Asasyni i sojusznicy

Justin Somper jest znany polskim czytelnikom dzięki serii „Wampiraci”. „Asasyni i sojusznicy” otwierają kolejny cykl fantastyczny dla młodzieży.

Akcja powieści rozgrywa się w królestwie Archenfield. Jej początek jest dość dramatyczny, umiera książę Anders, który rządził krajem, razem z Radą Dwunastu. Wszystko wskazuje, że jego śmierć nie nastąpiła naturalnie, tylko został zamordowany. Książę był młodym mężczyzną, silnym i zdrowym. Priorytetem staje się ujęcie winnego jego śmierci.

Tymczasem nowym księciem zostaje szesnastoletni Jared. Od tej chwili na jego barkach będą spoczywały losy królestwa, a także znalezienie skrytobójcy jego poprzednika. Trwa śledztwo, w którym aktywnie uczestniczy uczennica lekarza, Asta. Jared nie jest więc osamotniony w dążeniu do wykrycia prawdy i sprawcy zbrodni. Czy uda im się znaleźć zabójcę księcia Andresa?

GRA O TRON, czyli o "Asasynach i sojusznikach" Justina Sompera

Zapewne dla wielu z Was czytanie fantastyki jest jak picie kawy. Niby nie jesteście uzależnieni, ale dzień bez przeczytania choćby kilku stron jakiejś powieści z tego gatunku powoduje, że zaczynacie być źli i kąśliwi. Ten stan nie musi trwać dłużej, bowiem na ratunek przybywa Justin Somper wraz ze swą najnowszą powieścią "Asasyni i sojusznicy", która jest pierwszym tomem nowej serii tego autora znanego jak dotąd z cyklu dla młodzieży Wampiraci.

Ziemie Archenfieldu obiegła tragiczna wiadomość: książę Anders nie żyje. Jego śmierć nie była jednak wynikiem długotrwałej choroby, czy podeszłego wieku, wręcz przeciwnie - książę był dwudziestoparoletnim mężczyzną, którego tężyzna gwarantowała nienaganne zdrowie. Wszystko wskazuje na to, że władca został zamordowany, a ten kto dopuścił się tego haniebnego czynu wciąż pozostaje na wolności. Polowanie na zbrodniarza to priorytet. Czas ucieka, a każda kolejna godzina wydaje się być na wagę złota...

Justin Somper zastosował w swojej książce dosyć nietypowe rozwiązanie fabularne. Zamiast opisywać magiczne pojedynki, kreować barwne nadludzkie postacie, czy potwory z piekła rodem, autor zadecydował, że oprze całą swą historię na wątku kryminalnym (pojawia się w niej nawet tak współczesny element jak sekcja zwłok). Nie jest to jednak kolejna przewidywalna opowiastka, w której zawiłość intrygi jest wprost proporcjonalna do ilości stron, lecz ciekawa i emocjonująca podróż po tajemnicach królewskiego dworu. J.Somper wydziela czytelnikowi odpowiednie dawki informacji, a jednocześnie skutecznie maskuje wiele faktów, dzięki czemu powieść zyskuje na atrakcyjności. Zawiedzie się jednak ten, który doszukiwać się tu będzie precyzyjnej zagadki, czy morderstwa doskonałego rodem z książek mistrzów kryminałów, choć nie da się ukryć, że J.Somper skutecznie do nich aspiruje.

"Asasynów i sojuszników" należy zaliczyć do książek bardzo równych i spójnych, w których fabuła ekscytuje i porywa czytelnika na tyle, by ten nie miał ochoty oderwać się od tekstu. Po kilkudziesięciu stronach powieści zapomnimy o śledztwie na własną rękę i poddajemy się wizji autora, który umiejętnie prowadzi nas przez swoją sinusoidalną historię, pełną wrażeń i zwrotów akcji. Z łatwością godną podziwu buduje quasi-średniowieczny świat, wypełniając go misterną siecią sekretów oraz nieprzewidzianych wydarzeń. Skupiwszy się na fabule, autor potraktował wszelakie opisy miejsc oraz postaci w sposób treściwy, acz lapidarny. Nie aspiruje ON do gawędziarskiego tonu J.R.R.Tolkiena czy Stephena Kinga, dzięki czemu czytelnik brnie przez kolejne rozdziały książki dosyć szybko, ale bez uczucia niedosytu.

Bohaterowie początkowo jawią się nam dosyć powierzchownie, dopiero w miarę postępu historii odkrywamy ich prawdziwe twarze, skrywane tajemnice, a także marionetkowe powołanie. Nie da się ukryć, że momentami silnie odczuwamy to, iż autor traktuje ich dosyć przedmiotowo i upodabnia się w pewnym stopniu do G.R.R.Martina, który ze swoimi bohaterami nie posiada zbyt silnej więzi. Co wymaga zaznaczenia - "Asasyni i sojusznicy" to przede wszystkim powieść kierowana do młodzieży w przedziale od czternastu do osiemnastu lat, dlatego para głównych bohaterów to osoby właśnie w tym wieku. Niewątpliwie jest to zabieg skutecznie odstręczający pewną rzeszę dorosłych czytelników, ale nie popadajcie w skrajną rozpacz i nie wieszajcie na tej książce psów. Wiek bohaterów nie dość, że nie jest w ogóle eksponowany przez głupie teksty czy kompletną niedojrzałość, to na dodatek jest odpowiednio umotywowany wydarzeniami oraz rzeczywistością, w której rozgrywa się akcja (w średniowieczu nastoletni potomkowie rodu zasiadający na tronie nie należeli do rzadkości).

Nazwanie tej powieści banalną byłoby zniewagą, zaś uznanie jej za wybitną, mijałoby się z prawdą. "Asasyni i sojusznicy" ciekawią oraz intrygują, powodują, że czytelnik samoistnie przewraca kartki, a choć może domyślać się rozwiązania, niekoniecznie ma ochotę wybiegać myślami do przodu. W przypadku tej książki warto zawierzyć autorowi i poddać się jego słowom, co przychodzi równie łatwo jak oddychanie. Powieść nie obfituje w schematy, nie uświadczycie w niej wątku miłosnego rodem z harlequinów, czy tak lubianych przez współczesnych twórców zapychaczy miejsca. Nie ukrywam, że jako miłośniczka fantastyki oraz kryminałów (która z wieku nastoletniego wyrosła dobre kilka lat temu, dlatego wbrew pozorom powieść ta świetnie sprawdza się jako klimatyczna książka również dla dorosłych!) jestem usatysfakcjonowana na tyle, by z ciekawością, a nawet ogromną chęcią sięgnąć po drugi tom serii.

Justin Somper to autor książek dla młodzieży, znany przede wszystkim ze swojej serii „Wampiraci”. „Asasyni i sojusznicy” to pierwszy tom nowej serii, który przenosi nas do fantastycznego świata Archenfieldu. Niestety, dziwnym zrządzeniem losu okazuje się, że władca Archenfieldu nie żyje. Wszystko wskazuje na to, że został zamordowany, ale dlaczego i przez kogo? Tron obejmuje młodszy brat zmarłego, książę Jared. Jest młody i niedoświadczony, ale wie, czemu musi sprostać. Szybko rozpoczyna się polowanie na skrytobójcę, tylko czy Jared zdąży upolować jego, zanim sam stanie się kolejną ofiarą spisku?

Właściwie to nie byłam pewna, czego mam się po tej książce spodziewać. Poprzedniej serii autora nie znam, bowiem chwilami czuję się już za stara na powieści młodzieżowe, ale jednak fantasy czytam chętnie. W powieści „Asasyni i sojusznicy” było po prostu coś, co mnie zaintrygowało. Przywołała mnie do siebie i oto mam ją już za sobą. I muszę szczerze przyznać, że było to miłe zaskoczenie. Obawiałam się tego, że nie będę potrafiła się odnaleźć w stylu autora oraz nie zrozumiem jego pomysłów, ale było zupełnie na odwrót. Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że zaawansowani czytelnicy raczej nie uznają tej pozycji za literaturę z górnej półki, w czym doskonale ich rozumiem, ale z pewnością jest to powieść dobra, która przypadnie do gustu nie jednej osobie.

Pojawia się tutaj całkiem sporo bohaterów i chociaż cała książka obejmuje wydarzenia rozgrywające się zaledwie w przeciągu paru dni, to niektórych i tak poznajemy w całkiem dobry sposób. Przede wszystkim skupiamy się na młodym następcy tronu Jaredzie i jego przyjaciółce noszącej imię Asta. Razem starają się odkryć, kto zamordował poprzedniego władcę, ryzykując tym wszystko, nawet własne życie. Jak na tak młody wiek, oboje zachowują się w sposób dojrzały i konkretny – wiedzą, do czego dążą, potrafią się określić i trzymać wytyczonej ścieżki. Każda inna pojawiająca się tutaj postać ma odpowiedni udział w całej historii. To całą gama różnobarwnych bohaterów o charakterystycznych cechach, dzięki czemu nie ma trudności w zorientowaniu się kto jest kim.

Fabuła naprawdę potrafi wciągnąć, a zaskakujące zwroty akcji zachęcają do dalszej lektury – autor pobudza naszą ciekawość i wychodzi mu to naprawdę świetnie. Umiejętnie knuta intryga, spisek goniący spisek, przemyślane, acz nieprzewidywalne zakończenie – tego tutaj nie brak. Pan Somper skupił się głównie na wątku morderstwa i nie odbiegał za nadto od tego motywu na rzecz innych. Właściwie mogłabym się nawet pokusić o stwierdzenie, że książka łączy w sobie elementy fantasy i kryminału, co jest w moich oczach świetnym połączeniem. Styl autora również nie pozostawia wiele do życzenia, jest lekki i przyjemny, a książkę czyta się naprawdę znakomicie. Nie tylko za sprawą języka, ale również fabuły, bohaterów i świata, który Justin Somper wykreował.

„Asasyni i sojusznicy” to jedna z tych powieści, które mnie bardzo pozytywnie zaskoczyły. Nie sądziłam, że odbiorę ją tak pozytywnie. Fakt, nie jest to literatura górnych lotów, ale z pewnością będzie idealna dla osób, które rozpoczynają swoją historię książkami fantasy, nada się też dla tych, którzy chcą pozostać w takim klimacie, ale liczą na coś lżejszego, ale nie banalnego. Bardzo szybko przeczytałam tę pozycję i nie żałuję ani chwili na nią poświęconej. Dobrze się bawiłam, autorowi udało się mnie zaskoczyć, a sama historia jest naprawdę ciekawa i wciągająca. Szczerze polecam i z chęcią zapoznam się z kolejnymi tomami przygód Jareda i jego świty, bowiem pan Somper zainteresował mnie swoją twórczością – nasze pierwsze spotkanie jak najbardziej udane.