W stronę przyszłości

Okładka "Kłamstwa doskonałego" pozwala nam sądzić, że będziemy mieć do czynienia z powieścią obyczajową, czymś lekkim, łatwym i przyjemnym, rzekłabym wręcz kobiecym, idealnym na długie letnie dni. Dlatego bardzo się zdziwiłam jak się dowiedziałam, że najnowsza książka Lisy Scottoline jest thrillerem i do tego thrillerem bardzo dobrym. Było to moje pierwsze spotkanie z autorką jednak już teraz wiem, że mam do nadrobienia zaległości. Styl jakim operuje Scottoline jest dokładnie taki jakiego oczekuję po dobrej książce a bohaterowie jej powieści to postaci, które jednocześnie frapują i niepokoją czytelnika a z drugiej wzbudzają jego sympatię. Kolejna autorka przy której nie będziecie się nudzić, a ja będę mieć parę zaległych książek do zrecenzowania.

Chris Brennan przenosi się do małego miasteczka w Pensylwanii, gdzie udaje mu się objąć posadę nauczyciela WOS-u i asystenta trenera szkolnej drużyny baseballowej. Nikt nie zdaje sobie sprawy z faktu, że ten powszechnie lubiany mężczyzna, nie jest tym za kogo się podaje. Posługując się

fałszywym dowodem tożsamości, manipuluje zarówno uczniami jak i kolegami z pokoju nauczycielskiego, by osiągnąć swój tajemniczy cel.

Uwielbiam książki, w których występuje dużo postaci pierwszoplanowych. Choć nie da się ukryć, że głównym bohaterem jest Chris Brennan, to autorka wprowadza kilka wątków pobocznych, dodających książce sznyt powieści obyczajowej. "Kłamstwo doskonałe" nie jest typowym thrillerem, mroczną powieścią z dreszczykiem i suspensem, do których zostałam przyzwyczajona. Choć jest tu zagadka, jest morderstwo, kłamstwo, zdrada i śledztwo to książka ta w dużej mierze opowiada o losach mieszkańców małej, amerykańskiej miejscowości i nękających ich problemach. Autorka w większości skupia się na stosunkach między rodzicami a dziećmi, problemach wychowawczych i wpływie mediów społecznościowych i internetu na zahamowanie rozwoju więzi społecznych.

Już nie raz zwracałam uwagę na dość szczególny obrazek, który jest coraz częstszy do dostrzeżenia, szczególnie w dużych miastach. Wyobraźcie sobie stolik w kawiarni. Przy stoliku siedzi grupka młodych osób, na stoliku stoją napoje i niedojedzone kanapki. Tym co wyróżnia tę sytuację od takiej samej sprzed 10 lat, jest panująca cisza. Młodzi ludzie nie potrafią ze sobą rozmawiać. Komunikacja werbalna powoli zamiera kosztem społeczeństwa ekranu i kciuka. Swoje myśli przekazujemy za pomocą postów na fb i zdjęć na Instagramie. Już niedługo staniemy się społeczeństwem, które nie będzie czuło potrzeby wyjścia z domu. W dzisiejszych czasach komunikacja pomiędzy rodzicami a dziećmi również jest ograniczona. Ciągła pogoń za pieniądzem, trudna sytuacja na rynku pracy i pogłębiający się kryzys gospodarczy sprawia, że drżymy o własne posady. Zostajemy w pracy dłużej, wolne weekendy stały się rzadkością. W tych chwilach kiedy mamy czas dla siebie nie starcza nam sił na rozmowę z własnymi dziećmi, dziećmi, które coraz więcej czasu spędzają w świecie wirtualnym. Kiedy zdajemy sobie sprawę, że coś złego się dzieje z naszym dzieckiem już może być za późno. Internet to potężne medium, maszyna do gromadzenia wiadomości o naszym życiu, do których dostęp mają wszyscy. Już nie potrzeba kogoś śledzić by wiedzieć jakie ma przyzwyczajenia czy pasje. Sami te informacje podajemy na tacy za pomocą mediów społecznościowych. Może pora się wreszcie zatrzymać i pomyśleć? Zastanowić nad kwestią prywatności? Czy naprawdę jesteśmy aż tak otwarci? Lisa Scottoline zwraca uwagę na fakt jak ważna w życiu jest rozmowa z drugą osobą, poświęcenie jej czasu i uwagi. Żaden facebook nie da nam tego co bliskość drugiej osoby, szkoda że o tym zapomnieliśmy.

Książka ta opowiada również o tym jak łatwo manipulować ludźmi, szczególnie nastolatkami, których cechuje nadmierna łatwowierność i naiwność. A Chris Brennan jest manipulatorem doskonałym, który rozgrywał tych młodych chłopców jak pokerową zagrywkę. W kilka dni udało mu się zniszczyć wieloletnią przyjaźń.

Rzadko się zdarza bym już po kilku pierwszych stronach książki miała ochotę zerknąć na jej koniec by dowiedzieć się kim tak naprawdę jest ten tajemniczy mężczyzna. Co jest jego celem? Jakie ma plany względem tych młodych chłopców? Powstrzymał mnie jedynie fakt, że wiedząc z kim mam do czynienia odarłabym tę powieść z całej otoczki tajemniczości. A ja lubię snuć domysły i z niecierpliwością przewracać strony, mieć zaangażowany umysł i ręce. Muszę przyznać, że rozwiązanie zagadki mnie zaskoczyło a tak naprawdę to był dopiero początek, autorka miała przygotowanych więcej asów w rękawie. Choć wątków w powieści było naprawdę sporo, podobnie jak ważnych pierwszoplanowych postaci, to czytelnik nie będzie miał problemu ze śledzeniem fabuły. Brak tutaj chaotyczności, akcja trzyma tempo, a obyczajowe (czasem romantyczne) przerywniki dają czas na wytchnienie i przemyślenie wszystkich wydarzeń. Balans zachowany pomiędzy częścią opisową a dialogami sprawia, że książkę czyta się szybko.

"Kłamstwo doskonałe" to emocjonujący thriller gdzie przeplatają się sekrety, zbrodnie, zdrady a nawet odrobina romansu. Choć to moje pierwsze spotkanie z autorką śmiało mogę powiedzieć, że pokochałam jej styl i język przekazu. Uwielbiam to jak rozwija swoje postacie sprawiając, że stają się mi bliskie i jestem w stanie zainwestować w nie całe moje zainteresowanie. "Kłamstwo doskonałe" to interesująca, intrygująca powieść z oryginalną fabułą. Choć historie naszych bohaterów były diametralnie różne, to w efekcie końcowym autorce udało się połączyć wszystkie luźne końce w spójną całość. Wam polecam, a sama idę czytać poprzednie powieści autorki.

Lisa Scottoline, udowodniła mi nie raz, że potrafi zaskoczyć w najmniej spodziewanym momencie. ,,Kłamstwo doskonałe" to moje trzecie spotkanie z twórczością autorki. Jak zawsze trzyma poziom, który lubię. Umiejętnie łączy ze sobą wiele gatunków literackich, tworząc swój niepowtarzalny styl. Powieść kierowana dla kobiet, które szukają czegoś więcej niż banalnego romansu ze standardowym happy endem. Mamy tu mieszankę wątków obyczajowych, scen trzymających w napięciu i akcji niczym z thrillera.

Początek jest spokojny, przedstawiający czterech różnych bohaterów. Akcja niczym pociąg rozpędzający się, nabiera tempa. Z każdym rozdziałem ciekawość rośnie, sprawiając, że chcesz jak najszybciej dotrzeć do końca, aby poznać prawdę.

Autorka przeplata ze sobą historie bohaterów, miesza różnymi stylami literackimi, sprawiając, że książkę po prostu się chłonie. Mocna końcówka, która niczym wielka klamra łączy wszystko, co na pierwszy rzut oka wydaję się być osobne, w jedną całość.

Lubię styl pisania Lisy, ponieważ porusza w swoich książkach ważne tematy, a jednocześnie używa prostego języka, akcje zamyka w krótkich rozdziałach. Dawkuje emocje, a na koniec rzuca bombę.

Cenię Lisę również za to, że każda jej książka jest inna, że z każdym kolejnym spotkaniem z autorką widzę, że się rozwija i idzie do przodu.

Moja sympatia po trzecim spotkaniu, zostaje podtrzymana.

"Całe życie znajdował się po niewłaściwej stronie szyby. Normalność była dobrze widoczna i w zasięgu ręki, ale oddzielona taflą szkła."

Sięgając po książki Lisy Scottoline mam pewność, że czeka mnie intensywna i przyjemna przygoda czytelnicza. Tak było w przypadku "Czekam na ciebie", "Mów do mnie", a teraz "Kłamstwa doskonałego". Właśnie takich satysfakcjonujących propozycji czytelniczych wyszukuję, gdzie zgrabnie łączą się cztery elementy powieści, intrygująca i złożona fabuła, ciekawe i przekonujące portrety postaci, frapujące i realne zagadnienia społeczne, płynny i wciągający styl narracji. Wówczas chętnie angażuję się w śledzenie zajmująco rozwijającego się scenariusza zdarzeń, ulegając umiejętnie wytworzonej atmosferze niepokoju i niepewności, a przy tym poddaję się frapującej grze wysuwania przypuszczeń i domysłów.

Powieść potrafiła mnie kilka razy zaskoczyć nagłymi zwrotami akcji, interpretacją faktów, pozornie już wyrobionym zdaniem o postaciach. To angażowało uwagę, wzbudzało emocje, nakłaniało do jak najszybszego poznania kolejnych rozdziałów. Mistrzowska konstrukcja fabuły z dreszczykiem, ciekawie wplecione obyczajowe wątki, dynamiczne rytmy, pełen koszyk tajemnic do stopniowego odkrywania, sensacyjne elementy w ostatniej odsłonie przybliżanej historii. Zastrzeżenia można mieć do mało prawdopodobnych epizodów z pogranicza kaskaderstwa, ale idealnie wpasowują się one w styl i klimat powieści, nie psują ogólnego pozytywnego wrażenia. Zdecydowanie warto sięgnąć po książkę, znakomita rozrywka czytelnicza, przyjemnie spędzony czas.

Chris Brennan przeprowadza się do małego miasteczka w południowej Pensylwanii. W Central Valley witają go otwarcie i sympatycznie, jako nauczyciela liceum, trenera szkolnej drużyny baseballu, atrakcyjnego samotnego mężczyznę. Od razu mamy świadomość, że Brennan ma sekretny plan, przyprawiający o ciarki, brzmiący zatrważająco, oparty na prezentowaniu fałszywej osobowości i wykorzystywaniu opanowanych do perfekcji sztuczek manipulacji. Mieszkańcom Central Valley zagraża wielkie niebezpieczeństwo skrywające się za siatką kłamstw, oszustw i pozorów. Poznajemy bliżej złożone losy trzech rodzin, które wydają się mieć kluczowe znaczenie w rozwiązywaniu zagadki kryminalnej. Czego tak naprawdę oczekuje od młodzieży Brennan? Dlaczego pojawił się w tych spokojnych stronach? Czy uda mu się zrealizować przebiegły plan?

[Adres usunięty]

Chris Brennan zrobił wszystko, by otrzymać posadę trenera w liceum mieszczącym się w niewielkim miasteczku w Pensylwanii. Szybko zdobył sympatię uczniów i grona nauczycielskiego, choć nikomu spośród nich nie zdradził prawdy na swój temat. Kim jest? Do czego dąży? I dlaczego zainteresował się zwyczajną szkołą średnią w sennym miasteczku na uboczu?

Mając w pamięci piorunujące wrażenie, jakie zrobiły na mnie dwie poprzednie powieści autorki- „Czekam na ciebie” oraz „Mów do mnie”, zwyczajnie nie mogłam przejść obojętnie obok najnowszego tytułu, który wyszedł spod jej pióra. Głęboko liczyłam, że ta książka również trafi do mojego serca, zajmując tym samym szczególne miejsce w mojej biblioteczne.

Kilkakrotnie przekonałam się już, że autorka pisze bardzo lekko, z łatwością odwołując się do czytelniczych emocji i skrywanych głęboko pragnień. W umiejętny sposób potrafi oddziaływać na naszą wyobraźnię, nakłonić nas na postawienia się na miejscu bohaterów, odwołuje się do mocnych przeżyć i wspomnień z dzieciństwa. Te elementy sprawiają, że podczas lektury z chęcią angażujemy się w przygody bohaterów, nie pozwalają nam na obojętność, sprawiając, że zawsze musimy zająć stanowisko wobec poruszanych w powieści kwestii.

„Kłamstwo doskonałe” to kolejna lektura, w której znalazłam ten zestaw cech, tak w mojej ocenie charakterystyczny dla twórczości Scottoline. Autorka rozpoczyna powieść istotnym akcentem, przez dość długi czas utrzymując nas w niepewności dotyczącej motywów głównego bohatera. Bazując na jego kłamstwach, w kolejnych rozdziałach udowadnia nam, że nic w życiu nie jest jedynie białe albo czarne, a w postępowaniu ludzi, podejmowanych przez nich decyzjach i zmaganiach z codziennością, warto poszukać odcieni szarości. Ta początkowa niepewność zachęca nas, by jak najszybciej przekonać się, co wydarzy się w dalszej części książki. Tajemnice, sekrety i kłamstwa popychają nas do przodu, w my w swej ciekawości i niecierpliwości pokonujemy karty powieści z zastraszającym tempie.

Scottoline w ujmujący sposób łączy ze sobą poszczególne tematy, sprawiając, że obok siebie występują często kwestie, między którymi ciężko doszukiwać się zbieżności czy podobieństw. A jednak jej wychodzi to niezwykle lekko, z wielka gracją i precyzją raz pod raz pokazuje czytelnikowi, że dobrze wie, co robi i w jakim zmierza kierunku. Realizując fabułę „Kłamstwa doskonałego” stawia naprzeciwko siebie trenera, któremu w rzeczywistości do trenowania bardzo daleko i rodziny, jakie polegają na nim, licząc, że podejmowane przez niego kroki okażą się najlepszym wyborem dla ich dzieci. Czy rzeczywiście? Po czyjej stronie walczy Chris? Jakie są jego ukryte motywy? O co w tym wszystkim chodzi?

Za osobą głównego bohatera kryją się tajemnice i kłamstwa, przynajmniej tak początkowo sugeruje nam autorka. Warto poznać te fabułę, by przekonać się, jak bardzo się mylimy. Związane z nim wątki przywodzą nam na myśl budzący niepokój thriller, sprawiają, że podążamy w kierunku rozwiązania szybko i uparcie. Skupiając się jednak na matkach trenowanych chłopców, zaczynamy kroczyć ścieżką obyczajową, zwracając baczną uwagę na znane i lubiane motywy poruszane w obrębie literatury kobiecej. Bardzo podoba mi się takie połączenie subtelnego thrillera i książki prezentującej cechy cenione przez wszystkie czytelniczki.

Autorka pisze lekko, w sposób zachęcający, angażujący i skłaniający, by na tej lekturze się skupić, poświęcić jej swój wolny czas. Subtelne pióro, kobiece słownictwo, krótkie rozdziały- to tylko kilka zalet powieści sprawiających, że można ją poznać w zaledwie kilka popołudni czy wieczorów.

„Kłamstwo doskonałe” to świetny wybór, dla czytelniczek szukających niebanalnych, zabarwionych innymi gatunkami, książek kobiecych. Jak najkrócej podsumować tę powieść? Interesująca fabuła w nieskomplikowanym wydaniu.