Delirium. Opowiadania

"Delirium. Opowiadania" to znakomita książka autorstwa Lauren Oliver, która składa się z wielu intrygujących i pełnych emocji opowiadań. Autorka opisuje różne światy i sytuacje, a jej pomysłowe i zaskakujące historie zapierają dech w piersiach i pozostają w pamięci na długo po zakończeniu czytania. Widać, że książka jest napisana z wielką pasją i zrozumieniem dla ludzkich emocji i doświadczeń, a jej treść jest wciągająca i inspirująca. Jest to jedna z najlepszych dotychczas książek, jakie czytałam. Bardzo polecam wszystkim, którzy lubią opowiadania i szukają wyjątkowych i niezapomnianych historii.

Jest prosto napisana, wszystko jasne i szybko się  czyta,  jak cała Trylogia Delirium. Uwielbiam to, że możemy przeżywać wydarzenia z perspektywy innych bohaterów, co sprawia, że cała seria jest tak różnorodna. Wolałabym, żeby to już nie miało z tym nic wspólnego, ale ta książka zaspokoiła moją ciekawość. Przepraszam, że opowiadania są takie krótkie, chcę przeczytać tę serię jeszcze raz. Po przeczytaniu tomu trzeciego pojawiło się wiele problemów i przeoczeń, których nie dało się wyjaśnić, dzięki suplementowi wiele rzeczy zostało wyjaśnionych. Weszli do mojego serca i zawsze będę  o nich pamiętać. Po przeczytaniu opowiadań mam do niej wielki sentyment.

"Delirium. Opowiadania" to niezwykły dodatek to trylogii "Delirium", który musi mieć każdy fan! Lauren Oliver ukazałą czytelnikom nieznane dotąd losy głównej bohaterki, które nieco rozjaśnią niektóre sytuacje oraz zachowania postaci. Książka jest świetna, utrzymuje w napięciu, fabuła jest dodatkowo poruszająca. Dla prawdziwego fana jest to czytanie na zaledwie godzinę, jednak emocje, które pozostaną po przeczytaniu książki, utrzymają się w głowie naprawdę na bardzo długo. Trylogię oraz opowiadania od Lauren Oliver można polecić każdemu maniakowi książek.

CZTERY HISTORIE!

Annabel, Hana, Raven, Aleks - po lekturze trylogii Delirium tych postaci zdecydowanie nie trzeba przedstawiać. Odegrały one ważną rolę na przestrzeni tomów i jeśli kiedykolwiek ciekawiło Was, jakie były ich historie, to Lauren Oliver postanowiła zaspokoić naszą ciekawość.

Dowiemy się, jaka była przeszłość Annabel - matki Leny i tego, jak walczyła z nieudanymi zabiegami "wyleczenia z miłości". Poznamy wybory, jakich dokonać musiała Hana, a także dowiemy się odrobinę więcej o Raven i jej przeszłości. No i w końcu Aleks - dowiemy się też co on ma nam do opowiedzenia.

Nie ukrywajmy - te opowiadania to tylko dodatki do serii, więc obędziemy się też bez ich znajomości, ale muszę przyznać, że podobało mi się, że mogę znowu zanurzyć się w tym świecie i dowiedzieć się więcej o bohaterach. Niektórych z nich polubiłam bardziej, innych mniej, ale ich punkty widzenia zdecydowanie wzbogaciły całą historię.

STRUKTURA

Książka podzielona jest na cztery części, z których każda to historia innego z czwórki bohaterów. Chociaż we wszystkich język autorki jest równie łatwy w odbiorze i mamy pierwszoosobowe narracje, tak struktura już nieco się różni w zależności od bohatera. I tak historia Annabel jest podzielona na WTEDY i TERAZ, w przypadku Hany mamy numerowane krótkie rozdziały, zaś Raven i Aleks przedstawiają swoje historie bez jakiegokolwiek podziału na mniejsze części. Nadaje to nieco charakteru każdemu z bohaterów i rozróżnia ich od siebie.

PODSUMOWUJĄC

Delirium. Opowiadania to bardzo ciekawy dodatek do serii. Daje nam dodatkowe informacje o czwórce bohaterów, dzięki którym nieco lepiej możemy zrozumieć ich samych, a także ich postępowanie, które czasami mogło wzbudzać wątpliwości. Nie są one szczególnie długie, więc nie są w stanie zmęczyć czytelnika, a jedynie dostarczyć ciekawostek. Cieszę się, że sięgnęłam po te krótkie historie i jeśli tak jak ja jesteście fanami trylogii Delirium, to jest to dla Was pozycja obowiązkowa.

“Powiem wam coś o umieraniu: wcale nie jest takie straszne, jak powiadają. Dopiero wracanie do życia tak naprawdę boli.”

Po “Delirium”, “Pandemonium” i “Requiem” przychodzi czas na mały dodatek jakim są “Delirium. Opowiadania.” Lauren Oliver w ostatecznym zwieńczeniu losów naszych bohaterów przygotowała dla nas cztery historie, które są dopełnieniem całokształtu, ostatnimi puzzlami w tej układance. 

W środku znajdujemy cztery opowiadania, które przedstawione są z perspektywy: Hany, Annabel, Raven oraz Alexa. Liczyłam na to, że pokażą nam one może coś więcej niż samo zakończenie “Requiem”, ale tylko jedno z nich pokazało nam zalążek perspektywy przyszłości. Opowiadania raczej nawiązują do przeszłości, minionych wydarzeń i tego co działo się w tle, gdy na głównym planie mieliśmy inne wydarzenia. 

Pomimo tego, że były to króciutkie opowiadania nadal dało się wyczuć charakterystyczny bardzo spokojny, sentymentalny i dystopijny styl autorki. Ponownie czytanie tych historii sprawiło mi wiele przyjemności, gdyż zawsze z chęcią sprawdzę co nowego u moich ulubionych bohaterów. 

Będę dbała o to, aby za dużo nie zdradzić, ale w małym skrócie przybliżę Wam terminowość wydarzeń, które zostały przedstawione w opowiadaniu. Ostrzegam, że możecie natrafić na spoilery (!)

Na pierwszy rzut idzie Hana i jej opowieść o tym co działo się przed tym jak zdradziła Lenę. W głównej mierze jest to historia opowiadająca losy zagubionej dziewczyny, która miota się między tym co powinna a tym co chce robić. Na jej drodze staje mężczyzna, który sprawia, że dziewczyna odczuwa objawy delirii. Jednak jak wszyscy wiemy, nie każde uczucie jest tym szczerym i prawdziwym.

Następnie dostajemy historię Annabel, która właściwie podzielona jest na dwie części “teraz” i “wtedy”. Poznajemy ją w dwóch różnych miejscach jej życia, gdy walczy o wolność oraz gdy walczy o wydostanie się z niewoli. 

Kobieta opowiada o córkach i o miłości swojego życia. Zdecydowanie był to jeden z najlepszych moment z całej historii. Cieszę się, że to właśnie te momenty zostały ukazane jej oczami. 

Później przychodzi również czas na jedną z moich ulubionych postaci, którą jest Raven. I uwaga to co się dzieje w tym opowiadaniu, to totalny kosmos. Nie sądziłam, że dziewczyna zostanie przedstawiona w takim świetle, nie sądziłam, że będzie miałą taką a nie inną wizję przeszłości. Jednogłośnie jest to najlepsze opowiadanie w tej historii. Mamy możliwość spojrzenia na nią innym okiem, poznania wydarzeń z jej perspektywy, a i dostajemy ciekawy zalążek przeszłości. 

No i na zakończenie nasz rodzynek, czyli nie kto inny tylko Alex. Jego opowiadanie było potrzebne na wczoraj. Ta historia dzięki tym kilku stronom dostała to czego brakowało tam od samego początku - czyli perspektywę tego, co działo się, gdy chłopak został pojmany. Historię, która pokazuje nam siłę miłości i wiarę w drugiego człowieka. 

Z jednej strony liczyłam, że ten dodatek przysporzy nam nie jeden zawrót głowy i dostaniemy pełen rollercoaster emocji. Dostaliśmy jednak spokojniejszą wersję autorki i mi to w ostatecznym rozrachunku w sumie nie przeszkadza. Podobały mi się historie, które zastałam w środku. Z czystym serduchem mogę Wam je polecić, będziecie usatysfakcjonowani.

“Ludzie są jak mrówki: tylko kilka jednostek wydaje rozkazy. A cała reszta pozwala się deptać.”