dlaczego długotrwały stres jest tak szkodliwy? Z jakiego powodu wirtualna rzeczywistość jest niebezpieczna dla naszych neuronów i emocji? Dlaczego niektórzy uważają, że smutek to brat złości? W książce „Emocje. To o czym dorośli ci nie mówią (bo często sami nie wiedzą)” znajdziemy sporo rozważań nad najistotniejszymi uczuciami. Pochylimy się nad różnymi odcieniami smutku oraz roli radości w mechanizmie nagrody. Sprawdzimy także czym nastrój różni się od emocji oraz dowiemy się jak to, co robimy z naszymi emocjami w dzieciństwie może wpłynąć na nasze programy życiowe. Mnogość zagadnień, omówionych w tym tytule naprawdę pozytywnie zaskakuje! Znajdziemy tu nawet cały rozdział, poświęcony jakże trudnej harmonii pomiędzy rozsądkiem a emocjami.

Co ciekawe, cała książka została zredagowana tak, by być jak najbardziej przyjazną czytelnikowi, dla którego jest dedykowana. W końcu starsze dzieci i młodzież nie potrzebują słodkich obrazków, ale uczciwych treści i autorów, którzy traktują ich serio. I być może nie każdy dorosły będzie zachwycony grafikami czy gagami, które dopełniają tekst, ale w mojej opinii świetnie trafią one do tych, dla których zostały stworzone! Już sama koncepcja książki wydaje się być bardzo pomysłowa i szalenie kreatywna (mnie kupiła!). Otóż cała rozmowa o emocjach rozpoczyna się od spotkania Gai, Teo, Amy i Lucjana, których być może kojarzycie z „Kosmosu”. Gaja postanawia stworzyć człowieka i prosi towarzyszy o pomoc w realizacji nowego projektu. Przez resztę książki będziemy obserwować ich zmagania, a wierzcie mi, będzie na co popatrzeć 😉. Świetny jest też pomysł na zobrazowanie funkcjonowania mózgu, poprzez jego porównanie do centrum zarządzania. I to nie byle jakiego, bo z Januszem i Grażynką w roli głównej! Gdy dodamy do tego naprawdę zabawną i pełną humoru oprawę graficzna, otrzymamy tekst, który z pewnością przekona do siebie młodych czytelników. Zwłaszcza, że w treści nie brak rzetelnych informacji, podanych w przystępny, a jednocześnie niepozbawiony naukowych ciekawostek sposób!

Gorąco polecam „Emocje. To o czym dorośli ci nie mówią (bo często sami nie wiedzą)” nie tylko dzieciom i młodzieży, ale także dorosłym. Nie bez powodu autorzy umieścili na tylnej okładce informację, iż tytuł ten dedykowany jest czytelnikom w wieku od 8 do 113 lat. Myślę, że jest to książka, która dzieci nauczy czym są emocje, a dorosłych – jak rozmawiać o nich ze swoimi nastoletnimi dziećmi. A że zupełnie przy okazji można się przy lekturze tej nowości dobrze bawić – tym lepiej!

Publikacja Emocje. To, o czym dorośli Ci nie mówią to ciekawa, a zarazem bardzo praktyczna propozycja dla osób od 8 do 113 roku życia. Wybrałam książkę dlatego, że od dawna zastanawiałam się nad tym, jak się dzieje, że w niektórych chwilach ogarnia mnie niewyjaśniony do końca smutek, a w innych z zupełnie niezrozumiałego dla mnie powodu, jestem szczęśliwa i wszystko, co wokół naprawdę mnie cieszy. To świetna pozycja także dla tych, którzy nie wierzą w to, że emocje są nam potrzebne każdego dnia. "Projekt człowiek" zrobił na mnie naprawdę duże wrażenie i z czystym sumieniem polecam lekturę każdemu.