Biuro Podróży Samotnych Serc. Kierunek: Tajlandia

„Jeśli świat ma się skończyć, to z hukiem, a nie ze skomleniem!”

Kto z nas nie chciałby czasem rzucić wszystkiego, zostawić przeszłości za zamkniętymi drzwiami i wyruszyć z plecakiem w podróż w nieznane? Niestety prócz niewystarczających środków finansowych, często ogranicza nas strach. Bohaterka „Biura podróży samotnych serc” odważyła się zrobić krok do przodu. Po rozstaniu z narzeczonym, który zostawił ją dla innej kobiety tuż przed ślubem, Georgie spotkała dalsza część życiowych niepowodzeń: została bez pracy i domu. Wbrew sceptycznemu nastawieniu matki, uległa namową przyjaciółki i wyruszyła w samotną podróż do Tajlandii, gdzie zamierzała spełnić swą listę życzeń. Niestety zamiast ekscytujących przygód, przeżywa nieustanne rozczarowania oraz porażki. Czy przekorny los w końcu odwróci się i uśmiechnie do kobiety?

„Biuro podróży samotnych serc” to sympatyczna, lekka i jakże życiowa pozycja. Bawiłam się przy niej przednio, choć jak w życiu różnie bywa, tak i fabuła książki nie była usłana różami. Czasem słonce, czasem deszcz, choć czytając o perypetiach głównej bohaterki lepiej powiedzieć z deszczu pod rynnę. Georgia jest dwudziestoośmioletnią kobietą pochodzącą z Anglii. Z jednej strony można ją polubić za jej upór i odwagę, a z drugiej znienawidzić za naiwność i użalanie się nad sobą. Summa summarum oceniam ją na plus, przebiła sobie sutek i zjadła robaka – myślę, że byśmy się polubiły. Całkiem słusznie została nazwana Bridget Jonas z plecakiem. Otaczające ją postacie są różnorodne i ciekawie nakreślone. W powieści możemy znaleźć tuzin rozmaitych osobowości, począwszy od pustych małolat poprzez napakowanych cwaniaków, aż po erudycyjnych mnichów.

Autorka przedstawiła ciekawą koncepcję poszukiwań swojego miejsca na świecie. Każdy z nas szuka bezpiecznego lądu, na którym chce osiąść, ale zanim go znajdzie, musi przejść przez multów niepowodzeń i połknięć. Nie jest to ckliwa historia, wywołująca smutek i współczucie. To ciekawa, odważna, zabawna przygoda, pełna wyzwań i przeciwności losu. Akcja nie staje w miejscu. Zabiera człowieka do ciepłych krajów, gdzie nieustannie świeci słońce, a ludzi ogarnia słodkie lenistwo. Gwarantuję Wam, że przez nią zatęsknicie za latem, które właśnie dobiega końca.

Jak na debiut, jest to niesłychanie udana pozycja. Dochodząc do ostatniej strony dowiedziałam się, że Katy Colins szykuje dla nas kolejną część eskapad przebojowej, zakręconej Georgii, na którą czekam z niecierpliwością. Jeśli macie ochotę na niezobowiązującą, relaksującą, ale pełną wyzwań przygodę w Tajlandii, to jest to pozycja dla Was.

Wakacje już się skończyły (chociaż mi pozostał jeszcze miesiąc), ale nie przeszkadza to w sięgnięciu po książkę, dzięki której przez chwilę można poczuć letni klimat. Któż by nie chciał przenieść się czasami w egzotyczne miejsce, żeby odpocząć od otaczającej nas rzeczywistości? Ale co zrobić, jeśli wyjazd na drugi koniec świata wcale nie okazuje się odskocznią od problemów?

Georgia nagle traci grunt pod nogami. Zamiast zostać panną młodą, dowiaduje się, że narzeczony zdradza ją, a w dodatku jego kochanka spodziewa się dziecka. Niestety, to nie koniec kłopotów. Kobieta traci pracę. Za namową przyjaciółki postanawia wyjechać do Tajlandii i oderwać się od wszystkiego. Wydawałoby się, że to świetny pomysł, ale czy aby na pewno?

Główna bohaterka jest chyba najbardziej pechową postacią, jaką poznałam. Siła złego na jednego. Kiedy przyglądałam się, jakie figle los jej płata, byłam naprawdę załamana. Bo ile można? Wiadomo, życie różnie się plecie. Raz jest dobrze, a raz źle, ale tutaj źle przechodziło na zmianę w bardzo źle. Porażka za porażką. Nie mogłam doczekać się momentu, kiedy wreszcie Georgia odnajdzie utracone szczęście. Szczerze jej tego życzyłam po tych wszystkich niefortunnych przygodach. Jednak mimo tego, że bohaterce wiatr wiał w oczy, nie poddała się. Doceniam ją za ten upór i wytrzymałość w dążeniu do celu i pokazywaniu, że pomimo wszystko da radę. Takie postępowanie zdecydowanie należy pochwalać.

Ta historia pokazała mi, że w życiu nie należy się poddawać. Napotykamy różne trudności, z którymi przychodzi nam się zmierzyć. Poznajemy ludzi, którzy na nas oddziałują. Jedni są postaciami negatywnymi, drudzy pozytywnymi, ale każdy z nich ma wpływ na nasze dalsze decyzje i postrzeganie świata. Wszystko, co przeżywamy odbija się na naszej przyszłości. Często można zauważyć, że niektóre wydarzenia mają miejsce, abyśmy uczyli się na błędach i potrafili poradzić sobie z podobnymi sytuacjami w przyszłości. Przykładem osoby, która się o tym przekonała, jest właśnie Georgia. Jej przemiana, jaka dokonała się za sprawą odważnej wycieczki, zaowocowała innym zachowaniem w pewnych momentach, co, oczywiście, jest zmianą na lepsze. Zdobyła pewność siebie, której jej brakowało i mogła stawić czoła kolejnym przeciwnościom losu.

O samym czytaniu "Biura Podróży Samotnych Serc. Kierunek: Tajlandia" mogę napisać, że jest to bardzo przyjemna lektura, którą pochłania się w bardzo szybkim tempie. Miałam tutaj do czynienia z czymś, co bardzo w książkach lubię, czyli krótkie rozdziały, które w dodatku noszą ciekawe tytuły. Poza tym sama akcja jest wciągająca, co również wpływa na przyjemność z czytania. Przecież każdy chciałby dowiedzieć się, czy Georgii uda się wreszcie odpędzić zły los i stanąć na nogi.

Katy Colins stworzyła bardzo ciekawą historię, której czytanie nie tylko sprawia radość, ale również niesie ze sobą przesłanie o tym, aby się nie poddawać. To książka, w której pomimo wielu przykrości, jakie dotknęły główną bohaterkę, jest sporo humoru. Nie bez powodu na okładce znajdziecie porównanie do słynnej Bridget Jones. "Biuro Podróżny Samotnych Serc. Kierunek: Tajlandia" polecam wszystkim czytelnikom, którzy mają ochotę na coś lekkiego w wakacyjnym klimacie, a także tym, którzy ostatnio utracili wiarę w siebie. Ta książka z pewnością da Wam nadzieję na lepsze jutro.

[Adres usunięty]

Ku marzeniom!

„Co cię tu trzyma? Ani facet, ani dzieci, a wkrótce już nawet nie dom. Praca do [motyla nóżka], wciąż na nią narzekasz, a jednak się jej trzymasz, bo mają dobry pakiet macierzyński. Nie potrzebujesz świadczeń dla przyszłych matek. Sprzedaj wszystko, kup plecak i ruszaj w drogę.” – ile z nas jest dokładnie w takiej sytuacji? Ile z nas marzy o podróżach, o spełnianiu swoich marzeń, a jednak tkwimy w szarej rzeczywistości, dając sobie wmówić, że nie zasługujemy na szczęście, że nie jesteśmy tego warte, że nie poradzimy sobie same w wielkim świecie? Ile z nas dało się uwiązać swoim partnerom czy rodzicom, po latach gorzko żałując nie tego, co zrobiłyśmy, ale tego, czego nigdy nie doświadczyłyśmy?

Jeśli znajdujesz się właśnie w takiej sytuacji, jeśli właśnie porzucił cię partner, bądź – co gorsza – tkwisz przy nim, mimo tego, że odbiera ci życiową energię, ogranicza cię, to koniecznie musisz sięgnąć po najlepsze lekarstwo na niskie poczucie własnej wartości, na depresję, na lęk przed samotnością. Mowa tu o powieści autorstwa Katy Colins „Biuro podróży samotnych serc. Kierunek Tajlandia”. Opublikowana nakładem wydawnictwa HarperCollins książka, jest pierwszym tomem serii o Georgii Green, zbliżającej się do trzydziestki mieszkance Manchesteru. Sięgając po tę opowieść możemy liczyć na mnóstwo dobrej zabawy, ale też i sporo refleksji nad własnym życiem i marzeniami, które porzuciłyśmy za sprawą otoczenia. To jednak nie tylko książka dla kobiet – wszak złamane serca i porzucone plany nie są zarezerwowane wyłącznie dla płci pięknej, również i mężczyźni niekiedy ulegają presji bliskich i przyjmują postawę, od której uciekali w młodości. Tym samym, jest to powieść adresowana do wszystkich tych osób, które chcą uniknąć zaszufladkowania, które chcą być szczęśliwe i znajdą w sobie odwagę, by o to szczęście zawalczyć.

Georgia już dawno porzuciła marzenia o dalekich podróżach po świecie, o pisaniu o nich, o życiu pełnym fascynujących miejsc i ludzi. Pracuje jako asystentka dyrektora marketingu, szykuje się do wesela i spłaca kredyt zaciągnięty na dom, a choć związek a Alexem daleki jest od ideału, choć jego nowobogacka rodzina traktuję dziewczynę z wyższością, to ona jednak uporczywie dąży, do ułożenia sobie życia przy jego boku. On jednak najwyraźniej ma inne zdanie na temat wspólnego życia – dwa tygodnie przed planowanym ślubem oznajmia Georgii swoją pomyłkę i zrywa zaręczyny. Co więcej, okazuje się, że już od dłuższego czasu zdradzał dziewczynę, zaś jego kochanka … jest w ciąży.

Tym sposobem Georgia zamiast bawić się na swoim weselu, pogrąża się w rozpaczy, z której nie jest w stanie wyrwać jej nawet fakt pobytu na wybrzeżu Morza Egejskiego, gdzie jedzie za namową przyjaciółki, Marie. To również ona skłania Georgię do spojrzenia na rozstanie, jako na szansę realizacji marzeń oraz do zrobienia listy rzeczy, które chce zrobić i miejsc, które chce w swoim życiu odwiedzić. Wobec jawnego sprzeciwu rodziny skończyłoby się może wyłącznie na sporządzeniu takiej listy, gdyby nie zwolnienie z pracy – teraz Georgii nic już nie trzyma w Anglii. Nic, za wyjątkiem własnego strachu i przekonania, że nie poradzi sobie w wielkim świecie.

Zrządzeniem losu dziewczyna trafia jednak do biura podróży Niezapomniane Wspomnienia, prowadzonego przez sympatyczną starszą panią, Trishę. Kobieta dzieli się z Georgią nie tylko niesamowitymi wspomnieniami z własnych podróży, ale też i obawami dotyczącymi przyszłości firmy – jedyną nadzieją na dalsze funkcjonowanie biura jest jego przejęcie, przez chrześniaka, obieżyświata. Namawia również Georgię na wyprawę do Tajlandii – dziewczyna ma dołączyć do zorganizowanej grupy, zaś w przypadku rezygnacji z towarzystwa, wybrać się na Koh Lantę, do ośrodka Błękitny Motyl.

Czy delikatna i naiwna dziewczyna poradzi sobie wśród obcych ludzi w obcym kraju? Czy znajdzie w sobie odwagę, by zaprotestować przeciwko zmianom w planie podróży? Czy marzenie o zrobienie czegoś szalonego rzeczywiście obejmowało zrobienie sobie piercingu pod wpływem alkoholu? Czy oprze się przystojnemu Dillonowi, który wybrał właśnie ją, zakompleksioną szarą myszkę? Jak zakończy się ta wyprawa i czy Georgia zrealizuje wszystkie punkty na swojej liście? Te pytania nasuwają się nam w trakcie lektury, kiedy to nieustannie drżymy o Georgię i – przyznam ze wstydem – nie wierzymy w jej odwagę, rozsądek czy zdolności organizacyjne.

Lektura książki „Biuro podróży samotnych serc…” udowadnia, ile tak naprawdę jesteśmy warte i jak wiele jesteśmy w stanie osiągnąć, kiedy tylko przełamiemy strach, przekroczymy własne granice. Katy Colins stworzyła pozornie tylko banalną historię, opowieść o nieszczęśliwe miłości, jakich wiele jest na rynku. Zagłębiając się bowiem w fabułę, odkrywamy niezmierzone pokłady motywacji i inspiracji, autorka nie tylko pokazuje, że podróżowanie jest możliwe, ale przede wszystkim, że spełnienie marzeń leży w zasięgu naszych możliwości – wystarczy tylko zrobić pierwszy krok. Dzięki tej solidnej dawce energii do działania, dzięki porywającej akcji i jej zaskakującym zwrotom, dzięki cennym informacjom dotyczącym kilku miejsc w Tajlandii, powieść czyta się jednym tchem. Co więcej, przekonujemy się, że nie jesteśmy ze swoim smutkiem, bólem czy wątpliwościami same, wśród nas jest wiele samotnych serc, które dawno już pogrzebały swoje marzenia. Pora rozejrzeć się dookoła – być może pomożemy nie tylko sobie…

Justyna Gul

Qulturasłowa

Urocza powieść o życiu, nieoczekiwanych zmianach i o uświadomieniu sobie własnej wartości. Tak w skrócie mogę opisać książkę stworzoną przez Katy Colins. "Biuro Podróży Samotnych Serc" to pierwsza część losów Georgii Green, której akcja toczy się w malowniczej Tajlandii.

Georgia miała już zaplanowane całe życie. Alex, narzeczony i już wkrótce mąż, okazał się nikim innym a zdrajcą i oszustem. Wydawało jej się, że to koniec jej życia. Upokorzona, zraniona, opuszczona przez znajomych i przytłoczona życiem postanawia w nim coś zmienić. Zamierza w najprostszy sposób pozbyć się problemów. Po prostu od nich uciec, jednak nie wszystko pójdzie zgodnie z jej planem. Lista, którą sporządziła ze swoją przyjaciółką Marie, miała jej pomóc w realizacji swoich marzeń. Często jednak stawała się nieznośnym ciężarem, który tylko utwierdzał ją w przekonaniu, że jest niezdolna do samodzielnego życia i działania samotnie. Kiedy wreszcie zaczyna poznawać życie Tajlandii, znowu popełnia błędy, które zamiast polepszać jej humor, jeszcze bardziej ją dołują. Jest jednak takie miejsce, lepszy świat, na tej samej malowniczej wyspie. "Błękitny motyl" to ośrodek na wyspie Koh Lanta, który raz na zawsze pozwoli jej uwolnić się od przeszłości, uwierzyć w siebie i zmienić jej życie nie do poznania. Książka ta nadaje się idealnie na koniec lata. Motywowana jest do działania przez Trishe, starszą kobietę, właścicielkę biura podróży, która organizowała jej wycieczkę oraz jej chrześniaka Stevie'ego - tajemniczego mężczyznę, którego zna tylko z opowieści Trishy. Czy Georgia "odnajdzie siebie" i swoje miejsce na ziemi? Czy nieszczęśliwe zdarzenie w rodzinie nie pokrzyżuje jej planów na życie? To tajemnica, którą poznacie po lekturze!

Każda przygoda, która spotkała naszą bohaterkę odbiła się na niej, zostawiając niewidzialny ślad na jej osobowości. Autorka w doskonały sposób ukazuje przemianę ludzkiego charakteru. Pokazuje, że wszystkie granice, limity, blokady mamy nigdzie indziej jak w głowie. Dla każdego z nas nie ma rzeczy niemożliwych, jeśli tylko bardzo się czegoś pragnie. Z wielkim żalem kończyłam czytać historię Georgii. Ktoś nie bezpodstawnie porównał jej postać do Bridget Jones, która równie usilnie próbowała znaleźć szczęście, a nie dostrzegała, że miała je tuż obok siebie. Myślę, że w tej powieści każdy z Was może, chociaż w małej części, odnaleźć coś ze swojego życia i z własnego charakteru. Być może dlatego historia ta skradła moje serce a na samą myśl, że "Biuro Podroży Samotnych Serc", będzie miało kontynuację, tym razem w Indiach również z cudowną Georgią w roli głównej, już się cieszę! I czekam z niecierpliwością!

Książkę polecam w stu procentach. Nikt z Was nie będzie zawiedziony po jej lekturze. Mnie sprawiła wiele radości. Nie brakowało smutnych momentów, wielu wzruszeń ale i żartów, które przyprawiały o uśmiech. To emocjonująca historia opisująca losy młodej, zagubionej Brytyjki, która po stracie wszystkiego idzie przez życie i chce czerpać z niego jak najwięcej.

Książka podobała mi się już od samego początku. Pierwsze strony zazwyczaj są nudne, ale w tej tak nie było. Naprawdę zaciekawiła mnie ta powieść :)

Biuro Podróży Samotnych Serc, to świetna książka.

Nie jest przepełniona samą radością, towarzyszy jej czasami smutek i oczywiście przygody. Powieść jest pełna różnych zdarzeń i zachwycających opisów przyrody oraz różnych zabytków.

Autorka miała dobry pomysł na fabułę, jest naprawdę oryginalny i pierwszy raz czytałam taką historię.

A jeśli jesteśmy przy temacie fabuły, muszę stwierdzić, że było zaskakujące. Kiedy czytałam ostatnie rozdziały, to naprawdę nie spodziewałam się takiego obrotu zdarzeń.

Bohaterka zmieniła się ze słabej i zrozpaczonej, na silną i odważną kobietę. Próbuje ryzykownych rzeczy i cieszy się tym.

Próbuje życia, nie ogranicza się.

W jej przygodzie nie brakuje oczywiście mężczyzn- jeden ją zostawił, drugi namieszał w życiu, a trzeci? Tego przekonamy się dopiero w następnej części.

Bardzo podobały mi się tytuły rozdziałów, nie spotkałam się jeszcze z czymś podobnym.

Druk był przejrzysty i przystosowany do szybkiego czytania. Litery są w miarę duże.

W książce nie podobały mi się dwie rzeczy. Pierwsza to okładka, a raczej postać na niej, która ma okropnie wydłużoną rękę. Drugą rzeczą jest to, że w niektórych przypadkach bohaterzy mnie irytowali.

Podsumowując Biuro Podróży Samotnych Serc, to lekka powieść o szukaniu siebie, przygodach i miłości.

Ma przyjemny klimat i cudowne opisy przyrody. Katy Colins zabiera nas w miejsca, o których nie mieliśmy pojęcia, kiedy czytałam tę książkę, czułam się jakbym uczestniczyła w zwiedzaniu Tajlandii.

Z ręką na sercu mogę ją Wam polecić i jeśli będziecie mieli możliwość jej kupienia, to zróbcie to bez zastanowienia :)