Akuszerka z Sensburga

Opowieść pachnąca ziołami z Prusami Wschodnimi w tle

Ubóstwiam prozę Katarzyny Enerlich, w której zaczytuję się od lat. Tutaj, na moim blogu, znajdziecie mnóstwo recenzji Jej książek. Wyszukiwarka poprowadzi Was do kolejnych notek, które szczerze przyznam pisało mi się z prawdziwą przyjemnością. Tak się dzieje, gdy czytelnik świetnie rozumie się z pisarzem, ma podobne zapatrywania na życie i tożsame poglądy.

Najnowsza powieść Pani Kasi przenosi nas do pierwszej połowy XX wieku. Niby nie tak dawno, ale jak spojrzymy na tamten świat zaszło od tamtych lat wiele zmian. Świat popędził gdzieś do przodu, rzucił się w ramiona postępu technicznego. Ta literacka podróż okazała się nad wyraz ciekawa, piękna, sentymentalna i interesująca. Książka, której dziś poświęcam tę notkę powinna być czytana na łonie natury, może na łące pachnącej ziołami, słońcem i latem. W takim właśnie, choć nie wyłącznie klimacie utrzymana jest fabuła w której na pierwszym planie stoją dwie kobiety.

Stanisława mieszka z mężem w nowym domu, która wymaga jeszcze drobnego wykończenia. Jest szczęśliwa, zapracowana i oczekuje narodzin pierwszego dziecka. Tego dnia nie spodziewa się, że jej życie zmieni się ogromnie i na zawsze. Mąż pracując w domu ulega wypadkowi, który okazuje się śmiertelny. Gdy jedno życie gaśnie na świat przychodzi córka Stasi. Śmierć idzie pod rękę w tańcu z cudem narodzin co wydaje się dla młodej mężatki bardzo okrutne i bolesne. Stasia przez krótki czas gospodarzy z pomocą rodziny. Pod swój dach przyjmuje zielarkę i akuszerkę Wypyską od której chce nauczyć się jak leczyć ludzi i przyjmować porody. Pomimo krytycznych uwag matki z pasją zagłębia się w tajniki wiedzy medycznej i zielarskiej.

Siostra Galina jest mniszką w zakonie staroobrzędowych mniszek. Nie trafiła tam ani ze względu na pochodzenie ani powołanie. Jej pasją i zajęciem również staje się zielarstwo i pomoc w chorobie. Los w pewnym momencie splata losy obu kobiet...

Ta powieść jest cudowna, przepiękna, wyjątkowa. Nie ma sposobu by się jej oprzeć, by jej nie ulec i oderwać się od lektury dopóki nie przeczyta się ostatniego zdania. Moc pióra Katarzyny Enerlich jest wielka. Treść tytułu wszystko zasłania i nakazuje tylko jedno - upajać się zapisanymi słowami, chłonąć klimat i zapach ziół, piękno świata, które ludzie niszczą. Dynamiczna akcja, ciekawe zwroty akcji, szereg barwnych postaci, moc marzeń i okrucieństwo wojny. To wszystko znajdziecie w treści, która zapisana jest eleganckim stylem, przystępnym językiem, a która zabiera nad do świata w kolorze sepii, któremu jeśli dłużej się przejrzymy ma bukiet soczystych barw. Książka wzrusza, dostarcza mnóstwa wspaniałych chwil za sprawą wielu scen. Wśród nich znajdziemy radość i łzy, szczęście i tragedię.

Obie bohaterki budzą sympatię i ciepłe uczucia. Są wyjątkowe, spada na nie wiele bolesnych ciosów, a mimo to nie boją się gdzieś w głębi serca marzyć i mieć nadzieję na spełnienie pragnień i lepsze jutro. Obie są silnymi kobietami, które potrafią w ciszy znieść kolejne złe chwile i krzywdy. Ich bronią jest wewnętrzna siła, która pozwala im przetrwać wiele.

Atutów ta książka ma bardzo wiele. Autorka świetnie przybliża miejsca w których toczy się akcja, doskonale ukazuje życie w ubiegłym stuleciu i specyfikę zakątków do których nas zabiera.

Tytuł czyta się niezwykle przyjemnie. Nie brakuje emocji, nie brakuje historii, nie brakuje wreszcie zwyczajnego życia i ludzkich trosk oraz marzeń.

Ta powieść to cudowna lektura idealna na wakacje. I na koniec dobra wiadomość. Dalsze losy poznanych osób będziemy mogli śledzić w kolejnej książce Autorki pt. "Ziele Marianny".

Nie mogę się doczekać.

Koniecznie przeczytajcie.

Dla młodej wdowy z malutkim dzieckiem każdy kolejny dzień przypomina walkę o przetrwanie. Stanisława, której mąż zmarł nagle, musi odnaleźć się w nowej codzienności bez wsparcia ukochanego. Musi zrobić wszystko, by zapewnić byt swojej córeczce. Nieoczekiwanie Los przynosi jej spełnienie marzeń - pod okiem parającej się leczeniem przy pomocy ziół staruszki zdobywa niezbędną wiedzę, by zostać akuszerką. I tak wkrótce otwierają się przed nią kolejne drzwi - Stanisława ma możliwość wyjazdu do Sensburga, gdzie będzie mogła nadal się kształcić. Na swej drodze spotyka wiele osób, których historie są dla niej cenną lekcją...

Gdy przewrotny Los zamyka jedne drzwi, otwiera dla nas kolejne. Czy i tak będzie w przypadku Stanisławy?

Twórczość pani Enerlich znam jeszcze z cyklu Prowincja... Jako że dawno nie sięgałam po jej książki, stwierdziłam, że czas najwyższy to nadrobić. I tak oto w moich rękach znalazła się Akuszerka z Sensburga.

Główna bohaterka, Stanisława, od dawna marzyła o możliwości pobierania nauk o ziołach. Jednak kobieta żyjąca na wsi w tamtym okresie nie mogła liczyć na jakiekolwiek wsparcie w tym temacie. Zawsze było coś ważniejszego - wychowanie dzieci, oporządzanie gospodarki, wszelkiego rodzaju prace na polu. Edukacja była zarezerwowana tylko dla tych, którzy mieli odpowiednio wysokie środki, by się kształcić. Ogromną wiedzę posiadały tzw. baby, znachorki, które pomagały przyjść na świat dzieciom czy leczyły różnego rodzaju dolegliwości mieszkańców przy pomocy ziół. I ta, która pochodziła z miejscowości Stanisławy, postanowiła podzielić się z kobietą swoją wiedzą. Wyczuła w niej ten specyficzny płomień. Życie głównej bohaterki stało się pasmem słodko - gorzkich wydarzeń, licznych (często trudnych) decyzji. Lecz to wszystko po to, by móc zawalczyć o siebie i swoje marzenia. Podziwiam ją. Wykazała niezwykły hart ducha w czasach, gdy kobieta miała tylko pilnować domowego ogniska. I co ciekawe, w obraniu nowej ścieżki nie kierowała się głównie dobrem córeczki, lecz przede wszystkim szła za własnymi marzeniami. Wiedziała, że nadaje się do tego zajęcia, więc skoczyła na głęboką wodę.

Ta lektura zawiera w sobie nie tylko smutną historię Stanisławy, która w jednym dniu straciła męża i urodziła córkę. To także opowieść pewnej siostry zakonnej, również parającej się ziołolecznictwem. Obie bohaterki na pewnym etapie spotykają się, a znajomość ta może zaowocować przyjaźnią na długie lata. Co będzie dalej, zapewne dowiemy się z kolejnego tomu.

O ile wątki związane z nauką o ziołach były wciągające, o tyle te bardziej emocjonalne fragmenty już nie. Chwilami miałam wrażenie, że są wstawione trochę na siłę i opisane zbyt pobieżnie i sucho, by czytelnik mógł wczuć się w tragiczną sytuację danej postaci. Brakowało mi takiej prawdziwej emocjonalności, która zwali mnie z nóg. A nie oszukujmy się, pole do popisu było w tym przypadku bardzo szerokie. Bez tego Akuszerka z Sensburga jest po prostu kolejną lekturą uprzyjemniającą leniwe popołudnie. Niemniej jednak wierzę, że kolejne części niosą za sobą coś więcej.

W okresie typowo letnim, kiedy słońce za oknem robi odpowiedni klimat, lubię sięgać po obyczajowe powieści, w których główną rolę odgrywa natura. Katarzyna Enerlich niezawodnie odnajduje się w tym temacie a jej najnowsza "Akuszerka z Sensburga" wpływa na wyobraźnię.

Spokojna, nastrojowa, lekka w przekazie historia wydaje się nostalgicznym spojrzeniem ku przeszłości. Prowadzi nas przez to co było kiedyś z silnym odniesieniem do współczesności, pokazując, że granice czasu wcale nie są tak odległe i tylko my, ludzie, zapominamy o niektórych istotnych elementach naszej historii. Tytułowe akuszerki przeszły bowiem w niepamięć a przecież zawsze odgrywały tak ważną rolę wśród wiejskiego społeczeństwa.

Stanisława, główna bohaterka fabuły, to młoda kobieta, której życie nie rozpieszczało. Po śmierci ukochanego męża została sama z malutką córeczką i tym samym musiała porzucić marzenia o zastaniu pielęgniarką. Jednak los ma dla niej własne plany i tak Stanisława trafia pod opiekę kogoś, kto szkoli ją z zakresu ziołolecznictwa. To pierwszy krok ku zmianie życia, drugim będzie przeprowadzka z rodzinnej miejscowości a wszystko po to, by przyszłość rysowała się w lepszych barwach.

Autorka buduje piękne tło wydarzeń. Losy bohaterki są ciekawe, ale połączenie z historią Mrągowa, Wojnowa i całą otoczką Prus Wschodnich robi naprawdę imponujące wrażenie. To nie jest fabuła, która gna na złamanie karku i próbuje coś udowodnić a raczej spokojny obraz małej wsi, która niekoniecznie daje potencjał na rozwój, ale stanowi pierwszy krok ku kolejnym wyzwaniom. Czytamy więc o ziołach, ich zastosowaniu a także prostym życiu, które dla każdego z nas ma inny plan. Nie zabrakło odpowiednich emocji, atmosfery oraz ciekawych postaci budując kompletną całość.

"Akuszerka z Sensburga" zaskakuje swoją indywidualną nutą, zapachem ziół oraz spokojem, który koi nerwy. Książka inna niż wszystkie, odrywająca myśli, pozwalająca płynąć czytelnikowi wraz z jej nurtem. W poszukiwaniu lektury otwartej na czytelnika, dojrzałej i w pełni przemyślanej zapraszam do zapoznania się z wyjątkową twórczością Katarzyny Enerlich, której wyobraźnia zaskakuje na wielu poziomach.

"Akuszerka z Sensburga" Katarzyna Enerlich

Stasia po śmierci męża z pomocą starej akuszerki zgłębia tajniki zielarstwa i położnictwa. Kobieta coraz częściej zaczyna rozważać pomysł, aby wyjechać do pracy do Prus Wschodnich, gdzie brakuje akuszerek wiejskich. Wie, że tam czeka na nią lepsze życie, że będzie mogła wspierać rodzinę materialnie. Pewnego dnia realizuje swoje marzenie, zostawia córeczkę u babci, a sama wyjeżdża, by zapewnić lepszy byt sobie i Mariannie.

"Akuszerka z Sensburga" to pierwszy tom wielopokoleniowej sagi rodzinnej Katarzyny Enerlich.

Już na samym początku zostajemy wrzuceni w ten niepowtarzalny, wręcz baśniowy, mazurski klimat. Autorka wszystko skonstruowała tak, że czujemy zapach ziół, kwiatów i innych pachnących specyfików na różne dolegliwości wychodzących spod ręki Stasi. W powieści wyraźnie odznacza się i nadaje historii smaku urok dawnych lat, kiedy dzieci biegały po podwórku, nie było telewizji ani Internetu.

Katarzyna Enerlich stworzyła powieść nastrojową, klimatyczną, ale także wzruszającą, ciepłą i nadwyraz przejmującą. Wszystko zostało ugrane tak, że bohaterowie od razu znajdują swoje miejsce w sercu czytelnika.

"Akuszerka z Sensburga" jest cudowną opowieścią o tęsknocie, pasji, miłości oraz niegasnącym zapale do wykonywanej pracy i chęci pomocy ludziom.

Jest to historia pełna silnych kobiet, które nie dają się pokonać przeciwnościom losu, walczą o lepsze jutro dla siebie i swoich bliskich. W powieści nie zabraknie sekretów, tajemnic i niedopowiedzeń, które nigdy nie miały wyjść na jaw.

Z pewnością ciekawym zabiegiem zastosowanym w książce przez autorkę jest ukazanie życia codziennego w klasztorze staroobrzędowców, praktyk zielarskich dobrych na każdą przypadłość oraz wplecenie w fabułę ciekawostek związanych z leczeniem chorób ziołami.

Nadmienię, że w "Akuszerce z Sensburga" świetnie pokazane zostało tło społeczno-obyczajowe, a także historyczne.

Książka ta jest napisana bardzo lekko, przyjemnie i przejrzyście. Katarzyna Enerlich ma świetny, a jednocześnie bardzo prosty warsztat pisarski co dodatkowo uatrakcyjniło lekturę.

Polecam.

⭐8/10

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu MG