Kocham cię, Lilith

To książka o pożądaniu, miłości i tęsknocie. O wszechobecnej seksualnosci, o kobiecie i mężczyźnie. O pradawnej Lilith.

Czytając książkę nie wiesz co jest rzeczywistością a co złudzeniem. Zdumiewa Cie jak surrealistyczną przygodę można przeżyć podczas pobytu w wydawałoby się zwykłym sanatorium.

Autor ma na prawdę bardzo bogatą wyobraźnię i umiejętnie ja wykorzystuje.

Polecam.

'' Może to jest jedno z tych napisanych praw świata, o których się nigdy nie mówi, a które uświadamiamy sobie w samotności nad ranem. To prawo mówi, że kocha się tylko jedną osobę w życiu, tak jak jest jedna matka i jeden ojciec, i jeden Bóg, jedno życie, i jeden język, którym mówi się od dzieciństwa, i w ogóle wszystko, co ważne na świecie, jest tylko jedno, jedyne, niepowtarzalne. ''

; Kocham cię Lilith ;

Radek Rak.

Wydawnictwo: Prószyński i S - ka.

Literatura: piękna.

Czy może nas bardziej zaskoczyć powieść o tym co nam znane, prawie powszechne, uważane za cechę która należy się każdemu, jakże pięknie jest być kochanym, jakże cudownie móc kochać, z tej okazji powstała poezja, sztuka słowa pisanego, nie tylko, muzyką podkreślamy uczucia, wykonujemy tańce w geście uniesienia, jak te motyle w dole brzucha które muskają duszę. Fantastycznie jest odnosić się do tej jedynej, kochanej osoby i z troską budzić zakątki niezbadane, nie pojęte, niby to wszystko jest proste, banalne, ta zamroczona postawa osoby która buja w obłokach, która widzi oczami wyobraźni tę jedyną osobę która zawróciła w głowie, rozpoznajemy pokrewieństwo dusz, z której zradza się więź tak mocna i silna że stajemy się ślepi na wady, rysy i niedoskonałości. Nie na próżno mówi się o tym że miłość przenosi góry, wybacza, nastawia policzek, jest ułudą, mrzonką, lecz czy nie fajnie budzić w sobie endorfiny? potrafimy nie spać, nie jeść, nie myśleć, a jednak unosić się kilka centymetrów nad ziemią. Co jeśli źle ulokujemy uczucia, jeśli osoba do której wzdychamy, adorujemy kocha innego / inną osobę, ile warte są starania, zabiegi? Być może miłość to fatamorgana, wymyślona, wypaczona jawa w której tak bardzo pragniemy być?

Sanatorium ; Iwona ; w Beskidzie Niskim, można porównać do sławnego ; Ciechocinka ; do którego zjeżdżają kuracjusze by podreperować swoje zdrowie, odpocząć, a tak naprawdę liczyć na coś więcej...Takim pacjentem stał się Robert, cierpiący na astmę, lecz w zabiegach przeszkadza mu młoda artystka malarka która zawraca Robertowi głowę, niby odpychająca, niby niczym nie wyróżniająca się od reszty świata kobiet, lecz ujęła go swoją tajemniczością, pięknem które dostrzegł i pragnął coraz bardziej, więcej widzieć, słuchać, być...w międzyczasie myśli niesforne poczęły krążyć wokół lekarki Małgorzaty, która mając to światełko w sobie nie pozwalała o sobie zapomnieć, rozbudziwszy w Robercie fantazję, odpływał w świat literatury o lwowskim detektywie Jesipowiczu, gdzie w rozmowie z autorem, ten stał się jego drogowskazem, doradcą w sprawach sercowych. Po nocy którą to Robert spędził z malarką, ta znika zostawiając wianuszek fiołkowego zapachu, poczyna ją szukać, pytać, ze zdziwieniem i niedowierzaniem odkrywa że takowa osoba nie przebywa w tym samym sanatorium, że pokój który jakoby miał być Iwony - nie istnieje. Co się wydarzyło że Robert zaczął gubić się w domysłach, jawa, przemęczenie, zbiegając ze schodów - z nich spadł. Z wielką gracją przenosi się w świat snu, który ukazuje mu Iwonę, jako Lilith która pokochała Boga, pragnęła go tak bardzo że ten ulepił dla niej Adama, jednak Lilith odrzuca brutalnego, silnego mężczyznę który był i sobkiem który patrzył na własne potrzeby wystawiając je na pierwsze i najważniejsze miejsce, mając za nic delikatność, elokwentność dziewczyny. Ta cierpiąca katusze, uciekała w ramiona Boga który odszedł dnia pewnego, a ta nie mogąc pogodzić się z odrzuceniem, z miłości wpadła w otchłań diabła który notabene był bratem samego Najwyższego. Adam oczywiście spotkał swoją Ewę, która jak to kobieta potrafi najlepiej, najłatwiej pokusiła mężczyznę, okazując ją w świetle doskonałości. Kiedy Robert odzyskuje przytomność, zostaje otoczony pomocą lekarki Małgorzaty, z którą coraz bardziej zaczyna się wiązać, spotykać, rozmawiać, co z tego że większość czasu odbywał w podróży w głowie, prowadząc dialogi z delikatnymi ustami, dłońmi, kiedy marzenie stało się słowem a to przeistoczyło się w ciało, dając nadzieję i wiarę na to że jutro dla tych dwojga nadejdzie.

Powieść z intrygą w tle, zwodnicza, tajemnicza, magiczna, proza o miłości z przeplataną fantazją, magiczna, delikatna a jednocześnie transowa, poruszająca w regiony polszczyzny, wzruszająca a jednak tak naturalna jak wiosna która nadejść musi po długiej zimie. Powieść jest jak dmuchawiec utkany z młodzieńczych pasji, wzlotów, tylko ta proza potrafi głośno walnąć o ziemię. Czytając wcześniej ; Baśń o wężowym sercu. Albo wtóre słowo o Jakubie Szeli ; miałam wrażenie fantazji, powieści tak odrealnionej że tylko Rak mógł ją stworzyć. Tutaj mamy wszelką podstawę twierdzić że ten debiut udowodnił jaki talent do błąkania w przestworzach ma autor. Polecam Wam tę miłosną igraszkę splecioną ze słów.

Udając się do sanatorium, Radek nie wie, co tak naprawdę go tam spotka. Piękna okolica, do której trafia, zachwyca go prawie od razu, sprawiając, że liczy nie tylko na podreperowanie zdrowia, ale również na solidny odpoczynek. Na miejscu poznaje panią doktor Małgorzatę, a niedługo później malarkę Iwonę. Obie kobiety, zabiegi i czytanie powieści detektywistycznej zajmuje mu czas i sprawia, że staje się mężczyzna szczęśliwym. Jednak pewnego dnia Iwona znika, a ON próbując ją odnaleźć, zaczyna czuć się zagubiony. Nikt nic o niej nie wie, nikt jej nie widział, nikt nie pamięta. Mężczyzna nie wie co robić, zaczyna się gubić we własnej rzeczywistości. Czy malarka w ogóle istniała? Co połączy go z panią doktor? Co z tym wszystkim ma wspólnego czytania książka? Jak się uda wyjazd do sanatorium?

Historia dość ciekawa i nawet wciągająca, a momentami zaskakując. Autor tak prowadzi nas przez fabułę, że momentami sama nie wiedziała, co jest prawdą, a co tylko fikcją, wymysłem bohatera. Dla niektórych pewnie będzie to wadą, mnie to się podobało (i byłam tym zaskoczona, to chyba pierwsza książka, w której nie do końca wiem co i jak, a mimo to podoba mi się). Książkę czyta się szybko, podczas czytania w pełni skupiając swoją uwagę nad treścią (nie jest to książka, którą można czytać, robiąc kilka innych rzeczy, jej trzeba oddać 100% swojego czasu, przeczytać w skupieniu, w pełni zaangażować się w czytanie).

Bohater jest dobrze wykreowany, ciekawy. Z jednej strony próbuje „pozować” na silnego, niezależnego, męskiego, mającego wielkie powodzenie u kobiet. Z drugiej jest chorowity (zdrowi ludzie nie bywają w sanatoriach), momentami samotny, pragnący bliskości i zrozumienia.

„Kocham cię, Lilith” to książka z niebanalną historią, która mnie się podobała. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA