Bride

Czekałam na “Bride” Ali Hazelwood od czasu, gdy zobaczyłam zapowiedź od wydawnictwa. Jak tylko okazała się w moich rękach, już nie mogłam doczekać się, żeby ją przeczytać, dlatego rzuciłam wszystkie sprawy i przystąpiłam do czytania. Zajęło mi to pół dnia.

Kto z nas nie lubi czasem poczytać o wampirach lub wilkołakach (każdy ma swoje grzechy =)).

Głowna bohaterka Misery, zdolna i sarkastyczna wampirzyca, która nie może znaleźć swojego miejsca w życiu, jest obca nie tylko spośród innych gatunków (ludzi i wilkołaków),ale i w swoim wampirzym gnieździe. Jest jedyną córką swojego ojca, który, ogólnie rzecz biorąc, przez całe jej życie wykorzystuje ją. Z własnych powodów Misi zgadza się wyjść za mąż za alfę wilkołaków dla dobra wampirów. I tu już mamy okazje poznać Lowe, wysportowany, przystojny, inteligentny jak na wilkołaka, gorący i bardzo niebezpieczny. Za Brata bohaterki dziękuje, był świetny)

Chyba jak wszystkie osoby, czekałam na sceny intymnego charakteru. I czekanie trwało pewnie z 60% książki. Jeszcze nigdy nie było mi tak niewręczenie czytać o seksie.

Oprócz głównej miłosnej linii fabularnej była również linia „detektywistyczna”, która była dość ciekawa, choć można było domyśleć się kto był głównym antagonistą.

"Z tego małżeństwa będą same kłopoty. Z nią będą same kłopoty".

Oj zdecydowanie będą kłopoty. Misery Lark jest wampirzycą. Ale umówmy się, świat wampirów tak naprawdę nie jest jej najbliższy. Od zawsze jest kartą przetargową w świecie wampirów, wilkołaków i ludzi. I tym razem ma być identycznie. Ale tym razem Misery ma też swoje powody, aby to się stało. Decyduje się na małżeństwo ze swoim odwiecznym wrogiem - Wilkołakiem. Co więcej z Alfą. Czy Misery zdoła odzyskać tego, kogo straciła? I czy faktycznie Lowe Moreland jest kluczem do rozwiązania zagadki?....

Lowe od samego początku wie, że z Misery będą kłopoty. Przecież nie jest normalne, że wampirzyca zgadza się na tego typu małżeństwo. Dlatego Alfa za grosz jej nie ufa. Jej cięty język i sposób bycia wcale nie pomagają. No i ten jej zapach.... Będą z tego wielkie kłopoty. Tylko czy Misery faktycznie jest taka, jak Lowe sądził?...

Przepadałam. Najzwyczajniej w świecie przepadałam od pierwszej strony książki. Ci, którzy trochę,nie już znają wiedzą, że ogólnie jestem fanką Wampirów. Ale tutaj po raz pierwszy oddaję swoje serce również Wilkołakowi.

Misery kupiła mnie swoim stylem bycia, ciętym językiem i tym, że była kompletnie wyjątkową Wampirzycą. Jej chęć walki o jedyną bliską osobę jest rozczulający. To, jak znajduje się w świecie Wilkołaków niesamowite. Jej cięty język wywołuje napady śmiechu. I rozczula jej zachowanie w stosunku do innych.

Moreland. Ojejku 😍 To jest pierwszy Wilkołak, który kupił,nie totalnie. Swoim zachowaniem, podejściem do stada i do najważniejszych osób w swoim życiu. To jak znalazł się w nowym świecie z żoną. To jak walczy i jaki jest kochany. Całkowicie skradł mi serce.

No więc, czy z tego małżeństwa naprawdę wynikną problemy?😈

Świat Wampirów i Wilkołaków, który zauroczył mnie kompletnie. To było moje pierwsze spotkanie z piórem Autorki i przepadałam. Świetnie wykreowani bohaterowie. Zupełnie inne podejście do dwóch światów, które przecież znamy z mnóstwa książek. Sarkazm, zagadka, małżeństwo z rozsądku. Karta przetargowa. Gra polityczna. Przywiązanie. Miłość?

O tym musicie przekonać się sami😉

Polecam! I przyznam, że liczę na kontynuację 😁

Jejku, jakie to było świetne! Bawiłam się przy tej książce rewelacyjnie. Nigdy nie byłam wielką fanką motywu wampirów, ale czułam, że między mną a "Bride" może być chemia i nie pomyliłam się. To pełen czarnego i sarkastycznego humoru, spicy romans, który przyprawia o ciarki i szybsze bicie serca. Autorka jednak postarała się o zachowanie równowagi i uraczyła czytelników również wątkiem kryminalnym, który jest naprawdę wciągający. Straaaaasznie się cieszę, że sięgnęłam po tę książkę.

Misery Lark to córka ważnego wampirzego polityka. Aby załagodzić spór panujący między wampirami a wilkołakami, dziewczyna zgadza się na aranżowane małżeństwo z intrygującym i nieco gburowatym wilkołakiem, a przy tym samcem alfa, Lowem Morelandem. Trudno początkowo mówić o wzajemnym zaufaniu, ale powiedzmy, że tych dwoje przyciąga do siebie jakaś niewytłumaczalna siła. Nikt jednak nie wie, że Misery decydując się na ten ślub, kierowała się innym niż dobro jej klanu, motywem. Wampirzyca ma jeden cel — chce odnaleźć swoją przyjaciółkę i podejrzewa, że klan, do którego właśnie się wżeniła, ma coś wspólnego z jej zniknięciem. A że przy okazji instynkty wampirzo-wilkołacze będą brały górę, phi! to tylko może pomóc całej sprawie.

Po pierwsze: sarkazm połączony z czarnym humorem wylewał się z tej książki niczym kr*w z żyły, do której przypiął się akurat jakiś wampir. Kocham to, że główna bohaterka sypała uszczypliwymi komentarzami jak z rękawa, zawsze były trafione, zawsze zabawne, zawsze idealnie przełamywały panującą akurat powagę. W ogóle postać Misery da się lubić. Ja ją lubię! To wampirzyca, która niczego się nie boi (a ma wiele powodów do tego, żeby jednak było odwrotnie), zawsze wie co powiedzieć, a przy tym jest tak uroczo kobieca i delikatna.

Po drugie: Lowe Moreland to z jednej strony typowy samiec alfa, a z drugiej kochany...chciałam napisać miś, ale to nie pasuje, więc napiszę — wilczek. Mogłabym się nawet pokusić o nazwanie go książkowym mężem, bo potrafi być nie tylko stanowczy, ale też opiekuńczy, troskliwy i na swój sposób romantyczny. Jedynym jego minusem jest pewnie to, że zostawiałby wszędzie kłaczki, więc zalecam rozwagę przy decydowaniu o tym, czy ów książkowym mężem zostanie, czy nie.

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Ali Hazelwood i jestem z niego bardzo zadowolona. Autorka ma lekkie pióro, pisze barwnie, potrafi wciągnąć czytelnika w wykreowany przez siebie świat i sprawić, żeby ten nie chciał ani na moment go opuszczać. Śmiało mogę powiedzieć, że to było najlepsze romantasy, jakie czytałam (może nie było ich wiele, ale mam ich na swoim koncie na tyle, że mogłam pokusić się o takie porównanie).

"Bride" to książka, która łączy motywy enemies to lovers oraz slow burn i wierzcie mi, że tempo rozwoju relacji głównych bohaterów jest tu idealne. Nic tu nie dzieje się za szybko ani za wolno, a sukcesywnie wprowadzane są postępy w znajomości wilkołaka i wampirzycy. Z każdą kolejną stroną robi się coraz bardziej hot, jeśli chodzi o związek tej dwójki, natomiast jeżeli chodzi o wątek kryminalny, również posuwamy się w sprawie do przodu. Jednym słowem: nudy nie ma!

To idealna książka nie tylko na halloweenowy czas, ale w tym okresie zdecydowanie wpasowuje się w spooktoberowy klimat. Ja jestem zachwycona tym, co przeczytałam, bawiłam się wprost doskonale! Uśmiałam się, motyle w brzuchu pofruwały, przełamałam swoją awersję do wampirzych powieści, a przede wszystkim przeczytałam historię, której treść sprawiła mi mnóstwo radochy.

Pewnie większość z was kojarzy mnie z romansami. Czasem zdarzają się wyjątki, a jest nim między innymi "Bride". To świetne romantasy, na które skusiłam się, bo autorką jest Aly Hazelwood, a jej twórczość wręcz kocham.

Arażowanego małżeństwa między wilkołakiem a wampirzycą, pełnego międzygatunkowej rywalizacji i nienawisci jeszcze nie widziałam! Okazuje się, że ma to szansę funkcjonować! Może dlatego, że wampiry w przypadku "Bride" to istoty śmiertelne, niewyidealizowane, wręcz nacechowane negatywnie; chciwe, egoistyczne, patrzące tylko na swoje dobro. Za to wilkołaki, mam wrażenie, były kreowane na silniejsze, bardziej wytrzymałe i skore do uczuć, współpracujące, dążące do dobra ogółu.

Lowe był alfą. Bronił swoich ludzi za wszelką cenę, nie wahał się wejść w związek małżeński po to, by zapewnić spokój i bezpieczeństwo.

W przypadku Misery sytuacja jest bardziej skomplikowana: wampirzyca nie do końca dobrze czuje się wśród swoich. Porzuciła życie w hermetycznym społeczeństwie na koszt pracy wśród ludzi, gdzie także zamieszkała i funkcjonowała. To właśnie jej postać najczęściej wywoływała na mojej twarzy uśmiech. jej poczucie humoru, cięty język dostarczał mi rozrywki.

Ich związek bardzo szybko przeszedł etap od nienawiści do wzajemnej fascynacji i ukradkowych sprzeń podszytych pożądaniem. W grę wchodził też motyw found family, bo po ciężkich początkach otoczenie wilkołaków przyjęło do swoich szeregów partnerkę Alfy, traktując ją jak swoją, a ona nie była im dłużna.

Bawiłam się naprawdę doskonale! Może dlatego, że świat wykreowany w „Bride” bardzo mocno ocierał się o ten nasz, a i sama kreacja fantastycznych istot nie odbiegła zbytnio od cech ludzkich. Podsumowując, jeśli mam w swoim gronie totalną romansiarę (jak ja) ale w te jesiennie wieczorny macie ochotę na historię podszytą motywem fantasy, to z całego serca polecam „Bride”. Moje serce rozczuliła. A, na koniec tylko dodam, że scen zbliżeń nie czytałam, bo były odrobinę żenujące jak dla mnie.

Lubicie wątek Enemies to Lovers?

A co powiecie na taki wątek w romantasy, czyli połączenie fantastyki z romansem?

Osobiście już się pogodziłam, że większość książek fantastycznych, po jakie sięgam, mają wplątany wątek romantyczny do swojej historii, a nawet polubiłam romantasy. Dlatego sięgnęłam ostatnio po “Bride” Ali Hazelwood, pióro autorki jest na swój sposób specyficzny, ponieważ lubuje się w scenach seksualnych, które są niekiedy dziwne i potrafią doprowadzić czytelnika do zażenowania i przyznaję, że tym razem mnie nie zawiodła. Książkę czytało mi się bardzo przyjemnie, jej humor mnie zachwycił, za to poziom zażenowania był wysoki, jednak ostatecznie historia się mi spodobała.

Jeśli myślicie, że ta historia to tylko romans, to się zawiedziecie, ponieważ dostaliśmy również całkiem ciekawy kryminał, może zakręcony jak sama główna bohaterka, ale ostatecznie bardzo ciekawy a wątek poszukiwań i rozwiązywania zagadek jest zaskakująco interesujący.

Wilkołaki i wampiry od wieków toczą wojny, krwawe wojny, które zbierają ogromne żniwo. Żeby zapobiec kolejnej walce na śmierć i życie, wilkołak ma poślubić wampirzycę. Fakt ten wzbudza wielkie zainteresowanie, jedno z poprzednich takich małżeństw skończyło się krwawą jatką, jednak tym razem ma być inaczej. Jednak, czy jest to możliwe? Misery Lark, córka wpływowego polityka staje przed ołtarzem naprzeciw Lowe Morlanda, wilkołaka, jednego z najpotężniejszych alf. Misery jest wampirzycą, która przez lata żyła na terytorium ludzi i jej obycie jest bardziej zbliżone do ludzi, niż do wampirów. Lowe chce zapewnić bezpieczeństwo swoich ludzi, za to Misery zgadza się na to aranżowane małżeństwo, ponieważ ma misję do wykonania.

Znacie twórczość Ali Hazelwood?

Jest znana z pikantnych romansów, gdzie prym wiodą bohaterki, które obracają się w środowisku akademickim, a konkretnie w dziedzinach STEM. Tym razem autorka pokazała nam całkiem nowa dla mnie, odsłonę swojego warsztatu pisarskiego. Pierwszy raz spotkałam się z romantasy spod jej pióra i osobiście jestem zauroczona. Mam kilka “ale”, jednak całościowo jest to historia do poznania i bawienia się przy niej, nie wiem, czy jest to historia do zapamiętania na dłużej, a na pewno nie jest to historia do rozmyślania dużo nad nią.

Chemia między głównymi podobała mi się najbardziej, była namacalna, mimo że niekiedy aż nazbyt nachalna.

Dla mnie bohaterowie to prawdziwa bajka, złożeni, mimo że historia w większości opiera się na tym co czuje Misery i Lowe, to w tle ukazują się bardzo ciekawe postacie. Młody alfa szukający tego co najlepsze dla swojej watahy, oraz wampirzyca, która ma świeże spojrzenia na jej klan, który wydaje się bardzo zacofany i skorumpowany. Mamy też przedstawicielkę ludzi, która zaginęła, jednak wnosi bardzo dużo w całą historię.

Często mm problem z wewnętrznymi rozterkami bohaterów, niekiedy jest to tylko wewnętrzna paplanina, która ma być wypełnieniem książki, jednak tu autorka zadbała o to, by była to prawdziwa walka z myślami i rozterkami.

Jestem miłośniczką kotów i niekiedy słowa Misery w stronę odziedziczonego kota mnie irytowały, ale rozumiem ją. Tak właśnie działa autorka, nawet jak nie zgadzamy się z bohaterami, to pokazuje nam ich punkt widzenia. A interakcja Misery z kotem i z wilkołakami jest tak genialny, że śmiałam się często głośno podczas lektury.

W większości poznajemy historię z perspektywy Misery, jednak każdy rozdział zaczyna się od myśli Lowa, pięknie autorka wszystko takim zabiegiem zamyka w klamrę, ukazując nam całość.

Pewnie większości nie spodobają się zmiany, jakie wprowadziła autorka w anatomii wilkołaków i wampirów. A ta anatomia została przedstawiona w bardzo logiczny sposób, ponieważ została nam przedstawiona przez Misery, która lubuje się w wyjaśnianiu wszystkiego, co innym wydaje się magiczne, a dla niej to zwykła chemia ludzkiego ciała. Zielona krew wilkołaków i fiołkowa wampirów, to coś, co ciężko było mi przełknąć, choć najgorsza chyba była myśl, ze potężne wampiry są w tej książce słabe z natury, za to myślące przyszłościowo, przez co wysoko się wspinały w hierarchii rządzących.

Osobiście polecam i dziękuję bardzo za książkę wydawnictwu @YouAndYa.