Kilometr zerowy. Droga do szczęścia

W normalnych warunkach nigdy by się na to nie zdecydowała. Podróż do Nepalu, w dodatku bez jakichkolwiek przygotowań i konkretnego planu, brzmi zupełnie nierealnie w przypadku jej skrupulatnie uporządkowanej codzienności. Gdy jednak prosi ją o to najbliższa przyjaciółka, a w dodatku stawką okazuje się jej życie, Maëlle nie zastanawia się długo. Wyrusza w nieznane, nie mając pojęcia, że wkrótce i jej rzeczywistość zmieni się bezpowrotnie...

CO TO BYŁA ZA KSIĄŻKA! Przyznaję, iż zdecydowanie nie jest to typ literatury, po jaki sięgam na co dzień, ale ta pozycja kompletnie skradła zarówno moje serce, jak i umysł.

"Kilometr zerowy" zabiera nas w podróż wypełnioną nie tylko pięknymi słowami, ale i zmuszającymi do refleksji, nostalgicznymi momentami. Maud Ankaoua w niezwykle lekki i przystępny sposób operuje piórem i sprawia, że zupełnie zapominamy o otaczającej nas rzeczywistości.

I chociaż lektura w swoim przekazie bywa moralizatorska, to przy tym pozostaje... nienachalna - a taki efekt naprawdę ciężko osiągnąć. Jestem przekonana, że każdy, niezależnie od obecnej życiowej sytuacji, będzie w stanie wyciągnąć z tej pozycji lekcję. Mniejszą bądź większą. To historia w dosadny sposób ukazująca, że niejednokrotnie od samego osiągniętego celu, o wiele istotniejsza jest droga, którą do niego przebyliśmy.

Pozycja wręcz stworzona na zbliżającą się wielkimi krokami jesień. Przenieście się wraz z Maëlle w Himalaje i spójrzcie na swoje życie z innej perspektywy - naprawdę warto!

Piękna okładka i intrygujący tytuł. Podróż po zjawiskowych, majestatycznych ,a zarazem pełnych niebezpieczeństw Himalajach. To wszystko składa się na poradnik inny niż wszystkie. Poradnik z fabułą, która pozwola nam odkryć siebie na nowo, odnaleźć spokój i zrozumieć co tak naprawdę w życiu jest najważniejsze.

Książkę czyta się tak, jakby rozmawiało się z najlepszym przyjacielem.To najbliższym osobm zwierzamy się ze swoich emocji, tego co nas bardzo boli w sercu lub ściska w środku tak, że ciężko jest oddychać. Czasami potrzebujemy kogoś kto spojrzy na daną sprawę z innej perspektywy i ze świeżym umysłem. Nie zawsze potrzebujemy rad. Zdarza się, że wystarczy mieć obok siebie kogoś przy kim można tak po prostu pomilczeć.

Czytając książkę czułam wewnętrzny spokój. Razem z Maëlle przemierzałam jej drogę do "nowej ja" i odkrywałam emocje, które wpływają na to jak postrzegamy szczęście. Dialogi prowadzone przez bohaterów są mądre i skłaniające do reflesji. Dlatego z jej czytaniem nie można się spieszyć, trzeba jej smakować rozdział po rozdzale.

Wielu z Was napisze, że raczej po poradniki nie sięga i oczywiście to szanuję, ponieważ sama tego nie robię. Ale w tym przypadku zmieniłam zdanie, bo to jak ta książka jest napisana zaskoczyło nawet mnie. Polecam z całego serca❤️

Maud Ankaoua zabiera czytelnika w wyjątkową podróż. W Himalajach, z dala od codziennego zgiełku, razem z główną bohaterką powieści "Kilometr zerowy: droga do szczęścia" odkrywamy piękno świata i ludzi. Ta podróż ma pomóc spojrzeć na życie z innej perspektywy i zrozumieć, co naprawdę jest ważne.

I chociaż zamysł tej powieści bardzo mi się spodobał, to realizacja już nie do końca. Wątpliwości budzi przede wszystkim proces przemiany Maëlle – wydaje się zbyt szybka i powierzchowna. Powieść sugeruje, że kilkanaście dni w odległym kraju, daleko od codzienności wystarczy, by całkowicie odmienić swoje życie i spojrzenie na świat. Chociaż doświadczenia były intensywne, to jednak zdaje się, że trwała i prawdziwa introspekcja oraz wewnętrzna przemiana wymagają czasu, refleksji i często wielu trudnych doświadczeń.

"Kilometr zerowy… "nasuwa na myśl inną książkę – "Jedz, módl się i kochaj", którą czytałam dobrych parę lat temu. Elizabeth Gilbert opisuje roczną podróż, podczas której odwiedza trzy kraje. Każdy z nich symbolizuje inny etap duchowej i emocjonalnej przemiany, a przy tym Autorka nie przedstawia jej jako czegoś, co przychodzi łatwo. To roczna podróż pełna wzlotów i upadków, refleksji i momentów zwątpienia.

Z kolei "Kilometr zerowy…" przedstawia przemianę jako coś, co może nastąpić w krótkim czasie, pod wpływem intensywnych doświadczeń.

Nie można jednak pominąć wartości tej książki. Akceptacja siebie, moc chwili obecnej, znaczenie relacji międzyludzkich czy umiejscowienie siebie w relacji do świata – książka jest pełna głębokich refleksji nad życiem, wartościami i poszukiwaniem prawdziwego szczęścia. Choć pewne aspekty mogą wydawać się nieco uproszczone, to jednak przekazuje wiele ważnych lekcji, które mogą być inspiracją dla odbiorcy na różnych etapach życia.

Maelle to młoda kobieta, której życie sprowadza się praktycznie wyłącznie do kariery i złamanego serca. Kiedy dostaje wiadomość o konieczności spotkania, od swojej przyjaciółki, nie spodziewa się, że wyruszy w podróż w głąb Himalajów w poszukiwaniu tajemniczego manuskryptu, który mógłby pomóc chorującej na nowotwór Romane. Podróż ta zamienia się w wyprawę w głąb samej siebie, a każda napotkana osoba to swego rodzaju przewodnik, przybliżający do kilometra zerowego, w którym zawarte jest szczęście.

Ta książka ogółem z początku mimo swojego samopomocowego wydźwięku mnie nie zniechęciła. A ja z natury zwykle trzymam się z dala od takiej literatury, wszelkiego rodzaju poradników. Z biegiem stron jednak straciłam do niej cierpliwość. Za mało było tu dla mnie fabuły, za dużo górnolotnych twierdzeń. Wszyscy wokół Maelle wydawali się rozumieć w pełni sens istnienia, który jej wymykał się co kilka stron. Kiedy Autorka przeszła do wyjaśnień podstaw swojej filozofii, tezy o byciu jednością i wejściu na wyższe wibracje, lekko mówiąc mnie nie przekonały. Szczególnie, że miały się odnosić do mechaniki kwantowej - a konkretnie do spojrzenia na nią z bardzo specyficznego punktu widzenia, niekoniecznie akceptowanego powszechnie w świecie naukowym. Do tego wprowadzając tak niewiarygodny, cukierkowy, przyspieszony do granic możliwości, wątek romantyczny, w moim odczuciu strzeliła sobie w kolano.

Nie oznacza to jednak, że nic z tej książki nie wyciągnęłam. Nie była to jednostajna męka 🤓 Pare stwierdzeń, podejścia do życia czy wręcz filozofii szczęścia na pewno ze mną zostanie i dało do myślenia.

Polecam wszystkim zainteresowanym programowaniem własnej osoby do bycia szczęśliwym, fanom „Jedz, módl się i kochaj” - w końcu nie bez powodu, jak głosi okładka, jest to jedna z popularniejszych książek we Francji od lat 😊

Każda książka jest w jakimś sensie cegiełką w murze naszej percepcji, że tak napiszę w duchu pióra pani  Maud :) „Kilometr zerowy. Droga do szczęścia”, czyli dzisiejsza premiera @wydawnictwoznakpl wiele mnie nauczyła, choć wcale tego nie obiecywała. Była to dla mnie cenna lekcja uważności, o której za moment opowiem, tylko najpierw pokrótce zarysuję fabułę.

Na początku poznajemy Maëlle, maksymalnie zabieganą dyrektorkę finansową start-upu, która nie ma chwili, by zastanowić się nad własnym życiem, ponieważ w całości poświęca się firmie. Nagle na jej drodze staje przyjaciółka, z którą kiedyś były nierozłączne. Romane jest młodą Libanką, która właśnie otrzymała diagnozę lekarską, z której jednoznacznie wynika, że jej ciało pochłania choroba. Zdesperowana i uziemiona z powodu leczenia, prosi Maëlle  o przysługę. Kiedy ta zjawia się u przyjaciółki, ma dwie godziny na podjęcie decyzji.

„Życie to nic innego jak seria wyborów”.

Na drugi dzień jest już w Katmandu, z misją odszukania tajemniczego manuskryptu, który nagle znika, a pani dyrektor jest zmuszona odbyć dużo dalszą podróż, która znacząco zmieni jej życie. Maëlle odkryje, że nie ma ludzi niezastąpionych, że komórka może milczeć i świat się nie zawala, że poza pracą istnieje życie, które dotąd umykało jej między palcami.

„Codziennie zrzucasz kolejne krępujące cię warstwy ochronne, ponieważ są zbyt ciężkie, by je tu nosić”.

„Kilometr zerowy. Droga do szczęścia” już od okładki krzyczy, że jest francuskim bestsellerem, czyli podoba się masom. Nie kryje się też, skąd czerpie inspiracje, że blisko mu do „Alchemika” czy „Jedz, módl się, kochaj”. Razem z bohaterką płyniemy przez okrągłe zdania i złote myśli, którymi raczy nas nepalski przewodnik — Shanti: „Nikt nie ma większego szczęścia niż ten, kto wierzy w swoje szczęście”.

Ta książka znajdzie „swoich ludzi”, mój egzemplarz został u kogoś, kto sam choruje i potrzebuje ciepłego plasterka książkowego, bo ONA TYM JEST, ja zaś pobrałam lekcję uważnego czytania między wierszami, bo nie każdy wybór jest szczęśliwy, ale „błądzenie jest niezbędnym elementem sukcesu” :)

Wszystkie cytaty pochodzą z książki. Dziękuję za uwagę :)