Program do pracy z dziećmi nadpobudliwymi psychoruchowo w wieku przedszkolnym, ukazujący propozycje kontrolowania dziecięcej energii poprzez odpowiednio zorganizowane zabawy i ćwiczenia relaksacyjne, zawarte w praktycznych scenariuszach zajęć dostosowanych do poszczególnych grup wiekowych.
Książka ukazuje przyczyny niewłaściwego zachowania dzieci i sposoby radzenia sobie z nimi. Omawia następujące metody pracy z dzieckiem nadpobudliwym psychoruchowo:
1. Techniki relaksacyjne
- według Jakobsona
- oparte na treningu autogennym Schultza
2. Metodę Symboli Dźwiękowych
3. Techniki parateatralne
- technikę zamiany ról
- teatr palcowy
- teatrzyk kukiełkowy
- teatrzyk wyboru
4. Metodę malowania dziesięcioma palcami
5. Metodę Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne
Dzieci nadpobudliwe psychoruchowo sprawiają rodzicom i wychowawcom wiele problemów wychowawczych. Zdarza się często, że dorośli są nieświadomi głównych przyczyn niewłaściwego zachowania dzieci. Z tego powodu winą za złe zachowanie obarczają dzieci. poleca ImpulsTymczasem znajomość i świadomość przyczyn nieodpowiedniego zachowania dzieci jest niezwykle ważna. Dzieciom nadpobudliwym należy poświęcać dużo uwagi. Trzeba zdawać sobie sprawę z tego, w czym tkwi problem dzieci nadpobudliwych, ponieważ bez tego nie można im pomóc. Należy przede wszystkim nauczyć dzieci kontrolowania swojej energii. W osiągnięciu tego celu pomogą odpowiednio zorganizowane zabawy ruchowe i ćwiczenia relaksacyjne, w czasie których dzieci uczą się różnych sposobów rozładowania swojej energii (np. swobodna ekspresja ruchowa, ekspresja ruchowa kontrolowana, „zabawa w słabego i silnego” – relaksacja metodą Jacobsona). Istotne też jest, aby nauczyć dzieci korzystania z nagromadzonej w swoim ciele energii we właściwym kierunku.
W niniejszej pracy – napisanej w formie programu – autorka zajęła się zagadnieniem nadpobudliwości psychoruchowej u dzieci w wieku przedszkolnym.W części teoretycznej (rozdziały I–V) starała się wykazać, na czym polega problem nadpobudliwości oraz jak sobie z nim radzić. W części praktycznej (rozdziały VI–IX) natomiast zamieściła scenariusze zajęć dla poszczególnych grup wiekowych.
Program jest uzupełnieniem indywidualnych oddziaływań terapeutycznych – jak pisze bowiem M. Bogdanowicz: „ważne jest tu uspołecznienie dzieci nadpobudliwych psychoruchowo, nadmiernie skupionych na realizacji swoich potrzeb. Zajęcia w grupie pomagają im w rozwijaniu empatii i uczeniu się współpracy z innymi” (M. Bogdanowicz i in., 1992, s. 86).
Tak skonstruowany program będzie pomocny w postępowaniu z dziećmi nadpobudliwymi psychoruchowo. Zgodnie z poglądami H. Nartowskiej, „tylko od nas, dorosłych, zależy, czy dziecko nadpobudliwe psychoruchowo będzie tylko trudniejszym wychowawczo dzieckiem, czy też dzieckiem o zaburzonym zachowaniu” (H. Nartowska, 1976).Polecamy!
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii pedagogika
Dla kogo przeznaczona jest publikacja "Dzieci nadpobudliwe psychoruchowo w wieku przedszkolnym"?
Książka jest skierowana przede wszystkim do nauczycieli przedszkolnych, pedagogów oraz rodziców szukających merytorycznego wsparcia. Publikacja oferuje kompleksowe spojrzenie na specyficzne potrzeby dzieci z nadpobudliwością w kluczowym okresie ich rozwoju. Treści pomagają lepiej zrozumieć mechanizmy zachowań, które często są błędnie interpretowane przez otoczenie jako brak dyscypliny. Dzięki lekturze opiekunowie mogą skuteczniej dostosować domowe i przedszkolne otoczenie do możliwości psychofizycznych dziecka.
Czy książka zawiera konkretne metody pracy z dzieckiem wykazującym cechy ADHD?
Tak, opracowanie zawiera praktyczne wskazówki dotyczące organizacji zajęć i codziennych interakcji z nadpobudliwym przedszkolakiem. Autorka prezentuje sprawdzone sposoby na wyciszenie oraz techniki pomagające dziecku w lepszej koncentracji na wykonywanych zadaniach. Materiał ułatwia wdrażanie strategii wychowawczych, które skutecznie minimalizują stres zarówno u dziecka, jak i u jego opiekuna. Jest to niezwykle pomocne narzędzie do codziennej pracy dydaktycznej w placówkach oświatowych.
Czy treść skupia się bardziej na teorii medycznej czy na codziennym funkcjonowaniu?
Publikacja łączy rzetelną wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki z bardzo praktycznym podejściem do problemu nadpobudliwości. Czytelnik znajdzie tu charakterystykę objawów oraz wyjaśnienie przyczyn zaburzeń psychoruchowych przedstawione w przystępnej i zrozumiałej formie. Skupienie się na realiach przedszkolnych sprawia, że zawarta wiedza jest wyjątkowo łatwa do przełożenia na konkretne sytuacje życiowe. Takie podejście pozwala na budowanie empatycznej relacji z dzieckiem opartej na pełnym zrozumieniu jego ograniczeń.
Czy książka "Dzieci nadpobudliwe psychoruchowo w wieku przedszkolnym" zastępuje profesjonalną diagnozę lekarską?
Książka ta nie jest narzędziem diagnostycznym i nie może zastąpić profesjonalnej konsultacji u lekarza specjalisty. Służy ona jako wsparcie edukacyjne i poradnikowe dla osób pracujących z dziećmi, a nie jako podstawa do wystawiania opinii klinicznych. W przypadku podejrzenia zaburzeń u dziecka, należy zawsze skonsultować się z psychologiem lub psychiatrą dziecięcym w celu przeprowadzenia badań. Publikacja stanowi jednak doskonałe uzupełnienie zaleceń terapeutycznych otrzymanych od profesjonalistów w toku leczenia.
Jakie aspekty rozwoju dziecka przedszkolnego są szczegółowo poruszane w tej pozycji?
Treść koncentruje się na sferze emocjonalnej, poznawczej oraz motorycznej dziecka w wieku od 3 do 6 lat. Autorka analizuje, jak nadpobudliwość wpływa na relacje rówieśnicze oraz proces adaptacji w grupie rówieśników w przedszkolu. Poruszane są istotne kwestie trudności w kontrolowaniu impulsów oraz nadmiernej ruchliwości, które są typowe dla tego etapu rozwoju. Całość opracowania pomaga w stworzeniu bezpiecznego i przewidywalnego środowiska dla małego dziecka z trudnościami rozwojowymi.
