Boginie słowiańskich szeptów

*Uwaga tekst może zawierać spoilery, jeśli interesuje cie tylko moja opinia o tej pozycji, zjedź do ostatniego akapitu.

Zacznijmy tym razem od rzeczy prostszych, czyli co ma w środku ta książka. Boginie słowiańskich szeptów składają się z krótkiej przedmowy, w której autorka wspomina skąd wzięło się jej zainteresowanie tematem oraz trzech rozdziałów: O mocy słów szeptanych, rozdziału, który w sumie nie ma tytuły składa się jednak z trzech podrozdziałów dotyczących Saule – bogini słońca, Dany – bogini wody i Mokoszy – bogini ziemi a także ziół poświęconych ich żywiołom, oraz ostatniego dumnie noszącego tytuł : Zaklęcia, zamowy, szepty, spiski i modlitwy na wszelakie okoliczności.

No dobrze, łatwo już było teraz będzie trudniej.

Bez owijania w bawełnę przyznaję, że największym plusem tej książki są jej piękne ilustracje.

Zacznijmy od tego, że tytuł i opis są nieadekwatne do zawartości. W książce poza krótkimi wzmiankami o trzech wyżej wspomnianych boginiach więcej ich nie znajdziecie. Część pierwsza, która praktycznie w całości składa się z cytatów i informacji przytaczanych z innych źródeł, to krótka opowieść o szeptaniu i zamawianiu pełna odniesień do Chrześcijańskiego Boga, Matki Boskiej i katolickich świętych. Nie przeczę tu mogę przymknąć oko, wiadomo przecież, że szeptuchy jakie znamy dziś faktycznie w swoich szeptach i zamawianiach często odnoszą się do wartości i wierzeń katolickich z powodu naleciałości kulturowych i religijnych. Jednak nie tłumaczy to nieustannego mieszania Słowian z Bałtami – Litwini zaliczani są do ludów bałtyckich, nie słowiańskich – co autorka z lubością czyni przez całą książkę, powołując się na źródła traktujące o litewskiej magii ludowej.

Idźmy dalej. Rozdział dotyczący bogiń i ich ziół. Zaczynamy z grubej rury, pierwszą boginią wymienianą przez autorkę jest Saule Wielka Bogini Słońca – bogini Bałtów, nie Słowian. Gdyby ta książka nazywała się Stadium kulturowe szeptów i zamawiania to nie miałabym uwag. Nawet jakby tytuł brzmiał Boginie przez wieki, to przedstawiane tu informacje też pewnie przyjęłabym ze wzruszeniem ramion i tyle. Jednak w tytule mamy błyszczący złotem napis „słowiańskich”. Ale kontynuując, bo się rozproszyłam. Następnie pojawia się lista roślin słonecznych: miedzy innymi dziurawiec, nagietek, rumianek, już we wstępie sklasyfikowane zostały tak: „Suche i jasne. Z okrągłymi główkami. Kwitnące na pomarańczowo lub żółto. Albo biało i żółto. O kielichach w kształcie promienistego koła” – tym bardziej dziwi, że wrotycz, który świetnie znosi suszę został wpisany na listę ziół księżycowych przynależnych bogini wody, do której właśnie przechodzimy.

Dana – Bogini Wody Żywej. Ta, która tworzy rzekę. I tu się zaczyna zabawa. Jako że nie łykam wszystkiego jak młody pelikan otworzyłam Google i zaczęłam szukać. Wcześniej nigdy nie słyszałam o takiej bogini, ale przecież to mogły być moje braki w wiedzy, nie? Google niestety wiedzy poskąpiło, dowiedziałam się, że imię Dana to najprawdopodobniej błąd w zapisie, dlatego ta bogini widniej na liście „pseudobóstw słowiańskich”. Nie wierząc jednak Internetom tak w 100% poszłam po prośbie do dwóch uznanych specjalistek od słowiańskości (celowo nie wymieniam ich nazwisk, żeby nie robić im problemów, jak obrażeni fani książki przyjdą z pretensjami) Wywiązała nam się spora dyskusja, ponieważ jedna z pań nigdy nie natrafiła w swoich badaniach na taką boginię, druga zaś była w stanie wyszukać niewielki fragment, w którym pojawia się imię Dana, jednak zastrzegła, że brak dokładniejszych opisów i że jedni badacze ją uznają, inni nie.

Trzecią wymienianą boginią jest Mokosz – Bogini wilgotnej ziemi. I tu uwag zasadniczo nie mam.

Ostatnią finalny rozdział: Zaklęcia, zamowy, szepty, spiski i modlitwy na wszelakie okoliczności to zbiór zaklęć stworzonych przez autorkę, jak mniemam, ponieważ nie znajdują się tam żadne przypisy. Już na pierwszej pozycji mam wspaniałą przynętę „Spisek przeciwko zaciekłej teściowej”, która to modlitwa/szeptanka ma nam zjednać przychylność teściowej. Jeśli jednak spodziewaliście się w niej odniesień do słowiańskich bogiń to was rozczaruję, tekst zaczyna się słowami: „Matko i macocho, wyrywam was w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, Niepokalanej Najświętszej Dziewicy, czystości świętego Jana Chrzciciela, czystości świętego Jana Ewangelisty…” co już samo w sobie jest zawołaniem niepoprawnym, ponieważ cytując za Internetowym Słownikiem Języka Polskiego: „macocha - żona ojca w stosunku do jego dzieci z wcześniejszego małżeństwa”. Dalej też nie lepiej: „Żeby pszczoły były zdrowe” Modlitwa w Wielki Piątek mówiona, w cerkwi przed wielkanocnym obrazem…

Niestety w kolejnych tekstach również regularnie z prośbami zgłaszamy się do Boga Chrześcijańskiego, jak wspomniałam niestety nie zostało zaznaczone, czy autorka przepisała te modlitwy z innych źródeł, czy jest to jej radosna twórczość własna.

Podsumowując tę przydługą analizę książki Boginie słowiańskich szeptów nie mam dobrych wieści.

Tyle sie mówi, o tym by nie oceniać książki po okładce, a tym razem sama to zrobiłam i dałam się skusić pięknym ilustracjom. Kajam się szczerze. Na swoje usprawiedliwienie mam tylko to, że te grafiki naprawdę są ładne.

Samą książkę oceniam bardzo słabo, wartość merytoryczna jest znikoma, autorka uparcie miesza ze sobą różne religie i zupełnie nie trzyma się tego, co obiecywał tytuł i opis książki.

Mimo nieprzychylnej recenzji za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Świat Książki

#współpracarecenzencka

#współpracabarterowa

#współpracareklamowa

Przesądy, zabobony, zaklęcia, czary, zaklinania. Od dawna wiadomo, że słowa mają moc. Można nimi sprawić komuś radość albo wyrządzić krzywdę, jak nóż wbijany prosto w serce. Ta przepięknie wydana książka autorstwa Joanny Laprus udowadnia, że to, co wypowiadane zawsze miało ogromną siłę.

Bohaterkami "Bogiń słowiańskich szeptów" są: Saulé — Wielka Bogini Słońca, Dane — Bogini Wody i Życia oraz Mokosz — Bogini Wilgotnej Ziemi. Każda z nich narzuca swój rytm życia, każda z nich ma ogromny wpływ na życie ludzi i cykliczność natury.

W książce znajdziemy mnóstwo opisów zaklęć i rytuałów, w które wierzyli Słowianie. One są tak cudowne pod względem literackim, że wcale bym się nie zdziwiła, gdyby wisiały w domach oprawione w ramki.

Z książki dowiadujemy się o niezwykłych zastosowaniach ziół, ich magicznych, ale też zdrowotnych właściwościach, poznajemy wspomniane zaklęcia, które były wypowiadane przez naszych słowiańskich przodków w przeróżnych intencjach: od zdrowotnych, przez miłosne, a przede wszystkim ochronne.

To takie kompendium wiedzy o dawnych wierzeniach, do którego można wracać wiele razy, w zależności od wiedzy, którą chce się uzupełnić. Przepięknie wydana zarówno jeśli chodzi o okładkę, jak i klimatyczną, cudowną szatę graficzną wewnątrz. Dopracowana pod każdym względem. Idealna książka na prezent.

"Boginie słowiańskich szeptów otrzymałam" w Czarownym Boxie, który zawierał również:

☀️ekskluzywny olejek do ciała od @soapszop inspirowany Boginią Saulé

🌱nasiona kwietnej łąki

🖌kartkę z wizerunkiem jednej z Bogiń, namalowaną przez artystkę Katarzynę Keymi

“Wielka moc jest ukryta w słowach”.

Poradnik, jakiego nie spotkacie, zostajemy zabrani w nieoczywistą, pełną zaklęć, fascynacją roślin, magii ludowej podróż. Skarbnica wiedzy, z której bije pasja i zamiłowanie. Autorka w sposób, przyjemny, gawędziarski ukazuje, że słowa mają magiczną moc. Raz wypowiedziane mają siłę, która potrafi wiele zdziałać. Wyraźnie czujemy fascynację Autorki słowiańszczyzną. Zaklęcia, jest ich całkiem sporo, w większości wywodzą się z kultury dawnych Słowian, mity, tradycje, wierzenia, przesądy. Obcowanie z naturą, piękno otaczającego nas świata, wypowiadane słowa. Wszystko to ma ogromny wpływ na naszą codzienność, na podejmowane przez nas decyzje. I nie dziwi fakt, że większość z nas tego nie dostrzega i nie docenia. Dlaczego tak się dzieje?

Zaklęcia, modlitwy, szepty, zamowy - na różne okoliczności, mają siłę. Mogą nieść pomoc, dobro, uleczyć, przywołać miłość, nieść pocieszenie, ale i wyrządzić zło, krzywdę, wywołać niepokój. Kiedyś, kiedyś zaklęcia były owiane tajemnicą, były strzeżone. Głęboko wierzono w ich sprawczą moc, miały chronić przed urokami, chorobą, ciemnymi mocami. Boginie były obecne w życiu zwykłych ludzi. Niektóre tradycje takie jak noc Kupały, Wianki, Wigilia przetrwały po dziś dzień i w dalszym ciągu są celebrowane. Saule - Bogini Słońca, Dana - Bogini Żywej Wody, Mokosz - Bogini Ziemi, do nich kierowano prośby, każda z nich ma przypisane rośliny, które mają moc.

Klimatyczna, przyjemna książka/poradnik. Jest to pozycja obowiązkowa dla sympatyków słowiańskiej kultury, magii i tajemnic naszych przodków. Przepiękne, staranne dopracowane w każdym szczególe, z licznymi ilustracjami wydanie - niezmiennie mnie zachwyca. Polecam, Tatiasza i jej książki :)

Kontynuacja "Słowiańskich Bogiń Ziół" autorstwa Joanny Laprus-Mikulskiej przenosi nas głębiej w magiczny świat mocy słowa. Słowa, jak autorka udowadnia, posiadają ogromną siłę - potrafią odwracać zło i przywracać dobro. Mądrze użyte mogą uzdrawiać, chronić przed burzami, ogniem czy jadem węża, a także przynieść miłość i urodę. Jednak niewłaściwie zastosowane, mogą zaszkodzić. W "Boginiach słowiańskich szeptów" Laprus-Mikulska przytacza zamowy, zaklęcia, modlitwy oraz szepty, barwnie portretując boginie Słońca, Wody i Ziemi.

Książka oferuje niezwykłe i unikatowe materiały, które są efektem dogłębnych badań autorki nad magią słowa. Dzięki jej fascynacji i zaangażowaniu, dotarła ona do wyjątkowych źródeł, które teraz udostępnia swoim Czytelnikom. Ta pozycja to niepowtarzalna okazja do poznania bogactwa słowiańskiego folkloru i świata ludowej magii, które zostały przedstawione z wielką starannością i pasją.

"Boginie słowiańskich szeptów" to książka, która nie tylko edukuje, ale i zachwyca swoją formą. Autorka, Joanna Laprus-Mikulska, potrafi wciągnąć Czytelnika w niezwykły świat słowiańskich wierzeń, przekazując wiedzę w sposób przystępny i fascynujący. Ta książka to prawdziwa uczta dla miłośników słowiańszczyzny, pełna barwnych opisów, ciekawych rytuałów i magicznych zaklęć, które otwierają przed nami drzwi do dawno zapomnianych tradycji.

"Boginie słowiańskich szeptów" to najpiękniej wydana książka, jaką miałam przyjemność widzieć! Nie dość, że potrafi zachwycić czytelnika wizualnie, to róenież jej wnętrze oczarowuje! Ja zdecydowanie polecam!