„Blog niecodzienny” to esencja najbardziej trafnych i zabawnych wpisów z popularnego bloga prowadzonego przez autorkę od 2006 roku.
Maria Czubaszek i jej niezawodne poczucie humoru w najczystszej formie. Choć mówi, że nie lubi pisać do druku, to w druku czyta się ją doskonale. Każdym słowem maluje charakterystyczne postacie: córkę sąsiadki, tajemniczą czytelniczkę czy bohaterkę swojej powieści, Alicję. Ich opinie stają się punktem wyjścia do błyskotliwych konstatacji, które - celniej niż wszelkie diagnozy społeczne - punktują absurdy codzienności. Innego rodzaju pożywką dla bezbłędnych puent jest obserwowane przez autorkę medialne życie polityków i osób publicznych.
Zawsze powtarzam, że człowiek nie po to żyje, żeby jeść, ale po to je, żeby się odchudzać. Najlepszym dowodem na potwierdzenie tej hipotezy jest jedna z moich znajomych. Od kiedy pamiętam, odchudza się. Głównie, jak podejrzewam, między posiłkami. Mimo to, a może właśnie dlatego (bo podobno najgorsze jest tzw. pojadanie) co jakiś czas informuje z dumą, że schudła. Kiedy mówię, żeby się nie przejmowała, bo nie widać, nabzdyczona zapewnia, że codziennie się waży. Na uwagę, że nie chudnie się od ważenia, tylko od niejedzenia, przegląda się uważnie w lustrze i choć wciąga brzuch do granic bólu, markotnieje. Wtedy robi mi się głupio i mówię, że żartowałam. Przecież widać, że schudła. Łyka to za każdym razem. Bo łatwo jest uwierzyć w to, w co chce się wierzyć.
Wiem to po sobie.
Maria Czubaszek
Maria Czubaszek – pisarka i satyryk, autorka tekstów piosenek, scenarzystka, felietonistka i dziennikarka. Stworzyła dla radiowej Trójki kultowe słuchowiska: „Dym z papierosa”, „Małgorzaty jego życia”, „Serwus, jestem nerwus”, w których brawurowe role tworzyli m.in. Irena Kwiatkowska, Bohdan Łazuka, Barbara Wrzesińska, Jerzy Dobrowolski, Wojciech Pokora. Słuchowiska te po raz pierwszy emitowane były w programie Ilustrowany Tygodnik Rozrywkowy. Pojawiała się także w programach Ilustrowany Magazyn Autorów oraz Powtórka z Rozrywki. Jest autorką licznych tekstów piosenek; pierwszy z nich – „Kochać można byle jak” – napisała do muzyki Wojciecha Karolaka w 1965 roku. Piosenki z jej słowami można usłyszeć w wykonaniu takich artystów, jak Alibabki, Ewa Bem, Grażyna Łobaszewska, Grzegorz Markowski, Krystyna Prońko, Ryszard Rynkowski, Trubadurzy czy VOX.
Napisała dialogi do filmów „Filip z konopi” i „Murmurando”, a także scenariusz do serialu „Lot 001”. Współtworzyła scenariusze do seriali „Psie serce”, „Na Wspólnej” oraz „BrzydUla”. Od 2010 roku w improwizowanym serialu „Spadkobiercy” wciela się w rolę babci Maggie Mekintosz Owens. Użyczyła głosu w dubbingu filmu „Rysiek Lwie Serce” jako Babcia. W 2009 roku została uhonorowana Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.
Jest współautorką (z Arturem Andrusem i Wojciechem Karolakiem) bestsellerów „Każdy szczyt ma swój Czubaszek” i „Boks na Ptaku”.
Prywatnie jest żoną Wojciecha Karolaka, miłośniczką psów i zatwardziałą palaczką.
Jaki styl humoru dominuje w publikacji "Blog niecodzienny" Marii Czubaszek?
W książce dominuje błyskotliwa satyra, oparta na inteligentnej grze słów oraz charakterystycznym dla autorki dystansie do świata. Maria Czubaszek z niezwykłą lekkością i autoironią punktuje absurdy polskiej codzienności oraz przywary współczesnego społeczeństwa. Czytelnik znajdzie tu mnóstwo cynicznych, ale niezwykle trafnych spostrzeżeń podanych w formie krótkich, ciętych felietonów. Jest to lektura obowiązkowa dla osób ceniących humor abstrakcyjny i sceptyczne podejście do medialnej rzeczywistości.
Czy teksty w tej książce mają formę jednej, spójnej opowieści?
Książka stanowi zbiór niezależnych, krótkich wpisów i felietonów, które pierwotnie były publikowane na blogu autorki. Taka struktura pozwala na swobodne czytanie poszczególnych fragmentów w dowolnej kolejności, bez konieczności zachowania ciągłości fabularnej. Każdy rozdział to zamknięta całość tematyczna, skupiająca się na konkretnym wydarzeniu, spotkaniu lub refleksji nad bieżącymi trendami. Format ten idealnie sprawdza się u osób, które szukają pozycji do czytania w krótkich, kilkuminutowych przerwach.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja będzie najlepszym wyborem?
Publikacja ta najlepiej trafi w gusta wielbicieli twórczości Marii Czubaszek oraz fanów humoru znanego z radiowej Trójki. Docenią ją osoby poszukujące w literaturze inteligencji, bezkompromisowości i umiejętności śmiania się z samego siebie. Treść rezonuje z czytelnikami, którzy lubią celne komentarze na temat świata celebrytów, polityki oraz relacji międzyludzkich. To doskonały wybór dla każdego, kto ceni formy krótkie, ale nasycone treścią i trafnymi puentami.
Czy książka "Blog niecodzienny" jest odpowiednia dla osób szukających biografii?
Pozycja ta nie jest klasyczną biografią ani chronologicznym zapisem życia autorki, dlatego może nie spełnić oczekiwań osób szukających faktograficznych wspomnień. Choć Maria Czubaszek wspomina w niej o swoich znajomych czy sytuacjach z życia, robi to zawsze przez pryzmat satyry, a nie dokumentalnej rzetelności. Skupienie na bieżących komentarzach do rzeczywistości sprawia, że brakuje tu uporządkowanej historii kariery zawodowej czy prywatnych zwierzeń. Dla czytelników oczekujących poważnej analizy losów autorki, lepszym wyborem będą jej wywiady-rzeki.
Jakie tematy najczęściej poruszane są w zaprezentowanych felietonach?
Autorka koncentruje się przede wszystkim na obserwacji życia publicznego, komentując zachowania polityków oraz osób znanych z mediów. Często powracającym motywem są również codzienne rytuały, takie jak odchudzanie się, relacje sąsiedzkie czy absurdalne wymagania, jakie stawia przed ludźmi współczesna popkultura. Wszystkie te wątki są pretekstem do szerszych rozważań nad kondycją ludzką i nonsensami, które sami generujemy w swoim otoczeniu. Dzięki temu teksty pozostają aktualne, mimo że odnoszą się do konkretnych momentów w czasie.
