Atletico Madryt. Cholo Simeone i jego żołnierze

Syn zachwycony z lektury.Wiele ciekawostek i faktów.

Atletico Madryt to w ostatnich latach klub, który dzielnie stawia czoła dwóm hiszpańskim gigantom, jakimi są Barcelona i Real. Dzieje się tak przede wszystkim za sprawą charyzmatycznego Diego Simeone, który z przeciętnego zespołu stworzył zespół będący w stanie rywalizować o najwyższe cele. O tym, jaki wpływ wywarł Argentyńczyk na klub z Wanda Metropolitano pisze Leszek Orłowski w swojej najnowszej książce "Atletico Madryt. Cholo Simeone i jego żołnierze".

Po książkach o Barcelonie i Realu przyszedł czas na Atletico. W ciągu kilku lat Leszek Orłowski napisał trzecią książkę o trzecim hiszpańskim klubie. Tym razem próżno tu szukać opisów losów, w jakich zdobywane były kolejne trofea. Popularny dziennikarz przybliża nam najpierw to, co działo się na Vincente Calderon przed erą Simeone, a działo się naprawdę sporo, niestety niekoniecznie dobrego. Po powrocie do najwyższej klasy rozgrywkowej w 2002 madrycki klub miał w niedalekiej przyszłości włączyć się do walki o mistrzostwo kraju. Nie było to jednak takie proste. W ciągu kilku lat Atletico plasowało się mniej więcej w połowie tabeli, czyli było ligowym średniakiem, a na stanowisku trenera nieustannie dochodziło do zmian. W ciągu ośmiu lat Los Colchoneros byli prowadzeni przez ośmiu różnych trenerów! Wszystko zmieniło się pod koniec grudnia 2011 roku...

Wówczas trenerem Atletico został Diego Simeone, były piłkarz tego klubu. Już po kilku miesiącach pracy, Argentyńczyk poprowadził klub do zwycięstwa w Pucharze UEFA, a następnie w Superpucharze UEFA (tam Atletico pokonało Chelsea 4:1). Charyzmatyczny trener stał się swego rodzaju generałem, który niczym najlepszy wódz, prowadził swoich żołnierzy do kolejnych zwycięskich batalii. Piłkarze w pełni zaufali Simeone i oddali się mu. Dzięki temu, z ligowego średniaka Atletico stało się godnym rywalem dla Barcelony i Realu, z którymi do tej pory regularnie przegrywało.

Apogeum formy Los Colchoneros nastąpiło w 2014 roku. Wówczas madrytczycy sięgnęli po mistrzostwo Hiszpanii i niewiele brakowało, by wygrali także Ligę Mistrzów. Po dramatycznym finale lepszy okazał się jednak Real Madryt, który wygrał po dogrywce 4:1. Już nikomu nie przychodziło do głowy lekceważenie Atletico i spisywanie go na straty przed meczami z hiszpańskimi hegemonami. Dzięki Cholo zaczął się nowy rozdział w historii klubu.

W tle ekscentrycznego menedżera rodziły się wielkie piłkarskie gwiazdy. Diego Simeone przemienił niektórych przeciętnych dotąd piłkarzy w piłkarzy najwyższego światowego kalibru, przede wszystkim za sprawą ich waleczności. Co warte odnotowania, gwiazdy Atletico miały to do siebie, że mimo zainteresowania ze strony największych światowych klubów, rzadko myślały o odejściu. Jest to prawdopodobnie jeden z niewielu przypadków, w którym piłkarze wiążą się ze swoim klubem taką więzią emocjonalną, że nie chcą z niego odchodzić, nawet mimo wielkich pokus finansowych.

Leszek Orłowski dokładnie opisuje nam ostatnie lata w wykonaniu Atletico. W jego relacji znajdziemy opisy m.in. doskonałych napastników, z których zawsze słynął klub ze stolicy Hiszpanii. Poza tym, dowiemy się, jak przedstawiały się stosunki w zarządzie klubu czy jaka jest jego tożsamość. Wszystkie te okoliczności sprawiły, że dzisiaj Atletico dla wielu kibiców jest religią i czymś, za co gotowi są oddać swoje życie. Diego Simeone udało się stworzyć drużynę, która zdołała podjąć walkę z Barceloną i Realem, co przez lata było nieosiągalne dla wielu ekip. Argentyńczyk prowadzi madrycki klub od siedmiu lat i nie wiadomo, kiedy ta piękna era dobiegnie końca. Charyzmatyczny trener dostaje co jakiś czas atrakcyjne oferty, ale póki co kategorycznie wyklucza zmianę pracodawcy. Po lekturze tej książki dowiemy się jednak, że Cholo ma w sercu jeszcze jeden klub, który w bliższej lub dalszej przyszłości również będzie chciał poprowadzić do największych sukcesów, a kiedy to nastąpi, końca dobiegnie prawdopodobnie najpiękniejszy okres w historii Atletico.

Los Colchoneros znów wielcy!

To, czego świadkami jesteśmy patrząc na Atletico Madryt w erze Diego Simeone jest bez wątpienia dowodem na to, że futbol potrafi być piękny również wtedy, gdy nie rządzą nim tylko i wyłącznie pieniądze. Ważne jest serce do walki. Jedność trenera ze stworzoną przezeń drużyną, która zawsze walczy do upadłego. Za to kibice kochają Atletico - ta książka jest przede wszystkim o tym, dlaczego uboższy krewny Realu porywa za sobą tłumy :)

Leszek Orłowski to chyba jeden z największych (jeśli nie największy) znawca hiszpańskiego futbolu wśród polskich dziennikarzy. Napisał już książki o Barcelonie i Realu - pewną naturalną konsekwencją było napisanie książki także o Atletico. Można się czepiać i kręcić nosem, podobnie bowiem jak w przypadku tamtych klubów Orłowski skupił się tylko na pewnym wycinku historii opisywanej organizacji, no ale... czyż właśnie nie Era Simeone, której świadkami w dalszym ciągu jesteśmy, czyż nie ona najbardziej działa na wyobraźnię kibica? Nie miejmy więc pretensji o to, że autor skupia się na czasach obecnych ;)

Książka ta to bynajmniej nie statystyki, tabelki i suche dane... O, nie - nic z tych rzeczy. To prawdziwa kopalnia wiedzy o Los Colchoneros jeśli chodzi o XXI-wieczną historię drużyny. Orłowski, w zasadzie sezon po sezonie, licząc od powrotu Atletico do Primera Division, pokazuje, jak stopniowo budowano dzisiejszą potęgę. Nie było to łatwe, ani - do czego przejdę za chwilę - tak do końca "czyste", był to wręcz proces bardzo burzliwy (wystarczy wymienić w tym miejscu tylko fakt co-sezonowej wymiany trenerów, wyprzedaże zawodników, brak perspektywicznego myślenia jeśli chodzi o sterników klubu...). Pokazanie tego kilkunastoletniego rysu historycznego jest konieczne dla zrozumienia tego, czym jako klub jest dziś Atletico. To Orłowskiemu udało się, według mnie, znakomicie.

Wspomniany rys historyczny klubu w ostatnich kilkunastu latach jest szalenie interesujący, okazuje się bowiem, że cały klub może być tak naprawdę... kolosem na glinianych nogach. Opinia publiczna, zwłaszcza w Polsce, raczej nie zna przytoczonych w niniejszej książce faktów, a są one takie, że dzisiejsi sternicy klubu w zasadzie okradli swoich socjos, czyniąc z organizacji prywatne poletko, które wprowadzili na giełdę, a którym rządzą dzięki fikcyjnym transakcjom dotyczącym zakupu akcji dającym im po dziś dzień pakiet kontrolny (!). Atletico jest, patrząc na rzecz zakulisowo, prywatną skarbonką właścicieli - mało tego, aby mnie dopuścić do odkupienia całej organizacji przez kogoś z zewnątrz właściciele dopuszczają, celowo, do systematycznego zadłużania klubu (!), redukując zadłużenie tylko o tyle, żeby nie narazić się na konsekwencje prawno-sportowe ze strony hiszpańskiej federacji piłkarskiej (!!!). Skala przytoczonych matactw jest porażająca... Trudno zbyć to wszystko machnięciem ręki, całość brzmi bowiem zbyt wiarygodnie, zwłaszcza wobec ilości przytoczonych faktów... Wszystko to rodzi (zasadną?) obawę, że gdy skończy się obecna złota era tej drużyny (bądźmy realistami - kiedyś skończyć się musi...), to całość organizacji pójdzie na dno... Miejmy nadzieję, że tak się nie stanie, jednak przytoczone w książce fakty są, delikatnie mówiąc, niepokojące - zwłaszcza w kontekście przyszłości klubu...

Matactwa matactwami, ale ta książka poświęcona jest przede wszystkim WIELKIEJ DRUŻYNIE, która zdobyła swoją grą serca fanów na całym świecie. Dwa finały Ligi Mistrzów, odzyskane po dwóch dekadach mistrzostwo Hiszpanii, tegoroczny triumf w Lidze Europy - to się nie bierze i nie wzięło znikąd... :) Diego Simeone to fantastyczny trener, a stworzona przez niego drużyna, grupa zawodników pojmowana jako kolektyw, nie ma może takich umiejętności jak gwiazdy Realu czy Barcelony, ale ma coś innego, co pozwala im wygrywać - ma ducha walki. Los Colchoneros nigdy nie odpuszczają, i za to są uwielbiani :) Właśnie o tym fenomenie, który przywraca wiarę w piękno futbolu nieskalanego pieniędzmi, za które można kupić wszystko (z tytułami włącznie) jest ta książka... :)

Gorąco polecam! - żaden fan futbolu nie pożałuje, że sięgnął po tę pozycję :)

Dziękuję Wydawnictwu SQN za egzemplarz recenzencki.

Recenzja także na:

[Adres usunięty]