Dom samobójców

"Dom samobójców to drugi tom serii z bohaterami Rory Moore i Lane Phillips (informacje z Internetu) autorstwa Charlie Donlea. Dość znaną jego książką jest Uprowadzona z 2018 roku. Na polskim rynku można znaleźć trzy książki jego autorstwa. Jeżeli jeszcze nie znacie tego autora to pora to nadrobić. Ja wiem, że na pewno sięgnę po jego wcześniejsze pozycje.

W prestiżowej szkole dochodzi do zabójstwa dwóch uczniów. Niby prosta sprawa. Miejsce zbrodni zabezpieczone, sprawca ujęty. Jednoznaczne dowody. Niestety po roku trzeba znów rozdrapać już zabliźniające się rany. To historia, jakiej nie chcielibyście przeżyć.

Pozwólcie, że w tym momencie użyję pewnej metafory. Znacie na pewno przysłowie z ręką.: dać komuś palec a ten chwyta za całą dłoń. To troszkę je zmodyfikujemy. Na początku autor powoli zaczyna nam pokazywać po paluszku powoli, nie spiesząc się. Kiedy już widzimy praktycznie całą dłoń ręka się zamyka i chowa. Żeby po chwili znów pojawił się tylko palec. Lecz kiedy chcemy go chwycić, ON znów znika. Mam nadzieję, że zrozumieliście, o co mi chodzi. Ale na wszelki wypadek wytłumaczę. Autor bawi się z nami dając pewne fakty, by za chwile wywrócić cały dotychczasowy pogląd do góry nogami. Myślimy, że już się domyślamy wszystkiego, by za chwilę znów nic nie wiedzieć. Jeżeli jeszcze was nie przekonałam do sięgnięcia po tę książkę, to uwierzcie mi, że warto. "Dom samobójców" będzie miał swoją premierę 27.01.2021  cóż mogę wam powiedzieć. Trzymająca w napięciu historia, w której niczego nie będziecie pewni. Bohaterowie, których swoją drogą jest naprawdę sporo i szczerze wam powiem, że pasują to do tej historii. Skrywający tajemnice, które strona po stronie próbujemy odkryć. Jednak nie jest to nam podane na tacy. Zawiła i wciągająca już od pierwszych słów. Ta książka jest warta waszej uwagi. Żaden fan thrillerów nie powinien być zawiedziony. Myślę również że nie raz przejdą was dreszcze. Jeśli miałabym wam jeszcze powiedzieć coś o bohaterach, to każdy z nich jest potrzebny w tej historii. Bez choćby jednego, nie byłaby ona tak spójna. Jeżeli chodzi o ten właśnie aspekt, to ta książka to majstersztyk. Nie mogę inaczej postąpić niż dać jej 5/5

Szkolna rzeź !

Tajemnica internatu zostaje wywleczona na światło dzienne.

Co takiego kryją za sobą mury szkoły ?

Rok temu w tym miejscu zamordowano dwójkę uczniów .

Dzisiaj w tym samym miejscu dochodzi do serii samobójstw ...

Dlaczego ?

Za mną kolejny bardzo ciekawy thriller !

Dom samobójców , intryguje już samym swoim tytułem. Aż chciało by się zobaczyć jaką treść zawiera .

Już na początku wiedziałam że przepadnie przy tej powieści na wiele godzin i tak się też właśnie stało !

Fabuła pochłonęła mnie całkowicie zaś napięcie jakie potęgowało się z każdą przeczytana stroną nie pozwoliło mi na odłożenie książki choćby na chwilę .

Autor pozwala nam na poznanie historii z kilku perspektyw czasowych . Taki zabieg ułatwił mi zrozumienie wszelkich wydarzeń które miały miejsce w określonym czasie ale pozwoliły też na poskładanie tej historii w całość .

Troszkę przytłoczył mnie natłok postaci. Było ich bardzo wiele natomiast taka ilość w pełni oddawała charakter szkoły i uczniów.

To co podobało mi się najbardziej to pewna gra którą prowadził autor z czytelnikiem. Nie podawał mi suchych faktów , natomiast próbował nakierunkować mnie na właściwy tor myślenia. Muszę przyznać że niełatwo mi było wpaść na zakończenie które w mojej ocenie jest genialne !

Owa powieść targała moimi emocjami. Głównie odczuwałam ogromne napiecie które z czasem zmieniło się w strach. Dodatkowo pora w jakiej czytałam książkę także spotęgowała we mnie dane odczucia natomiast klimat jaki oddaje ta powieść jest bardzo mroczny.

Historia bardzo działała na moją wyobraźnię, co skutkowało przeczytaniem jej w jedną noc ( kolejną zarwana z powodu wciągającej książki ).

Styl jakim została napisana jest łatwy i zarazem prosty.

Jeśli szukacie ekscytującego thrilleru to ta książka jest właśnie dla Was !

𝑷𝒓𝒛𝒚𝒔𝒛𝒍𝒂 𝒕𝒖𝒕𝒂𝒋, 𝒛𝒆𝒃𝒚 𝒐𝒄𝒛𝒚𝒔𝒄𝒊𝒄 𝒔𝒘𝒐𝒋𝒂 𝒅𝒖𝒔𝒛𝒆. 𝑵𝒊𝒆 𝒎𝒐𝒈𝒍𝒂 𝒋𝒖ż 𝒛 𝒕𝒚𝒎 𝒅𝒍𝒖𝒛𝒆𝒋 𝒛𝒚𝒄.

Nie wiemy, do czego tak naprawdę jesteśmy zdolni, póki nie staniemy nad krawędzią.

Mnożące się samobójstwa, dwa zakrwawione ciała, jeden opuszczony dom w lesie. I tajemnicze stowarzyszenie, które zdaje się być ich jedynym spoiwem - co tak naprawdę wydarzyło się zeszłego lata w elitarnym internacie? I jakie mroczne sekrety skrywają w sobie jego mury?

Postać Rory Moore, sądowej rekonstruktor, to zdecydowanie jedna z najmocniejszych stron tej pozycji. Piekielnie inteligenta, osobliwa, wnikliwa - mam ogromną nadzieję, że pierwszy tom z jej udziałem wkrótce trafi na nasz rynek wydawniczy. Nie sposób nie wspomnieć również o kreacji pozostałych bohaterów, gdyż to właśnie oni stanowią solidny trzon historii. Donlea stworzył postaci charakterne i przede wszystkim niejednoznaczne, dzięki czemu skutecznie mąci ON czytelnikowi w głowie. Z kolei biegnąca w różnych ramach czasowych, wielowarstwowa fabuła sprawia, że naprawdę ciężko oderwać się od tej mrocznej historii.

Jedyne, czego tak naprawdę mi zabrakło, to gęstego klimatu, który niestety zatracił się gdzieś w pędzącej akcji. Wynagradza to jednak z nawiązką dbałość o najdrobniejsze szczegóły i genialne, w pełni satysfakcjonujące zakończenie. Z pewnością jeszcze niejednokrotnie sięgnę po dzieła Donlea, a tymczasem z czystym sumieniem polecam Wam "Dom samobójców"!

Ostatnio miałem możliwość przeczytać "Dom samobójców" i muszę przyznać, że mam dość mieszane odczucia co do tego kryminału. Z jednej strony książka wciąga, a pomysł na fabułę jest naprawdę udany i dość oryginalny. Z drugiej zaś strony jest to powieść, która, według mnie, jest zbyt długa, taka za bardzo rozciągnięta. Całą historię można byłoby zakończyć szybciej i z pewnością nie zrobiłoby to żadnej szkody dla całości. Co więcej, wydaje mi się, że jak na thriller, to było tutaj zbyt mało napięcia, czegoś takiego co powoduje gęsią skórkę na ciele. Ogólnie jednak uważam, że książka warta jest uwagi. Można przeczytać.

Thriller napisany przez Supermena.

"Przybądź sam, odejdź wspólnie"

Po skończeniu książki pierwsze co zrobiłam to zaczęłam obczajać autora. Dlaczego? Bo coś mi tu nie pasowało. I nie pomyliłam się. Dom samobójców to thriller w dwóch odcieniach. Część napisał Clark Kent (tą nudniejszą i spokojniejszą) natomiast rozdziały z mrożącego dziennika musiały być stworzone przez Supermena (superwritera i w niego zapewne wcielał się autor tworząc historię z kampusu.

Klimatyczna okładka i intrygujący opis od samego początku mocno mnie przekonywały. Cholerna rzeź, dziwne samobójstwa i Człowiek z lustra brzmiały straszno i groźno. Do tego krótkie rozdziały sprzyjały zarywaniu nocek przy tej lekturze. Do końca czytało się dobrze jednak mam trochę "ale".

Cholerna rzeź nie była cholerną rzezią (dwa ciała to trochę mało. Tych co się rzucali pod pociąg nie liczę). Na makabrycznych opisach autor też nieco przyoszczędził. Zdecydowanie imiona i nazwiska bohaterów musiał wymyślać Clark Kent (Gwen i Gavin, Rory i Ryder, Marc i Mack) - podczas nocnego czytania nie raz zdarzyło mi się rąbnąć kto jest kim.

Największym minusem jak dla mnie było skupienie się na Rory - rekonstruktorce sądowej. Wszyscy inni bohaterowi byli przy niej niewidzialni. Po kilku takich opisach miałam po prostu dosyć (ileż można czytać o tym jak dziwna to ona jest). Do tego nie dość, że dziwna to jeszcze wstąpiły w nią megamoce ale nie będę spoilerować.

Natomiast do ogromnych plusów zaliczam pomysł na fabułę, momenty z kampusu i dzienniki - czyli rozdziały nad którymi zdecydowanie dominował supermen. Tu czuć było tajemnicę i do końca ciężko było rozkminić kto, gdzie, jak i dlaczego.

Nie zdarzyło mi się jeszcze czytać słabego thrillera psychologicznego wydanego pod szyldem Wydawnictwa Filia Mroczna Strona. Ich książki są gwarancją niezapomnianych wrażeń i wszystkie biorę w ciemno. Czy było tak i tym razem?

Rok temu na terenie prestiżowej szkoły z internatem doszło do straszliwej zbrodni. Dwaj uczniowie zostali zamordowani w opuszczonym domu nauczycielskim na skraju kampusu. Trzy dni po tragedii policja złapała podejrzanego. Dlaczego ci, którzy przeżyli tamtą przerażającą noc, nie chcą na jej temat rozmawiać, a potem wracają tam, by odebrać sobie życie.

Wszystkie tajemnice i sekrety spowijające "Dom samobójców", będzie chciał odkryć twórca podcastu, Mack Carter oraz dziennikarka śledcza Ryder Hillier.

Pojawiają się też takie postacie jak rekonstruktor sądowa Rory Moore i psycholog Lane Phillips, partnerzy również w życiu prywatnym.

Książka od pierwszych stron budzi niepokój i chęć odkrycia prawdy. Mam nawet niejakie wrażenie, że w całej sprawie maczają paluchy jakieś złe moce. Tajne stowarzyszenie pod nazwą "Człowiek z lustra", którego zasady nieodparcie kojarzą mi się z przywoływaniem ducha Krwawej Mary. Takie zabawy nigdy nie kończą się dobrze. Prawda jest taka, że potwory nie istnieją, a największe bestie kryją się wśród ludzi.

Nie wiem, co się wydarzyło, ale w pewnym momencie ta zagadkowość, ilość poruszonych wątków i natłok postaci, stały się dla mnie uciążliwe. Miałam wrażenie, że autor "chce za bardzo", stara się zbyt mocno i niestety poszło to w złą stronę.

Na szczęście z tego chaosu wyłaniana się w efekcie całkiem niezła historia.

Nie rozumiem też, dlaczego książka ta została przypisana do cyklu, skoro z "Uprowadzoną" nie ma żadnych, ale to żadnych punktów wspólnych, poza wspomnieniem wydarzeń w niej zawartych dosłownie w trzech zdaniach, które nie mają absolutnie żadnego wpływu na lekturę, tak naprawdę są to osobne i niezależne historie.

Przy okazji chciałabym Wam napomknąć o debiutanckiej powieści autora z 2016 roku pt. "Dziewczyna z Summit Lake" oraz polecam lekturę "Uprowadzonej", na ten moment obie te książki wysuwają się na prowadzenie.

Premiera 27/01/2021

*** DOM SAMOBÓJCÓW ***

Szkoła średnia Westmont.

Noc przesilenia letniego.

To właśnie wtedy w tej prestiżowej szkole z internatem,w dawnym domku nauczycieli,odbywa się inicjacja na nowych członków tajnego stowarzyszenia.

Jednak tym razem coś poszło nie tak.

Dwóch uczniów zostaje brutalnie zamordowanych,a ci,którzy przeżyli,z biegiem czasu wracają na miejsce zdarzenia i popełniają tam samobójstwo.

Dlaczego?

Sprawę próbuje rozwikłać na swoim blogu Rayder Hillier,młoda dziennikarka i autor popularnych podcastów Mack Carter.

W wyniku pewnych wydarzeń o pomoc przy rozwiązaniu zagadki zostają poproszeni również psycholog Lane Philips i jego partnerka-rekonstruktor sądowy-Rory Moore.

Czy uda im się odkryć tajemnicę wszystkich zgonów?

Tego dowiecie się z książki.

Uwielbiam takie lektury!

Nie tylko mamy brutalny mord,ale tajemniczy dziennik i mnóstwo zagadek.

Akcja poprowadzona jest kilkutorowo z przeskokami czasowymi,co nakazuje skupienie i sprawia,że poniekąd sami stajemy się częścią tej zawiłej historii.

Nie powiem,bo domyśliłam się,kto może stać za tym wszystkim,ale nie popsuło mi to zabawy z zakończeniem.

Najbardziej podobała mi się postać Rory i strasznie jej zazdroszczę umiejętności dostrzegania tego,czego nie widzą inni.

Jeśli więc lubicie thrillery z ciekawymi zagadkami,ta książka z pewnością Wam się spodoba.

Jeśli chcecie stanąć przed trudną do rozwiązania zagadką i poczuć dreszcz emocji to polecam książkę „Dom samobójców” Charliego Donlea.

Jedna noc, która miała być zabawą skończyła się morderstwem dwóch osób, a po roku samobójstwem kilku kolejnych. Tytułowy dom samobójców skrywa więcej tajemnic, niż można przypuszczać. Ta książka wciąga już od pierwszych stron i nie odpuszcza aż do końca. Autor, w tak umiejętny sposób poprowadził akcję, że wspólnie z bohaterami próbowałam rozwikłać zagadkę, jednak byłam ciągle zwodzona. Przez to niejednokrotnie zmieniałam zdanie co do obstawianego rozwiązania sprawy. W tej książce nie ma przypadkowych osób. Każda postać jest bardzo charakterystyczna, przemyślana i pojawia się w konkretnym celu, co mi się bardzo podobało. Narracja z dwóch perspektyw czasowych oraz krótkie rozdziały w świetny sposób budowały napięcie. A końcówka przyprawiła mnie o gęsią skórkę i czytanie z zapartym tchem.

Książkę czytało mi się bardzo szybko i bardzo przyjemnie. Dodatkowo, nota od autora na końcu, tak rozbudziła moją ciekawość, że chcę poznać inne tytuły autorstwa Charliego Donlea.

Jeżeli lubicie mroczne klimaty, zagadki, elementy zaskoczenia oraz stopniowe odkrywanie tajemnic, to ta książka będzie dla Was idealna.

W prestiżowej szkole z internatem dochodzi do makabrycznego morderstwa dwójki nastolatków. Okazuje się, że wraz z innymi uczniami grali oni w ryzykowną grę zwaną "Człowiek z lustra". W dość krótkim czasie śledztwo zostaje zakończone, sprawca zostaje złapany, lecz w niedługich odstępach czasowych dochodzi do serii samobójstw tych uczniów, którzy brali udział w zabawie tamtej feralnej nocy.

Kto lub co skłania nastolatków, do podjęcia takiej ostatecznej i dramatycznej decyzji?

Ta historia z pewnością dostarcza nam niezapomnianych wrażeń. Osnuta jest mroczną tajemnicą z przeszłości, która sprawia, że możemy powoli odkrywać wszystkie kawałki układanki. Wydarzenia dzieją się na dwóch przestrzeniach czasowych. Autor naprzemiennie cofa nas o rok do wydarzeń poprzedzających makabryczną noc, a także daje poznać wydarzenia, które dzieją się w czasie teraźniejszym. To jeszcze nie wszystko, ponieważ najciekawszym elementem jest poznanie profilu tajemniczego psychopaty, który jako mały chłopiec napisał przerażający dziennik. Przeplata się ON z kluczowymi wydarzeniami.

Wielowątkowość sprawia, że chwilami gubiłam się w poszczególnych wydarzeniach. Liczne powtórzenia oraz zbyt długie opisy sprawiły, że początkowo nie mogłam się w pełni skupić na tej historii. Jednak w połowie książki autor wprowadził nas w wir wydarzeń i zagadek, w których nasz umysł zaczął coraz bardziej rozumieć zachowania bohaterów. Cała historia nabrała rozpędu, a następne rozdziały zaczęły znikać w mgnieniu oka.

Z pewnością autor potrafi budować napięcie i daje czytelnikowi czas na próbę samodzielnego rozwikłania zagadki. Zakończenie jest mocne i nieprzewidywalne, a cała historia jest jedną wielką tajemnicą, którą z przyjemnością poznajemy.

Uwielbiam takie mroczne klimaty i pomimo tego, że było w niej kilka niedociągnięć to całość daje na wielki plus.

"Dom samobójców" to moja pierwsza książka Charliego Donlea. Bardzo podoba mi się styl pisania autora. Mimo dużej ilości bohaterów i wątków oraz dosyć dużej ilości stron, książkę czyta się szybko i sprawnie. Nawet przez chwilę się nie nudziłam, a miejscami miałam ciarki na rękach.

Akcja powieści rozgrywa się na dwóch płaszczyznach czasowych. Rok 2019 kiedy doszło do tragedii oraz rok 2020 kiedy to Rory Moore oraz Lane Phillips próbują odkryć prawdę.

"...sprawa tamtej tragedii w opuszczonym domu nauczycielskim wcale nie ucichła i wciąż miała się dobrze. Teraz tchnięto w nią nowe życie..."

Na terenie prestiżowej szkoły z internatem dochodzi do straszliwej rzezi. Dwoje uczniów zamordowano w bestialski sposób, a pozostali, którzy im towarzyszyli wracają w miejsce zbrodni i popełniają samobójstwo. Wszystko zaczęło się od niewinnej gry o nazwie "Człowiek z lustra". Uczniowie mieli samodzielnie pójść do lasu, który otaczał dom nauczycieli i odnaleźć klucze, które zostały ukryte przez starszych uczniów. Po odnalezieniu kluczy, wyszli z lasu i zobaczyli coś strasznego.

Jedyne do czego mogę się przyczepić to początek powieści, który trochę mnie nużył, ale później z każdą kolejną stroną wciągałam się coraz bardziej i totalnie przepadłam.

Książka jest wzbogacona o wpisy z dziennika, które czytając domyślamy się, że są przemyśleniami psychopaty. Czy to właśnie ON stoi za tymi okropnymi zbrodniami? Przekonajcie się sami.

Dom samobójców to druga cześć serii Rory Moore / Lane Phillips, ale tu uwaga! Autor stworzył tak historię, aby czytelnik mógł czytać te książki w dowolnej kolejności! Więc bez obaw, jeśli nie znacie Uprowadzonej, która jest pierwszą częścią, to i tak możecie sięgnąć po „Dom Samobójców”. Czy warto? Zapraszam na recenzje.

„Mrożące krew w żyłach morderstwo w prestiżowej szkole z internatem” – to mało powiedziane. To była istna rzeź na dwóch nastolatkach. A wszystko to w starym opuszczonym domu, który miał kiedyś służyć za dom dla nauczycieli pracujących w Elitarnej Szkole Średniej w Westmont. To miała być niewinna zabawa - sześcioro młodych ludzi, chcących zagrać w grę zwaną „Człowiek z lustra”. A wszystko skończyło się naprawdę tragicznie. Niby sprawca został ujęty, ale dlaczego w takim razie Ci co przeżyli, wracają na miejsce zbrodni, żeby popełnić samobójstwo?

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Charliego Donlea i już wiem, że muszę zaopatrzyć się w pierwszą część tej serii! Ależ ta książka mi się podobała. Może pomimo początku, który trochę mi się dłużył. Ale to za sprawą paru rozdziałów, które jak dla mnie, można było spokojnie pominąć, bo nie wnosiły nic, ani do sprawy morderstw, ani do całej fabuły. Ale przetrwałam! A im dalej tym było coraz lepiej, praktycznie połowę książki pochłonęłam w parę godzin – a ogółem książka ma aż 500 str! Historię poznajemy z dwóch perspektyw czasowych – mamy tutaj wydarzenia dziejące się rok po morderstwach w Westmont, oraz powroty do przeszłości – wydarzenia poprzedzające głośną tragedie. W międzyczasie poznajemy również wpisy z dziennika psychopaty – bo tak można nazwać osobę, która bez skrupułów opisuje swoje zbrodnie z dzieciństwa i przedstawia je pewnej kobiecie, ale wszystko to jest anonimowe, dlatego też do końca nie wiemy, kto tak naprawdę za wszystkim stoi! Powiem szczerze, że momentami miałam ciarki na plecach podczas czytania, cała ta tajemnica i co chwilę nowe ślady, dawały dużo do myślenia. Autor stopniowo buduje napięcie, co chwilę dodając nam kolejnych smaczków, które skutecznie gmatwały każdy mój plan, który utworzyłam sobie w głowie. Bardzo dużo postaci, które z początku mocno mi się mieszały. Jednakże ich kreacja była genialna! Rory ze swoimi zaburzeniami kompulsywno-obsesyjnymi, czy Lane i jego świetna umiejętność tworzenia portretów psychologicznych, a do tego mężczyzna i jego wpisy w dzienniku – wszystko idealnie ze sobą połączone, stworzyło genialną historię, od której bardzo ciężko się oderwać! Książkę jak najbardziej polecam! Ja jestem nią zachwycona!

Piątek, 21 czerwca 2019 roku, godzina 23:54. To wtedy wszystko się zaczęło. Od tej pory już nic nie było takie samo. Wówczas życie grupki uczniów zmieniło się w koszmar. Wchodząc do tego domu nie wiedzieli, że czeka ich horror. Ten dom to „Dom samobójców”.

Charlie Donlea stworzył historię przerażającą, mocno wbijającą się w naszą psychikę. Jeśli myśleliście, że po „Uprowadzonej” i „Dziewczynach z Summit Lake” autor niczym nas już nie zaskoczy, to byliście w błędzie.

Najnowszy thriller przechodzi najśmielsze oczekiwania stawiane przez miłośników gatunku. Autor wysoko postawił poprzeczkę, którą udało mu się przeskoczyć. A ciśnienie naszej krwi często będzie skakać, na myśl o tym, jaki los zgotował uczniom, którzy odważyli się przekroczyć „Dom samobójców”.

Przyznam szczerze, że po przeczytaniu tej książki będę szerokim łukiem omijał stare domy. Autor zatoczył uczucie strachu, gdy z każdą chwilą zagłębiałem się w tę historię. Historię mroczną, straszną i makabryczną w każdym calu.

Charlie Donlea umiejętnie zastosował retrospekcje, wracając wspomnieniami do wydarzeń sprzed roku. Historię, którą poznajemy nie sposób wymazać ze swej pamięci. Bo nie łatwo jest zapomnieć zbrodni, dokonanej na terenie domu nauczycielskiego prestiżowej szkoły z internatem. To właśnie tutaj doszło do morderstwa dwóch uczniów. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że powracający w te miejsce uczniowie, którzy przeżyli tę traumę, odbierają sobie życie.

Co ciągnie ich w to miejsce? Co skłania ich do odebrania sobie życia w tym miejscu? Czy to jakaś magiczna siła wiedzie ich do domu samobójców? Początkowo samobójstwa utrzymywano w ścisłej tajemnicy, lecz dzięki Mackowi Carterowi prowadzącemu kryminalny podcast sprawa ujrzała światło dzienne. Na mieszkańców padł blady strach. Odpowiedzi na pojawiające się pytania szuka rekonstruktor sądowy Rory Moore wraz z psycholog Lane Philips. Ich zadaniem jest opracowanie portretu psychologicznego sprawcy tych makabrycznych morderstw. Muszą dowiedzieć się kim jest „człowiek z lustra”? Czy zdołają powstrzymać falę samobójstw wśród młodzieży? Jaki jest klucz do tego, by drzwi domu nie zapraszały samobójców?

Warto wejść do tego śledztwa i wraz z bohaterami poznać prawdziwą twarz mordercy, by dowiedzieć się jakie demony w nim drzemią. A bądźcie pewni, że drzemka Wam nie grozi, gdyż nie spoczniecie dopóty, dopóki nie dotrzecie do finału tej historii. Uwagę przykuwa nie tylko mroczna fabuła, lecz język autora, który poprzez styl z jakim opisuje historię, sprawił, że czułem się niczym uczestnik wydarzeń.

„Dom samobójców” to druga część z cyklu Rory Moore i Lane Philips, lecz bez problemu możną po nią sięgnąć, bez znajomości pierwszej.

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu FILIA, FILIA Mroczna Strona [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

⭐RECENZJA PRZEDPREMIEROWA⭐

Rzeź na terenie szkoły z internatem. Brutalne morderstwa w domu nauczycielskim. Tak wiele pytań, a brak jakichkolwiek odpowiedzi. A przede wszystkim najważniejsze pytanie: Dlaczego Ci uczniowie, którzy przeżyli ten koszmar, wracają w to przerażające miejsce i popełniają samobójstwo? Tak wiele pytań i nadal brak odpowiedzi...

🏚️

"To nie była banda dzieciaków igrająca z ogniem. To była cholerna rzeź.

Internat pełen tajemnic, podwójne morderstwo sprzed roku i samobójstwa wśród tych, którzy przeżyli"

🏚️

Z autorem @charliedonlea nie miałam jeszcze styczności. To jest jego pierwsza książka, którą miałam przyjemność czytać. Pisarz mnie zachwycił lekkością swojego pióra oraz niesamowicie wciągającą fabułą! Powieść "Dom Samobójców" podzielona jest na 10 części. Autor dawkuje nam wydarzenia z przeszłości z roku 2019 i z teraźniejszości z roku 2020. Fabuła powieści zakrawała na historie na faktach. Momentami nie wiedziałam, czy pewne wydarzenia nie miały miejsca, tak jest to dobrze napisane. Poważnie! Pisarz stopniowo buduje napięcie, odkrywa kolejne karty. Dużą rolę odgrywają tutaj wydarzenia sprzed roku! I cały czas nasuwa się pytanie kim jest morderca. Ja cały czas z tyłu głowy miałam jedną postać, ale potem się zdziwiłam 🙊 Historia jest mroczna, pełna niepewności, sekretów oraz znaków zapytania. Bohaterowie są świetnie wykreowani, tacy realni. Dziennik pisany przez zbrodniarza to świetny element, który scala tę lekturę i powoduje, że jest jeszcze lepsza! Jest to pełen grozy thriller, przy którym poczujecie dreszczyk emocji, a zakończenie zrobi Wam papkę z mózgu 🤯 No przynajmniej mi zrobiło 😅 Ja Wam gorąco polecam tę książkę! Nie zawiedziecie się! A wręcz przeciwnie! Jestem przekonana, że będziecie zachwyceni! 😁

🏚️

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwofilia @filiamrocznastrona 🖤

Książka ma swoją premierę 27.01.2021! 😁 Także macie na co czekać! 😁

🏚️

Książkę otrzymałam dzięki Filia Mroczna strona. To tom drugi o pani Rory Moore pracującej jako rekonstruktor sądowy. Nie czytam tomu 1 ale z tego co wiem to są to niejako oddzielne historię. Zamierzam przeczytać tom wcześniejszy także.

Książka pochłonęła mnie w całości. Czyta się rewelacyjnie. Rozdziały krótkie i ciekawe. Fabuła świetnie rozbudowana. Nie ma czasu na nudne opisy, wszystko do siebie pasuje.

Mamy tu rozdziały podzielone na tu teraz oraz te sprzed roku. Autor buduje nam napięcie stopniowo. Powoli wkraczamy do śledztwa choć już nieoficjalnego i jednocześnie powoli dawkuje nam wydarzenia sprzed roku. Wydarzenia, które są tematem przewodnim książki.

Kim jest morderca? I tu jest ciekawa historia bo do końca nie sądziłam ,że autor tak mnie zaskoczy. Książka to pełna mrocznych tajemnic i sekretów historia. Postacie są świetne wykreowane. Czuję się ich realność. Narracja pisana w dwóch osobach.

Świetnym zabiegiem jest także dziennik pisany przez mordercę. Dodaje to zupełnie inne wymiar całej historii.

Podsumowując. "Dom samobójców" to świetnie napisany trillrler. Mroczny i trzymający w napięciu. Niektóre rozdział ciut za mało rozbudowane . Książka to ok. 490 stron wciągającej i mrożącej krew w żyłach historii. Polecam

Kiedy pojawiła się informacja o możliwości otrzymania egzemplarza przed premierą, nie wahałam się i wysłałam swoje zgłoszenie. Moja radość była ogromna, kiedy przyszedł e-mail z informacją, że zostałam wybrana na recenzentkę. A czy było warto? To już za momencik Wam opowiem, żebyście wiedzieli, czy zamawiać, czy sobie jednak darować.

Zacznijmy tradycyjnie od tego, o czym ta powieść właściwie jest. To na początek powiem, że to drugi tom serii z Rory Moore i Lane Phillips, ale można śmiało czytać w odwrotnej kolejności. Oczywiście, lepiej najpierw pierwszy tom poznać, ale mimo wszystko nie jest to konieczne.

Rory Moore to rekonstruktor sądowy, a Lane Phillips to psycholog. Są partnerami i razem próbują rozwikłać zagadkę, która zaprząta wiele głów. Otóż, miła rok od momentu, kiedy zostało zamordowanych dwóch uczniów w starym domu nauczycielskim. To nie jest jakaś tam szkoła o złej renomie, gdzie dzieją się tego typu cuda więc tym bardziej jest to dla wszystkich wielki szok. To szkoła z internatem i to bardzo prestiżowa. Poza tym, dlaczego do tego domu wracają inni uczniowie, którzy tamtej nocy nie zginęli i popełniają samobójstwo? Macie już odpowiedź na to, skąd pomysł na tytuł. Według mnie bardzo trafiony. Bardzo lubię takie nawiązania.

Jeśli chodzi o sam pomysł na fabułę, to uważam, że był bardzo dobry. To taki rasowy thriller, gdzie odczuwa się niepokój, jakby samemu miało się wejść do tego domu nie wiedząc czego się spodziewać. Autor buduje napięcie niezwykle dobrze, za co ode mnie ogromny plus.

A bohaterowie? Głównych już pewnie niektórzy z Was znają z "Uprowadzonej", a mimo wszystko powieść została napisana tak, że nie odczuwa się jakichś braków w informacjach na ich temat, które powinno się wyciągnąć z części pierwszej. To ogromna zaleta, bo nie trzeba czytać w odpowiedniej kolejności, tylko można złapać akurat tę, która jest w danym momencie w księgarni stacjonarnej. A jak wiemy, czasem tak właśnie jest :)

Narracja. Uwielbiam po prostu kiedy historia jest opowiedziana z perspektywy przynajmniej dwóch osób, a czasami nawet więcej daje jeszcze szerszy obraz całości i tym razem również ucieszyłam się, że jest dokładnie tak samo. A im więcej bohaterów, tym łatwiej się pogubić, prawda? A no zależy to od pisarza. W tym przypadku opisał postaci tak, że wiadomo kto jest kim i nie miesza się czytelnikowi, bo każdy bohater składa się z pewnych cech i jest częścią całości.

Czyli podsumowując, to bardzo dobrze napisany thriller i jak na ten gatunek przystało, mroczny, powodujący, że po kręgosłupie przebiega dreszcz, a mózg musi się srogo wysilić, bo pytanie goni pytanie, a kolejne rozdziały, zamiast przynosić odpowiedzi, dokładają kolejne... pytania!

Muszę przyznać, że na początek roku zafundować taką bombę... poprzeczka zawisła dość wysoko w kategorii thriller i na tę chwilę powiem szczerze, że mam przeczucie, że ta książka trafi na listy najczęściej czytanych. Także polujcie na nią, czy to w papierze, czy to w ebooku. I dzielcie się koniecznie wrażeniami z lektury!

Wydawnictwu Filia bardzo dziękuję za egzemplarz!

"Dom samobójców" to powieść pełna tajemnic i nierozwiązanych spraw. Każdy rozdział to kolejne niewiadome i pytania będące kluczem do rozwiązania sprawy. Kto tak naprawdę odpowiada za to, co dzieje się z młodymi uczniami, którzy odbierają sobie życie, rzucając się pod pociąg? Co wspólnego z ich śmiercią ma zabawa "Człowiek z lustra"? Czy mordercą naprawdę jest nauczyciel będący ofiarą żałosnych żartów swych uczniów? A może kluczem do rozwiązania sprawy są spłaszczone jednocentówki?Na te pytania postanawia odpowiedzieć Mack Carter w swoim kryminalnym podcaście, jednak jego ciekawa natura szybko staje się przyczyną jego "porażki". W tym momencie do akcji wkracza rekonstruktor sądowa Rory Moore borykającą się ze swoimi zaburzeniami oraz psycholog Lane Philips znani z poprzednich książek autora (na szczęście, by zagłębić się w "Dom samobójców", nie musimy znać tych pozycji). Krok po kroku odkrywają kolejne sekrety tej prestiżowej szkoły i ich mieszkańców. Szybko orientują się, że towydarzenia z odległej przeszłości skrywają odpowiedzi na nurtujące ich pytania. Ale czy uda się na czas rozwiązać wszystkie sprawy, zanim dojdzie do kolejnych ludzkich tragedii?

W powieści pojawia się nie tylko zwykła narracja, ale możemy także zapoznać się z fragmentami sesji i wpisami z dzienników, dzięki którym lepiej poznajemy motywy działań bohaterów. Książka zawiera również elementy retrospekcji pozwalające wrócić czytelnikowi do wydarzeń z przeszłości mających ogromny wpływ na teraźniejsze wydarzenia.Dzięki krótkim rozdziałom całość napisana jest w sposób dynamiczny i pochłania się ją w ekspresowym tempie.Jednak pomimo tego, że powieść trzyma w napięciu i zmusza do jak najszybszego poznania kolejnych rozdziałów, czuję pewien niedosyt. Zabrakło mi w niej momentów, które spowodowałyby u mnie szybsze bicie serca i zaskoczyły zwrotami akcji. Mimo wszystko zachęcam do zapoznania się z tą pozycją i jestem pewna, że nie będzie to stracony czas.

#szkoła #samobójstwa #rzeź #profesor #dziennik #przemoc #jednocentówki #przeszłość #lato #domsamobójców #człowiekzlustra #podcast #pociąg #psycholog #rekonstruktor #zabawa #szacunek #zabójstwo #tajemnice #walka #przyjaźń #zemsta 

Mroczna okładka, intrygujący opis i zapowiadane mrożące krew w żyłach morderstwo - tak, skusiłam się na drugą w swoim życiu książkę Charlie Donlea (wcześniej czytałam debiutancką "Dziewczynę z Summit Lake"). Czy lektura mnie pochłonęła?

czerwiec 2019, stan Indiana

W opuszczonym domu nauczycielskim na terenie elitarnej szkoły średniej z internatem Westmont znaleziono ciała dwójki uczniów. Podobno uczestniczyli w grze Człowiek z lustra, pragnąc przeżyć przygodę i zyskać akceptację, bowiem tylko wybrani mogą brać w niej udział. Niestety, zabawa przerodziła się w rzeź...

Nauczyciel podejrzewany o zabicie uczniów próbował popełnić samobójstwo, zaś sami uczestnicy wyzwania trwają w milczeniu i nie mówią całej prawdy...

lato 2020

W ciągu kilku miesięcy od tamtej tragedii, trójka ocalałych licealistów, popełnia samobójstwa...

Do Peppermill przyjeżdża Marc Carter, który nagrywa kolejne podcasty zawierające informacje o tym, co odkrył dotychczas oraz dziennikarka Ryder Hillier, która mocno interesuje się morderstwami, ale służbowo zostaje od sprawy odsunięta. Niespodziewanie otrzymuje propozycje współpracy z innych źródeł. Lane Philips jako profiler i psycholog sądowy zostaje poproszony o pomoc w ustaleniu profilu sprawcy i wyjaśnieniu dlaczego dzieciaki popełniły samobójstwa. W Indianie pojawia się też Rory Moore, bohaterka, która zrobiła na mnie największe wrażenie - to niesamowita kobieta. Ma wprawdzie wiele dziwactw, ale jako rekonstruktorka sądowa zajmuje się sprawami nierozwiązanymi i jest w tym doskonała.

Kto z nich wniesie najwięcej do wyjaśnienia sprawy? Jakimi tropami będą podążać? Kto przypłaci to życiem?

Jest bowiem ktoś, komu ich działania nie są na rękę... Kto pragnie, by wydarzenia z 13:3:5 na zawsze pozostały tajemnicą...

Początkowo trudno jest się rozeznać w fabule, bowiem otrzymujemy nie tylko wielu bohaterów w niezależnych od siebie wątkach, ale też jesteśmy przenoszeni w czasie i przestrzeni. Krótkie rozdziały utrudniają szybsze połączenie faktów, ale z czasem wszystko zacznie się zazębiać a rozmiar rozdziałów stanie się plusem. Choć jakiej by długości nie były, to od kiedy czytelnik wciągnie się w akcję, trudno jest książkę odłożyć.

Tytuł ten oceniam jako bardzo dobry thriller, trzymający w napięciu, dozujący stopniowo nowe informacje, sprawiający że krew płynie szybciej za sprawą zwrotów akcji i snutych podejrzeń co do prawdziwych wydarzeń w nauczycielskim domku. Jednak dwie rzeczy mocno mnie denerwowały - zbyt często powtarzane te same informacje oraz liczne błędy przepuszczone przez korektę (mężczyźni z żeńskimi formami czasowników a kobiety z męskimi, literówki, interpunkcja).

Jednak mimo to, nie należy odrzucać szansy poznania tej opowieści o wydarzeniach w kampusie Westmont. Całkowicie pochłonęła mnie historia morderstw oraz działania jakie rok później podejmuje kilka osób, by rozwiązać tę zagadkę. Są to bardzo ciekawe postacie, które nie tylko wyśmienicie znają się na swojej pracy, ale mają też umiejętność świetnego kojarzenia, dostrzegania detali a także mogą się pochwalić oryginalnymi pasjami.

Gdy czytałam debiut autora to czułam się oszukana, bowiem informacje dzięki którym czytelnik mógł domyślić się finału, zostały przed nim ukryte. Tym razem Donlea nie popełnił tego błędu i zbierając maleńkie okruszki informacji, byłam w stanie wcześniej odgadnąć kto był sprawcą. Chociaż miałam kilka typów, to dość szybko jak na tak poprowadzoną fabułę, wytypowałam mordercę właściwie. Już dawno mnie tak nie ucieszyło odkrycie prawdy przed czasem!

Na dodatek długo nie byłam pewna czy mam rację a finał tej sprawy - mimo przypuszczeń - wywołał we mnie efekt "wow". Brawo!

A trzeba przyznać, że autor sprytnie ukrył osobę mordercy. Podrzucał fałszywe tropy (czasami było to jedno słowo!), kierował na boczne tory a fragmenty dziennika, które są odczytywane na sesjach tylko podsycają napięcie i tworzą obraz nieznanego psychopatycznego człowieka. Kto zabił tak wiele osób i dlaczego to zrobił?

Podsumowując - "Dom samobójców" to wyborna lektura, przy której poziom adrenaliny jest nieustannie podtrzymywany kolejnymi wydarzeniami, informacjami zdobywanymi przez głównych bohaterów oraz tajemniczym zaginięciem pewnego mężczyzny. Thriller opowiada nie tylko o morderstwach, samobójstwach, ale również o przemocy domowej, zemście, chorobach psychicznych, tchórzostwie, strachu i pragnieniu akceptacji. Autor poruszył również temat, jakim jest brak poszanowania godności czy prywatności, głupie szkolne żarty oraz ogrom strachu i dążenie do prawdy. Polecam!

"Historia mrocznej i niebezpiecznej gry, która potoczyła się nie tak jak planowano"

Na skraju kampusu elitarnej szkoły dochodzi do brutalnego zabójstwa dwóch nastolatków. Oskarżony o zbrodnię nauczyciel próbuje popełnić samobójstwo. Mimo, że sprawa została zamknięta, w pobliżu opuszczonego domu, w którym przed rokiem rozegrała się tragiczna w skutkach gra „Człowiek z lustra”, aż troje jej uczestników popełniło samobójstwo rzucając się pod pociąg.

Czy wydarzyło się wtedy coś o czym nikomu nie powiedzieli? Co zżerało ich od środka tak bardzo, że zdecydowali się na tak desperacki krok?

Do prawdy próbuje dojść dwójka dziennikarzy prowadzących niezależnie blog dotyczący tamtych wydarzeń i podcast „Dom samobójców”, jednak nie spodziewają się jakie konsekwencje może przynieść szperanie w przeszłości. Drugą parą zajmującą się tą sprawą jest znany psycholog Lane Phillips oraz jego partnerka Rory Moore, pracująca jako rekonstruktor sądowy. Czy jej umiejętność dostrzegania szczegółów, które innym umykają i znajdowania nieoczywistych powiązań przybliży ich do rozwiązania tajemnicy?

Pewnym jest, że komuś bardzo zależy, by prawda nie wyszła na jaw.

Bardzo wciągająca, pogmatwana historia, stopniowo odsłaniająca przed czytelnikiem mroki przeszłości. Postępy dążących do prawdy bohaterów, wgląd w kilka płaszczyzn czasowych, ale i psychikę mordercy dają szeroki obraz okoliczności i motywów tragedii. Nie brakuje wątków, które wywiodą nas w pole i szokujących zwrotów akcji. Świetny i niepokojący thriller, który trzymał mnie w napięciu do bladego świtu, kiedy to przewróciłam ostatnią stronę.

🚃„DOM SAMOBÓJCÓW”🚃

Charlie Donlea Wydawnictwo Filia Filia Mroczna Strona

Znakomity i wstrząsający thriller. Po przeczytaniu tej książki nie mogłam przestać o niej myśleć. To co robi autor Charlie Donlea z czytelnikiem jest niesamowite. Lubicie mroczne i straszne thrillery? To dobrze trafiliście. Zapraszam do przeczytania „Dom samobójców”.

W starym domu nauczycielskim prestiżowej szkoły z internatem zostaje zamordowana dwójka uczniów. Rok później, w tym samym miejscu ci co przeżyli tą rzeź popełniają samobójstwa. Dlaczego? Co takiego mrocznego w nich jest, że targają się na własne życie? Czy to na pewno były samobójstwa? Czy rekonstruktor sądowy Rory Moore i psycholog Lane Phillips odkryją prawdę? Czy będzie za późno?

Tą historię poznajemy z kilku perspektyw czasowych. To jest bardzodobry zabieg, który pozwala lepiej zrozumieć całą powieść. Według mnie ten thriller jest genialny. Trzyma w napięciu aż do ostatnie strony. Gwarantuję wam, że po jego przeczytaniu tak szybko nie zaśniecie. Przed czytaniem przygotujcie się na zarwanie nocki. Polecam czytać ją o zmroku. Jest wtedy fajny klimacik. Czy myślicie, że podobne wydarzenia mogłyby mieć miejsce? Co wspólnego z tymi samobójstwami mają płaskie monety? Przekonajcie się.

W książce znajdziecie również pamiętnik tajemniczego mężczyzny. Kim ON jest? I co go łączy z tymi wydarzeniami? Głęboki thriller. Włosy się jeżą na głowie.

Czytaliście inne powieści tego autora?

Zachęcam was do przeczytania tej powieści.

Polecam. 😊