Collide

„You AND I collide”

Gdy tylko zobaczyłam tytuł książki i pobieżnie przeczytałam opis na myśl przyszła mi piosenka o tym samym tytule. Następnym moim krokiem było odsłuchanie piosenki „Collide” i dokładne przeczytanie opisu książki. Słowa piosenki idealnie wpasowują się w fabułę. Dlatego na tytuł recenzji postanowiłam wybrać mały fragment tekstu piosenki.

„Czasami niewłaściwe rzeczy prowadzą nas do właściwych ludzi.”

Emily nie tylko musi się uporać z zakończeniem szkoły, ale również z czymś bardziej tragicznym. Umiera jej matka, z którą żyła bardzo blisko. Dziewczyna postanawia wyprowadzić się do Nowego Jorku, do swojego chłopaka. Chociaż nie zamieszkują razem, to Emily jest wdzięczna Dillonowi, że był przy niej w tych trudnych chwilach i jest z nią mimo wszystko. Jednak coś się w niej zmienia gdy poznaje piekielnie przystojnego Gavina. Łączy ich niewidzialna więź, którą oboje starają się zrozumieć. Emily zostaje rozdarta między miłością do swojego chłopaka, a nowym znajomym, który przyciąga ją samym spojrzeniem i pobudza w niej dotąd nieznane zmysły. Dillon się zmienia, ale czy Emily będzie w stanie to zauważyć? Czy będzie w stanie wybrać, do kogo należy jej serce?

„Był aktorem na scenie, ćwiczącym swoją rolę, a ona była jego publicznością.”

Bałam się. Szczerze się bałam jak sięgałam po tę książkę. Romanse to dziedzina, w której dopiero raczkuję, jednak „Collide” to nie jest typowy romans. Przejaw literatury współczesnej, jak i new adult jest tu bardzo widoczny. „Collide” to właśnie coś pomiędzy typowym new adult, a romansem. Coś czego brakuje ostatnio na rynku. Każdy odnajdzie się w tej fabule i mogę zagwarantować, że nie będziecie się nudzić.

Książka opowiada o losach trójki głównych bohaterów – Emily, Dillona i Gavina. Są to bardzo dobrze wykreowani bohaterowie. Wyraziści, barwni i z charakterem. Postacie drugoplanowe pokochałam od razu. Nawet szybciej niż głównych bohaterów. Autorka znakomicie zazębiła wszystkie akcje, wszystkie postacie i wyszło coś co można nazwać „książką idealną”. Nie jest przesłodzona, nie jest to ckliwy romans, nie jest to powieść czysto psychologiczna. Mamy tu uczucia i emocje, które odczuwamy razem z bohaterami. Czytając „Collide” zatracamy się całkowicie w rozdarciu Emily, w uczuciach Gavina i przekrętach Dillona. Kontakt z rzeczywistością zostaje całkowicie zerwany.

Narracja występuje w trzeciej osobie. Znajdziemy elementy humoru, ale również momenty, w których uroni nam się łezka. Wszystko za sprawą emocji, które włożyła autorka do tej książki i zamknęła w niespełna 350 stronach. Zakończenie przygważdża czytelnika do muru i mimo dołączonego fragmentu drugiej części, nie zaspokaja naszej ciekawości. Fragment drugiej części przeczytałam pobieżnie, nie chciałam znać dalszych losów, bo wiem, że moje serce byłby bardziej złamane nie mogąc od razu przeczytać „Pulse”. Zakończenie „Collide” rozbija kompletnie. Chociaż możemy się domyślać takiego obrotu spraw, to autorka zadbała o to byśmy nie przewidzieli najmniejszych szczegółów, które rozrywają czytelnika na strzępy. Każdy czytelnik powinien związać się mniej lub bardziej emocjonalnie z książką. Ja jestem z tej grupy, która przeżywa każdą powieść, dlatego „Collide” na długo, jak nie na zawsze, zostanie w moim sercu i z wielką radością będę sięgała po nią kolejny i kolejny raz.

Szczerze polecam tę książkę. Zatracenie się, oderwanie od codziennych problemów i myśli gwarantowane! Spędzicie miło czas z naprawdę znakomitą lekturą. Niestety ta chwila przemija bardzo szybko, bo książkę się wręcz pochłania.

Cała recenzja tutaj: [Adres usunięty]

Niespodziewana choroba i śmierć matki Emily, powoduje, że życie dziewczyny diametralnie się zmienia. Chcąc uciec od przeszłości, oderwać się od bolesnych wspomnień, postanawia zacząć wszystko od nowa w rodzinnym mieście swojego ukochanego chłopaka. Sprzedaż domu i przeprowadzka do Nowego Jorku to dopiero początek zmian w życiu Emily. Teraz pozostał jej tylko Dillon, wielka studencka miłość, jedyny powód, dla którego jeszcze żyje, a także najlepsza przyjaciółka Olivia.

Choć życie w wielkim i głośnym mieście różni się od jej dawnego ułożonego i spokojnego życia, Emily szybko dostosowuje się do nowego miejsca. Łatwo znajduje pracę, z dnia na dzień coraz lepiej znosi myśl o utracie matki, a dodatkowo ma u swego boku przyjaciółkę i wspaniałego chłopaka, z którym chce spędzić resztę życia. Wszystko zaczyna się powoli układać. Lecz wtedy na jej drodze pojawia się Gavin Blake. Niesamowicie przystojny, czarujący i pełen namiętności młody mężczyzna, którego celem jest oczarowanie i zdobycie Emily. Dziewczyna pomimo wszelkich prób, nie potrafi oprzeć się jego urokowi i niezaprzeczalnej sile przyciągania, istniejącej pomiędzy nimi. Sprawy komplikują się jeszcze bardziej, gdy seksowny Gavin okazuje się być najlepszym przyjacielem jej chłopaka Dillona...

Co zrobić w takiej sytuacji? Jak zachować sekret ich wcześniejszego poznania przed Dillonem? Jak ukryć prawdziwe myśli i emocje, gdy serce i całe ciało rwie się ku innemu mężczyźnie? Emily jest przerażona! Dillon nie może dowiedzieć się prawdy! Przecież to jego kocha i z nim pragnie już na zawsze związać swój los. Pożądanie do przystojnego Gavina to tylko jej chwilowa słabość. Pokusa, która na szczęście nie zdążyła się rozwinąć w sytuację, której później żałowałaby do końca swojego życia. Emily jest wierna i lojalna ukochanemu. Przecież Dillon zawsze był dla niej taki dobry. Zawsze mogła na niego liczyć. Wspierał ją i pomagał w czasie choroby matki Emily. Taki chłopak to skarb i nie zamierza stracić go z powodu głupiego i absurdalnego pożądania do Pana Wysokiego, Przystojnego i Podniecającego.

Łatwo mówić, trudno zrobić, Już w czasie pierwszego spotkania Gavina, Emily była na przegranej pozycji. Mężczyzna całkowicie przejął kontrolę nad jej myślami, wdarł się do jej głowy, umysłu, serca, każdej cząstki ciała, już na sam widok wzbudzając wszelkie uczucia i emocje. Emily odkrywa, że Gavin poza przystojną twarzą, zabójczą muskulaturą i niesamowicie niebieskimi oczami, posiada również dobre, wrażliwe serce. Szybko przekonuje się, że oprócz namiętności i pożądania, łączy ich również burzliwa, bolesna przeszłość. Emily ku swemu przerażeniu odkrywa, że Gavin jest jej znacznie bliższy, niż własny chłopak.

Dodatkowo Dillon zaczyna pokazywać swoją drugą, mroczną stronę, o której istnieniu Emily nie miała pojęcia. Dziewczyna przekonuje się, że jej chłopak nie zawsze był z nią do końca szczery... Zaślepiona miłością do ukochanego, nie dostrzega smutnej i okrutnej prawdy, jakim człowiekiem jest tak naprawdę Dillon. Czy Emily przejrzy na oczy i uwolni się z toksycznego związku? Czy lojalność do obecnego chłopaka wygra nad pożądaniem i namiętnością do przystojnego Gavina?

Gail McHugh napisała wspaniałą i fenomenalną książkę, obowiązkową do przeczytania dla każdego, kto lubi realne i szczere historie, wzbudzające tak wiele przeróżnych uczuć równocześnie. Jeśli szukasz prostej i łatwej fabuły na nudny wieczór, książki do zabicia nadmiaru czasu, źle trafiłeś. "Collide" to piękna historia o prawdziwej i szczerej miłości, erotyczny romans, a także okrutny i bezlitosny dramat ukazujący, jak wygląda życie w toksycznym związku. Książka uświadamia, że zaślepiony miłością człowiek, nie dostrzega wad u tej drugiej osoby i zaprzeczając prawdzie, uparcie wierzy w wykreowany obraz ukochanego. Powieść pokazuje również okrutną prawdę, jak człowiek, posiadający umiejętność manipulacji i dominacji, potrafi wpływać na decyzje drugiego człowieka. Przedstawione w książce problemy otwierają oczy na to, jak nie powinien wyglądać szczery i oparty na prawdziwej miłości związek. Lektura obowiązkowa dla każdej dziewczyny, kobiety, która na jej nieszczęście miała styczność z mężczyzną, wykazującym cechy dominacji, władzy, agresji, a także dla tych, którzy żyli w związku opartym na poczuciu winy, kwestii przyzwyczajenia do obecności tej drugiej osoby, bądź strachu przed życiem w samotności.

Bez wątpienia okładka przyciąga uwagę i skłania do zajrzenia do środka. Zaryzykowałam i zaczęłam czytać. Niestety nie wyszłam na tym dobrze, lecz niespecjalnie mnie to dziwi.

Ogólnie rzecz ujmując, uważam, że „Collide” Gail McHugh to jedna z najgorszych pozycji, na jaką udało mi się trafić, ponieważ postacie są papierowe, wykreowane bez jakiegokolwiek głębszego zastanowienia, ich motywacja postępowania jest naciągana i infantylna, no i przede wszystkim historia w wielu miejscach nie trzyma się kupy. Zauważyłam przy tym, że zbiera całkiem niezłe noty – za co? W życiu tego nie pojmę. Dla mnie to niezgłębiona zagadka.

Jak dla mnie ten cały trójkąt jest sztucznie wymuszony i gdyby autorka kierowała się odrobiną logiki, to w ogóle go by nie było. No cóż, skoro zabrakło jej pomysłu na akcję, to z bohaterki zrobiła kretynkę do sześcianu (takie bohaterki budzą we mnie jedynie wstręt), aby historię można było jak najdłużej ciągnąć. I co gorsza, to jest źle napisane, wręcz tragicznie. Ale chyba trzeba to przeczytać samemu i o tym się przekonać. Naprawdę nie sądziłam, że może być aż tak źle. I wciąż nie mogę wyjść z podziwu dla siebie, że tego nie rzuciłam po kilkudziesięciu stronach, szczególnie w momencie gdy Dillon zdradza Emily na jej oczach, a już przedtem zachowywał się wobec niej po chamsku, bez żadnego wysiłku przekonuje ją, że źle widziała, że pomyliła się w ocenie sytuacji, a ta oczywiście bezkrytycznie mu wierzy, gdy tego drugiego w ogóle nie słucha i oskarża go o wszystko, co najgorsze – naturalnie bez żadnych dowodów.

Fabuła? No cóż, opiera się na tym, że Emily poczuwa się do wdzięczności za to, że Dillon pomógł przy opiece nad jej matką i opłacił koszty leczenia (co nim wówczas kierowało, nie zostało wyjaśnione, a kompletnie nie pasuje do jego charakteru ani zachowania, które można zaobserwować w tej opowieści), a zatem z nim sypia i wszystko mu wybacza, określając to mianem miłości (a tak po prawdzie: widocznie jeszcze długu nie spłaciła). Dodam, że z Dillonem sypia do samego końca i dopiero ostatnia strona sugeruje, że rzuca go jakoby tym razem na dobre (słyszałam, że faktycznie, ale nie korci mnie, aby to sprawdzać), aczkolwiek znajduje również okazję, aby zabawić się z Gavinem – i w tym miejscu McHugh pofatygowała się nawet dla niej o wymówkę dla tego czynu. Jak dla mnie cała ta argumentacja była śmieszna i nieprzekonująca – nie wierzę, aby Dillon przed ślubem tak ryzykował, za bardzo mu zależało na celu. I to jeszcze przed podróżą. Przy okazji Emily nikogo nie słucha, gdyż wszystko sama wie lepiej, bo oczywiście woli dawać się pomiatać i traktować jak przedmiot, niż mieć własne zdanie.

Gavin – przystojny koniecznie pisane przez duże P – z kolei to ciepłe kluchy, który ostatnio miał do czynienia z pięknymi modelkami itp. - zaliczał je, kiedy tylko trafiała mu się okazja, skoro długoletnia narzeczona go porzuciła, lecz nie twierdził, że to miłość, dopiero na widok Emily zbiera mu się nagle i prawie jest gotów na jej cześć urody peany i inne takie pisać. I to ma być uczucie? Żenada. Jedynie w tym wszystkim Dillon i Natasha (przyjaciółka do łóżka Gavina) wydają się prawie prawdziwi.

Nie potrafię tutaj znaleźć żadnych zalet poza okładką „Collide” (następna jest nawet lepsza) oraz sposobem wydanie tej książki. Jak dla mnie ocena jeden to zbyt wiele, ale skoro niżej tego już nie da się ocenić...

Każda książka, po którą sięgamy, w mniejszym bądź większym stopniu na nas oddziałuje. Czytane historie poruszają nas do głębi wywołując lawinę wzruszeń, a nawet zwilgotnienie oczu ("Nie oddam dzieci!" Katarzyna Michalak). Potrafią też nas rozśmieszać i poprawić nastrój po ciężkim dniu ("Zaplątani" Emma Chase). Bywają niestety i takie, o których pragniemy czym prędzej zapomnieć, gdyż obcowanie z nimi było dla nas czytelniczą torturą ("Dotyk Crossa" Sylvia Day). A jak to było w przypadku "Collide" Gail McHugh?

Główną bohaterką powieści jest dwudziestokilkuletnia Emily, która po stracie matki przeprowadza się do Nowego Yorku, by zamieszkać u swojej najlepszej przyjaciółki Olivii, a zarazem być blisko swojego chłopaka Dillona. Chce zacząć wszystko od nowa u boku tych, którzy są bliscy jej sercu. Poważnie myśli o związaniu swojej przyszłości z Dillonem, do którego, prócz miłości, czuje wdzięczność za to, że był przy niej w tym trudnym okresie jej życia, kiedy zmuszona była patrzeć, jak odchodzi jej matka.

I wówczas na horyzoncie pojawia się Gavin... Wystarczyło krótkie spotkanie, by świat Emily dosłownie przewrócił się do góry nogami. Zresztą nie tylko jej, bo i ON nie potrafi o niej zapomnieć. Oboje czują, że coś ich łączy, jakaś silna więź, która nieubłaganie ich do siebie przyciąga, coraz mocniej i mocniej... I choć usilnie starają się z tym walczyć, jest im coraz trudniej trzymać się od siebie z daleka. Mają jednak świadomość istnienia Dillona - jego związku z Emily oraz faktu, że ON i Gavin są przyjaciółmi.

Tymczasem chłopak Emily z dnia na dzień coraz bardziej się zmienia przestając przypominać tego, w którym dziewczyna swego czasu się zakochała. Pokazuje swoje prawdziwe, mroczne oblicze, a w Emily uderzają wspomnienia z przeszłości, o których pragnęła zapomnieć.

Debiutancka powieść Gail McHugh niezaprzeczalnie podbiła me serce. Historia trójkąta Gavin - Emily - Dillon z całą pewnością warta jest poznania, wierzcie mi. To prawdziwy uczuciowy rollercoaster! Nie dość, że sama historia jest interesująca i intrygująca, to jeszcze została opowiedziana w taki sposób, że trudno było mi oderwać się od powieści. Jeśli do tego dodamy świetną kreację bohaterów, to aż wierzyć się nie chce, że to literacki debiut autorki.

Gail MgHugh umiejętnie gra na uczuciach czytelnika. W jednej chwili się wzruszałam, w innej umierałam z pragnienia przeżycia czegoś choć w części tak emocjonalnego, jak relacja Emily - Gavin (utonęłam w błękicie oczu Gavina i całkowicie uległam jego chłopięcemu urokowi), by w następnej ciskać gromy i zaciskać pięści, kiedy na horyzoncie pojawiał się Dillon.

Historia ta to dowód na to, jak wielki wpływ na jednostkę ludzką mają wydarzenia z przeszłości, do czego doprowadzić może zwykła wdzięczność oraz jak bardzo niebezpieczna i zgubna potrafi być umiejętność manipulacji w rękach odpowiedniego człowieka. To opowieść o tym, że miłość bywa trudna, pełna przeszkód, bólu i cierpienia. Nie zawsze bowiem wystarczy powiedzieć drugiej osobie "kocham cię", by nagle wszystko zaczęło się układać, a przyszłość jawiła się w kolorowych barwach. Miłość to walka, która wymaga wielu poświęceń i nie jednej ofiary po drodze. Spala i niszczy. Łamie serca na drobne kawałeczki...

Czy jest więc sens w ogóle kochać? Odpowiedź znajdziecie na kartach "Collide", powieści, którą wam gorąco polecam.