Królewna. Rodzina Monet. Tom 2. Część 2

💙💙💙💙

,,Moi bracia są jak mgła, która opada na wszystko i wszystkich wokół. Każdy jest pod ich wpływem, nawet moja jedyna przyjaciółka.

Bracia. Monet. Są. Wszędzie”.

,,Rodzina Monet. Królewna” autorstwa Weroniki Anny Marczak to kontynuacja tomu drugiego serii ,,Rodzina Monet”.

💙Tak jak przy poprzednich częściach, tak i tym razem książka bardzo mi się spodobała, mimo iż była bardziej stonowana niż poprzednie.

💙Sama akcja z początku była dość powolna i skupiała się dużo na relacji Hailie z jej ojcem i innym członkiem rodziny, o którym nasza bohaterka dopiero się dowie.

💙Nie działo się wtedy za dużo i samo czytanie nie szło jakoś szybko, jednak nawet to miało swój urok.

💙Abyście jednak nie pomyśleli, że nic się kompletnie w tej książce nie dzieje od razu was zapewnię, że od połowy fabuła przyspiesza. Nasza Hailie klasycznie pakuje się w kłopoty, jednak tym razem gwiazdorsko sobie z nimi radzi. Uwierzcie mi takie Hailie jeszcze nie poznaliście.

💙W tym wszystkim jednak mocno widać jak rozwinęli się emocjonalnie bohaterowie.

💙Ja jestem bardzo zaintrygowana opisem relacji tej rodziny. Jest to na pewno nietuzinkowa rodzinka, jednak fajnie obserwuje, się jak uczą się siebie nawzajem, jak rozwija, się ich więź jak radzą sobie z problemami i otwierają się na siebie nawzajem.

💙Moje serduszko wręcz się rozpływa w każdym momencie, gdy rodzeństwo okazuje sobie uczucia.

💙Sama zawsze marzyłam, o starszym bracie więc odrobinkę zazdroszczę bohaterce, choć tylko odrobinkę, gdyż mieć tak zaborczych i apodyktycznych braci musi być bardzo męczące. Nawet jeśli są diabelnie przystojni.

💙Oczywiście ja polecam wam tę pozycję, a właściwie całą serię. Nie jest to jeden z romansów, jakich pełno, a właściwe historia o rodzinie, dorastaniu i więziach. Jestem, ciekawa jak potoczą się dalsze losy rodziny Monet.

✔️Współpraca reklamowa z wydawnictwem @youandyabooks ❤️

Niektóre rodziny dają wsparcie i siłę jakiej nie oczekiwano i nie znało się do tej pory. Ma to swoje zalety, ale i nie ukrywajmy, że niesie to z sobą również pewne wady. Z daleka wydawać się mogłoby, iż pozostaje Cieszyc się z takiej sytuacji, lecz również trzeba się nauczyć odpowiednio korzystać z tego, co dostajemy oraz przede wszystkim przywyknąć do opieki, czasem odczuwanej jako ograniczenia …

Przez kilkanaście lat Haillie była jedynaczką, a przynajmniej tak myślała. Informacja o rodzeństwie zbiegła się z tragedia, jakiej doświadczyła. W krótkim czasie stała się częścią rodziny Monet jako siostra kilku braci i to jeszcze najmłodsza w ich gronie. A to był dopiero początek zmian w jej życiu. Nie tak łatwo zaaklimatyzować się w nowym miejscu i egzystować z ludźmi, jacy w teorii są bliskimi, lecz w praktyce to osoby nieznane. Kilka miesięcy później dziewczyna może powiedzieć, że jako taki kompromis zapanował, przynajmniej tak to najczęściej wygląda, ale jak się okazuje nowa porcja niespodzianek już czeka na nią. Monetowie ma swoje tajemnice i nadszedł chyba moment, by Haillie poznała niektóre z nich. Jak wpłyną na nią oraz rodzinę? Powinna już wiedzieć, że przywilej to także obowiązki, zwłaszcza, iż wciąż jest najmłodsza, a bracia co i rusz demonstrują swoje zdanie w temacie jaka powinna być. Jednak i ona ma pewne atuty w ręku, pytanie tylko czy odpowiednio je użyć?

Napisanie książki z punktu widzenia nastolatki, dopiero wchodzącej w dorosłość i poznającej świat wcale nie jest takim prostym zadaniem. Z jednej strony łatwo można przeszarżować w naiwności i cukierkowej atmosferze, z drugiej nadać cechy nieodpowiadające wiekowi. Weronika Marczak z obu pułapek wyszła zwycięsko, a postać głównej bohaterki i jej perspektywa jest istotnym punktem fabuły. To z tego punktu widzenia poznajemy jak toczy się życie w tytułowej rodzinie, a daleko w niej do spokoju i sielanki. Kilka silnych osobowości i ktoś, kto do tej pory nie był nauczony jak walczyć by brano jego zdanie pod uwagę, bo było to oczywiste, już stanowi niezły początek. Jeśli do tego dodać humor, dorastanie i poszukiwanie własnej drogi w zupełnie nowym otoczeniu oraz rodzinne sekrety, historia jeszcze lepiej zapowiada się. Weronika Marczak w drugiej części dodała kolejne składniki do intrygującej opowieści, odsłoniła trochę tajemnic, ale i dodała mocne akcenty, gwarantujące, że następne już czekają by dać o sobie znać.

Książka bardzo wciągająca z resztą jak inne czekam na kolejne tomy.

Seria Rodziny Monet jest dla mnie niczym jabłoń w przepięknym ogrodzie. Każdy tom, to oddzielne jabłko, które może okazać się słodkie albo kwaśne. O ile wcześniejszy tom był dla mnie nieco kwaskowym kąskiem, o tyle tutaj jest dla mnie słodyczą. Zwróciłam bowiem uwagę na coś, czego wcześniej nie dostrzegałam. Myślę, że chyba każdy zauważył jak Hailie obserwuje swoich braci i wydawało się, że we wcześniejszym tomie jest to niezdrowe. Tutaj natomiast widać to pod innym kontem. Ona nadal ich obserwuje, lecz z niedowierzaniem, że są jej rodziną. Niby wie, że łączą ich więzy krwi, jednak czasami spogląda jak na obcych ludzi, którzy wciąż są dla niej pełni tajemnic. Jeden z nich tłumaczy jej nawet, że o ile wcześniej widziała same plusy przywilejów rodziny, o tyle teraz staje się na odwrót. Chwilami jest to dla niej nie do zniesienia. Czuje się osaczona, gdyż w szkole widuje się z bliźniętami, a w domu z resztą rodzeństwa. Nigdy jeszcze nie była nigdzie sama i bardzo jej tego brakuje. Przechodząc do swojego pokoju opisuje nam co widzi, jak bardzo jest to piękne i gustowne, lecz gdzieś zatraca swoją wartość, kiedy przebywa się z tym na okrągło. Dostrzega jak niewiele miała kiedyś rzeczy, a ile szczęścia na około. Teraz ma wszystkiego pod dostatkiem, a radość i swoboda gdzieś zanikły. Przyszedł czas na monitoring i kontrole. W tym czasie musi nawet zrezygnować z nauki w szkole, gdyż ktoś tajemniczą paczką chciał wyrządzić jej krzywdę. Wszyscy są ciekawi kto i po co to zrobił. I tutaj ponowną rzecz którą zauważyłam, to brak głównego wątku, który by przyćmiewał inne. Każde wydarzenie wydaje się być równie ważne. Sprawia to, że choć pełno w nich emocji, odbieramy je bardziej na stonowanym szczeblu. Hailie często ma wybuchy emocji, jest jeszcze młoda i nie bardzo potrafi zachowywać się jak reszta. Z tego też względu bracia traktują ją niczym kruchą księżniczkę, którą chcą chronić przed wszelkim złem świata. Nie zdradzę wam dalszych losów tej rodziny, ale naprawdę to chwilowo najlepszy i najbardziej dynamiczny tom jaki czytałam! Sami zawsze możecie się przekonać, czy i wam się spodoba:-)

Książka jest naprawdę świetna. Sama bym chciała żyć w takich luksusach jak Hallie Monet. Polecam wszystkim.

Bardzo polecam tę serie czyta się jednym tchem bardzo wkrecilam sie w te historie

Życie Hailie pomału się zaczyna układać, chociaż wcale nie jest łatwo. Co prawda coraz lepiej poznaje braci, coraz więcej dowiaduje się o tym, kim tak naprawdę są, co znaczy nazwisko Monet, jednak tak naprawdę nadal nie wszystko jej odpowiada. Stara się nie zapomnieć tego, co wpajała jej mama i babcia, jednak jest to coraz trudniejsze. Świat, do którego trafiła, jest zupełnie inny niż ten, w którym dawniej żyła, a pieniądze i władza potrafią mocno namieszać.

Przed dziewczyną wyjazd do Tajlandii z tróją braci, wyjazd, który wiele zmieni. Jadąc tam, nie ma pojęcia, że pozna pewnego mężczyznę, który odegra w jej życiu znaczącą rolę. Początkowo nie wie, kim jest ani dlaczego tak usilnie próbuje się do niej zbliżyć. Kiedy to odkrywa, jest wściekła na braci za zatajenie prawdy. Kim takim jest tajemniczy mężczyzna? Jak będą układały się relacje między Hailie a jej dużo starszymi braćmi? Czy spodoba się jej nowe życie? Co takiego jeszcze się stanie?

Tak jak poprzedni tom, tak i ten czytała moja 16-letnia córka, a cała recenzja jest jej oczami.

Według niej historia poznana w książce jest świetna, wciągająca, wywołująca emocje. Były momenty, kiedy nie mogła powstrzymać śmiechu, ale również takie, kiedy czuła smutek, wzruszenie. Akcja dość sprawnie poprowadzona, z ciekawymi zwrotami. Amelka tak wciągnęła się w czytanie, że nie mogła oderwać się od książki praktycznie od pierwszych stron, aż do momentu, kiedy dotarła do ostatnich. Gdyby nie późna godzina podejrzewam, że od razu sięgnęłaby po kolejny tom.

Główną bohaterką nadal pozostaje Hailie. Pozostaje osobą ciekawą, jednak według córki trochę za bardzo dziecinną jak na swoje lata. Niektóre jej zachowania nie podobały się córce, jednak nie wpłynęło to na ogólne wrażenia z czytania.

Zdecydowanie plusem według Amelki jest fakt, że poznajemy bliżej braci Hailie. Są naprawdę ciekawi i wiele wnoszą do książki.

„Rodzina Monet. Królewna. Część 1” to książka, która dostarczyła wiele emocji mojej szesnastoletniej córce. Według niej jest świetna i poleca.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Książka zaczyna się w miejscu, gdzie skończyła się poprzednia część, ale zauważyłam, że właśnie od tego momentu akcja znacznie przyspiesza i staje się coraz ciekawsza.

Podczas lektury bawiłam się naprawdę dobrze i zaangażowałam w fabułę. Jedynie przeszkadzało mi powtórzenie pewnego schematu, który pojawił się w pierwszym tomie, ale nie jest to duża wada i nie ujmuje całości jakoś bardzo.

Do bohaterów z każdym kolejnym tomem przywiązuję się coraz bardziej i cieszy mnie rozwój ich relacji. Tym razem pojawiła się tu nowa ciekawa postać, której mam nadzieję zobaczyć więcej w kolejnych częściach cyklu 😁.

Jeśli chodzi o samą fabułę, to tak jak wspomniałam już wcześniej była ona bardzo angażująca i podobały mi się liczne zwroty akcji oraz dialogi między bohaterami. Do gustu przypadły mi też miejsca akcji, których klimat bardzo urozmaicił całokształt.

Jeśli szukacie miłej, dość lekkiej i wciągającej rozrywki, to ta seria powinna Wam się spodobać i pomóc Wam spędzić miło czas 😄. Polecam!

Kocham ten cykl całym sercem i nie dam złego słowa o nim powiedzieć. Nie sądziłam, że jakakolwiek książka z Wattpada mogłaby aż tak mi się spodobać, ale w tym cyklu zakochałam się na zabój. To jest tak urzekająca, odświeżająca lektura, że jeszcze przed przystąpieniem do niej pojawia się na twarzy uśmiech. I nie schodzi do samego końca. Co nie oznacza, że w powieści przez cały czas panuje sielanka. Co to, to nie. Wprawdzie stosunki Hailie z braćmi od pierwszego tomu bardzo się poprawiły. Pojawiło się w jej życiu również sporo innych osób z rodziny. A ona sama bardzo przez ten czas dojrzała. Jednak po pierwsze, nadal ktoś czyha na jej życie, w związku z czym zasad i zakazów panujących w domu Monetów zamiast ubywać, ciągle przybywa. Po drugie, Hailie to nadal nastolatka i nie zawsze podejmuje przemyślane decyzje.

Tym razem Hailie spędza więcej czasu z Shanem i Tonym, bo właśnie z nimi zostaje wysłana na Wyspy Kanaryjskie, gdzie ma nie tylko odpoczywać, ale też uczyć się zdalnie. I chociaż dziewczyna tęskni za szkołą i znajomymi, a przede wszystkim za przyjaciółką i pewnym młodzieńcem, bawi się na tym wyjeździe całkiem nieźle. Szczególnie podczas pewnej wizyty w barze, w której dosłownie daje czadu. Z czego później robi się niezłe zamieszanie. Bardzo czekałam na moment, kiedy dziewczyna dostanie skrzydeł i zacznie wykorzystywać fakt, że bracia są w stanie zrobić dla niej wszystko. Kiedy nauczy się pogrywać z nimi tak jak oni z nią. Kiedy zacznie upominać się o swoje. W tej części Hailie zaczyna pokazywać pazurki. Nie chodzi tu o bunt, bo buntować się nie powinna dla własnego bezpieczeństwa. Ale o zaznaczanie swoich granic, o możliwość decydowania o sobie, o szansę na odrobinę samodzielności. Wreszcie coś w tej kwestii zaczyna się zmieniać, a bracia zaczynają dostrzegać w młodszej siostrze kogoś więcej niż dziecko, którym trzeba się opiekować. Szczególnie końcówka powieści jest pod tym względem mocno zaskakująca. Aż jestem ciekawa, jak to się wszystko dalej potoczy.

Jestem zachwycona kreacją postaci. Każdy bohater w książce, czy pierwszo- czy drugoplanowy jest jakiś i każdy jest inny. Nie ma dwóch takich samych postaci. Widać, jak wiele czasu autorka poświęciła na stworzenie tak unikatowych bohaterów, jak wiele serca włożyła w ich kreację. Już wiele razy pisałam o tym, jak bardzo lubię braci Monet. Zimnego, niedostępnego Vincenta, który z tomu na tom zyskuje coraz bardziej, przekochanego Willa, Dylana i Tony’ego, którzy niby ciągle dogryzają Hailie, ale widać, jak bardzo się o siostrę troszczą. I Shane’a, którego nie jest łatwo rozgryźć, bo bywa miły, ale jest też czasem oschły. W tym tomie jednak przekonuje się do siostry jeszcze bardziej, kiedy ta ratuje go z niewesołej sytuacji. Ponieważ jest to już druga część tomu, czyli tak naprawdę druga połowa książki, od razu dużo się w niej dzieje. To właśnie tutaj jest najwięcej zaskakujących zwrotów akcji, a niektóre są takie, że z wrażenia opada nam szczęka. Autorka pakuje swoich bohaterów w coraz ciekawsze tarapaty, a czytelnika zwodzi tak, że do końca nie wie, czy uda im się z tych problemów wyplątać. Jest w książce wiele takich momentów, w których dosłownie parskamy śmiechem, ale są w niej też chwile grozy, kiedy dosłownie drżymy o życie bohaterów. A finał tej części to oczywiście wisienka na torcie tej opowieści. Jest jedną wielką niewiadomą i każe niecierpliwe czekać na kolejny tom.

Kolejna część przygód rodziny Monet jest tak samo hipnotyzująca i wciągająca jak poprzednie. Znów doskonale bawiłam się podczas lektury i z pełnym przekonaniem tę książkę i cały cykl Wam polecam. No i czekam na więcej.

,,Królewna. Rodzina Monet. Tom 2. Część 2" Weroniki Marczak ogólnie jest już trzecim wydaniem polskiej pisarki, które ukazało się w wersji książkowej. Niebywale cieszy fakt, że na kolejne części nie trzeba było zbyt długo czekać, gdyż byłoby to olbrzymią przykrością dla osób, które muszą poczekać na dalsze losy rodziny Monet. Całość utrzymana jest w jednolitej szacie graficznej, dzięki czemu można mieć pewność odnośnie do tego, że szybko uda się je wypatrzeć na księgarnianych półkach. Miejmy więc nadzieję, że na kontynuację również nie trzeba będzie zbyt długo czekać.

Hailie dopiero, gdy była nastolatką dowiedziała się tego, że jednak na świecie istnieją jej bracia, o których wcześniej nie miała pojęcia. Z tego też względu zamieszkała z nimi, a z racji tego, że mieli potężną fortunę Hailie mogła przekonać się o tym, że nie w każdym przypadku wiązało się z tak pożądanym bezpieczeństwem. W tym wydaniu zadaniem bohaterki było nawiązywanie bliższych relacji z braćmi, ojcem i nie tylko. Na pewno nastolatka niekoniecznie mogła być przygotowana na to, co dopiero miało się wydarzyć. Akcja w drugiej części książki zdecydowanie przyspiesza, więc jest na co czekać.

Bez wątpienia wydanie ,,Królewna. Rodzina Monet. Tom 2. Część 2" Weroniki Marczak powinno być czytane po wcześniejszym zapoznaniu się z poprzednimi częściami i z tego względu jeszcze bardziej będzie można skupić się na jeszcze lepszym zagłębieniu się w dalsze losy członków rodziny Monet. Osobiście miło spędzam czas z tymi wydaniami, gdyż oprócz warstwy młodzieżowo-obyczajowej pojawia się także sensacja. Dodatkowo cykl pod względem fabuły także okazuje się nietuzinkowy. Jest to lektura skierowana do odbiorców powyżej 16 roku życia. Z tego też względu nie jest to odpowiedni cykl dla zbyt młodych czytelników.

„Rodzina Monet. Królewna” to książka autorstwa Weroniki Marczak wydana przez Wydawnictwo You&YA. [współpraca reklamowa]

Na wstępie zaznaczę, że recenzja dotyczy drugiej części drugiego tomu. Recenzję pierwszej części „Królewny” i pierwszego tomu – „Skarb” możecie przeczytać we wcześniejszych postach, aczkolwiek przybliżę swoje odczucia względem każdego z tomów dla porównania.

Z Rodziną Monet polubiłam się bardziej po przeczytaniu drugiego tomu niż pierwszego. W pierwszym tomie bracia Hailie zachowują się niesamowicie toksycznie, a dziewczyna ma stworzone z życia istne piekło. I nie, nie przesadzam – pamiętajmy, że jest to nastolatka, której świat się zawalił, której umarła mama i babcia. Jest to młoda dziewczyna, która dowiaduje się, że ma braci, która trafia w nowe środowisko i do nowego szkoły, która nie otrzymuje potrzebnego wsparcia, z którą nikt z nią nie rozmawia i każdy sprawia tylko, że Hailie zwyczajnie wie, że tam nie pasuje. Hailie wkroczyła w życie tak odmienne od tego, które dotąd prowadziła. W drugim tomie zaczęło się robić ciekawie. Hailie zacieśniła więzi z braćmi, którzy starali się faktycznie wspierać ją na każdym kroku. Autorka odkryła kilka kart, mogliśmy zdecydowanie więcej dowiedzieć się o interesach braci, rodzinie bliższej i dalszej, o każdym z bohaterów.

Co nowego znajdziemy w drugiej części „Królewny”? Schemat jest dość podobny. Są wyjazdy, poznajemy kolejną tajemniczą osobę, są przekomarzania, jest wątek z Leo, no i niebezpieczeństwa, które czyhają na Hailie. Niby to samo, ale jednak po Hailie widać zmiany i z tomu na tom coraz bardziej podoba mi się to, w jakim kierunku zmierza postać Hailie. Dziewczyna jest bardziej charakterna, a też doświadczenia sprawiają, że nie jest już takim dzieciuchem obrażonym na cały świat. Z drugiej strony zna swoje mocne strony, umie pociągać za sznurki i wie, jak pogrywać sobie z braćmi i ojcem – to było takie kinda cute.

Autorka porusza w tym tomie ważny wątek, związany z zachowaniem Hailie. Życie dziewczyny jest bardzo kontrolowane, nie może ona decydować prawie o niczym, nie może wychodzić na miasto, spotykać się z przyjaciółmi. Wynika to oczywiście z chęci zapewnienia jej bezpieczeństwa (jest to dla mnie zrozumiałe, ponieważ gdybym ja dostała perfumy z jakimś kwasem, to sama bym panikowała), ale miejmy na uwadze, że Hailie jest nastolatką i jednak potrzebuje kontaktu z rówieśnikami, potrzebuje jakiejś rozrywki. I gdy Vincent zamyka ją w złotej klatce, to oczywiście nie wychodzi to na dobre. Hailie przy pierwszej okazji, gdy ojciec pozwala jej iść z braćmi potańczyć, upija się do granic możliwości. Z jednej strony pomyślałam podczas czytania „omg, Hailie, znowu postępujesz głupiutko”, a później uświadomiłam sobie, że to idealne zobrazowanie tego, jak na młode osoby działają ograniczenia narzucane w takim stopniu. Sieczka z mózgu i chęć odreagowania na swój sposób, zbuntowania się. Podobał mi się ten wątek, w szczególności, że miał później swoje konsekwencje.

Poza tym, podobało mi się, jak autorka rozwinęła relacje między Hailie a jej braćmi. Porównując właśnie z pierwszym tomem, to tutaj mamy przeskok na sensowniejsze przemyślenia, mniej toksycznych zachowań, lepsze odzywki, więcej wsparcia. Jakby tworzyła się ta harmonia między wszystkimi Monetami. Coraz przyjemniej się to czyta.

W tym tomie pojawiło się jeszcze coś, czego nie było wcześniej – szczera rozmowa Hailie z ojcem, taka długa, ze wspominkami jak to było wcześniej, jak wyglądała relacja z mamą Hailie jak Hailie była mała. Otrzymujemy szerszy ogląd na sytuację, a tego mi trochę brakowało.

A, miałam zarzut w drugim tomie, że wątek miłosny z Leo jakoś mnie nie przekonuje, to jednak teraz mi się podobało. Nie wyszło to na pierwszy plan, więc się cieszę, ale zachowanie Leo było urocze, a też i dojrzałe.

Szczerze mówiąc, nie spodziewałam się po pierwszym tomie, że twórczość Weroniki Marczak stanie się dla mnie takim comfort read, a naprawdę polubiłam Monetów.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu You&YA.

"Jesteś księżniczką (...) I jesteś dla nas zbyt ważna, by ryzykować Twoje życie."

Ostatnie dni upłynęły mi na przyjemnym relaksie z druga częścią "Królewny", stanowiącej kontynuację popularnej ostatnio serii "Rodzina Monet" Weroniki Anny Marczak. Przyznam, że ta książka naprawdę mnie odprężyła, a jednocześnie tak mocno wciągnęła w swój świat, że nie mogłam oderwać się od lektury. Nieustannie zastanawiam się nad fenomenem tych powieści i wciąż nie potrafię jednoznacznie stwierdzić na czym on polega. W czasie czytanie nasunęło mi się skojarzenie z Harrym Potterem, oczywiście, obie serie wpisują się w całkowicie odmienne gatunki literackie i podobieństwo, które mam ma myśli jest bardzo nikłe, polega raczej na ulotnym wrażeniu, niż na rzeczywistym paralelizmie.

"Wspaniałe było to, jak swobodnie czułam się w towarzystwie rodziny."

Po dramatycznym finale pierwszej części "Krolewny" akcja wyraźnie zwalnia. Choć bracia Monet robią wszystko, by znaleźć sprawcę odpowiedzialnego za końcowy incydent, to my jako czytelnicy, niewiele o tym wiemy. Obserwujemy świat oczami Hailie, która wciąż pozostaje odcięta od brutalnego świata swych braci. Po niedawnych wydarzeniach dziewczyna zostaje zobligowana do indywidualnego nauczania i permanentnego pobytu w domu. Miłą odmianę stanowi dla niej wycieczka na Wyspy Kanaryjskie, gdzie po raz kolejny ma spotkać się z ważną dla niej osobą. Choć została ona ujawniona już w poprzedniej części, nie chcę tu teraz o tym pisać, żeby nie popsuć Wam zabawy 😉

"Moi bracia są jak mgła, która opada na wszystko i wszystkich wokół."

Akcja spowalnia na długi czas, by dostarczyć czytelnikowi innych, równie ważnych doznań. Widzimy jak Hailie coraz lepiej radzi sobie w nowej dla niej sytuacji, jak stara się postawić na swoim i przesunąć narzucone jej przez braci granice. Przyznam, że nie zawsze wychodzi jej to tak, jak trzeba. Często się potyka, co zresztą jest naturalną cechą nastolatków, którzy zdobywają doświadczenia właśnie dzięki osobistym przeżyciom. Mimo swoich szesnastu lat Hailie sprawia wrażenie całkowicie niewinnej, nieuświadomionej dziewczynki, która ze zdumieniem otwiera oczy na widok calującej się pary.

"W końcu to nasza Hailie, nie? (...) Swoich genów nie oszukasz."

Ogromnie podoba mi się, że cała seria "Rodzina Monet" nie została osadzona wyłącznie na osi nastoletniej miłości. Dużo ważniejsze są tu przeżycia Hailie związane ze zmianą jej życia, z poznaniem rodziny, o której wcześniej nie miała pojęcia. Choć dzięki temu odkryciu dziewczyna nie musi tułać się po domach dziecka, to jednak wytworzenie się braterskiej więzi między nią i młodymi mężczyznami wymaga trochę czasu. Na podstawie zachowania bohaterki autorka wskazuje właściwe postępowanie, które może stanowić cenną wskazówkę dla zdezorientowanej, szukającej wzorców współczesnej młodzieży.

"Bracia. Monet. Są. Wszędzie."

Po długiej chwili spokoju już w końcowych partiach książki następuje zagęszczenie akcji, kiedy to Hailie pokazuje na co ją naprawdę stać. I choć to dziewczyna niewinna niczym nieskażony kwiat, to przebywanie z braćmi czegoś jej nauczyło. Dzięki nim, Hailie z maleńkiej dziewczynki staje się kobietą, która potrafi o siebie zadbać.

Jak dla mnie ta seria jest rewelacyjna!

Polecam!

Moja ocena 9/10.

Cóż mogę rzec o tej książce oprócz tego, że naprawdę wzbudza emocje. I te pozytywne i negatywne, chociaż na szczęście tych pierwszych odczuć jest więcej.

Myślę, że nie ma sensu rozpisywać się tutaj nad fabułą 2 części 2 tomu, bo niechcący mogłabym palnąć jakiś spoljer (prawie ostatnio zdradziłam jeden z nich mojej współlokatorce, ale na szczęście w porę ugryzłam się w język). Zwłaszcza jest to na pewien sposób bezsensowne, gdyż to wciąż jest drugi tom, fabularnie tworzy całość z częścią pierwszą, a wydawnictwo to po prostu rozdzieliło (z różnych powodów).

Może zacznę z grubej rury i powiem, że ta część jest dla mnie strasznie... średnia. Tak jak poprzednia zachwycała mnie humorem braci tak tu... było tego trochę mniej, a więcej takich zapychaczy jak długi pobyt za granicą, gdzie w sumie się nic nie działo z wyjątkiem jednej sceny (Tańcząca Halie to złoto - mówię wam). Jasne, ta książka stoi na budowaniu relacji... ale można budować te relacje nie tylko rozmową (i tak wiem, zaraz ktoś mi powie, że jedna osoba nie może pokazywać się za bardzo w miejscach publicznych. Rozumiem to, ale nie tylko o nią tutaj chodzi).

To mój największy zarzut do tej książki - w większości tutaj nic się nie dzieje, akcja dopiero rozkręca się na jakieś 100-120 stron przed końcem i szczerze... I LIKE IT.

To co tam się odwala to majstersztyk i chciałabym więcej takiej Halie. Serio, ta dziewczyna zaliczyła taki progres w sytuacji która ma miejsce na samym końcu, że normalnie czuje w kościach że w kolejnych tomach da im wszystkim popalić. Plus jej dojrzałe podejście na samiuteńkim końcu - czuję, że powoli zaczynam bardziej lubić tę dziewczynę.

Ale będąc szczerym... potrzebuje oddechu od Monetów. Przez te "zapychacze" czułam się zmęczona tą książką. Plus jeszcze to jak ten czas w tej książce się nierównomiernie rozkłada... gubię się. No i potrzebuję sięgnąć po coś mniej młodzieżowego, bo aktualnie mam lekki przesyt tej tematyki... jeny znowu się rozgaduje. Jednak chodzi mi o to, że rozumiem fenomen tej książki. Jest zabawna, pokazuje fajne relacje rodzinne plus ma ciekawe zwroty akcji (chociaż mogłoby być ich więcej). No i chłopacy... co tu dużo mówić. Bracia Monet, są po prostu zaczepiści.

7/10.

Macie rodzeństwo ? Młodsze czy starsze ?

Ja mam trójkę przyrodniego i jestem najstarszą w stadzie. Przez 13 lat czułam się jak jedynaczka. Wiele razy mi brakowało tego rodzeństwa, zawsze marzył mi się starszy brat. Aleeee… Czytając drugą część tomu “Rodzina Monet. Królewna” na zmiany to marzenie się budziło i…dochodziłam chwilami do wniosku, że może to i lepiej, że go nie mam ;) jednego, a co mowa pięcioro ?

Jak już pisałam w poprzedniej recenzji, Weronika Anna Marczak skupia się tu na rodzinie. Ta seria jest o Hailie i jej braciach. Tu jest niby nadal to najważniejsze ale jakby inaczej. Co mam na myśli ? No właśnie te wady i zalety posiadania rodzeństwa, które ewidentnie nam przedstawia .

Vincent, Will, Dylan, Shane i Tony wychowali się razem, znają zasady panujące pomiędzy rodzeństwem, wiedzą jak ze sobą rozmawiać, ale też jak zbierać haki na siebie nawzajem ;) Hailie przekonuje się tu, że chwilami życie z nimi wygląda jak na froncie wojennym i czas najwyższy by nauczyła się walczyć, by opracowała taktykę idealną …na każdego z tej piątki. A to nie łatwe. Fakt - mają do niej słabość, nie chcą jej skrzywdzić ale są momenty, gdy nie jest to takie oczywiste. Co wtedy ?

Nasza Królewna już w poprzednim tomie pokazała pazurki, udowodniła, że potrafi zaskoczyć nie tylko nas ale i rodzinę, walczyć o swoje. Tu będzie musiała wysunąć pazurki bardziej i wykazać się siłą, mądrością i przebiegłością. W porównaniu z tą częścią, pierwsza była spokojna. Bądźcie pewni, że tu zdecydowanie czeka Was moc wrażeń i wręcz chwile przerażenia. Ja głupia, miałam już taki moment, że pomyślałam “jak tu spokojnie”, a za chwilę wręcz połykałam kolejne strony czując, że muszę - już, teraz, natychmiast - wiedzieć co z tego wyniknie. Oj się porobiło !

Ale! Początek był rzeczywiście spokojny. Po zakończeniu pierwszej części, które jasno wskazywało, że Hailie grozi znów niebezpieczeństwo i nie wiemy kim jest wróg usiłujący ją wręcz podstępem zabić, bracia praktycznie dosłownie, zamknęli ją w złotej klatce. Dla jej dobra, dla jej bezpieczeństwa. Ona to wie, ale nie znaczy, że jej to pasuje. Nie jest łatwe być odciętym od świata, dostawać ciągłe zakazy i ograniczenia, szczególnie mając te 16 lat i chcąc cieszyć się życiem i mając świadomość, że rówieśnicy mogą to robić swobodnie.

Jednak po raz kolejny Hailie wyjeżdża, poznać ponownie nowych członków rodziny i zacieśnić relację z tym jednym, już wcześniej odkrytym. Będzie miała niespodziewaną okazję…zaszaleć i wykorzysta ją aż nazbyt mocno ;) Poznamy tu kolejne sekrety i tajemnice przeszłości rodziny Monet.

A później gdy już tak jak ja będziecie przekonani, że to taka spokojna i wesoła książka, bądźcie przygotowani na coś szokującego.

Wiecie co jest tu najgorsze ? Nie wiem kiedy będzie ciąg dalszy. A jak tak sobie przycupłam i wciągnęłam te dwie części to aż żal przerywać. Tu dosłownie apetyt rośnie w miarę jedzenia. Tej Rodziny Monet nigdy nie ma się dość. Przynajmniej ja nie mam. Ta historia wciąga i wręcz uzależnia. Zadomowiłam się wśród jej braci, tak jak i ona mam swoich ulubieńców. Nie mam pojęcia czy hipotezy jakie zakładam na ciąg dalszy są realne, bo tu nic nie jest oczywiste ale za to wszystko jest emocjonujące.

Nie będę tak bardzo chwalić, bo pomyślicie, że przesadzam. Najlepiej przekonajcie się sami, jakim cudem taka już zdecydowanie nie najmłodsza czytelniczka, zwariowała na punkcie serii ewidentnie młodzieżowej i sprawdźcie co mnie w niej tak zachwyciło. Nie będziecie żałować , tego jestem pewna.

Dziękuję Wydawnictwu You & YA za egzemplarze do recenzji i tę moc wrażeń jakich dzięki nim zaznałam.

Hailie zaczyna czuć się coraz lepiej jako siostra braci Monet. Jest pewniejsza siebie i wie, że może sobie pozwolić na więcej, w końcu owinęła sobie braci wokół palca. Niestety nie wie jeszcze jakim zagrożeniem może być jej nazwisko i przed jakimi niebezpieczeństwami stanie.

Jak ja na to czekałam! Mam wrażenie, że z przeczytaniem pierwszej strony wpadam do świata Rodziny Monet, tak bardzo pochłaniają mnie te książki. W tej części widać jakie zmiany zachodzą w naszej głównej bohaterce, dorasta i jest to w piękny sposób przedstawione. Co więcej tak jak to było w poprzednich częściach akcja toczyła się praktycznie cały czas. Szczególnie wkręciłam się pod koniec i dosłownie nie mogłam przestać czytać chociaż Rodzine Monet czytam wyjątkowo wolno. Bo nigdy wcale nie chce jej kończyć. Dodatkowo uwielbiam styl pisania autorki przez który nie sposób się oderwać od lektury.

Czekam na kolejny tom, a wam po raz kolejny polecam tę cudowną historie❤

Czekałam na kontynuację i świeżo po przeczytaniu muszę powiedzieć, że jestem zachwycona tym, jak rozwinęły się relacje w rodzinie i jak głęboka pod względem psychologicznym jest ta historia. Poza wątkiem miłosnym, pojawiają się tutaj również skomplikowane, ale pięknie pokazane, relacje między rodzeństwem i innymi członkami rodziny. Mimo że jest to seria dla młodzieży, części dorosłych czytelników na pewno też się spodoba.

Nie piszę recenzji gdyż, jest to drugi tom i dodatkowo jego druga część. Nie chce nikomu nic zaspoilerować. Książkę czyta się szybko (ma ona 384 strony). Akcja na początku i w środku jest trochę przy nudnawa, gdyż za dużo akcji się nie dzieje. Choć pojawiła się trochę ciekawsza akcja w środku książki. Dopiero na koniec autorka daje nam trochę więcej akcji, przez co już nigdy więcej nie spojrzę na pałeczki w normalny sposób. I pewna osóbka również zauważyła, że we wszystkich dotychczas wydanych książkach jest podobnie pod względem akcji. Początek i środek monotonny, natomiast końcówka - dreszczyk emocji, by zaciekawić czytelnika. Widzę natomiast to, że Hailie z każdą nową częścią coraz bardziej dojrzewa. Widać to po jej zachowaniu jak i jej myślach. Zaczyna również pokazywać pazurki. Jakoś czytając tą historię nie wywarła ona na mnie wielu emocji, co nie jest za dużym plusem. Z tomu na tom coraz bardziej jestem wciągnięta w tą historię i widzę jej duży potencjał. 7/10

Czytałam i nie wierzyłam w co się dzieje. Do połowy byłam zawiedziona książką ale później. Jejku co tam się działo. Czekam z utęsknieniem na kolejne tomy bo ta historia niesamowicie mnie wciągnęła. Nie spodziewałam się, że tak pokocham te postaci. Polecam każdemu

,,Rodzina Monet. Królewna cz.2” to kontynuacja mojej ulubionej serii Young&Adult autorstwa Weroniki Marczak.

Podobnie jak i w pierwszej części tym razem akcja także zwalnia. W pierwszej połowie książki przyglądamy się dalszym nawiązywaniom bliższych relacji pomiędzy Hailie, jej ojcem i oczywiście braćmi. Do całej ferajny dołącza także nowa i dość barwna postać, która mocno potrafi zaskoczyć swym usposobieniem.

Jednak nie myślcie, że wieje tutaj nudą. Nawet w pierwszej części są sceny, które mocno bawią, a w drugiej naprawdę zaczyna się dziać. Poznajemy Hailie jakiej jeszcze nie znaliśmy. Okazuje się, że chińskie pałeczki są niezwykle przydatne, a nasza mała dziewczynka odkrywa w sobie nowe umiejętności, które sprawiają, że wreszcie zaczyna czuć się jak prawdziwa Monet, a i bracia może zaczną widzieć w niej więcej i przestaną traktować ją jak dziesięciolatkę. Zobaczymy w kolejnym tomie.

,,Rodzina Monet. Królewna cz.2” to bardzo fajna kontynuacja serii, gdzie nie brakuje ciekawej akcji, ale i scen, które powodowały, że momentami po prostu nie mogłam wytrzymać śmiechu czytając o przygodach z udziałem rodzeństwa Monet. Jest to nietuzinkowa historia o rodzinie, dorastaniu i więzach rodzinnych. Zecydowanie polecam całą serię.

Zacznę od tego, że druga część drugiego tomu podobała mi się chyba najbardziej z wydanych do tej pory książek z tej serii.😊

Co prawda miałam mały kryzys przez Tiktoka i to, co tam się dzieje przez osoby totalnie nie znające fabuły, ale po prostu zaczęłam je blokować, co wszystkim polecam.😁

Po nieprzyjemnej sytuacji z perfumami, Hailie musi być jeszcze bardziej chroniona. Ten temat jest dużą częścią i ważnym elementem całego cyklu o rodzinie Monet i tutaj ponownie będzie wałkowany, ale jednocześnie trochę lepiej rozwiązany.😉

W każdym razie, dziewczyna będzie musiała dojść do siebie, a będzie to mogła zrobić na Wyspach Kanaryjskich, wraz ze swoją nowo poznaną i ciągle powiększająca się familią.😊

Wątek z Camdenem lubię chyba najbardziej. Zwłaszcza w tej części poznajemy go lepiej, a także dowiadujemy się nowych faktów na temat matki Hailie i ich wspólnej historii. Przyznam, że kilka razy nawet się wzruszyłam, więc o czymś to świadczy.😉

Co do najmłodszej z Monetów, w końcu pokaże tu trochę charakterku. Owszem, nadal będzie zwykłą nastolatką, chwilami naiwną, chwilami bezmyślną, wiecznie spragnioną akceptacji i miłości, ale też otworzą się jej nieco szerzej oczy. Stanie się rozsądniejsza, dostrzeże zagrożenia, jakie na nią czyhają przez jej przynależność do takiej, a nie innej rodziny, ale czy to wystarczy, aby ich uniknąć?🤔

Bracia nadal pozostaną sobą, chociaż też nieco bardziej dadzą się lubić. Wcześniej nie żywiłam do nich zbyt ciepłych uczuć, nie rozumiałam tego całego hype'u na ich postaci, bo byli dosłownie okropni.😅

Tutaj pokażą nieco więcej uczuć w stosunku do Hailie, mam wrażenie, że trochę bardziej ją polubią, no i zdecydowanie kilka razy im zaimponuje. W końcu zaczynam dostrzegać jakąś zdrowsze relację między nimi i jestem ciekawa, w którą stronę to pójdzie.😊

Ostatnie rozdziały były za to jakimś szaleństwem. Co tam się działo!😁 Fajnie, że akcja nabrała tempa, szkoda jednak, że dopiero teraz.😉

Zdaje się, że potem czeka nas przeskok w czasie, jestem bardzo ciekawa, jak wpłynie to na fabułę i jak zmienią się relacje wśród Monetow, zwłaszcza że wszyscy będą już dorośli.😊

Naprawdę czerpię lekko niezrozumiałą dla mnie przyjemność z obserwowania poczynań tej rodziny i przygód małej Hailie!😆

Polecam więc, jeśli macie ochotę na powrót do czasów dorastania, użerania się z rodzeństwem i do pierwszych zawodów życiowych, miłosnych itd., ale w nieco ciekawszej scenerii.😉

Ah! No i Hailie jest książkarą, więc ma moją sympatię z automatu!😊

8/10💖

3.5 / 5 ☆

! TW : PRZEMOC !

Hailie, trafiając do nowego środowiska, musi się natychmiast zaadaptować. Tylko zaakceptowanie faktu, że nowo poznana rodzina skrywa o wiele więcej tajemnic, niż by mogło się wydawać – pozwala jej na przeżycie. Owinęła wokół swoich palców piątkę braci – Willa, Shane’a, Tony’ego, Dylana i Vincenta, ale to wciąż nie zapewnia jej względnego bezpieczeństwa. Co chwilę pojawiają się nowe zagrożenia, czekające, aby tylko dorwać niewinną dziewczynę…

„Królewna. Rodzina Monet. Tom 2. Cześć 2” to kolejny element serii, który ponownie łapie w swoje sidła czytelnika i do samego końca nie chce go puścić.

To dalsze przeżywanie wszelkich wydarzeń, wśród ukochanego rodzeństwa. Dalsze poznawanie ich charakterów, kreowanie własnych opinii i obserwowanie zacieśniających się między nimi przepięknych więzi. Akcja dzieje się nieustannie, dlatego nie ma w niej miejsca na znudzenie. Na planie po raz kolejny pojawiają się nowe postacie, które burzą dotychczasowy porządek i wprowadzają wiele niewiadomych.

Tak, jak się wydawało, że Hailie w końcu zacznie dojrzewać i racjonalnie myśleć – tak dzieje się wręcz przeciwnie. Można powiedzieć, że jej postać zalicza skrajne doły i góry. Pojawiają się momenty, gdzie czuć rozsądek z jej postępowania, ale za jakiś czas wraca do bycia niemyślącą dziewczyną. Mimo wszystko jestem zaintrygowana zakończeniem tego tomu, które może poprowadzić historię, a przede wszystkim główną bohaterkę – w całkowicie inną stronę ( warto czekać do samego końca!!! )

„Rodzina Monet” to seria, niczym ulubione niezdrowe jedzenie. Jesteśmy świadomi jego wad, ale wciąż nie umiemy się od niego oderwać – tak właśnie jest i z tymi książkami. Pochłaniają całą uwagę czytelnika, dostarczając niezliczonej ilości rozrywki, będąc jednocześnie nieidealnymi.

“Rodzina Monet. Królewna” Weroniki Marczak została podzielona na dwie części, obie razem liczyłyby spokojnie ponad 800 stron. Uwielbiam grube tomy, jednak w przypadku tej książki nie widziałabym jej jako jeden opasły tom. A wy jakie książki wolicie? Takie do 400 stron, czy nie przeszkadzają wam te blisko z tysiącem stron?  

“Rodzina Monet. Królewna część 2” jest książką specyficzną, jest przeznaczona dla młodzieży i tak jak na samym początku z moją przygodą z braćmi Monet, miałam wiele zastrzeżeń wobec ich zachowania wobec młodej Hailie, tak podczas lektury tej części coraz częściej spotykałam się, z tym że się szczerze uśmiecham podczas lektury. Jeśli chciałabym ją określić jednym słowem, to przyznaję, że ta historia jest słodka, czy nad wyraz przesłodzona? Może trochę, lecz podobało mi się to, co pokazała nam autorka.  

W większości przypadków omijam szerokim łukiem książki, które są tak bardzo popularne wśród młodzieży, a bracia Monet dosłownie wyskakują mi z lodówki. Jednak dałam się porwać tej modzie i z przyjemnością sięgnęłam po te książki. 

Do Hailie i jej braci wracamy tuż po wydarzeniach z poprzedniej części. Nastoletnia Hailie nie czuje się zbyt dobrze po tym, gdy ktoś chciał zrobić jej krzywdę, choć to nie pierwszy raz, w końcu czara goryczy się przelała i strach objął ją, nie tylką ją, ponieważ jej bracia starają się jeszcze bardziej ją chronić. Naszą młodą bohaterkę czeka kolejna walka o życie, spotkanie się z osobą, o której nie miała pojęcia oraz liczne słodkie chwile z Leo i przezabawne z Moną. Bracia mimo swojej zaborczości i przewrażliwienia, powoli się otwierają na swoją siostrę.  

Książka dla nastolatek, a podobała mi się bardzo. Nawet nie irytowali mnie bracia Monet, którzy potrafią zaleźć za skórę nie tylko Hailie. Wątek mafii jest mało rozwinięty, nad czym boleję, lecz muszę mieć na względzie fakt, że bracia może nigdy tak porządnie nie wprowadzą swojej siostry w interesy. W końcu to historia o nie tak bardzo bajkowym życiu nastolatki, a fakt, że moje nastoletnie życie już dawno przeminęło, skupiam się na tym, nad czym nie powinnam w tej historii. 

Bardzo podoba mi się przemiana głównej bohaterki, dojrzewa, stara się skupiać na sobie i podejmować własne decyzje. Jej stanowczość imponuje mi, nie jest już tak bardzo potulna wobec braci, umie im odpyskować i stawiać się, oraz z dużym sukcesem znajduje drogę do ich serc. Właśnie ta miłość siostrzano-braterska najbardziej mnie rozczulała w tej książce.  

Było w tej książce kilka scen, które zapadły mi w pamięci, nie chcę nikomu nic spoilerować, dlatego nie będę o nich się rozpisywać, ale muszę nadmienić, że różnorodność emocji, jakie we mnie wywołały, spowodowały u mnie to, że autorka mi zaimponowała. Mogę rzecz, że z każdym kolejnym tomem się rozwija również pióro autorki, które jest dobre, ponieważ potrafi porwać taką marudę jak ja. Jedne sceny jak wspominałam, rozczulały mnie, w niektórych ukradkiem ocierałam łezkę płynącą po policzku i były takie, które trzymały mnie w napięciu, tak bardzo, że nie potrafiłam odłożyć książki i przeczytałam ją w jeden dzień. Wieloma scenami dzieliłam się z nastoletnią córką, która może nie jest jeszcze gotowa na zapoznanie się z tymi książkami, ale widząc jej zainteresowanie, jestem pewna, że za rok czy dwa, ta seria będzie miała kolejną wielką fankę. Za książkę do recenzji, w ramach współpracy barterowej, dziękuję bardzo wydawnictwu. 

 

Pierwsza część była boska czekam na tą część 2

Bardzo polecam też tom 1

NIE MOGĘ SIĘ JUŻ DOCZEKAĆ

Choć ma dopiero kilkanaście lat i nie grzeszy pewnością siebie bez problemu owinęła sobie wokół palca Vincenta, Willa, Dylana, Shane'a i Tony'ego. Jej starsi brania poszliby za nią w ogień i oddali wszystkie pieniądze, by tylko ich siostra była bezpieczna. A ponieważ, jak powiada sam Vincent, nie ma silniejszego człowieka od tego, za którym stoi rodzina Hailie czuje się coraz swobodniej w otoczeniu braci. Czuję, że jest jedną z nich. Szybko jednak odkrywa, że wielka fortuna idzie w parze ze śmiertelnymi niebezpieczeństwami i trudnymi wyrzeczeniami, które tylko czekają aż dziewczyna spojrzy w ich stronę.

------- recenzja

Rodzina Monet. Rodzina Monet. Rodzina Monet.

Kiedy słyszę choćby słowo o tej książce na mojej twarzy pojawia się szeroki uśmiech, a do głowy zaczynają wpływać ulubione fragmenty powieści. Nie mam pojęcia co takiego mają w sobie te książki, że tak łatwo zagaszczają w sercu czytelnika i trudno wychodzą z umysłu.

Z każdą częścią darzę tę serie coraz większą sympatią. Rodzeństwo Monet zdecydowanie są jedynymi z moich ulubionych książkowych bohaterów. To jaki progres widać w relacji pomiędzy nimi, jak dużo są w stanie zrobić dla siebie nawzajem i ile poświęcić jest przeurocze i za każdym razem sprawia, że na moim sercu robi się cieplej.

Hailie Monet czuje się coraz swobodniej w otaczającym ją przepychem i bogactwie domu. Zrozumiała, że nazwisko jakie nosi ma więcej przywilejów niż wad i powoli uczy się z nich korzystać. Życie ze starszymi braćmi nauczyło ją przetrwania w rezydencji pełnej mężczyzn, intryg i tajemnic, które powoli odkrywa. Dziewczyna wkracza w wiek, kiedy poznaje coraz więcej osób i rzeczy, które niekoniecznie podobają się starszym Monetom. Hailie zaczyna coraz bardziej zwracać uwagę na swój wygląd, ubiór czy opinię wśród towarzystwa. Rodzeństwo musi zatem zaakceptować fakt, że ich młodsza siostra wielkimi krokami zmierza ku dorosłości.

Akcja książki jest zaskakująca na każdym kroku. To jak autorka cudownie zaplanowała każdy najmniejszy szczegół i sprawiła swoim piórem, że wszystko ma sens i łączy się w całość zapiera mi dech w piersi. Jej styl pisania jest jednym z moich komfortowych. Podczas czytania jej książek strony się pochłania, a czas spędzony z nimi przelatuje przez palce.

Weronika świetnie wykreowała bohaterów. Z każdym rozdziałem poznajemy ich coraz bardziej i nieraz zaskakują nas swoją nową cechą. Uwielbiam różnorodność pomiędzy braćmi Hailie. Każdy jest inny, ale jednocześnie każdy łudząco podobny do siebie. Stosunek każdego z nich do najmłodszej z Monetów jest inny, ale każdego z nich łączy jedna cecha. Niezaprzeczalna miłość do Hailie, bo nie oszukujmy się, dziewczyna owinęła sobie każdego z nich wokół palca, mimo że żaden się do tego nie przyzna.

Wiele czytelników zna już losy Rodziny Monet, bo wokół tej książki zrobił się w pełni uzasadniony szum. Jednakże jeśli, jeszcze ty – czytelniku – nie miałeś okazji zapoznać się z historią Hailie Monet i jej pięciu wspaniałych braci, zapewniam, że nie zawiedziesz się kiedy zdecydujesz się naprawić swój błąd!

Tej rodziny chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Monetowie bezsprzecznie zawładnęli czytelniczymi sercami. Seria o Hailie i jej braciach zebrała szerokie grono zwolenników, przeciwników, jak również wywołała wiele dyskusji.

Fabuła tej części skupia się wokół ograniczeń, z którymi mierzy się Hailie po tym, co wydarzyło się na końcu poprzedniej książki. Śledzimy coraz to nowsze kłótnie z braćmi i poznajemy kolejnych członków rodziny Monet. Nasza główna bohaterka o wiele lepiej dogaduje się z braćmi, choćby przez to, że owinęła ich sobie wokół palca.

Wkręciłam się w tę historię. Zauważyłam, że przy każdej kolejnej części „Rodziny Monet” coraz przyjemniej spędzam czas. Ta seria ma dla mnie zdecydowanie tendencję wzrostową. A drugą część „Królewny” to już w ogóle uważam za nieodkładalną. Szczególnie mocno przeżywałam drugą połowę książki, gdzie akcja nabrała rumieńców. Wyczekiwałam takiego przyspieszenia.

Sama końcówka to na pewno zapowiedź wielu zmian w życiu rodziny Monet, szczególnie Hailie. Już nie mogę się doczekać, co autorka zaserwuje nam w trzecim tomie, zwłaszcza że słyszałam opinie, że jest on znacznie lepszy od poprzednich.