Konfetti

Droga Mono, Ty doskonale wiesz, jaki los potrafi być przewrotny… "Raz na wozie, raz pod wozem", jak to mówią, ale mimo wszelkich trudności zawsze warto brnąć do przodu, bo chwila moment i znowu niepowodzenie może obrócić się w szczęście. Jak wytrzymać każdy cios od życia? Trzeba być silnym i wierzyć w lepsze jutro, a Ty jesteś tego najlepszym przykładem. Podziwiam się za siłę i upór i wierzę, że jeszcze przed Tobą mnóstwo wspaniałych chwil, bo przecież nie poznałam jeszcze Twojej historii do końca,, czekam na więcej.

Mona boryka się z wieloma problemami… śmierć matki, rozwód, brak pieniędzy, mąż, który początkowo był ideałem i w jednej chwili stał się tyranem, choroba. Czy kobieta będzie potrafiła wybrnąć z każdego życiowego zakrętu? Czy znajdzie na tyle siły, aby uporać się z całym złem, który przyniesie jej los?

Czytelnik wpada w historię z ogromnym impetem, to co zostało przedstawione w prologu bez wątpienia chwyta za serce i od pierwszej chwili, aż chce się kibicować kobiecie. Przez kolejne rozdziały poznajemy życie Mony, które… nie było usłane różami. Ogrom problemów, utrapień, smutku, aż przelewa się przez każdą stronę, ale Mona walczy, a łatwo nie jest.

Ta książka jeszcze bardziej wbija w fotel, kiedy czytelnik uświadomi sobie, że została oparta na faktach, na życiu autorki. Nie myślcie, że Mona opowiada tylko o swoim bólu i cierpieniu, znajdziecie tu również iskrę nadziei, promyki słońca i uśmiech, bo przecież w tych najtrudniejszych chwilach radość staje się zbawieniem i napędem do działania.

Skoro to dopiero początek, to aż się boję myśleć co będzie dalej, mam nadzieję, że będzie tylko lepiej…. mocno trzymam kciuki za Ciebie Mona.

Wspaniała, poruszająca historia o niezwykłej kobiecie. Wzruszyła mnie do łez. 🥺❤️ Nie mogłam jej odłożyć nim nie poznałam zakończenia. A teraz z niecierpliwością czekam na dalszy ciąg. 😍

•

Mona po latach życia w związku na odległość przeprowadza się do swojego ukochanego, do pięknego berlińskiego mieszkania. Mają w planach ślub i podróż do Nowego Jorku. Jej marzenia w końcu się spełnią. Eryk jest tym jedynym! Warto poświęcić dla niego swój kraj, przyjaciół i pracę. Dziewczyna sama utwierdza się w tym przekonaniu i w końcu postanawia na dobre zadomowić się w ich, teraz już, wspólnym gniazdku. Przy organizacji garderoby, jak grom z jasnego nieba, spada na nią przewodnik po Madrycie, a w nim zdjęcie. Gwóźdź do trumny dla ich dziesięcioletniego związku. Jej narzeczony w czułych objęciach ślicznej blondynki. To nie może by prawda! Załamana Mona ucieka. Zaszywa się na wsi, w starej chatce przyjaciela. Tam próbuje zapomnieć o tym co ją spotkało i zaleczyć złamane serce. W końcu wraca do żywych. Nowa praca, mieszkanie, nowi znajomi i po czasie też nowa miłość, która uskrzydla. Czy bolesne doświadczenia pomogą jej nie dać się skrzywdzić ponownie? Niestety i tym razem okazuje się, że mężczyzna, którego wybrała na ojca swej ukochanej córeczki nie jest takim, na jakiego się kreował. Traumatyczne przeżycia, przemoc i samotność z tym teraz musi się zmierzyć. Ale ma dla kogo żyć! Miłość do dziecka jest motorem napędzającym ją każdego dnia. Czy uda jej się w końcu być naprawdę szczęśliwą? Co jeszcze może spotkać kobietę tak mocno pokrzywdzoną przez los?

•

Prawdziwa historia, która mocno mną wstrząsnęła. 💔 Jak łatwo zniszczyć kobietę. Wykształcona, mądra i niezależna staje się nagle marionetką w czyichś rękach. Odarta z własnej godności i złamana przez mężczyznę, odnajduje jednak siłę, by stawić czoło życiu. Dla niej, dla tej małej istoty, która jest jej całym światem. Warto sięgnąć po tę książkę.

•

Za egzemplarz dziękuję @proszynski_wydawnictwo . 🧡

Dziś kilka słów o książce, której nawet nie zdążyłam pokazać Wam na stories i nie dlatego, że nie chciałam się nią pochwalić, wręcz przeciwnie...po prostu nie zdążyłam.

To jedna z tych książek, która mówiła, do mnie przeczytaj, chociaż tylko kilka stron, a nawet nie wiem, kiedy to się stało i przewróciłam ostatnią stronę...

"Konfetti"

@galaktyka_mony

@proszynski_wydawnictwo

Jest to pierwsza część cyklu "Galaktyka Mony" . Poznajemy Monę, młodą kobietę, której życie niestety nie jest usłane różami. Kiedy wydaje się, że już nareszcie zaczyna się układać, los kładzie jej pod nogi kolejne kłody. Nie chcę Wam streszczać tej historii, bo mam nadzieję, że po nią sięgnięcie. To książka, którą naprawdę warto przeczytać. Cokolwiek o niej nie napiszę, to będzie za mało, bo nie jestem w stanie opowiedzieć, jak duże emocje we mnie wywołała. Ta historia wydarzyła się naprawdę i chyba to najbardziej mną wstrząsnęło. Momentami miałam wrażenie, że wszystko szybko się dzieje, ale dzięki temu też w książce nie było zbędnych niepotrzebnych treści. Konkretnie opowiedziana historia głównej bohaterki. Mimo bólu i emocji, które wylewają się z każdą przeczytaną stroną. Ta książka zmusza do refleksji, ale też daje ogromną nadzieję i pokazuje, jak my kobiety jesteśmy silne i jak dobrze potrafimy sobie radzić w każdych, nawet najtrudniejszych chwilach.

Tę książkę musicie przeczytać! Ja już z niecierpliwością czekam na kontynuację

Na każdego człowieka spada tyle cierpienia, ile potrafi znieść. Zgadzacie się z tym sloganem? Ja myślę, że jest odwrotnie, że każdy człowiek decyduje, jak wpłynie na niego kolejny cios od życia i czy się po nim podniesie. Czy wyjdzie z niego wzmocniony, czy może już nigdy nie uda mu się pozbierać wszystkich części samego siebie.

Monika Kłos w cyklu „Galaktyka Mony” dzieli się z nami historią swojego życia, w którym niczym w kalejdoskopie momenty radosne i szczęśliwe zmieniają się błyskawicznie w te wypełnione bólem i cierpieniem. Nieraz w najmniej spodziewanym momencie dotkliwie zawiedzie ją najbliższa osoba, a nawet własne ciało odmówi posłuszeństwa. Przyjaciele są dla niej niezmiennie wsparciem, a miłość do córeczki nadaje sens jej życiu i daje siłę do walki.

Bo Mona jest kobietą silną. Po każdym upadku podnosi się, by stanąć do walki o siebie samą, swoją godność, wreszcie o życie. Tylko ile jest w stanie znieść? I czy wola przetrwania i desperackie łapanie się wszelkich możliwości wystarczą, gdy życie pisze własny brutalny scenariusz?

Ta opowieść na pozór zwyczajna, jak pełne wzlotów i upadków życie każdego z nas, porwała mnie bez reszty i nie oderwałam się od niej do ostatniej strony. Skończyłam czytać rozbita wewnętrznie i wzruszona żałując, że nie mogę od razu sięgnąć po dalszy ciąg losów Mony. To jak łatwo utożsamić się z główną bohaterką, wraz z nią cieszyć się i płakać, odczuwać motylki zakochania i ból rozstania, świadczy o znakomitym piórze autorki i olbrzymim autentyzmie przekazu. Brawo.

„Konfetti” to pierwsza cześć opowieść o odnajdywaniu siebie i swojego miejsca na ziemi. Jest to historia o sile kobiety a później matki, której los nie rozpieszczał.

Monika miała dobrą pracę i faceta, z którym była od 10 lat. Pewnego dnia postanowiła zostawić wszystko co ma. Pracę, rodziców, znajomych i wyjechać do niego, do Berlina. Nie zdążyła nawet tam rozpakować się, gdy odkryła, że jest zdradzana. Rozpadała się na kawałki jak konfetti. Jej przyjaciółka pomogła jej pozbierać się i młoda kobieta spróbowała od nowa poukładać swoje życie. Szybko również poznała i pokochała Martina. I równie szybko pobrali się i zaszła w ciążę. Mężczyzna bardzo ją kochał i „nosił na rękach”. Gdy urodziła piękną córeczkę, straciła ukochaną osobę. Dlaczego z dnia na dzień Martin przestał interesować się Moniką? Dziewczyna postanowiła wziąć rozwód i wyprowadzić się do Warszawy. Czy tam udało się jej realizować swoje marzenia, spełniać się w pracy i w końcu odnaleźć swoje miejsce? Przekonacie się sami.

Książka jest cieniutka, ale te niecałe 250 stron potrafiły mi dostarczyć wielu emocji. Młoda kobieta najpierw straciła ukochanego ojca później matkę, która była jej ostoją, gdy wszystko w około waliło się. Zdrada Eryka i bolesne rozstanie a później maż potwór, od którego ciężko uwolnić się jej było. A gdy już wydaje się, że udało się jej trochę „posprzątać” w swoim życiu dowiedziała się, że jest chora. Zastanawiałam się co jeszcze złego może spotkać Monikę i ile jeszcze będzie w stanie wytrzymać? Czy będzie potrafiła dalej walczyć o siebie? Czy dzięki miłości do córki zbierze jeszcze siły by pokonać chorobę? Emocje, które mi towarzyszyły w trakcie czytania, to smutek i żal. Dlaczego osoby, które są „dobre” spotyka tyle okrucieństwa w życiu i niesprawiedliwości? Byłam również pełna podziwu dla główniej bohaterki, że pomimo tego, że życie ją nie rozpieszczało potrafiła, za każdym razem zebrać w sobie siły i zaczynać zawsze od nowa. A jej miłość do córki była siłą napędową, która wydaje się, że Monika pokona wszystko. Ale tego dowiemy się zapewne w kolejnym tomie, którego już nie mogę doczekać się. Książka wciągnęła mnie do tego stopnia, że przeczytałam ją w jeden dzień. A po skończeniu czułam wzruszenie i totalne rozbicie. Polecam!

"Konfetti" to kolejny świetny debiut, po który sięgnęłam w tym roku.

To historia Mony, kobiety, której los nie oszczędzał, której życie stawiało na drodze wiele przeszkód. Jednak Mona nigdy się nie poddawała i cały walczyła o siebie. Za tę odwagę ją podziwiam.

To historia, która wywołała we mnie wiele emocji. Ciężko było czytać o toksycznej relacji. Aż gotowało się we mnie czytając niektóre fragmenty. Uwolnienie się z takiego związku jest niezwykle trudne i wymaga wiele odwagi. Nie wszystkim jej wystarcza...

To historia, która ukazuje prawdziwe życie. Jest to opowieść przepełniona bólem, cierpieniem i stratą. Niestety życie nie zawsze jest usłane różami i nigdy nie możemy być pewni, co jeszcze zgotuje nam los. Jednak nigdy nie można się poddawać. Myślę, że to główny przekaz tej książki.

Z pewnością nie należy ona do najłatwiejszych lektur. Ukazuje nasze życie, takie jakie jest, ze wszystkimi wadami i zaletami.

Czekam z niecierpliwością na kolejny tom.

Emocjonalna zawierucha, uczuciowe tornado czy dramatyzm sięgający ekstremum, to niektóre z określeń, które świetnie oddają treść tej historii. Historii, której czerń okładki w pełni definiuje jej nastrój. Historii życiowej ale lekkiej w odbiorze, kobiecej ale jednocześnie takiej, z którą niejedna z nas będzie mogła się identyfikować…

Autorka porusza tematy relacji partnerskiej, relacji z rodzicami, z przyjaciółmi czy tej bliskiej jej sercu – z dzieckiem. Ukazuje ich siłę, która z jednej strony jest tą niszczycielską, a z drugiej jest powodem by codziennie zmagać się z życiem i z problemami, które ani na moment nie odpuszczają. I choć cała fabuła książki oparta jest na prawdziwych wydarzeniach momentami trudno uwierzyć w to, że miały one miejsce w prawdziwym życiu.

Jaki związek ma tytułowe konfetti z pozoru zwykłą opowieścią o kobiecie??

Nie będę się siliła na to, by opisywać fabułę tej książki. Nie chciałabym zabierać nikomu niecierpliwego odkrywania tej historii. Zapewniam jedynie, że podczas lektury będzie towarzyszyć Wam mnóstwo różnych uczuć i emocji, które sprawią, że będzie trudno się od niej oderwać. I choć momentami miałam wrażenie, że niektóre wątki są jakby niedokończone, nie do końca tematycznie wyczerpane to i tak wyczekuje drugiego tomu tej historii.

Dodam jeszcze, że prawa do ekranizacji zostały sprzedane jeszcze przed premierą książki…

"Zaciskam wargi tak mocno, że czuję metaliczny smak krwi. Mona, wytrzymasz, dasz radę, powtarzam sobie w myślach jak mantrę. Te słowa chronią mnie przed całkowitym rozsypaniem się - jak płatki konfetti."

Życie pisze różne scenariusze. To ono jest największą inspiracją do pisania książek, tworzenia filmów, malarstwa... Jedni mają więcej szczęścia, inni mniej. Doświadczamy miłości, radości, sukcesów zawodowych, ale również smutku, nieszczęścia, zawodów miłosnych, jak i porażek w pracy.

"Konfetti" to najbardziej życiowa książka, jaką miałam ostatnimi czasy okazję przeczytać. A w niej świetna kobieca postać, z którą może identyfikować się większość kobiet. Mona doświadcza szczęścia, ale również porażek, które odciskają mocne piętno na jej życiu. Oczywiście to hartuje jej charakter, dzięki czemu z każdej sytuacji znajduje wyjście. Niestety, choroba to stan, w którym nasz umysł i ciało dostaje porządnego kopa i to niekoniecznie tego motywującego.

W pierwszym tomie poznajemy drogę Mony do momentu, aż dowiaduje się o chorobie. Droga ta prosta nie jest, ale siła, jaka drzemie w tej kobiecie jest niewyobrażalnie wielka. To właśnie ta siła i upór kobiety i matki, by stworzyć bezpieczny, spokojny dom swojemu dziecku sprawia, że z nadzieją patrzymy na jej przyszłość i kibicujemy na każdym kroku.

Nie raz przeklniecie mężczyzn, których Mona miała w swoim życiu. Będziecie jej współczuli.

Będziecie chcieli mieć możliwość ją pocieszyć, powiedzieć, że wszystko będzie dobrze. Będziecie czekali na moment, kiedy powie dość i pójdzie własną drogą. Wraz z bohaterką będziecie współodczuwali radość, nadzieję, smutek, rozgoryczenie, uronicie łzę...

Ta historia jest na pozór bardzo prosta. Ktoś może powiedzieć, że to zwykła obyczajówka o kobiecie, której życie nie oszczędza. Jednak fakt, iż historia Mony działa się w rzeczywistości sprawia, że jest nam bardzo bliska.

Los nie ma litości. Daje i zabiera. To od nas zależy, jak bardzo się jemu poddamy.

"Konfetti" to książka wypełniona realizmem. Napisana w prosty sposób, dzięki czemu czyta się ją sprawnie i szybko. Nie jest przegadana, tylko zawarte są w niej same konkrety, które mają znaczenie w życiu bohaterki. Debiut, którego się nie odczuwa. Takie książki czyta się z przyjemnością.

Nie dziwię się, że jeszcze przed premierą zostały sprzedane prawa do ekranizacji. Pozostaje tylko czekać, by dowiedzieć się o dalszych losach Mony i mam nadzieję, że nie będzie to trwało długo. Z pozoru prosta, zwykła historia, która chwyci za serce niejednego czytelnika. Zdecydowanie polecam.

Nasączona delikatną kobiecością, która niezauważalnie muska życie jakby odczuwalne w trzepocie motylich skrzydeł, ale i podkreślająca niebywałe pokłady esencjonalnej siły, która, płynąc z głębi duszy, kruszy skały i przenosi góry, dokonując wręcz niemożliwego. To zobrazowana na bazie kontrastów lawina emocji, która roztacza przed czytelnikiem oblicze możliwości przeobrażenia krzywd, niesprawiedliwie zsyłanych przez los, w życiowe doświadczenie będące drogowskazem dalszej egzystencjonalnej wędrówki. Na kartach tej powieści bezgraniczna miłość rodzicielska ściera się brutalnie z niszczącą, przesiąkniętą toksynami relacją, łzy ze śmiechu toczą bitwę z podążającymi po policzkach kroplami smutku, a nadzieja zaciekle walczy z przytłaczającą bezsilnością otulającą całunem, utkanym z ciemnych barw, najmniejszą radość. Na fundamencie przeżyć Mony namalowano pejzaż dotkliwych odczuć, które rosną w siłę, boleśnie żerując na podatnej na zranienia, stęsknionej bowiem uczuć, jednej istocie. Prolog „Konfetti” niewątpliwie wskazuje kierunek, w którym w dalszych częściach cyklu „Galaktyka Mony” potoczy się fabuła, jednak zasłona finalnych niedopowiedzeń okrywa to, co najmocniej intrygującej, a tym samym dostarczające doznań o najintensywniejszym natężeniu poruszenia. To nie osnowa „Konfetti”, ani nawet nie sama jej kreacja dotyka najgłębiej ukrytych w sercu odbiorcy strun wrażliwości – one bowiem dźwięcznie brzmią pod wpływem portretu psychologicznego głównej bohaterki, intencjonalnie zmagającej się z przeciwnościami, który akcentuje jej niezrównany hart ducha. Natomiast świadomość ulokowania w tej historii materii autobiograficznej wyraźnie roznieca chaotyczne konfetti myśli i refleksji. Niewielka pod względem objętości, ogromna w wymiarze życiowych rozczarowań i bolączek przyprawiających o ciarki na skórze, przy których proza monotonności dnia, jak się okazuje nie tak istotna, blednie. Mona, liczę na to, że w kolejnym tomie wszechświat bardziej będzie ci sprzyjał!

Książka z którą się utożsamiasz to?

Nie bez powodu zadałam to trudne pytanie, gdyż pewnie większość z was będzie miało problem z wybraniem jednego tytułu, który w połowie zobrazuje was wraz z częścią waszego życia.

Do tej pory chyba jeszcze nigdy nie udało mi się natrafić na historię, która wprost Idealnie opisywała by "kilka klatek" z mojego życia.

Długo biłam się z myślami czy wyznać wam tą słodka gorzką prawdę ale co mi szkodzi...

Zatem jeśli dacie szansę Monie i jej historii gwarantuje wam, że wasze serce rozsypie "się na tysiące kawałków niczym pieprzone konfetti”.

~Mona od dziecka nie miała łatwego życia, jednak cały czas marzyła o wielkiej miłość.

I tak pewnego dnia na jej drodze stanął on - Eryk.To była pierwsza prawdziwa miłość, która kwitła kilka lat... aż do momentu zdrady.

Niestety od tego przykrego zdarzenia, życie Mony rozpadło się jak domek z kart.

Na szczęście w najtrudniejszych chwilach zawsze mogła liczyć na grono przyjaciół, którzy pomogli jej stanąć na nogi.

To właśnie dzięki wyjątkowej przyjaźni, wsparciu innych, kobieta nauczyła się żyć na nowo.Zmieniła miejsce zamieszkania kupiła mieszkanie i znalazła pracę.Jej życie pomału wracało do normy, do czasu, kiedy na jej drodze stanął nowy mężczyzna.

Mona po raz kolejny zaznaje gorącego uczucia.

Jest wielka miłość, zaręczyny, ślub, dziecko. Jednak od czasu narodzin jej ukochanej córeczki życie Mony staje się jednym wielkim koszmarem...a bezgraniczna matczyna miłość tylko trzyma ją przy życiu.

~"KONFETTI" Moniki Kłos to obezwładniający, a zarazem niezwykle emocjonujący debiut literacki autorki.Dlatego wcale mnie nie dziwi, że zanim książka pojawiła się na rynku to prawa do jej ekranizacji zostały sprzedane.

Uważam że nikt tak jak Pani Monika nie maluje słowem jednoczenie grając na naszych uczuciach i emocjach. Do tego stopnia, że książkę pochłaniasz dosłownie naraz, przy akompaniamencie wolno wpływających łez, które stają się niezależnym od nas dodatkiem.

~Czytując tą powieść niejednokrotnie miałam wrażenie, że czytam część swojego historii.Prawdziwego życia, które nie zawsze było usłane różami.

Dlatego wielokrotnie utożsamiałam się z Moną w jej doli i niedoli, upadkach i bolesnym odrodzeniu na nowo, gdzie jedynym kołem napędowym była bezgraniczna matczyna miłość, która niejednokrotnie udowadnia siłę jaka drzemie w nas kobietach! Siła o której nie mamy pojęcia dopóki nie doświadczymy najtrudniejszego etapu naszego życia jakim jest macierzyństwo.

~Podsumowując w skrócie. Historia Mony to słodko gorzka opowieść o kobiecie która pomimo braku miłości, solidarności, empatii, rzucanych kłód pod nogi, życia u boku męża tyrana, trudach macierzyństwa, śmierci matki i walki z nieuleczalną chorobą jest dowodem że bezgraniczna miłość do własnego dziecka może zdziałać cuda.

Czy Mona jednak stanie nogi?

Tego musicie dowiedzieć się już sami.Gwarantuje wam, że po pierwszej części tej niezwykłej historii zapragniecie przeczytać kolejną. Niestety na ciąg dalszy musimy troszkę poczekać, a samo zakończenie rozkłada na łopatki 🙀 Jak tak można pozostawić czytelnika?Pani Moniko ten manewr wyszedł idealnie!

~Czytajcie! Bo co bym nie napisała to wciąż będzie mało.Ja pomimo wylewającego się na kartach nieustającego smutku jestem zakochana💔a jednoczenie mam małą nadzieję o "lepsze jutro" dla naszej bohaterki!

Mona przechodzi fatalny okres w swoim życiu. Przemoc, rozwód, śmierć, samotność, choroba… wszystko spoczęło na jej barkach, lecz czy ta samotna kobieta zdoła poradzić sobie z przeciwnościami losu na czas…? Czy ktoś poda jej pomocną dłoń?

„Mnie już nie ma… Rozsypałam się na tysiące kawałków niczym pieprzone konfetti”.

Nawet nie wiecie jakie było moje zaskoczenie gdy ujrzałam, że jest to DEBIUT. Nie wierzę w to! Takich debiutów chcemy zdecydowanie więcej.

Pióro autorki jest lekkie, przez książkę się płynie. Jeden dzień i książki nie ma. Oczywiście to co znajdziemy w środku już nie jest takie miłe i kolorowe. Ja długo po przeczytaniu nie mogłam się zdecydować na kolejną bo ciągle chodziła mi po głowie, a zakończenie to już w ogóle. Czekam na więcej, na już, na teraz!

Płakałam przy niej cztery razy- przysięgam. Bardzo mnie wzruszyła z różnych powodów. Niesamowite jest to jak my kobiety jesteśmy silne, a w momencie gdy chodzi o nasze pociechy mam wrażenie, że niezniszczalne. Bo cokolwiek się nie dzieje i jak bardzo jest źle… „robię to dla niej”. Wszystko weźmiemy na swoje barki. Nie może się nie udać.

Skusiłam się na nią (i bardzo dobrze!) bo potrzebowałam odpocząć od tych wszystkich mafijnych powieści, bogaczy i w końcu przeczytać coś co mogło się przytrafić każdej z nas.

Czekam na ekranizację. Gratuluję tak dobrego debiutu, jestem w ogromnym szoku!

„Poznałam na własnej skórze, co to jest brak solidarności, brak empatii, alienacja. Nikt nie reagował na rozgrywający się w moim domu dramat”.

Mieliście kiedyś tak, że trzymając w dłoniach książkę, mieliście wrażenie, że czytacie jedną z najlepszych powieści, a potem, po ostatniej kropce jedyne, co przyszło Wam do głowy do takie... WTF 😱😱😱 Pani autorko, to zakończenie, to był po prostu cios poniżej pasa 🥺🥺🥺 Och, ależ ja jestem wściekła 😡😡😡 Bo jak teraz żyć w oczekiwaniu na kolejny tom, kiedy ten skończył się w kulminacyjnym momencie? No jak ?! To jest po prostu nie na moje nerwy 🥺🥺🥺 Jednak wolę zamknięte zakończenia.

Monie w jednej chwili świat wali się na głowę.

Bolesny rozwód, śmierć matki, wreszcie straszna diagnoza. I w tym wszystkim jeszcze dziecko, o które trzeba dbać bez względu na wszystko. A gdzie w tym wszystkim jest ona? Kobieta, która ze wszystkim została niemalże sama? Która rozpadła się niczym konfetti? Czy znajdzie w sobie wystarczająco dużo samozaparcia, by zawalczyć o własne zdrowie? Mam wrażenie, że gdyby nie córka, ta odpowiedź nie byłaby oczywista. Ale Mona ma dla kogo żyć i dla kogo walczyć. Tylko, czy jej się uda?

Takie debiuty chcę czytać jak najczęściej. Mocne. Poruszającego. Życiowe. Prawdziwe. Bo Mona nie jest fikcyjną postacią. I chyba właśnie to w tym wszystkim najbardziej chwyciło mnie za serce - świadomość, że to się dzieje naprawdę. Zresztą nie jedna z nas musiała zmierzyć lub mierzy się z śmiertelnie groźnym przeciwnikiem... A każda z nas, bez wyjątku codziennie mierzy się z życiem. Zakłada rękawice by przeżyć je jak najlepiej. Z jakim skutkiem? Na to pytanie każda z nas musi już sobie odpowiedzieć sama.

Nie jest to powieść bez wad, ale myślę, że to kwestia doświadczenia. To debiut, więc pewne rzeczy można wybaczyć (trochę powtórzeń itp.), ale przy drugim tomie nie będzie już taryfy ulgowej.

Prawa do ekranizacji już zostały sprzedane i mnie bardzo to cieszy, bo chętnie zobaczę losy Mony na dużym ekranie. Tymczasem pozostaje mi czekać na kolejny tom z serii "Galaktyka Mony". Jak to wytrzymam? Nie mam zielonego pojęcia. Przysięgam, że do tego czasu ciekawość żeżre mnie od środka... Och, strasznie tego nie lubię 🤭🤭🤭

"Konfetti" to ciekawy, chociaż nie porywający debiut, krótka opowieść o życiu. I to w sensie dosłownym.

Mona to kobieta spełniona, aż do momentu, kiedy odkrywa, że narzeczony ją zdradza. Całe jej uporządkowane życie rozsypuje się jak tytułowe konfetii.

Podczas lektury towarzyszymy Monie w codzienności, borykamy się z jej problemami, a tych los jej nie skąpi. Czasem wynikają one z jej własnej niefrasobliwości, co momentami mnie męczyło, przygotujcie się również na dozę niepozbierania i nieogarnięcia.

Ciężko mi ocenić tą pozycję, bo to niczym się nie wyróżniająca obyczajówka, jednak końcówka zaintrygowała mnie na tyle, że muszę sięgnąć za kontynuację.

"Konfetti" to historia o kobiecie, którą los doświadczał na wiele sposobów. Trudne relacje z matką, nieudane, wręcz toksyczne związki z mężczyznami. I jeden jasny punkt - córka, dla której warto było podejmować walkę każdego dnia.

To piękny portret matki. Bardzo złożony portret matki. Kochającej, troskliwej, uczącej się miłości do dziecka, a jednocześnie uczącej się miłości do samej siebie.

To historia, która mogłaby przydarzyć się Tobie, czy mnie. Każda z nas mogła być Moną. Dlatego tak blisko jest nam bohaterki. Śledzimy wzloty i upadki, komentujemy, doradzamy, jak bliskiej przyjaciółce. Ale Mona jest wolnym człowiekiem i podejmuje własne decyzje, które nie zawsze wychodzą jej na dobre..

To nie jest książka, w której stawia się na akcje. Ona jest bardziej, jak życie - są momenty przestoju, błogiej stabilizacji, do czasu aż świat staje na głowie i uczy nas życia w nowej rzeczywistości.

Z pewnością jest to książka bardzo refleksyjna. Jestem przekonana, że trafi w czułe punkty u wielu kobiet. Ja nie koniecznie się do nich zaliczam. Nie będzie to moja ulubiona książka, ale doceniam jej wartość i jestem przekonana, że znajdzie swoich wiernych fanów.

Los dla Mony nie jest łaskawy i wystawia ją na wiele prób. Zaczęło się od zdrady narzeczonego, ale z tym kobieta w miarę sobie poradziła, mimo to życie co rusz rzuca Monie wiele przeszkód do pokonania. Ile ciężaru może udźwignąć kobieta?

KONFETTI to pierwszy tom rozpoczynający serię Galaktyka Mony, i zarazem to świetny debiut.

Bardzo spodobał mi się przyjemny styl oraz język Pani Moniki Kłos, a narracja pierwszoosobowa sprawiała, że mogłam identyfikowałam z główną bohaterką, przez co historię czytałam z dużym zainteresowaniem.

W tych niewielu stronach autorka zawarła wiele emocji, przedstawiając całkiem rzeczywistą postać - Monę, kobietę którą możemy spotkać w realnym świecie, albo nawet już spotkaliśmy. Życie bowiem pisze nam różne scenariusze.

Dobrze, że Monę otaczały dobre duszyczki w postaci przyjaciół, na których mogła w każdej chwili liczyć. Tacy przyjaciele to skarb. Jednak nie mogłam zrozumieć postępowania Martina, męża Mony, bo czy po narodzonych wymarzonego dziecka można tak się diametralnie zmienić? Z kochającego męża przeistoczyć się w potwora?

Czekam z niecierpliwością na kolejny tom serii, bo autorka zakończyła go w dość niespodziewanym momencie! Wypatruję również zapowiedzi w kinach, bo sprzedano prawa do ekranizacji!

Życie Mony to rollercoaster. Kobieta mozolnie pnie się na szczyt, a potem z impetem z niego spada, i to nie raz. Najważniejsze starcie musi stoczyć o swoje życie. Miała się poddać, ale ma jeszcze dla kogo żyć. To emocjonująca powieść o trudach życia, poszukiwaniu siebie i sile, która jest napędem do działania.

Nic w życiu Mony nie przychodzi łatwo. Odkrywa zdradę swojego partnera dzień po przeprowadzce, a potem kolejny zamienia jej życie w koszmar. Gdy umiera mama, nie może już liczyć na nikogo. Ale musi stawić czoła wszystkim przeciwnościom. Sama jest mamą. Jednak najtrudniejsza walka jeszcze przed nią. Sarcoma to jeden z najbardziej złośliwych nowotworów i postanowił rozgościć się akurat na jej nodze.

Chyba jeszcze nigdy nie opisałam książki w tak krótki sposób. Nie bez powodu. To trzeba przeczytać samemu. Poznać bohaterkę, emocje i rzeczywistość z jaką musiała się zmierzyć. A wszystko to oparte jest na własnych doświadczeniach autorki. Spodziewałam się raczej cięższej lektury, a dostałam nowoczesną i dynamiczną powieść od której nie mogłam się oderwać i pochłonęłam jednym tchem, w jeden wieczór.

Sprawdźcie ile siły daje macierzyństwo i jak ważne jest to, aby pomyśleć także o sobie i sprawiać tylko sobie mniejsze lub większe przyjemności. Nic więcej nie zdradzę, nie będę odbierała Wam przyjemności z lektury. To pierwszy tom i jeszcze nie koniec historii Mony. Czekam na więcej.

Tak dobrego debiutu nie czytałam od dawna. Polecam. To jedna z najciekawszych książek, które przeczytałam w tym roku.