Kobiety nie kłamią i mają najwyżej 39 lat. Mentalny lifting dla początkujących

Mimo, że do czterdziestych urodzin brakuje mi jeszcze całe 7 lat, to jest to kolejna pozycja o czterdziestolatkach, po którą sięgnęłam. Dlaczego? Bo już bliżej niż dalej, a grunt to dobrze się przygotować, bo czyż strach przed nieznanym nie jest większy niż strach przed tym, co już znamy?

Czterdziestka to tylko liczba. A tak naprawdę ten wiek to najlepsze, co może się przydarzyć kobiecie – tak uważa autorka poradnika „Kobiety nie kłamią…”. Cały sens życia sprowadza się wówczas do tego, że niczym już nie musimy się przejmować. Jesteśmy paniami samych siebie i absolutnie nam to nie przeszkadza.

Dlaczego kobiety pokochały poradnik Moniki Bittl ? Ponieważ nie brakuje w nim humoru, opisu sytuacji i anegdot prosto z życia, ale również praktycznych wskazówek, które mogą pomóc nam uporać się z tym „magicznym” wiekiem.

To nie tylko porady dla kobiet po czterdziestce, ale przede wszystkim osobisty przekaz autorki, że to my same ustalamy reguły gry, jaką jest życie. To my same każdego dnia próbujemy dążyć do perfekcji, zadowolić wszystkich, mimo, że my same rzadko z tego powodu bywamy zadowolone. Uważamy, że powinnyśmy stanąć na wysokości zadania i być wspaniałymi pracownicami, matkami, żonami. A gdzie miejsce na to, żeby być po prostu sobą?

Autorka pokazuje nam, że nawet wtedy, kiedy jesteśmy sobą, kiedy nie jesteśmy perfekcyjne i kiedy nie staramy się zadowalać wszystkich, życie toczy się dalej, ziemia nadal się obraca, a końca świata nie widać. Dlatego czasami warto po prostu pomyśleć o sobie.

Myślę, że warto również zwrócić uwagę na tę książkę ze względu na okładkę, bo czyż wystrojona kura domowa z balonami i tortem nie wskazuje, że humoru tutaj nie zabraknie? Najważniejszy jest dystans do siebie, a widać, że autorce go nie brakuje. Całość podzielona jest na rozdziały, z których każdy zwraca uwagę na inny problem czterdziestolatek. Choć tak naprawdę często te problemy możemy przekształcić w atuty, na co również zwraca naszą uwagę autorka.

Mimo, że nie poznałam jakiegoś ogromnego sekretu, jak pogodzić się z upływającym czasem i pokochać siebie, zwłaszcza w coraz starszym wieku, to książkę oceniam bardzo pozytywnie i cieszę się, że miałam przyjemność ją przeczytać.

Bardzo dziękuję za egzemplarz do recenzji Wydawnictwu Otwartemu.

Punktem wyjścia książki jest przedmowa autorki, a zwłaszcza pewien jej fragment mówiący o tym, że wedle statystyk, współczesna Europejka w wieku 40 lat dociera już do mniej więcej połowy swojego życia. Czyli mnie zostało tylko/aż 10 lat!

Poradnik ma w swoim tytule wyrażenie „mentalny lifting”. Myślę, że to stwierdzenie idealnie podsumowuje jego treść. Wydaje mi się, a raczej jestem tego pewna, że jako kobieta bardzo różnie się od pokolenia mojej babci, a tym bardziej mamy. Dlaczego? Treść książki jest tego idealnym potwierdzeniem. Nie chcę zdradzać jej treści poprzez poparcie swojego zdania przykładami. Napiszę więc tylko, że pokolenie kobiet mojej mamy powinno tę książkę przeczytać. Nawet jeśli są ciut ciut po 40. Bo nikt nie rodzi się kobietą, a jedynie się ją staje.

Znamy dobrze stwierdzenie, że życie zaczyna się po czterdziestce.

A co było do tej pory?

Autorka twierdzi, że tzw research.

Myślicie, że tak jest?

Być może to prawda. W tym wieku zaczynają zmieniać się nasze priorytety, na pierwszym miejscu stawiamy siebie a nie jego, mamy bagaż doświadczeń, odchowane dzieci, czas dla siebie. Coś się zmienia mentalnie. Nie zabiegamy o znajomych, już ich mamy. Nie przytakujemy, żeby być lubianym, ale wyrażamy swoje zdanie. Chociaż inni patrzą na nas jak na zdrowo szurnietych, mamy to gdzieś.

Jest to książka dla każdej z nas, wiek to liczba. Autorka w sposób humorystyczny przedstawia nam swoje poglądy, rady.

Lekka, zabawna i przyjemna w odbiorze.

Wywiad z Mona Lisą zdobył moje serce.

Książka klasyfikowana jest jako poradnik.

Być może niektóre tezy, porady czy przykłady mogą się przydać w życiu. Jednak dla mnie jest to książka o zabarwieniu humorystycznym. Co jest dużym plusem, bo nie robi się z tego kolejny suchy poradnik.

Autorka dosyć mocno zakreśla swoją wizję świata co dla niektórych może być minusem. Ja myślę, że wszystko zależy jak podejdziemy do tej książki

Książka idealnie pasująca do mnie. Co prawda 39 lat już skończyłem dawno temu, a za miesiąc witam się z 4 z przodu, ale to nic. Tą książkę mogłyby przeczytać kobiety, które są młodsze lub nawet już dawno mają czterdziestkę na koncie. Tak się zastanawiam, czy tej książki nie podsunąć mojej mamie. Według mnie jest to książka dla wszystkich kobiet, które chcą się dowiedzieć, co tak naprawdę jest ważne w życiu. To taki drogowskaz mentalny, który nie przebiera w środkach i to mi się bardzo podoba. Z pełną świadomością mogą polecić książkę Moniki Bittl. Gdybym mógł to bym jej nawet osobiście pogratulował.

Na okładce książki wydawca umieścił informację "bestsellerowy poradnik, który pokochały kobiety" i ja się z tym zgodzę, choć do sprawy podeszłam sceptycznie. Czytałam już dziesiątki poradników, opiera się na tym spora część mojego życia zawodowego, więc z ręką na sercu, mogę powiedzieć "znam się na tym"!

Czytając masę książek z zakresu rozwoju osobistego, czytelnik wpada w kołowrotek, zaczyna kręcić się wkoło tych samych zagadnień, przedstawionych innymi słowami, ma wrażenie, że wszystko już słyszał i zdobył całą wiedzę.

Książka "Kobiety nie kłamią i mają najwyżej 39 lat" to zbiór złotych zasad budowania poczucia własnej wartości w rodzinie. Czy ten temat jest oklepany? Jasne, ale autorka przedstawia wszystkie zagadnienia w formie historii z własnego życia rodzinnego. Początek książki i opowieść o małym zielonym kaktusie wygrała całą punktację!

Na początku czułam się jak intruz i nie do końca komfortowo było mi czytać o małżeńskich sprzeczkach czy problemach z dziećmi. Właśnie takie sytuacje uważamy, za tematy tabu, milczy się latami, frustracja gromadzi się w środku, w pewnym momencie wybucha i życie okazuje się dramatem. Świadoma własnych emocji postanowiłam zagłębić się dalej w przygodę z Moniką, jej mężem i dziećmi. Bywały momenty szerokiego uśmiechu, ale też chwile smutku. Tak jak w "prawdziwym" życiu. Trzeba otworzyć oczy na podstawowe sprawy związane z obowiązkami domowymi, żeby układać wszystko zgodnie z zasadą wzajemności, właśnie dlatego moim zdaniem ta książka będzie idealna dla młodych kobiet będących na samym początku drogi dożycia rodzinnego. Cenię sobie sytuacyjne żarty, przekazanie w tej formie tematów ważnych jest niezmiernie delikatną i kojącą przygodą czytelniczą.

Gdy całą egzystencję człowieka przedstawimy za pomocą obrazu, to większość będzie szarością, codziennymi czynnościami i obowiązkami jakie mamy do zrealizowania. Momenty ekscytacji, podróże, uroczyste kolacje, wizyty w spa, to będą tylko krótkie wystąpienia. Odrobina koloru.

Autorka pokazuje, jak to zmienić, w jaki sposób zmienić naszą szarość i zrobić sobie w życiu kolorowo, codziennie!