Kochając wroga. Tajemnice łączniczki

🌼 "Kochając wroga. Tajemnice Łączniczki" autorstwa Gosi Nealon to połączenie powieści obyczajowej z romansem na tle historycznym.

🌼 Wanda jest świadkiem śmierci ojca i poprzysięga zemstę na jego zabójcy. Okazja nadarza się niedługo potem, jednak kobieta nie jest w stanie tego zrobić.

Gdy Wanda bliżej poznaje oficera SS, że zabił jej ojca nie może uwierzyć, że mężczyzna, który niedawno uratował jej życie był zdolny do takiego bestialstwa.

Kobieta nie zdaje sobie sprawy, że to nie ze Stefanem ma teraz do czynienia tylko z jego bratem bliźniakiem Finnem, który jest amerykańskim szpiegiem, a który ma odgrywać rolę Stefana, i przekazywać fajne informacje.

Czy Wanda dowie się prawdy?

Czy Finn zostanie zdemaskowany?

Czy oboje przetrwają wojnę?

Jak zakończy się ich historia?

🌼 Akcja powieści rozgrywa się w okresie II Wojny Światowej oraz krótko po niej. Uwielbiam książki wojenne oraz te na tle historycznym i często po nie sięgam.

Ta historia jest wyjątkowa i na pewno długo o niej nie zapomnę. Z zapartym tchem śledziłam losy naszych bohaterów, gdzie śmierć i strach czaiły się na każdym kroku. Autorka w autentyczny sposób przedstawiła realia wojenne oraz wykreowała niebanalnych bohaterów. Moje serce skradł mały chłopczyk, którego uratowała Wanda i jego historia niesamowicie mnie wzruszyła.

Mamy tu również miłość wbrew podziałom, żądzę zemsty, strach przed zdemaskowaniem, walkę o przeżycie i dążenie do wolności.

Jeśli szukacie książki obyczajowej z wątkiem romantycznym w temacie || wojny światowej, to gorąco was zachęcam do sięgnięcia po tą pozycję.

Autorka książki, Gosia Niealon, pochodzi z Polski, ale mieszka i tworzy w Nowym Jorku. Na swoim koncie ma trzy powieści, dzięki którym za oceanem zrobiła karierę. „Kochając wroga. Tajemnice łączniczki” jest pierwszą powieścią, która została przetłumaczona na język polski. Napisanie książki z akcją toczącą się podczas II wojny światowej było marzeniem Autorki. Dorastając w Łomży słyszała wiele relacji dotyczących wojennych wydarzeń, które zapragnęła opisać.

Warszawa, rok 1944. Wanda, studentka anglistyki, działa w podziemiu jako łączniczka, poprzez swoje zaangażowanie chce być współuczestniczką walk wyzwoleńczych. Na ścieżce jej młodego życia staje dwóch mężczyzn – Stefan i Finn. Mimo, iż są oni bliźniakami i wyglądają tak samo, zdecydowanie się od siebie różnią. Stefan jest SS-manem, który na swoim sumieniu ma wiele ludzkich istnień. Finn natomiast jest amerykańskim szpiegiem podszywającym się pod niemieckiego oficera. Obaj mieli ogromny wpływ na życie młodej kobiety. Jeden z braci wyrządził jej ogromna krzywdę, był jej największym wrogiem. Między drugim z braci, a łączniczką rozkwitł gorący romans. Jednak burzliwy okres historyczny, szereg intryg i niesprzyjający im los spowodowały, że ich ścieżki życia rozdzieliły się na kilka lat.

Czy kochankowie odnajdą się, kiedy opadnie już kurz wojennej zawieruchy? Czy ich miłości uda się przetrwać długi czas rozłąki? Kto chce stanąć, po raz kolejny, na drodze do ich szczęścia?

Pomimo tego, że akcja książki dzieje się podczas II wojny światowej, jest ona tak naprawdę romansem, który czyta się szybko i z przyjemnością. Tragizm wojny jest tu zmarginalizowany, wątek miłosny zdecydowanie dominuje. Fabuła książki jest dość przewidywalna, a intrygi nieco banalne. Uważam jednak, że książka to niemal gotowy scenariusz hitu kinowego.

Jeżeli szukacie lekkiej książki na zimowe wieczory, ta sprawdzi się doskonale.

Podobno miłość niejedno ma oblicze. Dla niej jedno oblicze ma i miłość, i śmierć. Ta historia pokazuje, jak wiele zależy od naszych wyborów, które mogą wykraczać poza więzy krwi.

Wanda Odwaga to młoda kobieta oddana walce za swój kraj. Warszawska łączniczka, pomagająca na wszelkie sposoby walczącym rodakom. Kobieta, która widziała twarz zabójcy własnego ojca... i tę samą twarz pokochała.

Miłość między Wandą a Finnem to uczucie, które pojawia się na przekór wszystkiemu. Wojnie, ich zajmowanym stanowiskom, a przede wszystkim temu, że mężczyzna jest bratem bliźniakiem oprawcy ojca dziewczyny.

Sama historia głównych bohaterów to jednak nie wszystko, mimo, że i ona dostarcza dużą dawkę emocji. Dodajmy to tego bowiem rys fabularny uchwycony przez autorkę. Opisy działań gestapowców, ich tok rozumowania. Konspiracyjne zachowania Warszawiaków, szczególnie tych, którzy prowadzili lubiane przez Niemców miejsca rozrywki. Udział pracowników Wedla w działaniach powstańców. To wszystko pokazuje jak wielką determinacją, działaniem dla wyższego dobra, kierowali się ludzie oddani krajowi.

To wszystko tworzy złożoną historię opisaną na kartach tej powieści. Owszem nieco bajkową, ale dzięki temu pozostawiającą światełko nadziei w czytelniku, mimo tych ciemnych czasów.

Każdy z nas skrywa prywatne tajemnice, mniej lub bardziej krzywdzące dla innych. Gosia Nealon w swojej powieści wykorzystała ten motyw pokazując jak sekrety i niedomówienia potrafią wpłynąć na przyszłość licznych bohaterów.

Przepadam za książkami, które nawiązują do wojennej rzeczywistości, ponieważ w rękach dobrego autora ten motyw umiejętnie przedstawia jak zmienia się ludzki charakter pod wpływem traumatycznych wydarzeń. W tym przypadku wszystko udało się perfekcyjnie, ponieważ autorka przedstawiła nam zmiany zachodzące w postaciach nie tylko w związku z brutalną rzeczywistością, ale i prywatnymi dramatami, który nie dawały im spokoju. Dobrze przedstawione tło wydarzeń a także świadomie prowadzona fabuła nawiązująca do konkretnych motywów i już od pierwszych stron uświadamiają nas, że trzymamy w swoich dłoniach naprawdę wyjątkową powieść.

Wanda zakochała się bez pamięci, ale nie wiedziała, że ta miłość ją zniszczy. W Warszawie 1944 roku pojawiło się dwóch braci bliźniaków– amerykański szpieg Finn i SS-man Stefan. Jeden był dobry, drugi nie. Obaj w tym samym czasie zaangażowali się w życie łączniczki Wandy, przywracając je do góry nogami. Ona nieświadoma tego co czeka ją w przyszłości dała się porwać namiętnościom serca. Kto na jej miejscu nie wykorzystałby szansy, w czasach, gdy emocje tak bardzo są potrzebne? Jednak gorącym romans został przeżywany przez brutalne wydarzenia i dopiero po zakończeniu wojny wszystko mogło się wyjaśnić. Tylko czy wszyscy bohaterowie byli na to gotowi?

Z jednej strony to prosta fabuła która nie składa się na wiele wątków. Z drugiej – to złożona i zaskakująca opowieść, która mocno wpływa na wyobraźnię. Całość czyta się szybko, klimat otula nas niczym ciepły kocyk, ale wcale nie jest tak kolorowo, gdy zaczynamy rozumieć z jak wielkimi problemami mierzy się główna bohaterka. Sprawy sercowe pojawiają się na pierwszym planie i są obecne od pierwszej do ostatniej strony, ale nie tylko one są tutaj wyznacznikiem tego czym kierowała się autorka. Czytamy o zranionych uczuciach, poczuciu bezpieczeństwa, zrozumienia oraz obecności drugiej osoby gdy za rogiem pojawia się wróg i nie wiemy czym przywita nas kolejny dzień. Potrafimy więc utożsamić się z bohaterami i trzymamy kciuki za szczęśliwe zakończenie, które wcale nie jest tutaj takie oczywiste.

"Kochając wroga" budzi wiele emocji. Z jednej strony kibicujemy głównej bohaterce, by w końcu odnalazła prawdziwe szczęście, ale z drugiej sami zastanawiamy się, którego z braci wybralibyśmy na jej miejscu. To historia pełna ukrytych znaczeń, napisana świadomie i w bardzo dobrym stylu, z jednej strony lekka, z drugiej mocno angażująca wyobraźnię. W powojennej rzeczywistości rozgrywa się ludzki dramat, pełen niespełnionych nadziei i potrzeby zrozumienia, który trzyma czytelnika w swoich objęciach to ostatniej strony.

Główną bohaterką jest Wanda, która aktywnie działa w Państwie Podziemnym. Pewnego wieczora do jej domu wkracza Gestapo, by odnaleźć brata Wandy. SSman nie otrzymując niezbędnych informacji zabija jej ojca. Po pewnym czasie identyczny człowiek ratuje życie Wandzie, pomagając jej uciec z przesłuchania na Szucha, po tym jak niemiecki patrol znajduje przy niej przekazywaną broń. Okazuje się, że człowiek, który uratował bohaterkę nie jest tym, za kogo uznawała go Wanda.

Jest to niesamowicie wciągająca lektura, którą czyta się bardzo szybko. Historia jest głównie oparta na relacji Wandy z drugim głównym bohaterem, jednakże nie brakuje opisów Warszawy podczas wojny, a także samego Powstania Warszawskiego i przygotowań do niego. Ponadto zostało zaznaczone, że czasy po wkroczeniu sowietów również nie polepszyły radykalnie sytuacji Polaków, a komu udało się uciec za granice – miał szanse na normalne życie.

W którejś z Waszych recenzji przeczytałam, że czytając książkę odnosi się takie wrażenie, jakby oglądało się serial Czas Honoru. Zdecydowanie się z tym zgadzam! Uważam że jest to jeden z najlepszych polskich seriali, a czytając tę książkę miałam takie samo odczucie !

Uwielbiam czytać powieści obyczajowe z wojną w tle. Gdy tylko zobaczyłam zapowiedź tej książki wiedziałam, że muszę ją przeczytać.

Autorka Gosia Nealon stworzyła bardzo poruszającą historię. Poznajemy 23-letnią Wandę Odwagę, której przyszło żyć w trudnych czasach. Do jej domu rodzinnego przybywa SS-man Stefan Keller przez którego gestapowcy zastrzelili jej ojca. Kiedy na drodze Wandy staje brat bliźniak zbrrodnialca ona myśli, że to ten, który zamordował jej ojca. Jednak z biegiem czasu dowiaduje się, że to nie był Finn..

Jest rok 1944 Wanda jako kurierka przewozi broń w walizce. Niestety zostaje złapana. Wtedy Finn ratuje ją z opresji. Wanda zakochuje się w Finnie. Niestety wojna rozdziela ich i przekreśla ich plany. Wanda liczy na to, że gdy skończy się wojna to ukochany odnajdzie ją.

Czy odnajdą się?

Czy wybaczą sobie?

"Kochając wroga. Tajemnice łączniczki" to historia niezwykle wciągająca i poruszająca. Akcja jest dynamiczna, a zwroty akcji są zaskakujące. Niesamowita fabuła z misternie uknutą intrygą. Nudy nie ma ani przez chwilę. Przekonacie się, że los bywa przewrotny. Podobało mi się to, że autorka pokazała ciąg dalszy losów bohaterów po kilku latach po wojnie. Idealnie oddany klimat tamtych czasów. Autorka pokazała okrutną wojnę ze wszystkimi jej detalami. Brutalność, łapanki, głód, strach, ból i to jakie piętno wojna odcisnęła na bohaterach. Momentami byłam totalnie wzruszona , ale też przerażona brutalnością wojny i postępowaniem jednego z braci. Natomiast drugi z braci ujął mnie swoją dobrocią i tym, że potrafił przebaczyć. Polubiłam też Wandę, która odważnie walczyła o wolność. Autorka porusza też temat wychowania i tego jaki ma to wpływ na nasze postępowanie w życiu dorosłym.

Emocje gwarantowane. Przeczytałam z zapartym tchem w błyskawicznym tempie.

Jestem zachwycona i na pewno sięgnę po kolejne książki autorki.

Rewelacja!

Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS

Czy lubicie książki o tematyce wojennej?

Ja do pewnego czasu unikałam ich. Myślałam, że już tak dużo o tym usłyszałam, że ta dawka emocji mi wystarczy. Jakże się myliłam, bo historia pozornie znana, pokazana z innej, nowej perspektywy potrafi zaskoczyć.

,, Warszawa 1944. Bracia bliźniacy. Amerykański szpieg Finn i SS-man Stefan. Dobry i zły. Obaj stają na drodze łączniczki Wandy. Jeden zabija jej ojca, drugi ratuje jej życie. Wanda zakochuje się – ale, w którym z braci?’’

Miłość, nienawiść, wojna – wydawałoby się, że nie mogą iść w parze. Przerażająca pożoga, a losy ludzi trudne i niepewne, jednak na przekór wszystkiemu rodzi się coś niespodziewanego, zakazanego, ale jakże pięknego.

Choć wątek miłości wysuwa się na pierwszy plan, to nie umniejsza to wartości drugoplanowych historii – matka Wandy, Anna właścicielka kawiarni, Gerda córka oficera SS, mały Kubuś, …….. Każdego z nich wojna skrzywdziła, zabrała coś cennego, nie dając nawet małego światełka na naprawienie krzywd.

Historia o mieszkańcach Warszawy, którzy w cieniu wojny i irracjonalnej ideologii Trzeciej Rzeszy, starają się prowadzić w miarę normalne życie. Opowieść, która dzieli ludzi na lepszych i gorszych; na tych, którym serce skamieniało i tych, którzy wciąż je mają. Nadchodzące powstanie i wizja wolności wzbudzają we wszystkich nadzieję. Jednak nie wiedzieli, że zbyt wielu za tą wolność zapłaci najwyższą cenę, bo pomoc, na którą liczyli, nie przyszła.

Czy koniec wojny i wkroczenie Sowietów na pewno przyniesie upragnioną wolność?, a może jeszcze bardziej pogłębią niepewność i strach.

Gosia Nealon w swojej książce poruszy każdego miłośnika powieści obyczajowych z wojenną historią w tle. Trafnie, wręcz obrazowo ukazała nastroje panujące w czasach okupacji. Tu strach miesza się z nadzieją na pozytywne rozstrzygnięcie.

,,Kochając wroga'' wciągająca opowieść, o miłości, manipulacji, bezsensowności wojny. Historia ludzi, walczących o wolność, ale i tych przesiąkniętych do szpiku kości nazistowską ideologią. Polecam

W ostatnich latach pojawiło się wiele powieści o tematyce wojennej z romansem w tle. Ta, która leży przede mną, doskonale wpisuje się w ten trend. Wojna, okrutni naziści, prześladowania, aresztowania, walka z okupantem i miłość. To wszystko, a nawet jeszcze więcej, zawarła autorka w powieści Kochając wroga. Tajemnice łączniczki.

Wanda walczy z najeźdźcą w podziemiu. Codziennie naraża życie swoje i swojej rodziny. Pewnego dnia, na jej oczach, zostaje zamordowany ojciec. SS-man, Stefan Keller, bez skrupułów, jednym celnym strzałem sprowadza na rodzinę kłopoty. Ale nieustraszona Wanda przysięga zemstę za ten czyn. Okazja zjawia się szybko. W zaprzyjaźnionej kawiarni spotyka oprawcę. Jednak on zachowuje się wobec niej inaczej, ciepło i intrygująco na nią spogląda. Okazuje się, że morderca ojca ma brata bliźniaka, który jest amerykańskim agentem. Bliźniacy, a walczący po dwóch stronach barykady. Z czasem kobieta przychylniej zerka na Finna i nawiązuje się między nimi nić sympatii. Ale czy jest możliwa miłość, między walczącą z Niemcami kobietą, a bratem mordercy ojca? Czy można zapomnieć o traumie i próbować żyć szczęśliwie? Czy to w ogóle jest realne? Przekonajcie się sami, jak losy potrafią się splątać i komplikować, a zarazem przybrać nieoczekiwany obrót …

Kochają wroga. Tajemnice łączniczki to historia trudnej, prawie nierealnej miłości, w okowach wojny. Klimat, który jest nam znany z przekazów historycznych. Świstające kule, codzienne łapanki, brutalne przesłuchania, prześladowania i morderstwa, dzieci, które straciły rodziców, wielki strach o kolejny dzień. W takich czasach bohaterka pragnie kochać i być kochana. I przychylny los do niej zapukał, dał jej szansę na spełnienie. Ale nie wszystko w życiu jest łatwe i przyjemne, często trzeba omijać przeszkody i przeciwieństwa losu. Niedopowiedzenia, złudne wrażenia, czasami nieoczekiwana chwila może zmienić bieg wydarzeń, nie zawsze w tym pomyślnym kierunku. I tak jest w przypadku Wandy, źle zinterpretowane zdarzenie na wiele lat oddala ją od tego, którego pragnęła. Źli i zazdrośni ludzie, pragnący zemsty stają na drodze bohaterki. Ale jej niezłomność i wytrwałość nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa …

Opowieść pełna nadziei, pokazująca, że nawet w czasach wojny można liczyć na szczęście. Mnóstwo w niej intryg, skomplikowanych sytuacji i niekorzystnych zdarzeń, jesteśmy świadkami, jak bohaterowie z determinacją walczą ze złem. Od bohaterów bije wielka odwaga i poświęcenie, liczy się dla dobro innych, bliskich im osób. I o to walczą ze zdwojoną siłą i poświęceniem …

Znakomita opowieść, przy której czytelnik się cieszy, że nie musi żyć w takich czasach, jak bohaterowie. Jak to ważne jest, aby móc spokojnie spać, pracować i realizować swoje marzenia i plany. Tej lektury nie trzeba polecać, ona sama w sobie jest wielką wartością … a chwile spędzone z bardzo różnorodnymi bohaterami jeszcze długo pozostają w naszych sercach ...

Tekst powstaje we współpracy z Wydawnictwem Znak. Bardzo dziękuję za egzemplarz elektroniczny książki, która swoją oficjalną premierę miała w ubiegłą środę. Proszę wybaczyć obsuwę.

Początek roku a tutaj już dobra książka! Mam szczęście. Państwo również mogą je mieć, jeżeli sięgniecie po ten tytuł. Czytając miałam w głowie wiele myśli, ale dwie były przewodnie. Ale to już było, jednak nie ważne ponieważ jest to bardzo dobre. To znaczy oczywiście coś podobnego było. Zupełnie mi to jednak nie przeszkadzało z tego pewnie względu, że Pani Gosia ma niebywałą lekkość pióra, przez co ja chwilami wręcz unosiłam się na fali jej słów, mimo iż książka jak widzimy po tytule, do łatwych nie należy.

Główna bohaterka powieści to Wanda. Kiedy na jej drodze staje mężczyzna o imieniu Finn, a może Stefan? Zakochanie przychodzi bardzo szybko. Tylko właśnie. Dziewczyna wpada w konsternację kiedy orientuje się, że ich jest chyba... dwóch? Z jednej strony, tej zewnętrznej, bardzo podobnych, ale z drugiej, ważniejszej, wewnętrznej drastycznie różnych! Na prawdę drastycznie. Kobiecie jest bardzo niewygodnie z myślą, że mężczyzna, który w tak przerażający sposób zapisał się na kartach jej rodzinnego dziennika, działa na nią w wyjątkowy sposób... jak to pogodzić? Czy jest to możliwe? To oczywiście nie wszystko. Powstańcza Warszawa staje na drodze normalności... czy jak wszystko w końcu ucichnie, serce będzie jeszcze miało do kogo powrócić?

Autorka moim zdaniem wykonała piękną pracę. Nie przytłoczyła wojną czytelników. Nie wiem jak dla Państwa, ale dla mnie „Kochając wroga...” jest historią obyczajową z historią, nie na odwrót. Być może się nie zgodzicie, jednak ja tak właśnie ją odebrałam. Warto przeczytać i zachwycić się nowym piórem na literackiej scenie.

Trwa II Wojna Światowa, na ulicach Warszawy codziennie trwają łapanki. W jednej z nich zostaje złapana Wanda Odwaga, młoda dziewczyna, która przywozi „bibuły”, gazetki wydawane przez podziemie. Na szczęście dla Wandy, jest niewysoka i w tłumie zatrzymanych ludzi stoi z tyłu. Z pomocą przychodzi jej Kubuś, kilkuletnie dziecko, które dopiero co straciło rodzinę. Po wszystkim Wanda wraca do domu, nie tylko z „bibułami”, ale i z małym dzieckiem. Jej rodzice od razu decydują, że chłopcu trzeba pomóc. Niedługo później do domu Wandy wpadają niemieccy żołnierze, którym przywodzi kapitan Gestapo Stefan Keller, zwany przez Polaków „Krwawym Stefanem”, żądając wydania brata Wandy Mateusza. Gdy rodzina nie chce wskazać miejsca ukrywania się partyzanta, Keller zabija ojca dziewczyny.

W tym samym czasie w USA, w Biurze Służb Strategicznych OSS, planowana jest akcja, która ma na celu nie tylko usunięcie Stefana, ale i pomoc dla polskiego podziemia. Akcja, która jest niezwykle niebezpieczna, a która ma na celu zastąpienie „Krwawego Stefana”, jego bratem bliźniakiem, Finnem.

Gdy drogi Wandy Stefana/Finna znowu się przecinają, dziewczyna chce pomścić ojca, choć coś w oczach mężczyzny powstrzymuje ją od tego. Jak potoczą się losy tej dwójki, zwłaszcza, że sytuacja w stolicy staje się coraz bardziej napięta.

„Kochając wroga. Tajemnice Łączniczki”, to pierwszy tom wydanej w USA trylogii „The Secret Resistance Series” Gosi Nealon. Jest to powieść, którą mogłabym zaklasyfikować jako połączenie powieści obyczajowej z romansem z tłem historycznym osadzonym w czasie II Wojny Światowej i krótko po niej.

Autorka postawiła na kreowanie bohaterów na zasadzie przeciwień. Bracia bliźniacy, stojący po przeciwnych stronach konfliktu. Stefan, zatwardziały nazista „jest bezpośrednim podwładnym pułkownika SS Arthura Veichta w wydziale, który zajmuje się tropieniem i likwidacją polskiego ruchu opory. (…) uczestniczył w masowych mordach na polskich Żydach. Wciąż tropi ukrywających się Żydów.” Jego brat bliźniak Finn, szlachetny człowiek, kieruje się zasadami, odkładając na „po wojnie” swoje ambicje, pracuje dla wywiadu, na terytorium wroga stara się unikać przemocy, a nawet wiele ryzykuje, aby uwolnić Wandę.

Podobnie na zasadzie przeciwieństw autorka zbudowała kobiece bohaterki. Wanda, Polka, działa w podziemiu, wozi „bibuły”, opiekuje się sierotą, który uratował jej życie w łapance. Gerda, Niemka, córka pułkownika SS Veichta, nazistka, zadenuncjowała matkę za ukrywanie Żydów, rozpieszczona jedynaczka, która zawsze dostaje, co chce i posunie się do wszystkiego, aby to dostać.

W powieści znajdziemy motywy uniwersalne dla wszystkich wojennych powieści: cierpienie cywilów, brutalność najeźdźców, walkę o przetrwanie na minimalnych racjach żywnościowych, osierocone dzieci, ale również hart ducha, walkę o wolność, bezinteresowną pomoc drugiemu człowiekowi, nawet w tak ciężkich czasach. I choć te motywy są widoczne, są one jednak tylko tłem dla historii Wandy i Finna. To na ich uczuciach skupiła się fabuła, na powoli budowanym zaufaniu, (bo czy można uwierzyć, że mężczyzna o twarzy człowieka, który zabił ojca, jest kim innym, kimś, kto nie tylko nie chce skrzywdzić, ale współpracuje z partyzantami?), które z czasem zmienia się w przyjaźń i miłość. W wątku miłosnym autorka również postawiła na sprawdzony motyw, znany ze starych romansów, gdzie jedna ze stron na skutek szantażu musi zniknąć z życia drugiej osoby i nie ma możliwości wyjaśnienia okoliczności. Dopiero po latach szczera rozmowa wyjaśnia wszystko.

Powieść czyta się szybko, mimo wykorzystania znanych motywów, historia jest oryginalna i wciągająca, dostarczająca emocji.

Jeśli macie ochotę na romantyczną historię z wojną w tle, to „Kochając wroga. Tajemnice Łączniczki” jest powieścią, którą powinniście przeczytać.

Mi pozostaje mieć tylko nadzieję, że SIP Znak zdecyduje się na wydanie następnych tomów, czyli „The Resistance Wife” i „Daughter of the Resistance”.

Serdecznie polecam!

Jest rok 1944. Do domu Wandy wkracza gestapo, a jeden z SS-manów zabija na oczach rodziny jej ojca. Dziewczyna do końca życia zapamięta jego twarz. Niedługo po tym wydarzeniu Wanda znowu spotyka tego samego gestapowca, który tym razem…ratuje jej życie. Kiedy młoda łączniczka bliżej poznaje mężczyznę, okazuje się, że jest nim Finn — amerykański szpieg, który musiał wejść w życie swojego brata Stefana, odpowiedzialnego za śmierć jej ojca. Tych dwoje szybko połączy uczucie, ale też szybko rozdzieli trwające powstanie i seria nieporozumień.

Narracja prowadzona jest z perspektywy trzech postaci. Wandy, Finna i Gerdy. A kim jest Gerda? Kobietą, która mocno namieszała i zmieniła w piekło życie niejednej osoby.

To pełna emocji i wzruszeń historia, w której kontrastują ze sobą wątek rodzącej się miłości i okrucieństwo wojny. Książkę czyta się bardzo dobrze i wręcz błyskawicznie. Autorka serwuje czytelnikowi karuzelę emocji. Momentami akcja toczy się spokojnym, równym rytmem, żeby za chwilę dorzucić coś, co sprawia, że wydarzenia zaczynają nabierać tempa, zmieniając myślenie i postawę bohaterów o 180 stopni.

“Kochając wroga” to nieco mylący tytuł. Nie ma co ukrywać, że jest to historia przewidywalna, jeśli chodzi o postać Finna. Dosyć szybko dowiadujemy się, a nawet domyślamy, że Wanda nie zakochała się w mordercy swojego ojca. Ale czy ta relacja zakończy się szczęśliwie — tego nie zdradzę. Napiszę jedynie, że autorka trzyma czytelnika w napięciu do ostatnich stron.

Realia upadającej Warszawy, ludzki ból, strach, ale też odwaga i chęć walki są nieodłącznymi elementami tej historii. Tak naprawdę, to w moim odczuciu relacja głównych bohaterów dzieje się na równi z wojennymi wydarzeniami. To znaczy jeden wątek, nie zdominował drugiego. Nie dostrzegłam tu wyidealizowanej wojennej historii, co ostatnimi czasy zarzuca się temu gatunkowi.

Trafiłam za to na opowieść o różnych odcieniach rodzinnych więzi, uczuciu, które może narodzić się w najmniej oczekiwanym momencie i okrucieństwie, które zabiera wszystko, czego tylko się dotknie.

„Kochając wroga” to bardzo zgrabnie skonstruowana historia napisana pięknym i lekkim językiem stricte po amerykańsku z dużym rozmachem, chociaż dotyka naszej wojennej rzeczywistości. Autorka powieści jest rodowitą Polką, ale od lat mieszka w Nowym Jorku i jej wojenna historia przedstawiona jest trochę z innego punktu widzenia, niż jesteśmy do tego przyzwyczajeni. Historia typowo kobieca, a fabuła tej książki byłaby doskonałą kanwą to pełnometrażowego filmu. „Kochając wroga” to ciekawa, wciągająca i budząca emocje powieść, jedynie tytuł książki jest bardzo mylący, zupełnie wystarczyłby jego drugi człon „Tajemnice łaczniczki” Całość czyta się z ogromnym zainteresowaniem, bo autorka opowiada losy zwyczajnych ludzi na tle przerażającej wojennej zawieruchy. Ludzi, którzy pomimo tego, co się działo wokół, chcieli żyć i kochać. Żyli szybciej, bardziej łapczywie, bo … jutra przecież mogło nie być.

Wanda cudem unika aresztowania w łapance. Życie zawdzięcza małemu chłopcu, który pomaga jej się ukryć w wyłomie muru. Gdyby ją aresztowano, znaleźliby przy niej ulotki, których nie zdążyła dostarczyć do celu. Chciała się ich pozbyć, ale wiedziała, ile pracy kosztowało, by te druki mogły powstać i jakie są ważne. Ludziom pod butem okupanta dawały nadzieję na to, że wojna kiedyś się skończy, a życie wróci do normy. Dziecko, które uratowało jej życie, jest jednorękim sierotą niemającym dachu nad głową. Wanda pod wpływem impulsu zabiera chłopca ze sobą do domu. Oddycha z ulgą, bo dziś kolejny raz jej się udało. Radość z ocalenia nie trwa jednak długo, bo do drzwi pukają Niemcy. W głowie przerażonej dziewczyny rodzi się mnóstwo pytań. Czy przyszli ją aresztować? Czy ktoś ją zdradził? Znienawidzeni okupanci szukają jednak jej brata Mateusza, działającego w konspiracji. Na nic zdają się próby tłumaczenia, że nic o nim nie wiedzą, Hauptsturmführer Stefan Keller z zimną krwią strzela do ojca Wandy, a potem, jak gdyby nic się nie stało gra Sonatę księżycową Beethovena na ukochanym fortepianie taty. W tamtym momencie w dziewczynie coś umarło, przysięga sobie, że kiedyś się zemści i zabije tego potwora.

W tym samym czasie wywiad amerykański zrzuca w Polsce w Puszczy Kampinoskiej agenta Finna. Finn ma wyjątkowo trudne zadanie do wykonania, musi zastąpić w gestapo swojego brata bliźniaka, człowieka okrutnego i bezwzględnego, na którego podziemie wydało wyrok. Musi dobrze odegrać swoją rolę, bo tym samym ratuje życie swojemu bezdusznemu bratu. W kawiarni Anny działającej na rzecz Armii Krajowej Wanda spotyka Kellera i nie ma nic pod ręką, by spełnić swoją przysięgę. Nie może tylko pojąć, dlaczego znienawidzony Niemiec jej nie poznaje i zachowuje się inaczej niż tamtej strasznej nocy.

Gdy Wanda wpada w ręce gestapo z przesyłką kurierską, jej los wydaje się przesądzony. Wtedy jej śmiertelny wróg, za jakiego miała Finna ratuje jej życie. Wanda nie wie, jak ma się zachować. Nie potrafi pojąć, że człowiek, który zabił jej ojca, teraz może ratować ją z rąk katów.Nie ufa mu nawet, wtedy gdy wyznaje jej prawdę. Tych dwoje ciągnie do siebie jakaś niewidzialna siła, ale gdy wydaje się, że wszystko jest na dobrej drodze, pojawia się owładnięta ideologią Hitlera narzeczona Stefana Gerda, która nie zamierza odpuścić. Wanda musi uciekać…

Wybucha powstanie, które jak wiemy z historii, kończy się tragicznie. Wojna dobiega końca, a Finn i Wanda, którzy rozstali się w dramatycznych okolicznościach, wierzą, że to drugie żyje i że w końcu odnajdą się i wtedy sobie wszystko wyjaśnią. Jak dalej potoczą się losy tej pary?

W tej romantycznej powieści wbrew pozorom znajdują się opisy okrucieństwa wojny. Przegrane powstanie, wygnanie Warszawiaków, głód, choroby, ataki Sowietów na bezbronne kobiety. Autorka opisuje Warszawę w gruzach, mordowanie rannych w szpitalach przez Niemców. Przedstawia przerażający obraz sytuacji Polaków. Po tym, jak odeszli jedni najeźdźcy, nadeszli inni. Potem obrazuje życie w Polsce Ludowej pod rządami komunistów, gdzie ściga się ludzi za działalność w podziemiu, oskarża o szpiegostwo, torturuje i zadaje śmierć. Różnica jest tylko taka, że już nie robią tego Niemcy tylko Polacy będący na usługach stalinowskiego reżimu. Nad ludźmi działającymi w podziemiu wisiała groźba ujawnienia dawnych powiązań. Każdy, kto brał udział w powstaniu, musiał trzymać buzię na kłódkę i się nie wychylać. Jest to jak chichot losu. Tych, co nie zamordowali Niemcy na rozkaz Hitlera, mordują Polacy na rozkaz Stalina.

Styl pisania autorki sprawił, że „Kochając wroga” , czytało się dość szybko i łatwo. Powieść podobała mi się bardziej, niż na początku zakładałam, polubiłam nie tylko głównych bohaterów, ale także tych drugoplanowych, no może poza małymi wyjątkami. „Kochając wroga” to pełna emocji i zwrotów akcji historia, którą czyta się z ogromną przyjemnością.

Autorka zaprezentowała całą gamę ludzkich zachowań, tych dobrych i tych złych. Warto zwrócić uwagę na wspaniale przedstawione emocje bohaterów. Wandy, która po śmierci ojca szuka sposobu zemsty na mordercy. Rozterki Finna, który pomimo okrucieństwa Stefana, chce ratować życie bratu, psychopatia Stefana, który w ideologii Hitlera odnalazł możliwość dręczenia innych bez ponoszenia konsekwencji swoich czynów. Wewnętrzna walka Wandy, po tym, jak spotyka Finna w roli Stefana i ma trudności z pogodzeniem obrazu potwora, który zabił jej ojca, z jego miłą i empatyczną wersją, dopóki nie dowiaduje się, że mężczyzna nie jest tym, za kogo go uważała.

Niektóre wątki mogą budzić wątpliwości, ale nie jest to historia oparta na faktach, ale opowieść o miłości, która w każdych okolicznościach może się zdarzyć i jest silniejsza od śmierci, intrygi i wszelkie ideologie. Jeśli spojrzy się na tę powieść z tej strony, odrzuci analizowanie, co jest możliwe, a co nie sprawi, że jest ona całkowicie akceptowalna. To nic, że ta historia chwilami wydaje się nierealna, nie wpłynęło to jednak na mój odbiór i nie mogę stwierdzić, że mi się nie podobała. Książka napisana jest nienagannym językiem, ciekawie skonstruowana, ekscytująca i trzymająca w napięciu do samego końca.

„Kochając wroga” to romantyczna historia ze złymi i dobrymi bohaterami o miłości od pierwszego wejrzenia, która nie powinna się zdarzyć. Przyjemna lektura na dwa wieczory z wojną w tle.

Bardzo realistycznie przedstawione wydarzenia w okresie, gdy wojna naznaczyła polskie rodziny okrucieństwem, a ich codzienności stała się koszmarną walką o przeżycie. Strach, niepewność jutra, trwoga o najbliższych i rodzinne tragedie, rozdzierają serce. Poniżające traktowanie przez okupanta staje się codziennością, łapanki, zmuszanie do podporządkowania się, kobiety obdzierane z godności, na koniec każdego dnia, czujące ulgę, że przeżyły. W takich realiach rodzi się uczucie, choć szansa na jego przetrwanie jest niewielka.

Wanda, tak jak jej cała rodzina, pomaga walczącemu podziemiu. Jednocześnie musi stwarzać pozory akceptacji panoszących się Niemców. Wątek miłosny piękny, czysty, niewinny, jakże kontrastujący z tym co dzieje się wkoło, z okrucieństwem płynącym zewsząd. Dwóch braci bliźniaków, doby i zły. Co na nich wpłynęło, że są tak różni, czy przeszłość zbudowała ich przyszłość. Smutna, przygnębiająca relacja oraz chora miłość kobiety w tle, która została wykorzystana, a jej umysł poddany manipulacji przez najbliższych.

Wciągająca opowieść z rzetelnie wplecionym tłem historycznym o prawdziwych ludziach, o zmaganiach z prostymi rzeczami dnia codziennego, ale jak bardzo trudnymi w tamtych czasach. Tak wiele emocji, skrajnych doznań po skończonej lekturze. Czułam strach i niepewność, smutna relacja braci, ściskała za serce. Czy człowiek jest zły z natury? A może to wydarzenia, ideologia, która w głowach młodych zasiała nienawiść i po latach kiełkuje zbrodnią wobec ludzi. Chora mania wyższości nad innymi, okrucieństwo czynów, to charakterystyka tamtych czasów, które doskonale ukazuje autorka. Miłość, która zatliła się na zgliszczach wojennych, równie wzruszająca, opisana z delikatnością i finezją. Jestem usatysfakcjonowana i niechętnie odkładam doskonale skrojoną powieść.

"Kochając wroga. Tajemnice łączniczki” Gosi Nealon to pierwsza tegoroczna premiera, która trafiła w moje ręce, dzięki uprzejmości Wydawnictwa Znak.

Jest to niespełna 300 stronnicowa, fikcyjna opowieść osadzona w Polsce, tuż przed wybuchem Powstania Warszawskiego. Według mnie ma kilka drobnych wad - pewne wydarzenia, fakty historyczne i wątki mogłyby być przedstawione w bardziej rozbudowany sposób, niemniej pierwszoosobowa narracja ukazująca emocje bohaterów, zobrazowanie bolesnych doświadczeń ludzi żyjących pod niemiecką okupacją, zaangażowanych w działalność partyzancką, ognisty romans i rozpalona chęć zemsty czy też dodająca pieprzyku intryga oraz tajemnice determinujące kolejne wydarzenia i podejmowane przez nich decyzje sprawiają, że nie można się oderwać od lektury. Przede wszystkim jednak mieszanka ta stanowi ważne tło do przemyśleń nad słowami spinającymi klamrą całą historię, wypowiedzianymi przez jedną z postaci – Panią Kowalską - “Miłość i wojna nie idą w parze”. Mówiąc najogólniej, chodzi o podstawowe ludzkie wartości. O to, kim jest człowiek i co go kształtuje? Wojna jest czasem weryfikacji ludzkich postaw i ujawnia to, do czego zdolny jest człowiek, ale czy tylko ona rzutowała na zachowanie sylwetek stworzonych przez Gosię Nealon? Okazję odkrycia odpowiedzi na powyższe pytania pisarka daje nam stawiając naprzeciw sobie dwóch głównych męskich bohaterów - Finna i Stefana Kellerów. Dwoje identycznych ludzi, którzy wydawałoby się powinni być tacy sami nie tylko z wyglądu. Bliźnięta, których nie łączy też wyjątkowa, emocjonalna więź, o której często słyszymy. Obaj staną na drodze łączniczki Wandy Odwagi zmieniając jej życie.

Na uwagę zasługuje też budząca wiele nieoczywistych odczuć postać Gerdy Veicht, córki kierownika SD w Warszawie – dziewczyny tak zindoktrynowanej przez ojca i nazistowską ideologię, że wysłała własną matkę za zdradę Führera do jak jej się wydawało łagodnego więzienia dla kobiet w Ravensbrück. Uwierzcie, iż czytając poświęcone jej rozdziały, do przytoczonych przeze mnie powyżej pytań, możemy dołożyć kilka kolejnych, w tym tych o siłę i skutki prania mózgu.

“Kochając wroga. Tajemnice łączniczki” jest gwarantem dobrze napisanej, emocjonującej, wielowymiarowej, wciągającej lektury, o której szybko się nie zapomni. Szczerze polecam ją Waszej uwadze. Mam nadzieję, że to pierwsza, ale nie ostatnia powieść Gosi Nealon wydana w Polsce, gdyż chętnie przeczytam kolejne.

Trudne czasy wyzwalają to, co najlepsze w człowieku, ale również obnażają słabości i najgorsze strony ludzi. Jedno i drugie tworzą niebezpieczną mieszankę, która niejednokrotnie jest źródłem niezwykłej odwagi i niestety dorównującej jej niegodziwości. Nie tak łatwo czasami odgadnąć kto jest wrogiem, a kto przyjacielem, zwłaszcza jeśli wydarzenia zmieniają się jak w kalejdoskopie.

Kiedyś Wanda miała marzenia, jej rodzina była szczęśliwa i co najważniejsze panował pokój. Teraz wszystko jest inne, zagrożenie stało się chlebem powszednim, smaku prawdziwego już chyba nawet nie pamięta. Codziennie widzi jak okrutni mogą być ludzie, granic bestialstwa nie ma. Dziewczyna nie patrzy na to biernie, stara się pomagać innym i dla dobra ojczyzny gotowa jest poświęcić dużo. Nie przypuszcza na jakie próby wystawi ją los. Czy to możliwe, że zakochała się w swoim największym wrogu? W kimś, komu zadawanie bólu sprawia przyjemność, natomiast odebranie życia nie jest niczym niezwykłym dla niego. Stefan jest przecież potworem, ale także ratuje jej życie. Kim on jest naprawdę? Zaprzysięgłym faszystą czy…? Prawda jest dużo bardziej skomplikowana niż Wanda przypuszcza, to, co z sobą przynosi także. Kiedy wojna kończy się nic nie staje się łatwiejsze, rozłączeni przez dziejową zawieruchę, z daleka od siebie, z niejednym sekretem i niedopowiedzeniem. Czy jest dla nich szansa by się odnaleźli i w końcu przebaczyli sobie?

W innych czasach dwudziestoparolatkowi snuliby plany na przyszłość, może kończyli studia, cieszyli się z pracy albo zakładali rodziny. Jednak wybuch wojny zmienił wiele, niektóre rodziny zostały rozdzielone miały się już nigdy nie połączyć, inne żyły w niepewności. W takim okresie miłość wydawała się szaleństwem, a jednak dawała namiastkę normalności w morzu bólu, tragedii i śmierci. Gosia Nealon właśnie w takim momencie historycznym umieszcza akcję swojej najnowszej książki. Wojenny dramat nie jest jedynie pełnym dramatyzmu drugim planem, lecz jak najbardziej również ma wydźwięk osobisty. Bohaterowie są nierozerwalnie związani z historycznymi wydarzeniami, a pisarka odzwierciedliła w nich realizm epoki. „Kochając wroga. Tajemnice łączniczki” jest pełną niełatwych emocji oraz bolesnych sekretów opowieścią o ludziach, z podobnymi marzeniami jak nasze, lecz równocześnie stawiającymi czoła śmierci, utracie niepewności. Gosia Nealon doskonale konfrontuje tło dziejowe z życiowymi wyborami ludzi oraz ich skutkami. Rozpoczynając czytanie przypuszczamy co może wydarzyć się, ale niezwykle szybko przekonujemy się, że ta lektura przyniesie nam dużą dawkę emocji oraz wątki, jakie będziemy śledzić z uwagę do samego końca.

Książki o II wojnie światowej od zawsze mnie fascynowały. Był taki czas, że czytałam tylko o takiej tematyce, później nastąpił przesyt i omijałam je z daleka. Od jakiegoś czasu sięgam po takie książki praktycznie tylko po to, aby sprawdzić, czy w tej tematyce autor (-ka) może mnie jeszcze czymś zaskoczyć. Biorąc pod uwagę czas, jaki upłynął od zakończenia II wojny światowej, to wydawać by się mogło, że na ten temat już wszystko zostało powiedziane i napisane.

"Najlepsze, co możemy teraz zrobić, to iść dalej".

Stefan i Finn to bliźniaki. Identyczne, a jednak różne. Stefan wychowywany przez ojca, Finn przez matkę. Stefan to ten zły, a Finn to ten dobry. Stefan to SS-man, Finn to Amerykański szpieg. Bracia nie utrzymują ze sobą kontaktu. Życie pisze różne scenariusze i tak się składa, że łączniczka Wanda będzie miała okazje poznać obydwóch panów. Stefana w tragicznych okolicznościach, kiedy ten zabije jej ojca, a Finna gdy ten uratuje jej życie. Duma, uprzedzenie i nienawiść nie pozwalają Wandzie trzeźwo myśleć. Uczucie, które zaczyna żywić do Finna jest od niej silniejsze. Okoliczności na rozkwit romansu niesprzyjające. Zarówno sytuacja jak i nieprzychylni ludzie doprowadzają do ich rozstania. Jakie są szanse na to, że zobaczą się jeszcze kiedyś?

Pani Gosia Nealon z przytupem wkroczyła na polski rynek wydawniczy. Historia, którą przedstawiła, wciąga od pierwszych stron i nie sposób się od niej oderwać. Na uwagę zasługuje również piękny styl. Intryga w tej książce jest znakomita i nieprzewidywalna. Sekrety, kłamstwa i niedomówienia wiodą tutaj prym. Pomimo trudnej tematyki autorka opisała to wszystko w sposób lekki i łatwy. Książkę czyta się błyskawicznie, nie ma tutaj zbędnych opisów. Mam nadzieję, że nie będziemy musieli zbyt długo czekać na przekład kolejnych książek Pani Gosi na język polski.

"... Jesienne róże szepczą cicho o rozstaniu

Jesienne róże mówią nam o pożegnaniu

I w liści chmurze idziemy przez parku głusz

Jesienne róże więdną już..." Mieczysław Fogg "Jesienne róże"

Nie sądziłam, że tak bardzo mnie ta książka pochłonie. Uwielbiam ją przede wszystkim za styl, którym jest napisana. Bardzo lekki, ciepły i jakby wyczekujący. Każdy rozdział, niedługi zresztą, jest kończony tak, że nie mamy pojęcia co się dalej wydarzy. Jeśli już ktoś opowiada nam historię, to ze swojej perspektywy i nie znamy tu myśli osób innych, niż główna postać. Niby opowieść toczy się swoim rytmem, jednak bywa, że mamy przejście do czasu wcześniejszego, by zrozumieć dlaczego ktoś do kogoś żywi niechęć. Postacie opisane są pobieżnie, gdyż ważne jest co przenoszą czy też przemycają bądź ukrywają. Pierwszy raz natrafiłam na książkę historyczną z motywem brata bliźniaka. Jeden z nich nie ma serca, uwielbia wydawać rozkazy i pozbawiać życia innych ludzi. Drugi to jego prawdziwe przeciwieństwo. Godzi się na pewną zamianę tylko dlatego, że potępia postępowanie brata z którym nie miał dłuższego kontaktu. Opowieść przedstawia historię łączniczki Wandy, która ma dobre serce, jest niezwykle inteligentna, lecz w obliczu obrazy jej rodziny robi coś, co skutkuje śmiercią jej ojca. Nienawidzi osoby, która daje strzał i przysięga zemstę. Nie ma jednak pojęcia, że kiedy będzie w potrzebie pomocy udzieli jej dobry bliźniak. Każde z nich ma swoje sekrety i tajemnice, a my zastanawiamy się, czy posiadając tak wiele informacji o których druga strona nie wie, ma prawo coś się między nimi zrodzić. I jak zobaczyć kogo wielbi serce, skoro jeden z nich jest odbiciem drugiego?

Naprawdę wspaniała opowieść. Czasami będą tu sytuacje, które nas wzruszą i z bulwersują, ale na szczęście nie poświęca się im dłuższego czasu. Akcja szybko brnie do przodu, więc nie ma nawet czasu na myśli czy roztrząsanie ich problemów. Są obecne opisy, ale również tylko te konkretne, więc dlatego książka nie jest gruba. Tu przede wszystkim liczy się opowieść a nie barwa jej przekazania. Stwierdzam, że taka forma przekazu historii odpowiada mi najbardziej. Do tego większy druk i dużo dialogów. Serdecznie ją polecam:-)

„Kochając wroga. Tajemnice łączniczki” to książka, którą myślę, że będzie chciała przeczytać nie jedna osoba. Swoją premierą będzie miała już niedługo, bo 10 stycznia.

„Kochając wroga” to powieść, której akcja dzieje się głównie w Warszawie w 1944 roku. Poznajemy młodą, uraczą dziewczynę, która ucieka przed łapanką. To wtedy Wanda poznaje małego chłopca, Kubusia, który pozostanie w jej rodzinie na dłużej. Jesteśmy świadkami śmierci jej taty, a później odkrywamy sekret jej rodziny. Ale to odkrycie prawdy sprawi, że jej życie zmieni się.

Finn to młody mężczyzna. Jest bratem i synem dwóch zbrodniarzy. Gdy Stefan zostaje więźniem, Finn zajmuje jego miejsce i przekazuje informacje ludziom Państwa Podziemnego. Przystojnego Finna nie da się nie lubić. To on został moją ulubioną postacią w tej powieści. Potrafił zaczarować słowem nie tylko Wandę, ale i czytelnika.

Jak potoczą się dalej losy bohaterów? Czy będzie im dane razem spędzić resztę życia? Jakie sekrety skrywa rodzina Wandy? Przekonacie się sami!

„Kochając wroga” to książka, którą można przeczytać w jeden dzień. I nie tylko dlatego, że jest cienka, ale również dzięki lekkiemu stylowi autorki i ciekawej fabule. Tempo akcji jest tutaj takie lubię. Nie ma tutaj za dużo brutalnych opisów tego do czego zdolni byli Niemcy. Przesadnie dłużących scen miłosnych również nie. Wszystko to jest wyważone i sprawia, że przez książkę wręcz płynie się.

Autorka wspaniale oddała klimat pierwszej połowy XX wieku. Czytając czułam, że przeniosłam się w czasie. Zwłaszcza druga część książki sprawia, że czytelnik czuje i widzi to co przeżywają bohaterowie.

Postacie zostały tutaj świetnie wykreowane. Nie zostały przerysowane, a ich przeżycia związane z wojną jak i czasem po niej dostarczają wielu emocji. Czytając byłam ciekawa zakończenia. Do końca nie wiedziałam jak potoczy się powojenne życie bohaterów.

Niespełna tydzień został do premiery tej książki a ja dzisiaj przychodzę z jej recenzją.

Przeczytałam ją jeszcze w grudniu, w jedno popołudnie.

Cóż to była za emocjonująca historia!

Bliźniacy, skrajnie różni - jeden agent amerykańskiego wywiadu, drugi esesman - różni ich tylko spojrzenie oczu i charakter.

Do tego ona - działaczka AK, zakochana w jednym z nich.

Niesamowite, jak Wanda była w stanie pokochać mężczyznę, który wyglądał jak morderca jej ojca.

Jak musiała się zmagać z tym, że będąc przy nim widziała oprawcę mimo to, że nim nie był.

Nie jestem w stanie sobie wyobrazić tego, by być z bliźniakiem mordercy mojego rodzica.

A jednak Wanda zakochała się w takim mężczyźnie.

Ludzie, ile tych dwoje musiało znieść i nakombinować się by być razem podczas wojny a później się odnaleźć po niej...

Były momenty, że chciałam walnąć w głowę jedno lub drugie za ich głupie wybory i niepotrzebną zazdrość.

Koniec końców jako taki happy end się pojawił.

Pełna niebezpieczeństw i intryg, bólu i strachu, opowieść o miłości w czasach wojny.

Niby już było takich historii wiele lecz gwarantuję, że ta się wyróżnia.

Z przyjemnością spędziłam czas przy lekturze, która wywołała szereg emocji.

Bardzo lubię książki osadzone w czasie drugiej wojny światowej, zwłaszcza tematykę obozowa jednakże nie tylko - stąd moje sięgnięcie po tę historię.

Cieszę się, że dałam jej szansę i nie zawiodła moich oczekiwań.

Śmiało można powiedzieć, że autorka dobrze zna realia tamtych czasów i z pewnością przeniosła wiele z nich do tej powieści.

Nie było zbędnych i zbyt obszernych opisów, wszystko tutaj było jak należy a nawet pokusiłabym się o rozwinięcie o jeszcze kilkadziesiąt stron.