Poznali się w Petersburgu w latach 50. XVIII wieku. Władzę w Polsce sprawował w tym czasie August III Poniatowski. Katarzyna nie była zbyt urodziwa, ale miała silny charakter i pewność siebie, która przyciągała mężczyzn jak magnes. On, wówczas dwudziestotrzyletni, wykształcony, znający kilka języków obieżyświat. Ona natomiast dwudziestosześcioletnia, żona wielkiego księcia Piotra Fiodorowicza, która w przyszłości miała władać ogromnym Imperium. Owocem ich romansu była córka Anna urodzona w 1757 roku, która żyła zaledwie 2 lata.
Romans z Katarzyną szybko przerodził się w wielką i płomienną miłość, ale jak pokazała historia - nieodwzajemnioną. Caryca w 1762 roku najwyraźniej poszukała sobie nowego kochanka, gdyż w listach prosi Poniatowskiego o to, aby jej już więcej nie odwiedzał. Obietnicy dotrzymała i poparła jego kandydaturę na króla polski w 1764 roku wydając na łapówki ponad pół miliona rubli. Było jej to na rękę, nie zrobiła tego z sentymentu lecz po to, aby mieć posłusznego króla. Wiedziała, że Poniatowski cały czas ma do niej słabość. Niedługo po tym doszło do wojny polsko - rosyjskiej i kolejnych rozbiorów polski. 25 listopada 1795 roku, zmuszony przez Katarzynę II, Stanisław abdykował. Zmarł krótko po trzecim rozbiorze polski.
Iwona Kienzler - autorka książek z zakresu korespondencji handlowych oraz słowników i leksykonów w różnych językach. Pasjonatka historii. Autorka między innymi takich książek jak: "Księżna Diana" (2017), "W oparach absyntu Skandale Młodej Polski" (2015), "Marysieńka i Sobieski Wielka miłość" (2017), " Wychowanie w szkole i domu" (2014).
