Dziewczyna, którą nigdy nie byłam

Muszę przyznać, że napisanie recenzji powieści "Dziewczyna, którą nigdy nie byłam" jest dla mnie sporym wyzwaniem i z pewnością nie będzie proste. Pewnie zastanawiacie się dlaczego tak się dzieje, ale wytłumaczenie jest po prostu banalne. Prawie cała książka nie zrobiła na mnie większego wrażenia i przez cały czas myślałam, że nie wystawię jej pozytywnej noty, jednak ostatnie kilkadziesiąt stron strasznie mnie zaskoczyło - pozytywnie oczywiście. Kilka wydarzeń chwyciło mnie za serce i sprawiło, że całkowicie zmieniłam zdanie o twórczości Caitlin Moran. Jeśli chcecie dokładniej dowiedzieć się jak przekształciłam swoje poglądy na temat tej lektury, zapraszam do zapoznania się z dalszą częścią recenzji, w której z pewnością znajdziecie wszelkie potrzebne informacje. Teraz jednak postaram się przybliżyć Wam fabułę tego utworu.

Johanna Morrigan pochodzi z wielodzietnej, robotniczej rodziny i niestety nie grzeszy piękną urodą. Ma nadwagę i nie jest zbyt lubiana wśród rówieśników. Umie za to dosyć dobrze pisać i postanawia dobrze to wykorzystać. Dziewczyna postanawia przybrać nowe imię i nazwisko, a także całkowicie odmienić swój styl i wygląd. Staje się cyniczna i potrafi obrazić każdego swoim ciętym językiem. Czy zmiana osobowości wyjdzie jej na dobre? Czy Johanna pokocha nową siebie i zaakceptuje wady, które posiada? Czy osiągnie sukces przy pomocy pisania recenzji?

Główna bohaterka od samego początku nie zrobiła na mnie pozytywnego wrażenia. Dziewczyna strasznie mnie irytowałam i nie mogłam zrozumieć jak ktoś może w ogóle się tak zachowywać. Johanna, pomimo, że ma tylko czternaście lat ciągle myśli o seksie i często się masturbuje. Dla mnie okazało się to dużą przesadą, ponieważ uważam, że to jeszcze dziecko, które nie powinno zajmować się takimi tematami. Muszę przyznać, że bardzo mi to w niej przeszkadzało i nie potrafiłam tego zaakceptować. Wielokrotnie miałam ochotę nią potrząsnąć i zapytać czemu tak beznadziejnie się zachowuje. Reszta bohaterów również jest dosyć płytka i nie posiada jakiś specjalnych wartości w swoim życiu. Zastanawiałam się dlaczego autorka zdecydowała się właśnie w taki sposób wykreować swoje postacie, ale odpowiedź na to pytanie otrzymałam dopiero pod koniec książki.

Akcja tej powieści jest dosyć szybka i z pewnością nie ma tutaj czasu na nudę czy monotonię. Autorka zadbała o to, żeby wiele się działo. Książka podzielona jest na trzy części, a w każdej z nich możemy wyodrębnić rozdziały. Caitlin Moran stara się przekazać jak wygląda życie naszej bohaterki, a także opisuje miejsca, w których dziewczyna się znajduje. Dzięki temu możemy podziwiać Angielskie dzielnice i poznawać zwyczaje jakie tam panują.

Język jakim posługuje się autorka jest prosty, lekki i przede wszystkim doskonale dla każdego zrozumiały. To wszystko sprawia, że powieść czyta się naprawdę szybko. Nawet nie wiem kiedy okazało się, że "Dziewczyna, którą nigdy nie byłam" zbliża się do końca, a ja muszę znaleźć sobie nową, pasjonującą lekturę. Caitlin Moran nie boi się poruszać trudnych tematów i często umieszcza takie w swojej książce. Pisarka pokazała, że życie czternastolatki nie jest wcale takie proste jak może nam się z początku wydawać. "Dziewczyna, którą nigdy nie byłam" to doskonała okazja powrotu do dzieciństwa i powspominania dawnych czasów.

Podsumowując - "Dziewczyna, którą nigdy nie byłam" to powieść, która jest dobra, ale nie zrobiła na mnie aż takiego wrażenia, jakiego się spodziewałam. Myślałam, ze książka będzie trochę lepsza, ale mimo wszystko nie żałuję czasu jaki z nią spędziłam. Wątpię abym kiedykolwiek powróciła to tej lektury. Zdecydujcie sami czy chcecie poznać twórczość Caitlin Moran - być może, wy odbierzecie jej powieść zupełnie inaczej.

Mocny bit.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Caitlin Moran. „Dziewczyna, którą nigdy nie byłam” to mocna powieść, która w niezwykle prawdziwy sposób ukazuje początek lat 90. Ja wtedy byłam małym dzieckiem, może w przybliżonym wieku co młodszy brat głównej bohaterki, jednak dzięki Caitlin Moran miałam okazję zobaczyć prawdziwy świat nastolatki w latach 90, która zanim znalazła siebie, musiała się na nowo zbudować.

„Bo gniew to tylko strach doprowadzony do wrzenia.”

Johanna to nastolatka żyjąca w małej miejscowości. Jej rodzina jest biedna, więc dziewczyna wie co to walczyć o wszystko. Dlatego, gdy dostaje szansę na pracę jako dziennikarka nie zastanawia się dwa razy. Rzuca szkołę i odtąd wkracza do świata, gdzie będzie musiała na nowo odnaleźć własne ja.

„Jeśli polecisz wystarczająco wysoko, jeśli przedostaniesz się ponad chmury, dotrzesz tam, gdzie lato nigdy się nie kończy.”

„Dziewczyna, którą nigdy nie była” to bardzo dobra powieść. Choć nie jest to sentymentalna podróż do lat 90, nie ma w niej ckliwości i romansu rodem z telenoweli, to jest to niezwykle wartościowa i prawdziwa powieść. Autorka zadbała o to, by czytelnik czytając ją miał ciarki na plecach. Momentami humorystyczna, momentami szokująca, a nawet przerażająca. Odkrywa przed nami prawdziwe życie dziewczyny z prowincji, z biednej rodziny, która musi na wszystko zapracować. Głowna bohaterka nie ma lekko, jednak dostaje szansę i wykorzystuje ją w dwustu procentach. Nie odbywa się to bez szeregu błędów, w końcu to nastolatka, jednak uczy się dorosłego życia i z każdej takiej lekcji wyciąga wnioski.

Bohaterowie to barwne postacie, w których wykreowanie autorka włożyła kawał dobrej roboty. Główna bohaterka, będąca jednocześnie narratorką to bardzo charyzmatyczna i silna osobowość. Nie można się przy niej nudzić. Johanna opowiada o swoim życiu, o wkraczaniu w dorosłość w taki sposób, że myślimy o niej jak o kumpeli ze szkolnej ławki. To osoba bardzo sympatyczna, która niejednego czytelnika złapie za serce. Bohaterowie drugoplanowi to również silne postacie, które idealnie wtapiają się w fabułę.

„Świat jest trudny, a każdy z nas jest kruchy, więc po prostu spróbuj być miły.”

„Dziewczyna, którą nigdy nie byłam” to książka, która zapada w pamięć. Fabuła jest mocna, czasami wstrząsa czytelnikiem. Dzięki niej mamy okazję poznać, jak to jest dorastać w takim społeczeństwie, w jakim dorastała Johanna. Nie były to lekkie czasy, więc książka tym bardziej chwyta za serce. Może zachowanie dziewczyny nie jest w stu procentach do polecenia to jednak dała sobie radę, nie zatraciła się, nie zgubiła, nie zboczyła z wyznaczonej ścieżki.

Książkę polecam wszystkim czytelnikom. To bardzo dobra, mocna powieść, która ma w sobie wiele prawdy. Dzięki niej każdy choć na chwilę zastanowi się nad tym, co ma w środku, przeanalizuje siebie, swoje wnętrze. „Dziewczyna, którą nigdy nie byłam” to książka dla czytelnika w każdym wieku. Dorośli znajdą w niej przypomnienie ze swojego dorastania, cofną się do lat młodości, natomiast młodzi ludzie zobaczą, że wkraczanie w dorosłość to nie taka prosta sprawa. Choć nasze obecne czasy, a czasy opisane w książce to dwa różne światy to książka jest godna polecenia.

Fabuła rozgrywa się na przełomie lat 80/90-tych a wiarygodność ówczesnych bohaterom czasów przenika czytelnikowi krwi. Przyznaję, że na początku byłam zainteresowana losami głównej bohaterki i to jej poświęciłam swoją uwagę, ale im dalej w las, tym bardziej otoczenie i klimat historii pobudzały moją wyobraźnię. Johanna to bardzo spostrzegawcza - mimo swojego młodego wieku - dziewczynka, pełna nadziei i pewności, że los może się odmienić w każdej chwili. Pamiętajcie, że fabuła rozgrywa się w czasach o innej niż obecna ludzkiej mentalności, w której prostota klas robotniczych mocno kontrastuje z wysoko postawionymi osobowościami. Johanna podąża nowo wyznaczoną drogą, kształtuje swoją osobowość i uczy się panujących w świecie wartości, jednocześnie poznając ówczesną historię sceny muzycznej. Jak wygląda nastoletni świat dziewczyny, która niespodziewanie trafiła do wielkiego miasta? Jest przede wszystkim barwny, zabawny i pełen emocji, dzięki niespodziewanym wydarzeniom. Czy można mu się oprzeć? Nie można.

"Dziewczyna, którą nigdy nie byłam" to bystra, kontrolowanie nieograniczona i pewna siebie lektura, która potrafi zapewnić czytelnikowi kilka godzin naprawdę dobrej historii. Jeśli macie ochotę choć na chwilę przenieść się na nowo do przeszłości, do najwspanialszych lat 90-tych, w których wszystko było możliwe - poświęćcie swoją uwagę nieodkrytemu talentowi Caitlin Moran - naprawdę warto!