Klasyczna opowieść bożonarodzeniowa w nowym tłumaczeniu Ryszarda Wojnakowskiego.
Jak co roku w wigilijny wieczór, Fryderyk i Maria czekają na prezenty gwiazdkowe, szczególnie te od ojca chrzestnego Drosselmeiera, który przynosi najbardziej fascynujące podarki. Uwaga dziewczynki kieruje się w stronę niepozornego dziadka do orzechów. Kiedy ten zostaje zniszczony przez jej brata Frycka, Marysia bierze go pod swoją opiekę. Nie przypuszcza, że będzie to początek serii dziwnych zdarzeń, w których udział wezmą między innymi ożywione zabawki, pułk nastawionych bojowo myszy i księżniczka Pirlipata.
Baśniowy charakter tej słynnej historii podkreślają zachwycające ilustracje Ewy Poklewskiej-Koziełło.
Doskonały prezent dla dzieci małych i dużych.
E.T.A. (Ernst Theodor Amadeus) Hoffmann, niemiecki pisarz, poeta, kompozytor, rysownik i malarz, urodził się 24 stycznia 1776 roku w Królewcu, zmarł 25 czerwca 1822 roku w Berlinie. W 1802 roku w Poznaniu ożenił się z Polką, Marią Teklą Michaliną Rohrer-Trzcińską. W roku 1816 zamieszkał w Berlinie i podjął pracę w sądownictwie. Jednocześnie tworzył dzieła literackie, utwory sceniczne, muzyczne (w tym libretta oper) i plastyczne (nie wyłączając dekoracji teatralnych). Hoffmann był również miłośnikiem kotów ? jego ulubieńcem był kot Murr.
Ewa Poklewska-Koziełło ? urodziła się i wychowała w starym, zabytkowym Gdańsku. Tam też ukończyła architekturę. Uwielbia rysować właściwie wszystko, ale najbardziej dzieci. Zilustrowała dziesiątki książek i czasopism dla najmłodszych. O poranku biega nad Bałtykiem, a potem pracuje na sopockim strychu, zerkając przez okno na morze i Hel. Czasami stamtąd wychodzi, aby spotkać się z przyjaciółmi lub udać się na wyprawę do pięknych, niezwykłych i dzikich krain.
Ryszard Wojnakowski ? urodził się w Busku-Zdroju. Tłumaczenie literatury niemieckiej rozpoczął już podczas studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wśród autorów, których twórczość przybliżył polskiemu czytelnikowi, są m.in.: Erich Maria Remarque, Edgar Hilsenrath, Bernhard Schlink, ale i Michael Ende czy Walter Moers. Na uwagę zasługuje też ?Muenchhausen? Karla Leberechta Immermanna, epickie dzieje barona-łgarza z 1839 roku. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i członkiem honorowym Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury oraz zdobywcą wielu nagród. Mieszka w Krakowie.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Czy "Dziadek do Orzechów i Król Myszy" to lektura odpowiednia dla przedszkolaków?
Ta klasyczna baśń jest przeznaczona głównie dla dzieci w wieku szkolnym ze względu na swój rozbudowany język i momentami mroczny klimat. Oryginalny tekst Hoffmanna zawiera wielowątkową fabułę, która wymaga od młodego czytelnika większego skupienia niż uproszczone adaptacje filmowe. Rodzice powinni przygotować się na wspólne czytanie, aby wyjaśnić dziecku archaiczne słownictwo oraz metaforę walki dobra ze złem. Jest to idealna propozycja dla dzieci powyżej siedmiu lat, które potrafią już śledzić bardziej złożone narracje i docenić głębię literacką.
Jaki klimat dominuje w oryginalnej wersji tej klasycznej baśni Hoffmanna?
Oryginalna opowieść Hoffmanna łączy w sobie elementy realizmu z mroczną, fantastyczną atmosferą charakterystyczną dla romantyzmu. W przeciwieństwie do przesłodzonych wersji popkulturowych, książka oferuje głębię psychologiczną i momenty pełne napięcia, szczególnie podczas nocnych bitew z wojskami myszy. Czytelnik zanurza się w świecie, gdzie granica między snem a rzeczywistością ulega zatarciu, co buduje unikalny i nieco tajemniczy nastrój. Całość dopełnia bogata symbolika, która sprawia, że lektura jest fascynująca zarówno dla dzieci, jak i dorosłych odbiorców.
Dla kogo ta wersja historii o Dziadku do Orzechów nie będzie odpowiednia?
Książka ta nie jest polecana dla bardzo wrażliwych, najmłodszych dzieci, które mogą przestraszyć się opisów siedmiogłowego Króla Myszy. Stylistyka Hoffmanna bywa skomplikowana, więc osoby szukające lekkiej i krótkiej bajki na dobranoc mogą poczuć się przytłoczone objętością tekstu. Nie jest to również pozycja dla czytelników oczekujących nowoczesnego tempa akcji, ponieważ autor poświęca dużo miejsca na detale i filozoficzne dygresje. Wybór tej edycji warto przemyśleć, jeśli priorytetem jest jedynie prosta, linearna fabuła pozbawiona archaizmów i opisów walk.
Czy treść książki pokrywa się w pełni z fabułą znaną z baletu?
Literacki pierwowzór jest znacznie bogatszy i bardziej wielowarstwowy niż libretto słynnego baletu Piotra Czajkowskiego. Hoffmann wprowadza obszerną historię o twardym orzechu Krakatuku i księżniczce Pirlipacie, która wyjaśnia genezę klątwy rzuconej na tytułowego bohatera. Czytelnik odnajdzie tu także szerszy kontekst relacji rodzinnych oraz bardziej rozbudowaną rolę ojca chrzestnego Drosselmayera. Lektura pozwala zrozumieć motywacje postaci, które w wersji tanecznej są przedstawione w sposób czysto symboliczny i uproszczony.
Jakim stylem językowym posługuje się autor w tej klasycznej opowieści?
Autor stosuje bogaty, klasyczny język literacki z licznymi opisami, które pobudzają wyobraźnię i budują plastyczny obraz świata. Zdania są często wielokrotnie złożone, co nadaje narracji dystyngowany i uroczysty charakter typowy dla literatury XIX wieku. Przekład oddaje ducha epoki, zachowując specyficzną dla Hoffmanna ironię oraz dbałość o najdrobniejsze szczegóły scenograficzne. Taka forma przekazu sprzyja rozwijaniu słownictwa u młodszych czytelników i oferuje estetyczną przyjemność z obcowania z literaturą wysoką.
