Kolor róż. Saga dworska. Tom 2

Książka jest napisana lekkim piórem autorki. Jest bardzo wciągająca. W porównaniu do tomu pierwszego, akcja znacznie nabiera tempa i jeszcze bardziej zaciekawia czytelnika. Po przeczytaniu czuję lekki niedosyt, niektóre tajemnice nie zostały wyjaśnione. Z niecierpliwością czekam aż sięgnę po trzeci tom. Gorąco polecam tę serię. Fabuła jest cudowna, ciężko jest oderwać się od powieści. Pojawia się w niej wiele nieoczekiwanych zwrotów akcji, nie ma nudy. Jest to moje ulubione dzieło autorki. Przyjemnie się czyta.

Po przeczytaniu pierwszej części serii musiałam sprawdzić również tę i bardzo się cieszę, że trzyma poziom poprzedniej. Autorka pisze w bardzo obrazowy sposób i z wieloma szczegółami, dlatego można odnaleźć się w fabule bez znajomości wcześniejszych losów bohaterów. Ja jednak polecam przeczytać również część pierwszą, żeby lepiej poznać tło wszystkich wydarzeń. Książka wciąga od pierwszych stron i w mgnieniu oka można się maksymalnie zaangażować w całą historię. Choć dominuje wątek miłosny, nie brakuje też innych i równie ciekawych:)

Z wielką przyjemnością przeniosłam się jeszcze raz do XIX-wiecznej rzeczywistości stworzonej przez autorkę. Tym razem akcja nabiera nieco tempa i pojawia się wiele tajemnic, na których wyjaśnienie trzeba poczekać do trzeciej części sagi. Bardzo mi się spodobało, że Julianna, czyli główna bohaterka, jest wyrazistą postacią, która próbuje przeciwstawić się obowiązującym w jej czasach zasadom i chce żyć po swojemu. Niezmiernie wciągający jest też wątek Dominika, który ucieka przed przeszłością i jest nieco człowiekiem-zagadką. Tych dwoje razem tworzy naprawdę ciekawy duet!

Kontynuacja zapierającej dech w piersiach historii o trudnym uczuciu łączącym tajemniczego parobka Dominika oraz młodą i ambitną szlachciankę Juliannę. To także opowieść o walce z przeciwnościami losu i sile bycia sobą, w świecie pełnym intryg, kłamstw i konwenansów, które potrafią zniszczyć życie. Dobrze skonstruowana fabuła oraz charaktery bohaterów. Do przeczytania zachęca także lekkie pióro autorki, które doskonale oddaje klimat przedstawionej epoki. Ponadto książkę uzupełniają piękne ilustracje oraz okładka.

Lekka, przyjemna historia, w którą można się zanurzyć z kubkiem ciepłej herbaty w dłoni. Napisana lekkim piórem i dość szybko dziejąca się akcja sprawia, że można są przeczytać w jeden wieczór. To kontynuacja pierwszej części "Zapach bzów", główna bohaterka Julianna jest coraz starsza, jednak niespecjalnie spieszy się jej do zamążpójścia i wcale się tym nie przejmuje. To opowieść o prawdziwej miłości, rodzącym się uczuciu wbrew samej sobie. A wszystko dzieje się w dziewiętnastowiecznym, szlacheckim dworku.

Niektóre historie ciągle się powtarzają, mimo że nie powinny. Młoda kobieta chce żyć według swoich zasad, a to nie podoba się jej ojcu i prowokuje plotki wśród okolicznych mieszkańców. Życie Julianny w XIX-wiecznym dworku aż nazbyt dobrze ukazuje to, z czym wciąż zmaga się wiele kobiet w Polsce. Julianna chce być zielarką i lokalną lekarką jak jej prababka, natomiast ojciec się temu sprzeciwia. Doskonale wczułam się w emocje Julianny, która zmaga się z brakiem możliwości decydowania o własnej przyszłości.

Sagę dworską poleciła mi moja najlepsza przyjaciółka. Pierwszy tom serii, czyli „Zapach bzów” pochłonęłam w jeden weekend i z niecierpliwością czekałam na kolejną część losów Julianny i Dominika. ,,Kolor róż” zachwyca już samą okładką, a po otwarciu książki jest równie dobrze. Krystyna Mirek kolejny raz stanęła na wysokości zadania. Książkę czyta się lekko, choć porusza również trudniejsze tematy, a zachowania głównych bohaterów momentami bywają irracjonalne. Kto lubi czytać powieści obyczajowe i romanse, ten raczej się nie zawiedzie:)

Saga dworska zaciekawi wszystkich, którzy kochają klimat XIX-wiecznej szlacheckiej Polski. Dworki zagubione gdzieś pośród pól i lasów, powozy, konne przejażdżki. Ten klimat tak różny od teraźniejszości ma swój niezaprzeczalny urok. Na tym tle kwitnie w tajemnicy przed ludźmi romans bogatej szlachcianki z urodziwym chłopcem, pracującym jako parobek. Dziewczyna broni się przed zamążpójściem z którymś z wybrańców, podsyłanych jej przez ojca. Lektura tej książki to doskonała odskocznia od dzisiejszego świata, od życia w ciągłym pędzie. Tajemnica, którą skrywa bohater, dodaje smaczku i sprawia, że trudno się od książki oderwać."Kolor róż" to drugi tom sagi, warto zacząć lekturę od tomu pierwszego, czyli od "Zapachu bzów".

Saga dworska zaczyna się od części zatytułowanej Zapach bzów. Recenzowana pozycja jest kontynuacją i choć nie zapoznałam się z poprzedniczką, nie uważam, żeby było to potrzebne dla rozumienia fabuły. Po czasie cięższych pozycji, zapragnęłam czegoś lżejszego, do czego można usiąść rozkoszując się kwietniowym słońcem. I tak oto mamy opowieść o spełnianiu marzeń i miłości wbrew wszystkiemu.

Julianna jest panienką ze szlacheckiego rodu. Jej matka spodziewa się dziecka, a więc młoda panna w oczach kawalerów traci na wartości ze względu na brak pewności czy dostanie coś z ojcowizny. Ilość i jakość paniczów starających się o jej rękę jest coraz mniej, a kolejne skandale nie pomagają sytuacji dziewczyny. Ta jednak nie chce wychodzić za mąż - chciałaby jak prababka Antonina leczyć ludzi. Życie nie jest jednak takie proste. Zwłaszcza, gdy obok marzeń pojawia się tajemniczy Dominik i zaczyna mieć wpływ na emocje naszej bohaterki.

Lekkie pióro to zdecydowany plus tej opowieści. Akcja idzie wartko, choć momentami można odczuć, że nawet zbyt szybko. Nie mamy możliwości na głębsze przemyślenia bohaterów, jakiś ich rozwój, czy nawiązanie głębokich relacji.

Wątek miłosny, mimo że jest jednym z głównych, został bardzo spłycony i przepchnięty. Julianna twierdzi, że Dominik jest jedyną osobą z którą może porozmawiać i której ufa, a mimo to, podczas ich spotkań nie dochodzi do żadnych dialogów, które można byłoby podpiąć, że są przeznaczone tylko dla osób, z którymi jest się blisko.

Bohaterowie, zarówno główni jak i poboczni, są irytujący. Julianna chce być odpowiedzialna sama za siebie, ma plany i marzenia, a z drugiej strony sposób jej myślenia jest oderwany od rzeczywistości. Nie zdaje sobie sprawy z wielu czynników.

Ojciec dziewczyny chodzi tylko dookoła i sapie na wszystkich, z drugiej strony matka, która tylko się stresuje i płacze. Nawet początkowo przedstawiona jako odpowiedzialna prababka Antonina w ferworze wydarzeń zaczyna zachowywać się irracjonalnie. Jedynymi postaciami, które budzą pozytywne uczucia, są Dominik i Józek. Tak poza tym ciężko byłoby wykrzesać z innych postaci coś więcej.

Całość sprawia wrażenie jednego wielkiego absurdu. Z jednej strony przyjemnie się to śledzi, bo pozycja jest lekka daleka od mrocznych klimatów, mimo niektórych trudnych tematów. Z drugiej strony rodzina, a nawet społeczeństwo jest toksyczne, przez co nieraz miałam ochotę zamknąć książkę, po czym zabrać się coś bardziej ambitnego. Historia jednak chwilami jest dość nieoczywista i mam problem z utworzeniem możliwego zakończenia jak ma to w przypadku wszelkiego rodzaju romansów. Ta niejednoznaczność trzymała mnie przy losach Julianny i Dominika do samego końca.

Nie wiem dlaczego za każdym razem jak chcę sięgnąć po coś lżejszego, trafiam na coś, co sprawia, że moje szare komórki umierają, bądź bulgoczą z irytacji. Tym razem może tak źle nie było, aczkolwiek nie jestem przekonana, czy jest to pozycja, którą mogłabym z czystym sercem polecić. Na pewno dla tych, którzy lubią lekkie romanse z pewnymi uwieraczami się sprawdzą. Nie wiem jednak, czy spodobają się bardziej wymagającym czytelnikom liczącym na większą wiarygodność przedstawianych wydarzeń.

Ojciec Julianny coraz bardziej niecierpliwi się brakiem zainteresowania córki wobec faktu zamążpójścia. Okoliczności jakie wokół niej się dzieją nie zachęcają kawalerów do starania się o jej rękę. Jednak jest jeden adorator, który wciąż nie daje za wygraną i nawet dopuszcza się haniebnego czynu. Na szczęście Dominik pojawia się w samą porę i ratuje dziewczynę z opresji. Pomimo, że serce Julianny przyspiesza w obecności parobka, w najśmielszych snach nie wymarzyłaby sobie co dla tej dwójki szykuje los.. Również przeszłość zaczyna dopominać się o Dominika a to nie wróży niczego dobrego. Chyba, że..

Drugi tom Sagi dworskiej był chyba najbardziej przeze mnie wyczekiwaną książką ostatnich miesięcy. Historia Julianny i Dominika, którą zapoczątkował "Zapach bzów" skradła moje serce. Tak cudownie było móc znowu przenieść się na dworek państwa Łąckich. Autorka wyśmienicie oddała klimat tamtych czasów. Lekkość z jaką czyta się tę powieść pozwala oderwać się od otaczającej nas rzeczywistości, aż nie chce się wracać. Ta piękna historia nie pozwala oderwać się od siebie, aż do ostatniej strony. Bohaterowie stali mi się tak bliscy jakbym znała ich osobiście. Ich emocje były moimi emocjami. Kocham pióro pani Krystyny. Nie wiem jak ona to robi, że czytelnik czuje się porwany magią słów i żyje historią, którą czyta. Olbrzymim minusem tej książki jest to, że się skończyła.. ro

Julianna to piękna panna, nosicielka imponującego warkocza oraz szlacheckiego nazwiska. Kochana przez swojego ojca sprawia mu jednak problem, a Łącki nade wszystko ceni sobie spokój. Otóż urodziwa Julianna ani myśli o ślubie, a lata upływają. Kandydatów do jej ręki nie brak, a jeden z nich wydaje się być mocno uporczywy i zdeterminowany w dążeniu do obranych celów. Kiedy w zmowie z ojcem dziewczyny mężczyzna posuwa się do desperackiego wyczynu, by zdobyć serce wybranki, interweniuje Dominik. Parobek, który skrywa w sobie ogromną tajemnicę. Kim tak naprawdę jest ów Dominik? Co stało się w jego przeszłości? Pomiędzy nim, a Julianną rodzi się uczucie, które wielu po prostu się nie spodoba.

SZLACHCIANKA I PAROBEK

Główna bohaterka powieści, Julianna, to szlachcianka, która jednak żadnej pracy się nie boi. W przeciwieństwie do próżnych dziewczyn marzy o tym, by podobnie jak jej prababka leczyć ludzi. I kiedy nastają chwile próby, nieraz bez wahania spieszy im z pomocą. Imponowała mi jej hardość, odwaga w podejmowaniu decyzji, umiejętność stawiania odmowy w rzeczywistości, kiedy kobiety nie tak wiele miały do powiedzenia. Kosztem rodzinnych relacji Julianna nie stawia na wygodę, ale na głos własnego serca. Toteż życie i inni ludzie przygotują dla niej wiele niespodzianek. Z kolei Dominik, męski przedstawiciel pierwszego planu, to parobek, który najął się do pracy u ojca Julianny. Przystojny, skrywa nie tylko prawdziwe nazwisko i zamożne pochodzenie, ale także dość dramatyczną tajemnicę przeszłości. Nie jest zwykłym chłopskim pracownikiem, gdzieś wewnątrz niego wciąż tkwi duma, tkwi także cierpienie i to Julianna widzi. Pomiędzy tą dwójką rodzi się pełna niedopowiedzeń relacja. Nić porozumienia, przyjaźń, w końcu coś więcej. W jaki sposób Dominik uratuje Juliannę z opresji? Kim tak naprawdę jest?

MIŁOŚĆ ORAZ INTRYGI NA SZLACHECKIM DWORZE

Drugi tom sagi przedstawia historię szlachcianki, która staje przed wizją małżeństwa bez miłości, z przymusu, wedle zaleceń ojca. I choć ojciec Julianny nie jest okrutny, jego pragnienie spokoju i zachowania honoru z czasem zaczyna go przerastać. Ubolewając nad brakiem syna, gdyż z córką są same problemy, ucieka do naprawdę szalonych rozwiązań. Tak też Julianna staje oko w oko z rozlicznymi wyzwaniami, intrygami, kłamstwem, przymusem, nieustannie obstawiając na swoim. A to nie było łatwe w rzeczywistości, w której kobieta miała wytyczone proste cele, a najważniejszym z nich było szybko zostać żoną. Na szczęście oprócz bohaterów, którzy niekoniecznie zyskują sympatię czytelnika, są także ci, którzy szybko kupują jego serce. Dominik wraz ze swoją tajemnicą czy prababka, lekarka, zielarka i dobra dusza. Akcja powieści jest dość wartka, deczko szalona ze względu na poczynania postaci, zmierzająca w stronę niby to pozytywnego finału, a jednak znowu pojawia się pewne „ale”. Książka ma specyficzny klimat, dworski, szlachecki, zamierzchły, a jednak prosty dobór słów sprawia, że całość okazuje się bardzo przystępna.

PODSUMOWANIE

„Kolor róż” to przyjemna, pełna intryg opowieść o miłości, o złej i dobrej determinacji ukierunkowanej własnymi pragnieniami nie bacząc na szczęście innych czy kierowanej chęcią pomocy drugiemu człowiekowi. Książka, której nie brak tajemnic przeszłości, a te chce się odkrywać, nie brak temperamentnych postaci z krwi i kości oraz romantycznego klimatu wiszącego w powietrzu. W tle szlacheckie zapędy, rodowe powinności, kłamstwa, etykieta i zasady. Powieść obyczajowa , drugi tom sagi z klimatem przeszłości dostojnego świata dworskiego, gdzie podział na bogatych i biednych oraz tych z odpowiednich nazwiskiem naprawdę miał ważne znaczenie. A do tego piękne ilustracje dopełniające całego wydania. Książka okazała się przyjemną, lekką odskocznią. Warto oczywiście zacząć czytanie od pierwszego tomu, jak na sagę przystało.

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🌹 "Kolor róż" autorstwa Krystyny Mirek to drugi tom serii pod tytułem "Saga dworska"

🌹Julianna jest panną ze szlacheckiego rodu, która nie chcę wychodzić za mąż z rozsądku i jest gotowa poświęcić swoje życie na pomaganie ludziom, tak jak to robi jej prababka Antonina, która leczy okolicznych mieszkańców. Dominik pracuje w dworze jako parobek u ojca Julianny, i tych dwoje zaczyna łączyć nić porozumienia. Julianna jest ciekawa skąd chłopak pochodzi, gdyż jest on bardzo tajemniczy, i nikt nie wie skąd przybył, a jego zachowanie wskazuje na to, że nie może być on zwykłym parobkiem.

Czy Dominik zdoła uciec od przeszłości?

Kto zdobędzie serce Julianny?

🌹 Lubicie sagi dworskie?

Jeśli tak, to ta książka na pewno wam się spodoba.

Ja nie czytam zbyt wiele sag dworskich, ale uwielbiam twórczość autorki, i jeszcze nigdy nie zawiodłam się na jej książkach, dlatego postanowiłam sięgnąć po tą pozycję.

Z książką dostałam również serię kosmetyków od firmy Rosadia, która jest partnerem wydania tej książki, a która produkuje kosmetyki na bazie naturalnych składników.

Muszę przyznać, że przesyłka od wydawnictwa zrobiła na mnie naprawdę olbrzymie wrażenie, a kosmetyki są naprawdę cudowne, i niedługo w osobnym poście pojawi się o nich opinia.

Wracając do książki to zakochałam się w tej historii, i ponieważ nie czytałam pierwszego tomu, to teraz koniecznie muszę to nadrobić, gdyż jestem ciekawa jak to wszystko się zaczęło, oraz chciałabym poznać całą historię Dominika i jego rodziny.

Nie mogę nie wspomnieć również o tym, że książka jest naprawdę pięknie wydana, ma cudowną okładkę, a w środku ilustracje, których się nie spodziewałam, a które naprawdę oddają jej klimat, i były dla mnie miłą niespodzianką.

Całym sercem polecam wam tą książkę, i jeśli lubicie historie osadzone w dworskich klimatach, to musicie koniecznie ją przeczytać.

BRUNETTE BOOKS

"Kolor róż" to idealna książka dla fanów romansów historycznych. Drugi tom cyklu Saga dworska. Przyznam się, że nie znam pierwszego tomu, ale w niczym mi to nie przeszkadzało. Teraz wiem, że muszę nadrobić zaległości i przeczytać pierwszy tom pt. "Zapach bzów".

Akcja powieści rozgrywa się w dziewiętnastowiecznym dworku. Poznajemy inne czasy, obyczaje i stroje. Oj panny nie miały wtedy łatwego życia. Musiały podporządkować się swoim rodzicom.

Julianna to panna na wydaniu ze szlacheckiego rodu. Dziewczyna stara się zdobyć wiedzę i pragnie pomagać ludziom. Odrzuca wszystkie zaloty i nie spieszy się jej do wyjścia za mąż. Ojciec Julianny jest zdenerwowany, bo ludzie zaczynają plotkować o jego córce. Zamierza wydać ją za mąż.

Dominik pochodzi z zamożnej rodziny, ale musiał zatrudnić się jako parobek na dworze ojca Julianny. Kiedy Julianna jest w opresji chłopak ratuje ją.

Co wyniknie z ich relacji?

Jak potoczą się losy bohaterów?

Autorka zabiera nas do XIX wieku. Mamy okazję zajrzeć do dworku, poczytać o szlachcie, ich obyczajach, tajemnicach, intrygach i trudnych wyborach życiowych.

Bardzo ciekawa i wciągająca fabuła. Świetnie wykreowani bohaterowie. Poczas czytania czułam się jakbym spacerowała z bohaterami po dworku i podziwiała ich stroje. Autorka potrafi wzbudzić emocje w czytelniku i dostarczyć mu wrażeń. Wyobraźnia pracuje na dużych obrotach.

Przyjemny styl i lekkie pióro autorki nie pozwala odłożyć tej książki. Mam nadzieję, że będzie kontynuacja tej sagi.

Jestem zachwycona.

Polecam z całego serca!

Dorobek pisarski Krystyny Mirek jest imponujący, składa się na niego już kilkadziesiąt książek. Ja sama przeczytałam ich już co najmniej kilkanaście. W większości są to powieści obyczajowe, chociaż w ostatnim czasie autorka próbowała również pójść w stronę kryminału. Kilka jej powieści to powieść z tłem historycznych, których akcjach toczy się w ubiegłych wiekach. „Kolor róż”, która premierę miała 8 marca to drugi tom serii „Sagi dworska”, kontynuacja „Zapachu bzów”, która ukazała się w czerwcu 2022r. Ja niestety nie miałam okazji zapoznania się z pierwszym tomem, ale po drugi dzięki uprzejmości Wydawnictwa Zwierciadło chętnie sięgnęłam.

Julianna Łącka to piękna i mądra panna ze szlacheckiego, choć już niezbyt zamożnego rodu. Dominik również ma szlacheckie pochodzenie, jednak tragedia życiowa rzuciła go daleko od domu, do dworu Łąckich, gdzie najmuje się jako parobek. Tych dwoje choć z pozoru różni pochodzenia i pozycja (pochodzenie Dominika jest bowiem tajemnicą), coś do siebie ciągnie i sprawia, że coraz lepiej się ze sobą dogadują. Julianna nie spieszy się do zamążpójścia, ku niezadowoleniu rodziców, zwłaszcza ojca, chciałaby tak jak babcia pomagać ludziom i ich leczyć. Ludzie jednak plotkują o powodach, dla których nie wyszła jeszcze za mąż i choć chętni do jej ręki jeszcze się pojawiają, nie są to propozycje, które kobieta chciała by przyjąć. Ojciec próbuje ją do tego zmusić, a jeden z kandydatów do jej ręki jest szczególnie zdeterminowany. Dominik pomaga jej w opresji i na skutek splotu okoliczności znajdują się w kłopotliwej sytuacji. Mężczyzna postępuje z honorem i się oświadcza. Jak to jednak parobek i panienka? I może wszystko jeszcze by się jakoś ułożyło, gdyby nie to, że Dominika coraz bardziej dogania przeszłość…

Książka w pierwszej kolejności zachwyciła mnie klimatyczną, nastrojową okładką, by po przeczytaniu kilku stron wciągnąć lekkością, zgranym stylem i ciekawą akcją. Czyta się ją bardzo szybko i przyjemnie. Powieść składa się z 45 rozdziałów, prowadzonych w narracji trzecioosobowej z punktu widzenia Julianny. Akcja toczy się najpierw dość leniwie, by później przyśpieszyć. Dzieje się sporo, a czytelnik trzymany jest napięciu. Zakończenie zaś zapowiada kolejną część. Z zainteresowaniem śledziłam losy bohaterów, tym bardziej, że nie są to typowe postacie z XIX wieku. Julianna jest charakterna, konkretna i zdecydowana, wie czego chce i wytrwale do tego dąży, nie poddając się przeciwnościom losu. Natomiast co do Dominika mam pewne małe zastrzeżenie, że jego postać jest trochę za bardzo wyidealizowana. Honorowy, dumny, przystojny, pracowity, inteligentny😊 Aż się chce wzdychać w trakcie czytania😉Za to strasznie irytował mnie pan Łącki…

Fajnie było przenieść się do zupełnie innej rzeczywistości, chociaż czytając trzeba pamiętać, że nie jest to powieść historyczna, więc wierność historyczna niekoniecznie musi zostać tu we wszystkim zachowana. Autorka oczywiście starała się oddać klimat epoki, ale jednak powieść obyczajowa rządzi się swoimi prawami😉 Ja spędziłam z tą lekturą świetny czas, dobrze się bawiłam i z niecierpliwością będę wypatrywała kolejnego tomu😊

Zarówno w życiu Julianny, jak i Dominika nadeszły wielkie zmiany.

Młoda kobieta, dzięki pomocy prababci, spłaca długi ojca. To miało sprawić, że nie będzie aż tak bardzo zmuszona do wyjścia za mąż. No cóż, życie pokazało, że nie będzie tak kolorów. Późna ciąża jej matki wiele zmienia, jeśli będzie syn, to nie ona zostanie spadkobiercą. Jej ojciec nadal chce ją wydać za mąż, tym bardziej że kandydat wcale się nie wycofuje, a później, może już nie znaleźć takiego dobrego kandydata. Zdanie Julianny nie jest brane pod uwagę, a ona zaczyna się zastanawiać nad zupełnie innym rozwiązaniem. Jaki?

Dominik pracuje jako parobek, jednak jego zachowanie jest zupełnie inne. Nie jest tak łatwo przystosować się do nowej rzeczywistości. Jego tajemnica jest zagrożona, tym bardziej, kiedy jego losy zaczynają się łączyć z Julianną, a jej kandydat na męża pragnie zemsty. Co takiego się stało? Czy jego pochodzenie zostanie odkryte? Co połączy Dominika i Juliannę? Jak potoczą się losy tej dwójki?

Tom pierwszy bardzo mi się podobał i cieszę się, że mogłam od razu sięgnąć po drugi. Nie wyobrażam sobie czekania, aż zostanie wydany. Jak wrażenia po przeczytaniu? Takie same jak poprzednio, czyli to była świetna pozycja, od której ciężko było się oderwać. Z ogromnym zainteresowaniem śledziłam losy Julianny i Dominika i nie będę ukrywać, że były momenty, w których autorka mnie zaskoczyła. Na przykład tym, że znalazłam wątek sensacyjny.

Bohaterowie trochę się zmienili, jednak nie mogę za bardzo zdradzić jak. Powiem tylko, że te zmiany były jak najbardziej pozytywne i sprawiły, że bardziej ich polubiłam.

„Kolor róż” to książka, z którą spędziłam świetnie czas. Bardzo mi się podobała historia, jaką w niej znalazłam. Z wielką przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Krystyna Mirek porywa nas w objęcia przeszłości, by czarować pięknymi strojami oraz nienagannymi manierami. Ponownie otwiera przed nami świat, w którym liczy się człowiek i pokazuje jak ważne są cele, które obieramy w życiu.

To drugi tom serii Saga dworska, który opowiada o losach tych samych bohaterów, więc ważne jest zachowanie chronologii. Jeśli jednak lubicie dobrze napisane sagi rodzinne nie będziecie rozczarowani, bowiem autorka zaskakuje pomysłowością, rozwojem wydarzeń a także samą kreacją bohaterów. Stają przed nami dojrzałe sylwetki osób wystawionych na wiele przeciwności a obserwowanie tego jak radzą sobie z ich pokonywaniem jest czystą przyjemnością. Do wszystkiego podpięty został niepowtarzalny klimat i tak otrzymujemy kontynuację historii pełnej zalet, której strony przerzucają się same.

Ponownie zaglądamy do Julianny i Dominika. Ona, piękna oraz błyskotliwa, pochodzi z dobrego domu. On również z wysokim pochodzeniem został skazany na los wygnańca. Daleko od domu znalazł pracę jako parobek i tak poznał dziewczynę, która zawróciła mu w głowie. Niestety ona miała wyjść za kogoś innego a przynajmniej taki był plan ojca dziewczyny, który nie mógł zrozumieć dlaczego Julianna nie jest gotowa do ślubu. Wolała bowiem iść w ślady swojej babci i pomagać innym. To jednak czasy, kiedy zamążpójście wydaje się jednym z priorytetów, więc nie brakuje konkurentów do ręki Julianny a to natomiast doprowadzi do wielu przykrych sytuacji. Na szczęście jest Dominik, który zawsze służy pomocą.

Fabuła opowiada o miłości, która bardzo powoli kiełkuje w sercach bohaterów, ale kiedy już się pojawia, wydaje się być trwała i nierozerwalna. Cudownie było obserwować zmiany zachodzące w Juliannie i Dominik a jeszcze lepiej trzymać kciuki za to, by zrozumieli co dla nich liczy się najbardziej. Autorka w bardzo trafny sposób pokazała, że nie liczą się czasy, przyjęte zasady i postrzeganie społeczeństwa, gdy serce dyktuje własne warunki. Opowieść łączy więc elementy romansu i prozy życia zmieniając się w piękną historię dla każdego.

"Kolor róż" to kontynuacja utrzymana na równie wysokim poziomie co jej poprzedniczka. Krystyna Mirek porzuciła pęd życia na rzecz przeszłości, która w tym wydaniu wydawała się jakby bardziej przesiąknięta życiem. Dużo się działo, pojawiło się wiele emocji a dynamiczna akcja napędzała przygodę przy której spędziłam sympatyczne chwile. Jestem więc bardzo zadowolona z lektury i mam nadzieję, że to jeszcze nie koniec losów bohaterów.

Pierwszy tom Sagi dworskiej zatytułowany "Zapach bzów" oczarował mnie swoim dziewiętnastowiecznym klimatem (za którym tak przepadam w książkach) oraz jej bohaterami. W przypadku "Zapachu róż" było podobnie. Jeśli nie znacie wcześniejszych losów postaci, nic nie stoi na przeszkodzie, aby zacząć przygodę od tej książki. Autorka ma wspaniałe pióro i potrafi sprawić, że szybko połapiecie się, kto jest kim i o co chodzi.

Czasy, w jakich została osadzona akcja są dość odległe. Będziemy obracać się w towarzystwie szlachty, ale i parobków, a szczególnie jednego wyjątkowego... Choć trzeba było przestrzegać konwenansów i tradycji, to ludzie tak samo, jak i dziś marzyli o prawdziwej miłości i szczęściu. Ale trzeba zauważyć, że nie obce im były również błędne decyzje, intrygi czy obsesyjne pragnienie zemsty.

Tym, co było znamienne dla tego okresu, to dążenie do tego, aby jak najszybciej i zgodnie ze statusem społecznym wydać za mąż córkę. Wątek ten jest wiodący w fabule. Podobało mi się to, że bohaterowie nie rzucili się sobie od razu w ramiona. I tym właśnie różni się ta powieść od wielu innych. Uczucie Julianny i Dominika rodzi się powoli. 

Krystyna Mirek stworzyła piękną, intrygującą, z nutką humoru historię, która angażuje od pierwszej do ostatniej strony. Główni bohaterowie z miejsca kradną czytelnicze serca. Postaci drugoplanowe także zwracają uwagę. Zwłaszcza prababcia Julianny. Ale najwięcej emocji wywołuje Żalczyk i jego opętanie na tle Julianny. Co poniektóre jego poczynania są zabawne, a inne budzą niepokój. Jednak nie zdradzę Wam, czy zasłuży sobie na sympatię czytelnika.

W książce znajdziemy też kilka pięknych grafik, które zostały idealnie dopasowane do treści poszczególnych scen.

"Kolor róż" to utrzymany w dziewiętnastowiecznym klimacie, porywający, pełen emocji romans historyczny o sile miłości, intrygach, plotkach, błędnych decyzjach, zazdrości, pragnieniu zemsty, wyrzutach sumienia i przeszłości powracającej w najmniej spodziewanym momencie. Czy dojdzie do ślubu? Sprawdźcie koniecznie!