Arsene Lupin

Arsene Lupin, dżentelmen włamywacz to publikacja autorstwa Maurice Leblanc. Ta piękna książka została wydana dzięki wydawnictwu Replika.

Tę recenzję zacznę dość nietypowo, bo od oprawy graficznej. Okładka imituje skórzane pokrycie, a wytłoczone złocenia to podkreślają. Na półce prezentuje się wręcz znakomicie.

Przyznam szczerze: nie sięgam zbyt często po kryminały, a jedyne, które przeczytałam z zapartym tchem, to te Agathy Christie. Dlatego nie uważam się za jakąś specjalistkę w tej kategorii. Niemniej jednak uważam tę pozycję za dobrą.

Styl autora sprawia, że ironia nie jest przesadzona, a całość wydaje się wyważona. Okładka jest właśnie odzwierciedleniem sposobu opisania wydarzeń.

Dżentelmen włamywacz to pierwszy tom serii opowiadającej o losach Lupina. Jest to zbiór opowiadań, w których zostało opisane życie mężczyzny. Dowiadujemy się o jego przeszłości i o tym, czemu wybrał taką ścieżkę życia, a nie inną.

Podczas lektury poznajemy Lupina z każdej możliwej strony. Urok, szarmancja, maniery i spryt włamywacza… To tylko część jego charakteru. Arsene został ukazany w bardzo przyjemny sposób, interesująco, aż chce się dalej czytać. Postać głównego bohatera przejęła mnie od pierwszych stron. Lektura pochłonęła mnie bez reszty, a z minuty na minutę coraz bardziej lubiłam Lupina. Jego inteligencja i bystre rozwiązania przechodziły moje najśmielsze oczekiwania.

Cała recenzja na: [Adres usunięty]

Uwielbiam tytułową postać! Świetnie wykreowany charakter. Przyznaję, że skłoniłam się ku tej książce po obejrzeniu serialu, wcześniej o niej nie słyszałam. Absolutnie nie żałuję, bo czytając, bawiłam się przednio. Mogę stwierdzić, że ten zbiór opowiadań podoba mi się nawet bardziej niż produkcja filmowa. Dla mnie jedną z cech tej serii jest humor, zachęca ON do poznawania kolejnych historii, przez co czas przy czytaniu upływa bardzo szybko. Ciekawie jest dla odmiany kibicować złemu bohaterowi. Arsene jest błyskotliwy, zabawny, sprytny i szarmancki. Nic dziwnego, że jego postać stała się w pewnym stopniu legendarna. Opowiadania naprawdę są warte przeczytania.

Ten zbiór opowiadań o przygodach słynnego włamywacza to już klasyka wśród kryminałów. Arsene Lupin dzięki swojemu sprytowi, talentowi i urokowi dokonuje rzeczy niebywałych. Ciężko go też nie polubić, ponieważ jak się okazuje, jego przestępstwa mają jakiś cel, którym zazwyczaj jest odpłacenie pięknym za nadobne osobom, które mają coś na sumieniu. Książka jest wspaniałą wycieczką w przeszłość, kiedy kryminały różniły się nieco od tych dzisiejszych, a mimo to zachowały swój urok. Cały czas pasjonują i są źródłem doskonałej rozrywki, czego dobrym przykładem jest to wydawnictwo. Gwarantowane są emocje i poznanie świata jedynego w swoim rodzaju dżentelmena-włamywacza.

„Arsene Lupin dżentelmen włamywacz” po książkę sięgnąłem dopiero, gdy obejrzałem serial. Nawet nie wiedziałem, że jest taka książka. Książka stara, dopiero Mama powiedziała mi o niej. Czytając lekturę wróciły wspomnienia z Francji. W serialu Lupina grał aktor którego bardzo lubię, a w książce postać była przedstawiona bardzo ciekawie. Dżentelmen włamywacz, elegancki, kulturalny mężczyzna. Książkę szybko się czyta, a przy tym można trochę się pośmiać. Arsen Lupin zrobił na mnie większe wrażenie niż Sherlock. Rzadko czytam kryminały, ale ta była wyjątkowo interesująca. Jeśli ktoś jeszcze nie miał przyjemności spotkać się z Arsene Lupin w książce, polecam. Myślę, że warto.

Przygody włamywacza, a do tego jeszcze dżentelmena- połączenie wprost idealne. Zakochałem się w treści tej lektury i przyznam szczerze, zauroczył mnie główny bohater pełen uroku, wdzięku i dobrych manier, oczywiście jak na dżentelmena przystało. Jest to jedna z tych książek, którą czyta się z ciekawości, z chęci poznania jak to działa i jak to się robi. Oszustwa, kłamstwa i kłamstewka, kradzieże, obrabowane sejfy, ucieczki z więzienia i nie tylko. Fabuła utrzymana w bardzo dobrym klimacie, bardzo przyjemnie się czyta. W treści możemy spotkać się nawet z postacią Sherlocka Holmesa. Ogromne uszanowanie dla autora, nie zawiodłem się na książce ani trochę, jest bezbłędna.