Amber

Miłość jest dziwnym, a zarazem pięknym uczuciem. Jednak bardzo łatwo pomylić ją z zauroczeniem, z wzajemną fascynacją. Czy można kochać dwie osoby jednocześnie? Czy w takim układzie jest miłość? A może mówimy o zauroczeni?

Amber, młoda dziewczyna po okropnych przejściach. Życie jej nie oszczędzało, a demony przeszłości depczą jej po piętach, po dziś dzień. Bruck i Ryder dwaj mężczyźni, tak bardzo od siebie różny, a zarazem tak bardzo podobni. Obydwoje są ucieleśnieniem tego, przed czym Amber stara się uciec. Którego z nich wybierze? A może postanowi uciec od nich jak najdalej, nie pozwalając rozkwitnąć temu choremu układowi? Jaką drogę obiorą bohaterowie? Przekonajcie się, sięgając po Amber

,,[...] Jesteś niczym puzzle. - Wzrusza ramionami - Układanka, która rozpaczliwie pragnie, żeby ktoś ją złożył w całość. [...]"

Jest to moje kolejne, już spotkanie z twórczością Gail McHugh. Collide i Pulse, pokochałam za wszystko, za fabułę, za język, styl kunszt i za Gavina. W trakcie lektury Amber stawiałam ją na równi z poprzedniczkami, jednak w drugiej połowie zostałam bardzo zniesmaczona, jeden wątek kompletnie nie przypadł mi do gustu i zadecydował o tym, że Amber stawiam na niższym stopniu niż Collide i Pulse.

Narracja w powieści jest pierwszoosobowa, narratorami są na przemian główni bohaterowie. Najlepiej czytało mi się rozdziały, które prowadził Ryder, polubiłam tego faceta i w niektórych momentach było mi go bardzo żal. Amber natomiast jest bohaterką, której nie polubiłam. Nie byłam w stanie się z nią zjednać, brak w niej kobiecości, swoistej subtelności, a na domiar złego myśli o seksie częściej niż przeciętny facet. Bardzo drażniły mnie rozdziały, pisane z jej perspektywy. Choć w głębi duszy ją rozumiem, jej problemy i traumatyczne przejścia, to z drugiej jednak nie potrafię zrozumieć jej myśli i postępowania.

,,[..] Zdradzając, igramy z równowagą emocjonalną drugiej osoby. Nasze czyny mogą zrujnować jej życie, zabić jej wiarę. Nasze niedyskrecje stają się pętlą zaciskającą się na szyi , odcinają powietrze. Można w ten sposób zabić czyjąś wiarę w miłość"

Gail McHugh po raz kolejny udowodniła, że potrafi pisać powieści i kreować bohaterów. Pod względem budowy postaci, muszę przyznać, że Amber jest lepsza od Collide, mamy tu bohaterów z krwi i kości, wykreowanych w znakomity sposób, choć nie każdego lubiłam i rozumiałam, to jednak uważam, że gdzieś w świecie równoległym mogliby żyć tacy szaleńcy jak nasi bohaterowie.

Wszyscy są silnie naznaczeni przez los, życie nie głaskało ich po główkach, a raczej ciągle rzuca kłody pod nogi. Za to wielki plus, ponieważ lubię postacie mocno pokiereszowane przez życie.

Chciałabym już mieć z głowy wszelkie minus, więc powiem kilka słów, o wątku, który mnie zniesmaczył. Otóż każdy, kto czytał zapowiedzi wie, że mamy do czynienia z trójkątem... otóż nie sądziłam, że przyjaciele z taką łatwością będą dzielić się ukochaną. Nie lubię tego typu zabiegów, dlatego też i ten nie przypał mi do gustu. Wiem jednak, że są osoby, które lubią eksperymenty w książkach, mnie ten typ erotyzmu nie przekonuje. Już wiem, że powinnam go omijać. Mnie w tym wszystkim podobała się postawa Rydera, jest taki prawdziwy, szlachetny, z jednej strony twardy, a z drugiej wrażliwy... tak to jest ta postać, dla której trwałam przy lekturze, do samego końca i to jest ten mężczyzna, dla którego sięgnę po kontynuację serii.

Autorce wyszedł też dość interesująco drobny wątek sensacyjny, który dodaje niesamowitej wyrazistości całej opowieści. Czułam ten dreszczyk emocji, strach i wewnętrzna rozdarcie.

Pomimo wady, jaką wymieniłam, (choć dla większość będzie to zaletą) powieść ta ma w sobie ,,to coś", nie można się od niej oderwać, czekałam z zapartym tchem na rozwój niektórych wątków, oczywiście zakończenie pozostawia po sobie wielki niedosyt, czekam na kolejną części i zadaje pytanie ,, jak można kończyć książkę w takim momencie?". Te emocje przy zakończeniu, są nie do opisania, przeczuwam, że druga część będzie o niebo lepsza. Polecam tę powieść, ponieważ jest dobra pod względem fabularnym, językowym i nawet okładka zachwyca. Pamiętajcie, że to tylko subiektywna opinia, może wam spodoba się to, co mnie nie przekonało? W całości nie spodobał mi się tylko jeden wątek, ale wątków jest więcej, są takie, które łapią za serce i nie sposób przejść obok obojętnie. Myślę, że w tej pozycji odnajdą się osoby lubiące, gorące nietuzinkowe erotyki, cechujące się trójkątami seksualnym, jak również, czytelnicy szukający w książkach wielu emocji.

Podsumowując. Amber to słodko-gorzko-pikantny romans, który zniewala zmysły i narusza gospodarkę emocjonalną. Sprawia, że mamy ochotę wyrzucić książkę przez okno, a jednocześnie chcemy ją przytulić do serca. Jesteś gotowy na takie przeżycia? Ja czekam na kontynuację, z myślą, że już nie będzie niesmacznych wątków.

Ona jedna, ich dwóch.

Miłość nie zawsze jest prosta, banalna i bez przeszkód. Często towarzyszy jej ból, łzy i wewnętrzne rozdarcie. Miłość idzie w parze z emocjami, całym oceanem emocji. Ale co zrobić, gdy serce kocha dwóch? Czy wybierać? Który wybór w takim razie będzie słuszny? A jeśli serce za obiekty zakochania wybrało sobie dwóch najlepszych przyjaciół? Wtedy pojawia się pojęcie toksycznej miłości. Miłości, która jest chora, zbrukana, i z której trudno się uwolnić. Przygotujcie się na książkę pełną sprzeczności, bo „Amber” właśnie taka jest.

„Przeszłość buduje nas jako ludzi. Blizny, które pozostawia, kształtują nas, a to, jak sobie radzimy z jej konsekwencjami, rzeźbi naszą duszę.”

Toksyczna miłość, mroczna przeszłość, handel narkotykami – to niebezpieczna mieszanka, to bomba, której zegar tyka i odlicza czas do najgorszego. Bo jedno jest pewne – kolorowych barw z tego nie będzie.

Bohaterami powieści jest trójka młodych ludzi: Amber Moretti – dziewczyna z traumami dzieciństwa, szukająca zapomnienia i ukojenia duszy i myśli w przypadkowym seksie; oraz dwójka przyjaciół: Brock Cunningham – przystojny sportowiec, któremu nie można nic zarzucić i Ryder Ashcroft – „zły chłopak”, wytatuowany, z opinią podrywacza i uwodziciela. Chłopcy mają jedną słabość i jest nią Amber. Obaj jej pragną, pożądają i kochają. Ta miłość prowadzi całą trójkę do zguby. Gdy połączyć z nią jeszcze handel narkotykami wychodzi naprawdę niebezpieczna mieszanka. Podobno miłość jest jak narkotyk. Dla Brocka i Rydera narkotykiem jest Amber, a dla niej uzależnieniem są oni. Takie połączenie zasługuje na miano toksycznej miłości. Czy w takim razie toksyczna miłość ma szansę na happy end?

„Żal: za jego pomocą świat czyni z nas niewolników swojej brutalności. Zawsze obecny w naszym życiu, niczym rozpylony w powietrzu toksyczny gaz, jest ostatnim z czuwających przy naszym łożu śmierci.”

Zły chłopak, dobry chłopak i dziewczyna, która pragnie obu. Nie brzmi znajomo? To dość częsty temat książek, jednak Gail McHugh wprowadza do swojej powieści coś innego, coś co porusza nasze serca i sprawia, że na moment przestają bić. Jesteście na tyle odważni, by przekonać się, co skrywa „Amber”?

Gail McHugh skradła moje serce powieściami „Collide” oraz „Pulse”. Polubiłam jej styl i charakter i wiedziałam, że „Amber” musi wpaść w moje ręce. Nie zawiodłam się i powiem więcej… wciąż jestem w szoku, jaki wywołała na mnie powieść, a po jej zakończeniu wciąż mam ciarki na plecach.

Już sam prolog sprawia, że jesteśmy na tyle zaintrygowani książką, by nie móc się z nią rozstać. Każdy wie jak ważny jest wstęp do książki, pierwsze strony. To one decydują, czy czytelnik przeczyta resztę, czy niestety odstawi książkę na półkę. Gail McHugh zaczęła „Amber” w sposób bardzo ciekawy, intrygujący i jak to się mówi „z grubej rury”. Wszystko jest na miejscu, każdy element pobudza naszą ciekawość i chęć dalszego czytania. Nie sposób choćby na chwilę się od niej oderwać.

„Wiedziałam. To omen. Jest wcielonym diabłem, a ja znalazłam się w rajskim piekle.”

„Amber” to powieść z charakterem, przepełniona emocjami i pikanterią. Miejscami wręcz wulgarna i perwersyjna. W powieści nie brakuje mocnych słów. Napięcie jakie istnieje pomiędzy głównymi bohaterami nadaje się na prawdziwą burzę z piorunami. Jednak „Amber” to coś więcej niż romans z elementami ostrej gry. To książka o szukaniu lekarstwa na ból, o sposobach, często niezdrowych sposobach, na radzenie sobie z problemami. Gail McHugh pokazuje miłość, która może nie powinna się zdarzyć. Główni bohaterowie mają mroczną i kompletnie pogmatwaną przeszłość. Nic więc dziwnego, że między nimi rodzi się uczucie toksyczne, złe i chore.

„Obaj stali się dla mnie kokainą, uskrzydlającym, a jednocześnie osłabiającym zawrotem głowy.”

Książka pisana jest w pierwszej osobie. Rozdziały podzielone są na każdego z głównych bohaterów. Zagłębiamy się w myślach, przeszłości i emocjach całej trójki. Mamy okazję poznać punkt widzenia każdego z nich, przybliżyć się do bohaterów i poznać ich mroczne sekrety. Styl i język są na wysokim poziomie, jednak nie można pominąć faktu, że książka momentami jest naprawdę niegrzeczna i wulgarna. Myślę, że „Amber” taka właśnie powinna być – niebezpieczna i wulgarna. Gail McHugh rozpoczęła serię „Torn Hearts” ciekawie, a jednocześnie odważnie.

„Amber” od początku trzyma czytelnika w napięciu, nie dając chwili wytchnienia. To emocjonalna studnia bez dna. To ocean uczuć, który przemierzamy raz łagodnie, raz niczym podczas sztormu. Doświadczamy skrajnych emocji, przez szczęście, po irytację, złość i smutek. Tę emocjonalną burzę kończymy przywarci do ściany, bez możliwości złapania oddechu. „Amber” odbiera nam go na długie godziny i sprawia, że o niej nie zapomnimy przez długi, bardzo długi czas.

Po elektryzującym "Collide" i równie wciągającym "Pulse" - Gail McHugh z impetem wkroczyła na półkę moich ulubionych autorek. Z niecierpliwością oczekiwałam na "Amber", która w USA wywołała swoiste poruszenie i została okrzyknięta najlepszą książką autorki. Czy słusznie? Ja już znam odpowiedź i postaram się Wam o tym opowiedzieć.

Może zacznijmy od początku. Podstawą "Amber" jest soczyście elektryzujący romans erotyczny plus kanwa New Adult, czyli ON i ona dręczeni przez demony przeszłości. Ale! Jeżeli do tych dwóch elementów, dodamy odrobinę pieprzu w postaci "tego trzeciego" - zaczyna się robić coraz bardziej ciekawie... Niestety w moim odczuciu Gail McHugh średnio poradziła sobie z rozpoczęciem całej fabuły, szczególnie że na początku bohaterowie "Amber" sprawiają wrażenie szalenie wtórnych i przez głowę przefruwa nam niemałe déjà vu ("Zaczekaj na mnie" J. Lynn). Lecz jeśli zaryzykujemy i damy się porwać lekturze - wtedy z powodzeniem możemy zagłębić się w pieprzną i zawiłą historię, która niepostrzeżenie wciąga w swój wir i wypuszcza dopiero o trzeciej w nocy wraz z przeczytaniem ostatniego słowa. Ale nie myślcie sobie, że tak po prostu po tej lekturze zaśniecie - o nie nie nie! "Amber" kończy się w takim momencie, że będziecie w stanie powiedzieć jedynie: No! Seriously? Holy shit!

"Amber" to trójkąt. Podstawa i dwa boki. Ona jedna i ich dwóch. Tylko, że dla autorki jest to zaledwie szkic całej historii, jej zarys i punkt wyjścia. McHugh konsekwentnie buduje własną opowieść i nasyca ją taką ilością emocji, intensywności i gorzkich wydarzeń, że to absolutnie niemożliwe, by pozostać obojętnym. Historii o t a k i m trójkącie jeszcze nie czytaliście! Gwarantuję Wam, że dzięki "Amber" wpadniecie w emocjonalny rollercoaster i zupełnie zapomnicie o otaczającym świecie (tak jak ja). Tutaj każdy kolejny rozdział rodzi nowe paranoje, i to tak traumatyczne, że aż brakuje słów...

To pełna namiętności, wciągająca, fascynująca i przytłaczająca emocjami historia z zaskakującym zakończeniem, pełnym śmierci i migających znaków zapytania. Gail McHugh napisała książkę, która nie jest naiwną historyjką pełną podniecających momentów - ale intrygującą, burzliwą i niepozbawioną gorzkiego smaku opowieścią o stracie najbliższych nam osób. "Amber" to soczyście erotyczna, poruszająca historia o miłości, traumie i radzeniu sobie z ranami na psychice oraz o desperackich próbach spajania rozbitego życia... To książka pełna gniewu, bólu i nienawiści ukrytych w najgłębszych zakamarkach duszy, które pewnego dnia po prostu muszą wyłonić się na powierzchnię... Przekonajcie się sami. Gorąco polecam!

Gail McHugh to autorka znana z powieści takich jak "Collide" oraz "Pulse". Jeśli w miarę regularnie śledzicie mojego bloga, z pewnością wiecie, że obie te książki bardzo mi się podobały i długo nie mogłam o nich zapomnieć. To właśnie dlatego tak ogromnie ucieszyłam się, że "Amber" zostanie wydane również w Polsce. Od momentu pojawienia się pierwszych zapowiedzi, wiedziałam, że nie będę mogła przejść obok tej lektury obojętnie. Wkrótce potem powieść trafiła w moje ręce, a ja z wielkim zadowoleniem mogłam oddać się przyjemności czytania. Jeśli chcecie dowiedzieć się czy Gail McHugh po raz kolejny skradła moje serce, zapraszam do zapoznania się z dalszą częścią recenzji, w której - mam nadzieję - odnajdziecie wszelkie potrzebne wam informacje.

Amber Moretti rozpoczyna całkiem inne życie jako studentka i ma nadzieję, że w końcu wyjdzie na prostą. Na uniwersytecie spotyka dwóch przystojnych mężczyzn, którzy od samego początku przyciągają jej uwagę. Brock i Ryder są swoimi zupełnymi przeciwieństwami, jednak bohaterka nie potrafi zdecydować się, z którym chciałaby stworzyć związek. Dziewczyna miota się między jednym chłopakiem, a drugim i nie umie podjąć tej jakże trudnej decyzji. Każdy z nich wnosi do jej życia coś nowego i sprawia, że na jej twarzy pojawia się uśmiech. Czy Amber uda się właściwie wybrać? A może będzie w stanie zatrzymać przy sobie obu adoratorów?

Fabuła "Amber" nie jest jakoś specjalnie oryginalna, jednak pomimo tego, od samego początku niesamowicie wciąga czytelnika. Autorka wprowadza nas do swojego świata i opisuje poszczególne wydarzenia w taki sposób, że nie jesteśmy w stanie oderwać się od lektury. Wydawać by się mogło, że historia przedstawiona przez Gail McHugh nikogo nie zaskoczy, jednak muszę przyznać, że w zasadzie do samego końca nie byłam w stu procentach pewna co za chwilę się wydarzy. Ogromną zagadką okazał się dla mnie wybór jakiego musiała dokonać główna bohaterka. Jeszcze długo po zakończeniu lektury, nie byłam w stanie dojść do siebie. Ostatnie strony kompletnie rozbiły mnie na maleńkie kawałeczki, a do tego wywołały we mnie całą paletę przeróżnych emocji. Nie mogłam uwierzyć, że autorka zakończyła swoją powieść w tak ważnym momencie, czym sprawiła, że z niecierpliwością zaczęłam wyczekiwać premiery kolejnej części. Jestem pewna, że gdy tylko pojawi się ona w księgarniach, natychmiast się za nią zabiorę. Nie wyobrażam sobie innego scenariusza, ponieważ po prostu muszę dowiedzieć się co wydarzy się dalej.

Bohaterowie są dosyć prosto wykreowani, jednak pomimo tego wywołują w nas ogromną falę emocji. Każdy z nich posiada zarówno swoje wady jak i zalety, co sprawia, że wydają się oni bardziej realistyczni. Ogromnym plusem tej powieści jest to, że z pewnością nie będziemy się przy niej nudzić. Autorka w krótkim czasie wprowadza nas na przemian w stan radości, zdenerwowania, a niekiedy nawet smutku. Główna bohaterka to postać bardzo specyficzna. Z jednej strony czujemy z nią ogromną więź, która rośnie z każdym kolejnym rozdziałem, jednak bardzo często jej charakter i podejmowane decyzje mogą działać nam na nerwy. Rzeczą, która najmocniej mnie irytowała w zachowaniu Amber było ciągłe miotanie się między Ryderem, a Brockiem. Nie rozumiem jak można być aż tak bardzo niezdecydowanym. To wszystko sprawia, że "Amber" staje się powieścią w większości skierowaną do osób, którym nie przeszkadzają miłosne trójkąty. Główna bohaterka tej książki jest do granic możliwości nieodpowiedzialna i w pewien sposób także samolubna. Dziewczyna wchodzi w relacje z dwoma chłopakami, pomimo tego, że taka sytuacja bardzo ich rani. Czasem mamy ochotę naprawdę mocno nią potrząsnąć i wytłumaczyć, że nie wolno bawić się uczuciami innych osób. Ryder i Brock natomiast, są swoim zupełnym przeciwieństwem, a mimo tego potrafią się przyjaźnić. Pokazują jak dużo można poświęcić w imię miłości, i że nie zawsze można się od niej uwolnić. Oboje trwają w tym uczuciu, chociaż powoli ono ich niszczy. W ich zachowaniu z pewnością możemy dostrzec coś co przypomina nam sytuacje z życia codziennego. Pomimo wielu wad, cała trójka zrobiła na mnie w miarę pozytywne wrażenie, a dzięki temu, że w doskonały sposób ich poznałam, bardzo się z nimi zżyłam.

Akcja całej powieści jest niezwykle intrygująca i bogata w sporo ciekawych wątków. Wszystkie wydarzenia idealnie do siebie pasują i tworzą razem spójną całość. Autorka zadbała o swoich czytelników i zagwarantowała im mnóstwo atrakcji, a do tego nie pozwoliła nawet na odrobinę nudy czy monotonii. Gail McHugh jest świadoma swojego warsztatu i z dużą dozą pewności siebie wplata nas w wymyślony przez siebie świat. "Amber" to historia, której nie można odłożyć na później, ponieważ chęć przeczytania kolejnych stron jest zbyt ogromna.

Jeżyk jakim posługuje się autorka jest prosty, lekki i oczywiście doskonale zrozumiały, dzięki czemu absolutnie żaden z czytelników nie będzie miał większych problemów z dokładnym poznaniem treści zawartych w tej książce. Słownictwo, którego używa Gail McHugh sprawia, że "Amber" czyta się naprawdę szybko, a my nie wiemy nawet kiedy przewracamy kolejne strony. Dopiero, kiedy dotrze do nas ostatnie słowo, orientujemy się, że to koniec losów Amber i jej adoratorów.

Podsumowując - "Amber" to przecudowna historia, która jeszcze długo pozostanie w mojej pamięci. Autorka po raz kolejny oczarowała mnie tym co stworzyła i zajęła honorowe miejsce w moim sercu. Jestem w stu procentach pewna, że gdy tylko na naszym rynku wydawniczym pojawią się kolejne powieści Gail McHugh, bezzwłocznie się za nie zabiorę. Mam nadzieję, że moja recenzja zachęciła Was do sięgnięcia po twórczość tej autorki, i że już wkrótce będziecie mieli tę lekturę już za sobą.

Amber jest przepełniona skrajnymi emocjami, których intensywność udziela się czytelnikowi. To historia dla tych, którzy nie boją się skoczyć na głęboką wodę i zatopić w wirze emocjonujących wydarzeń.

"Jesteś magnesem, który nigdy nie przestanie mnie przyciągać."

Autorka zafundowała naprawdę tak wiele zwrotów akcji, że w pewnym momencie trudno było mi nadążyć za tym, co się dzieje. Podoba mi się, że McHugh gra na uczuciach swoich bohaterów i stawia ich w bardzo trudnych sytuacjach. Sprawia to, że książka staje się jeszcze bardziej interesująca, bo podczas czytania cały czas zastanawiasz się, co się stanie? Kogo wybierze Amber? Jak to wszystko się potoczy? Miałam wrażenie, że przyglądam się rozgrywającemu przed moimi oczami dramatowi –bohaterowie pod wpływem emocji miotają się, uszczęśliwiają i ranią. Największym plusem „Amber” jest to, że niesamowicie odrywa od rzeczywistości, to co dzieje się w tej książce jest tak mocne, że na chwile można zapomnieć o prawdziwym życiu. Dlatego też, gdybyście potrzebowali oddechu od codzienności, to dzieło McHugh będzie niczym odcinek ulubionego serialu z romansem w tle i zabójczo przystojnymi aktorami. I wówczas można tylko obstawiać, czy jest się w „Team Brock”, czy jednak w „Team Ryder”.

Narrację mamy pierwszoosobową, autorka ukazuje nam trzy perspektywy – Amber, Brocka i Rydera. Co kilka rozdziałów na główny plan rzuca innego bohatera, co jest bardzo dobrym zabiegiem, przez to możemy poznać myśli nie tylko głównej postaci, ale też panów, czego często brakuje mi w tym gatunku. Autorki zwykle skupiają się na kobiecie, zapominając, że dla czytelników ważny jest też punkt widzenia płci męskiej. Później widać tego efekt w postaci słabych dodatków ukazujących taką samą historię, tylko widzianą oczami mężczyzny.

Książka zaczyna się dosyć pozornie, jak następne romansidło, które podejrzewałam – niczym mnie nie zaskoczy. Wtedy nie wiedziałam, że aż tak bardzo się pomylę. Często nazywa się książki erotykami, aby później okazało się, że tak naprawdę są zwykłymi romansami, a scen erotycznych jest dosyć mało i są ogólnie opisane. U McHugh tego nie ma – „Amber” przeznaczona jest dla dorosłego czytelnika, znajdziecie w niej wiele bezpośrednich scen seksu, język nie nadający się dla młodych uszu i wątek trójkąta.

To typowy przykład New Adult – dziewczyna z przeszłością, która zmienia miejsce zamieszkania i chce zapomnieć o krzywdach, które doznała w nowej szkole. Poznaje chłopaka, w tym przypadku mężczyznę, który także doświadczony jest przez los. Razem próbują uleczyć swoje cierpienie, ale każde z nich skrywa tajemnicę. W „Amber” do tego wszystkiego mamy jeszcze dużo dawkę erotyzmu i dwóch mężczyzn, a nie jednego.

Co mi się nie podobało? Niestety jest to typ książki, nad którą nie wolno zbytnio się zastanawiać, trzeba ją pochłonąć tak, jak się prezentuje – jednak ja przyczepię się do kilku kwestii. Głównie do spłycenia fabuły, która skupia się na samym wątku miłosnym. Autorka w ogóle nie pokazała życia codziennego Amber – tego, jak chodzi na zajęcia, jej pracy, tak jakby wszystko kręciło się wokół samej relacji dziewczyny z Brockiem i Ryderem. Brakowało mi nadania historii większej realności. Dodatkowo miejscami przeszkadzała mi ckliwość i patetyczność wyznań bohaterów. Zrozumiałabym to, gdyby zdarzało się w większych odstępów czasu, ale nie przy każdym spotkaniu postaci.

„Amber” polecam płci damskiej, dojrzałym kobietom. Jeśli chcecie pobujać w obłokach, dać się porwać nieco szalonej historii, powzdychać do dwóch amantów, przeżyć burzę emocji, to ta książka jest do tego stworzona. Zachęcam do przeczytania, szczególnie w chłodne wieczory – od razu zrobi się Wam gorąco od nadmiaru wrażeń! ;)

Cała recenzja: [Adres usunięty]

Nie pamiętam, żebym kiedykolwiek miała tzw. kaca książkowego. A jednak dopadł mnie ten przedziwny stan po lekturze ''Amber''. Nie potrafię przestać o niej myśleć, na niczym innym nie umiem się skupić. Niby historia jakich wiele, ale jednak jest w niej coś niespotykanego, coś, co nie pozwala o niej zapomnieć.

Fabuła zasysa jak odkurzacz. Poznajemy młodą dziewczynę naznaczoną koszmarami dzieciństwa. Pokręcone małżeństwo jej rodziców sprawiło, że znienawidziła ideę miłości. Jednak los bywa przewrotny. Życie Amber Moretti zmienia się nie do poznania, kiedy spotyka na swojej drodze dwóch mężczyzn, najlepszych przyjaciół, którzy wnoszą światło w ciemne zakamarki jej duszy.

,,Jesteś powodem, dla którego jeszcze żyjemy. Powodem, dla którego oddychamy, dla którego się budzimy i udajemy, że wszystko jest w porządku, nawet jeśli jest zupełnie inaczej.’’

Jeśli ktoś nie lubi trójkątów miłosnych w literaturze – odradzam tę pozycję, nie dotykać jej nawet kijem o długości dziesięciu stóp. Ale jeśli (tak jak mnie) kręci was ten ''układ''- to śmiało sięgnijcie po powieść Gail McHugh. Zapewniam, że będzie tak gorąco jak… w piekle.

Niewątpliwym atutem powieści są doskonale nakreśleni główni bohaterowie: wyraziści, charakterni i niejednoznaczni. Amber na pozór jawi się jako niemoralna dziewczyna, która gra na dwa fronty. W rzeczywistości jest bardzo wrażliwa, krucha i ciężko poraniona przez los. Tęskni za ludzkim ciepłem i troską, niczym pustynia za wodą. Z kolei Brock to pewny siebie, uwodziciel-gentleman. Zawsze dostaje to, czego chce. Natomiast Ryder zachowuje się jak typowy samiec alfa. Na jego widok kobietom robi się mokro w dolnych partiach bielizny. Mimo to zyskuje przy bliższym poznaniu. W stosunku do swoich najbliższych potrafi być opiekuńczy i kochający. Cała trójka wikła się namiętny związek z całym jego pozytywnym i negatywnym ładunkiem emocjonalnym. Co z tego dalej wyniknie? Mój kompas moralny totalnie zwariował. Czasem czegoś pragniemy wbrew zdrowemu rozsądkowi. I tak właśnie było w tym przypadku. Podobnie jak Amber nie potrafiłam dokonać optymalnego wyboru. Po prostu obaj mężczyźni skradli moje serce. Niestety, jak mówi stare przysłowie, nie można jednocześnie mieć ciastka i zjeść ciastko. Wóz albo przewóz. Jesteście ciekawi, kto okaże się tym szczęśliwcem? Nic nie zdradzę!

Oprócz zawirowań uczuciowych smaczku powieści dodaje wątek kryminalny. Okazuje się, Brock i Ryder skrywają przed światem swoje drugie, mroczne oblicze. Pewnego dnia w wyniku niefortunnego splotu okoliczności popadają w poważne tarapaty, które mogą mieć katastrofalne skutki dla wielu osób. Nie spodziewałem się aż takich emocji. Momentami włos się jeży na głowie.

Książka stanowi ciekawe połączenie New Adult, literatury kobiecej oraz erotyku. Mamy dziewczynę z koszmarną przeszłością, dwóch facetów borykających się z różnymi problemami, pewne dramatyczne wydarzenia oraz sporą dawkę bezpruderyjnych sekwencji łóżkowych okraszonych niepohamowaną namiętnością i niekontrolowanym impulsem. Radzę czytać w odosobnieniu, najlepiej w jakimś klimatyzowanym pomieszczeniu.

Podoba mi się styl autorki. Pisze niezwykle wymownie i obrazowo. Również dialogi wydają się adekwatne w danej sytuacji – kiedy trzeba jest ostro i dosadnie, innym razem czule i tkliwie. Do tego akcja ma żwawe tempo. Tyle się dzieję, że nie czuć upływającego czasu. Wspomnę jeszcze o otwartym zakończeniu - rozstroiło mnie nerwowo. Czekam z utęsknieniem na kolejny tom.

Amber Moretti tytułowa bohaterka nie ma w życiu lekko. Osierocona, która przez wiele lat zmagała się z koszmarami z dzieciństwa próbuje na nowo rozpocząć życie. Nowym rozdziałem w jej życiu są studia lecz nie przypuszczała że spotka tam miłość. Brock Cunningham jest miłym i błyskotliwym gentlemanem. Amber nie może oprzeć się jego magicznej sile. Wkrótce Brock wypełnia cały jej świat. Pierwszego dnia zajęć ląduje na kolanach "Nie mam czego się przytrzymać. Padam twarzą na coś, co ma twardość betonu. Moje kolana grzęzną między muskularnymi udami szczelnie wypełniającymi dżinsy." Tym betonem później się okazuje że jest nikt inny jak Ryder Ashcroft - niebieskooki wytatuowany zły chłopak - początkowo zniechęca ją do siebie. Kradnąc pocałunek Amber kradnie część jej serca, duszy i umysłu. Dziewczyna nie przypuszczała że może się zakochać, a tym bardziej w ich obu.

Główna bohaterka jest pyskatą twardą dziewczyną która wiele w życiu przeżyła. Brock, Rayder i Amber to wieczna walka. Walka między dobrem a złem, pomiędzy uczuciem, namiętnością, emocjami a rozumem. Najbardziej spodobało mi się w książce czym zajmowali się chłopcy. Zawód który wykonywali nie pochlebiam ale autorka opisując ich nadała im seksownego wyglądu. Kto by nie chciał tak niebezpiecznych a zarazem zakochanych po same uszy. Dwaj przyjaciele po poznaniu Amber rozpoczęli niebezpieczną grę. Robią wszystko żeby ją zdobyć, nie zważając na konsekwencje. Kogo wybierze Amber? Czy męska przyjaźń przetrwa? Czytając tę książkę zaciekaw was do samego końca. Jeżeli ktoś chce się przenieść w świat seksu, perwersji i niebezpiecznej pracy to ta książka jest właśnie dla was.

Dziękuje :)

Amber Moretti rozpoczyna nowy rozdział w swoim życiu, czyli studia. Pragnie zostawić za sobą niezbyt przyjemną przeszłość i rozpocząć swoje życie od początku, nie oglądając się wstecz. Dziewczyna straciła oboje rodziców, zwiedziła wiele rodzin zastępczych i wreszcie doczekała się czasu, kiedy może sama decydować o swoim życiu.

Na jej nowej drodze pojawia się dwóch mężczyzn, którzy odwracają jej życie o sto osiemdziesiąt stopni. Najpierw pojawia się niezwykle przystojny i pewny siebie Ryder Ashford, otoczony wielbicielkami i rozpuszczony. Robi na Amber wrażenie, jednak dziewczyna zbywa go i postanawia trzymać się od niego z daleka. Naprzeciw wychodzi jej przyjaciel Rydera, Brock Cunningham, przystojny, przemiły, przeciwieństwo Ashforda. Chłopak robi wszystko, aby umówić się z Amber. Jest grzeczny, przyjazny, pomocny - do rany przyłóż. Los lubi płatać figle i tutaj wkłada swoje łapki - Amber zakochuje się w obu mężczyznach..... Między nimi iskry aż strzelają!

"Amber" to nie jest powieść dla grzecznych i miłych dziewczynek, jest przepełniona erotyzmem i emocjami. W tej powieści miłość, namiętność i dramat idą w parze i doskonale się uzupełniają. Koszmarne przeżycia splatają się z miłosnymi uniesieniami - nie ma tu nudy i marazmu. Czytelnika otacza gorączka i porywa w świat stworzony przez Gail McHugh. Lektura jest bardzo intrygująca. Czyta się ją błyskawicznie, pomimo dość sporej objętości. To mocna i odważna książka, czasami bardzo mocno sugestywna. Mnie, co prawda, na kolana nie powaliła, ale myślę, że na pewno znajdzie szerokie rzesze wielbicielek.

[Adres usunięty]