Kropla zazdrości, morze miłości

Są takie chwile, kiedy wszystkiego mamy dość: pracy, rodziny, obowiązków, a nawet własnych myśli. Tak właśnie czują się Hania i Kinga, zupełnie zagubione we własnych światach.

Książka zaczyna się od tajemnicy. Poznajemy Kingę, ale nie wiemy o niej nic poza tym, że jest w głębokiej depresji po stracie kogoś bliskiego i wcale nie ma ochoty z niej wychodzić... Akcja toczy się powoli, znamy coraz lepiej głównych bohaterów, ale zostają pewne niewiadome, które intrygują i sprawiają, że mamy ochotę czytać dalej...

Jednego możecie być pewni: w tej książce nie zabraknie Wam emocji! Miłość, zdrada, zazdrość, przyjaźń, rozczarowanie, strach, rozpacz, tęsknota: to wszystko się ze sobą przeplata i sprawiają, że czytelnik mocniej przeżywa lekturę. Na szczęście, tym razem bohaterowie są bardziej wiarygodni i pozbawieni (tak kującej mnie wcześniej w oczy) idealności. Mają problemy, strzelają "fochy" i nie radzą sobie sami ze sobą. Co prawda niewiele wiemy o ich wyglądzie i ich zachowania bywają niespójne, ale poza tym czyta się o nich tak, jakbyśmy śledzili losy naszych znajomych, a nie wytworów cudzej wyobraźni.

Kropla zazdrości, morze miłości to kontynuacja Garści pierników, szczypty miłości. Jestem pod wrażeniem postępu, jaki zrobiła Natalia Sońska od czasów pierwszej części przygód Hani. Tamta książka była mocno naiwna i przesycona lukrem, a ta jest znacznie dojrzalsza i mniej słodka. Akcja jest rozbudowana i chwytająca za serce, a do tego z ważnym przesłaniem. Czego chcieć więcej? Może nadal jest tutaj dla mnie za dużo pompatyczności, naiwności i wielkich płaczów, ale to pewnie kwestia mojego temperamentu... Należę do tych osób, które wolą wziąć byka za rogi, szczerze porozmawiać niż lamentować nad swoim nieszczęściem. Wątek kryminalny jest tu trochę niepotrzebny, bo i tak prosty do przewidzenia, ale najważniejsze jest to, że czyta się przyjemnie, prawda? Szkoda jedynie, że zakończenie jest takie, a nie inne: już wolałabym, żeby było otwarte. Ostatni rozdział można sobie spokojnie darować.

Jeżeli macie ochotę na coś lekkiego, ale jednocześnie refleksyjnego, to na pewno będziecie zadowoleni z lektury. Natalia Sońska zrobiła naprawdę ogromne postępy, więc z ciekawością czekam na kolejne książki. Oby było jeszcze lepiej!

No i tak to czasem bywa, że książkę do recenzji dostajesz już, a na zamówioną pozycję czekasz dwa tygodnie dłużej... Ale cóż... Nie było opcji nie przeczytania kolejnej książki Natalii Sońskiej! Tyle na nią czekałam, a po lekturze Obudź się kopciuszku wiedziałam, że autorka nie zawiedzie mnie, a mój poziom satysfakcji czytelniczej wzrośnie do maksimum. Tak też się stało, za co serdecznie dziękuję!

Jednak jak to jest czytać trzecią część skoro nie czytało się drugiej? A no tak, że nie musisz czytać poprzedniej, aby dobrze się bawić przy dalszych losach Kingi. Ta książka jest o przyjaźni i owszem kontynuuje losy głównej bohaterki z Garść pierników, szczypta miłości, ale na początku Kropla zazdrości, morze miłości mamy wszystko wyjaśnione. Jeśli chcecie czytać Mniej złości, więcej miłości, polecam, ale warto zacząć od samego początku. Ja byłam już w kropce i musiałam przeczytać trzeci tom. Nie zmienia to jednak faktu - ja już taka jestem, że wrócę w wolnej chwili do zarodka całej historii i Wam go opiszę :)

Kropla zazdrości, morze miłości to książka oparta na emocjach, uczuciach tych dobrych, endorfinach, które dają wiele radości, ale przeplatają się one ze smutkiem, zazdrością i bezradnością. Niemożliwość porozumienia się , czy pogodzenia ze stratą oraz walka o siebie i swoje szczęście dają nam niesamowitą satysfakcję z czytania tak niezwykłej historii. Każdy w życiu miewa ciężki dni i chętnie by o nich zapomniał. Kiedy ma się dość dosłownie wszystkiego i wszystkich. Jednak ucieczka nic tu nie daje, ponieważ trzeba walczyć o swoją przyszłość i o lepsze jutro.

Gdy poznajemy Kingę jest w rozpaczy. Właśnie straciła swojego ukochanego, jest w ciąży i nie może się pozbierać. Mama i babcia w Szczecinie na łączach telefonicznych z Kingą. Przyjaciółki na zmianę w jej domu. Ale nic nie pomaga Kindze odzyskać normalności, nawet praca nie jest na tyle silnym argumentem, aby podnieść się z łóżka i spokojnie przeżyć dzień. Pewnego dnia dziecko, które nosi pod sercem porusza się i to staje się impulsem do zmiany.

Gdy poznajemy Hanie, jest ona: zabieganą narzeczoną wpływowego biznesmena, opiekunką dla dwójki małych dzieci, które po śmierci siostry jej narzeczonego mieszkają z nimi, zapracowaną dziennikarką modową i przyjaciółką, która próbuje wszelkimi sposobami postawić Kingę na nogi.

Kinga wraca do ludzi i życia. Pomalutku wychodzi z domu. Wraca do pracy, gdzie ze zwykłej dziennikarki przeskakuje kilka szczebli kariery i staje się pełniącą obowiązki naczelnej pisma modowego.

Hania i Wiktor przeżywają kryzys w ich związku. Nieporozumienie goni niedomówienie, a to wszystko pogania czas, nadmiar pracy i kłopoty przyjaciółki. Kłótnie powodują, że partnerzy przestają sobie ufać, zbiegi okoliczności, dziennikarze i osoby trzecie powodują, że Hania postanawia odpocząć od narzeczonego. Przeprowadza się do Kingi, a w ramach odpoczynku wyjeżdżają do rodzinnego domu Kingi.

Intrygi, tajemnice, sprawy kryminalne, przyjaźń, zazdrość i miłość wszystko jest ukryte na stronach tej książki. Paleta uczuć, nutka kryminalna, obyczajowa dobra babska książka. A do tego wiele pytań takich jak:

Jak powrót Kingi ze Szczecina do Warszawy z Kamilem wpłynie na ich znajomość ?

Czy Kinga będzie musiała zaangażować się w sprawy policji, czy zostanie ich szpiegiem?

Kto jest dobry, a kto zły?

Czy Hania wróci do Wiktora?

Jaki wpływ na losy jej związku będzie miał redakcyjny kolega?

Czy opłaca się mu pomagać?

Czy Hania wytrzyma bez dzieci i czy tęsknota za nimi i Wiktorem coś zmieni?

Czy prezent w postaci weekendu jaki dostali Wiktor i Hania od jego rodziców poprawi, czy pogorszy sytuację w ich związku?

Naprawdę warto przeczytać Kroplę zazdrości, morze miłości, aby się dowiedzieć czy Kinga się pozbiera, czy wybaczy bratu Miry, jak poradzi sobie jako naczelna, czy dźwignie wyzwanie w postaci konkursu dziennikarskiego, czy szef pisma jest zamieszany w ciemne interesy? Oraz wiele innych pytań, które się nasuwają przy czytaniu tej książki, a na które warto prywatnie odpowiedzieć. Zachęcam Was do zabawy i jestem ciekawa jakie będą Wasze odpowiedzi na następujące pytania:

Kto jest Waszym przyjacielem, a kto wrogiem?

Jakie uczucia są silniejsze: miłość czy nienawiść?

Czy babcia zawsze znajdzie sposób, aby dotrzeć do duszy i ją uleczyć?

Jednego możecie być pewni - ta książka zapewni Wam koktajl emocjonalny! A przepis na ten trunek składa się z następujących składników: morze miłości, ziarnko zdrady, kropla zazdrość, szczypta przyjaźni, garść rozczarowania, szklanka strachu, dwie miary rozpacz i listek tęsknoty. To wszystko się ze sobą łączy i podaje z truskawkami. Wypicie takiej mikstury sprawi, że czytelnik mocniej przeżyje lekturę!

Blog: [Adres usunięty]

Kiedy ból po stracie ukochanej osoby zabiera nam radość i chęć życia, dobrze mieć obok siebie ludzi, którzy nie pozwolą, abyśmy zatracali się w żałobie...

Kinga straciła sens istnienia, najdroższy jej sercu mężczyzna odszedł na zawsze. Pozostawił piękne wspomnienia, które, niestety są tylko obrazami w głowie dziewczyny. Już nigdy nie staną się rzeczywistością. Jest jeszcze coś, co jej po nim zostało. Rozwijające się pod sercem nowe życie. Ono już do końca przypominać będzie Kindze o wspaniałym, oddanym Danielu. Przyjaciółka Kingi, Hania, robi wszystko, aby choć na sekundę na zbolałej twarzy zatańczył cień uśmiechu. Nie jest to z wiadomych przyczyn proste. Dotychczas życie Hani było piękne. Zakochana z wzajemnością pielęgnowała życie rodzinne, w które wkroczyła wiążąc się z Wiktorem. Dziennikarka odnosi wrażenie, że do pełni szczęścia potrzebuje tylko narzeczonego oraz jego przybranych pociech. Z radością spędza czas na zabawach z Mikołajem i Oliwią. Chociaż dzieci nie zwracają się do niej "mamo", kocha je jak własne. Niestety, sielanka pod dachem domu Hani i Wiktora zaczyna coraz szybciej odpływać w zapomnienie. Między zakochanymi dochodzi do coraz częstszych konfliktów, które uzyskują rangę wielkich w zastraszającym tempie. Po chwilowym zawieszeniu broni, na nowo pojawia się niedomówienie. Oboje są tym stanem bardzo zmęczeni. Podejmują zaskakującą i nie zbyt mądrą decyzję, mogącą pomóc lub też nieodwracalnie zaszkodzić...

Uwielbiam styl Natalii Sońskiej. Uważam, że jest fantastyczny. Jej pomysły zaskakują z każdą książką coraz bardziej. Podczas lektury czytelniczki mogą zauważyć, że autorka czerpie wielką radość z kreowania bohaterów i otaczającej ich rzeczywistości. Jest to niebywale łatwe do wyłapania, gdyż powieść napisana jest lekkim językiem, przyjemnym dla odbiorcy a to bez wątpienia znak, że pisarka nie spędzała długich godzin na wymyślaniu fabuły. Być może pomysły same do niej przychodziły, śniły, lub po prostu zjawiały się na zawołanie :). Prócz spokojnego życia dla swoich postaci, a zarazem czytelników, stwarza groźne, niebezpieczne zwroty akcji, które w każdym momencie mogą mieć nieodwracalne skutki.

Z ogromną radością przeczytałam kolejną już czwartą książkę Natalii i muszę powiedzieć, że jest ona tak samo dobra, jak.. "Mniej złości, więcej miłości". Dlaczego nie mówię tutaj o pierwszej "Garść pierników..."? Z jednego prostego względu. Debiut Natalii tak bardzo zapadł w moje serce, że ma tam swoje miejsce, którego nie odstąpi innej książce tej autorki!

Okładki jej powieści najnowszej publikacji jest tak samo czarująca jak poprzednie. Wszystkie kryją w sobie magię, wabią, przyciągają a jak już złapią w swoje sidła, nie puszczą aż do ostatniego słowa. "Kropla zazdrości, morze miłości" to piękny i trafny tytuł wprowadzający nas w rzeczywistość pełną wzajemnej troski, poszukiwania szczęścia, miłości. Wspaniale opisujący przyjaźń. Łączy ona główne bohaterki od lat... myślę, że wszystkie marzymy o takiej bliskiej, bezwarunkowej relacji. Cóż więcej można powiedzieć? Powieść jest pełna ciepła bijącego od autorki, mnóstwo w niej miejsca na zaskoczenie i uśmiech. Przeczytajcie!

Kropla zazdrości jest potrzebna do miłości :)