Kilka dni z życia Alice

Mam idealną lekturę dla fanów obyczajówek!

Alice Love odzyskuje przytomność po wypadku, ale nic nie pamięta z ostatnich dziesięciu lat swojego życia. Wydaje się jej, że jest o dziesięć lat młodsza i niedawno wzięła ślub z ukochanym. Myśli też, że jest w ciąży, dlatego zemdlała. W rzeczywistości wszystko wygląda inaczej. Alice dobiega czterdziestki, nie pamięta trójki swoich dzieci i tego, że właśnie rozwodzi się.

Nie pamięta, dlaczego jej ukochana siostra nie rozmawia z nią, a jej mąż nienawidzi jej.

Czy Alice odzyska pamięć?

Czy dowie się, dlaczego jej relacje z rodziną zepsuły się? Czy poradzi sobie z problemami?

Przekonajcie się sami.

Uwielbiam czytać takie historie. To straszne i niewyobrażalne, co spotkało główną bohaterkę. Strata pamięci, nie poznawanie nikogo nawet bliskich osób, totalny szok. Autorka stworzyła bardzo ciekawą i wciągającą fabułę. Spodobała mi się kreacja Alice. Śledziłam jej losy z ogromną ciekawością. Czułam napięcie. Autorka podsuwa tropy, ale do samego końca nie wiadomo jak ta historia zakończy się. Autorka potrafi wzbudzić emocje w czytelniku. Dużo dzieje się. Rozpad małżeństwa, konflikty rodzinne, tajemnice, intrygi, zagadki. Nie ma mowy o nudzie.

Ta historia zmusi Was do przemyśleń oraz refleksji nad życiem.

Autorka ma lekki styl i z przyjemnością sięgnę po jej kolejne książki.

Warto przeczytać.

Polecam!

BRUNETTE BOOKS

To wyjątkowa powieść – już dawno nie czytałam historii, która wywołała we mnie aż tyle refleksji. Jaka byłam 10 lat temu? Jakie było wtedy moje małżeństwo, relacja z przyjaciółmi i rodziną?

Alice nie pamięta, żeby cokolwiek się zmieniło w tym czasie. Nie ma pojęcia, że przewartościowała swoje życie, nie wie, kto z niego zniknął, a kto się w nim pojawił. W tym kontekście postać bohaterki jest pokazana w rewelacyjny sposób, a czytelnik wręcz automatycznie będzie się zastanawiał, co sam zrobiłby w określonych sytuacjach. Poza tym Autorka daje odbiorcy pole do oceny Alice.

Jednak to, co najlepsze, Liane Moriarty zostawia na koniec. Zakończenie i epilog były dla mnie niesamowitym zaskoczeniem – kompletnie nie byłam na to przygotowana! I właśnie to pozostawiło we mnie tyle refleksji na temat zmian, jakie zaszły w moim życiu.

Powieść jest napisana w świetnym stylu. Jest dość obszerna, ale ja przez nią płynęłam – nawet w momentach, które były odrobinę przegadane.

Liane Moriarty po mistrzowsku potrafi wywołać w czytelniku emocje – i nie są to słowa rzucone na wiatr. Masa wzruszeń, ogromne współczucie wobec bohaterów, poczucie bliskości z bohaterkami. A z drugiej strony niekontrolowane wybuchy śmiechu. A jeszcze z trzeciej połączenie tego wszystkiego!

Świetnie przy tym wykreowała swoich bohaterów. Są zabawni, ale nie śmieszni – chociaż czasami może się tak wydawać. Każdy z nich nadaje tej historii odpowiedniego tonu i znaczenia, a wszyscy razem tworzą niesamowitą rodzinę i grupę przyjaciół.

Nie znałam wcześniej twórczości Liane Moriarty, ale chętnie poznam wcześniejsze książki Autorki. Chcę się przekonać, czy mam słuszne przeczucia – że jest specjalistką od wywoływania emocji 🙂

Alice budzi się i nie wie ile ma lat. To znaczy wie, ale okazuje się, że "zgubiła" po drodze część życia. Co z tego wyniknie? Opowieść o tym, że czasem warto zacząć od nowa. Że opłaca się wrócić do poprzednio wyznawanych wartości, przypomnieć sobie swoje młodsze ja. Czy Alice odnajdzie się w nowej roli? Polecam fanom literatury psychologicznej i obyczajowej. Nie spodziewajcie się szybkiego tempa, książka wolna, do przemyśleń. Wisienką na torcie jest niespodziewane zakończenie.

Tekst powstaje we współpracy z Wydawnictwem Znak. Dziękuję serdecznie.

Biorąc do ręki najnowszą książkę autorstwa Pani Liane Moriarty, mniej więcej wiedziałam czego mogę się tutaj spodziewać. To druga, którą dotychczas dane mi było przeczytać. Niemniej jednak im kolejne kartki przewracałam, tym bardziej byłam usatysfakcjonowana. Tak, bardziej niż wydawało mi się, że będę.

Główna bohaterka, Alice, jest matką i żoną. Jeszcze. To znaczy jeśli chodzi o to drugie. Chyba. Pewnego dnia ulega wypadkowi, po którym traci pamięć. Tak jakby wymazano z niej dziesięć lat życia. Zatrzymuje się na etapie swojej pierwszej ciąży. Jest też absolutnie pewna, że ma obok siebie ukochanego mężczyznę. Nicka. Jest w ogromnym szoku, iż przed utratą pamięci bardzo chciała rozwieść się z mężem. Wypiera tę informację. Nie rozumie dlaczego siostra nie chce z nią rozmawiać, jak to możliwe, że ma trójkę dzieci i kim jest Gina.

Przyznajcie... brzmi ciekawie? Uwierzcie... jest i to bardzo!

Od samego początku ta książka mnie intrygowała.

Akcja tutaj nie pędzi. Może niektórzy powiedzą, że wręcz się „wlecze”, przepraszam za określenie. Ale ja akurat poczytuję to jako atut. Autorka potrafi zaciekawić na tyle mocno, żeby dokończyć lekturę nawet, jeśli nie połkniemy ją w jeden wieczór. Oprócz tego głównego wątku są także poboczne. Istotne. Takie jak ból bezdzietności. Tak, historia siostry Alice wywołała we mnie sporo emocji.

Bardzo polecam i dopisuję ją jako drugą najlepszą przeczytaną w tym roku.

„Kilka dni z życia Alice” to książka australijskiej pisarki Liane Moriarty, która w kwietniu 2023 ukazała się na polskim rynku już po raz trzeci. Sama skusiłam się na ponowną lekturę (od lat jestem wielką fanką!) i nie żałuję! Była jeszcze lepsza niż zapamiętałam! Jest to historia Alice, która w wyniku, wydawałoby się, miało groźnego wypadku utraciła wspomnienia z ostatnich 10 lat swojego życia. Z czasów, kiedy z lekkoducha zamieniła się w zabieganą matkę trójki dzieci, a z zakochanej po uszy świeżej małżonki w przepełnioną złością kobietę w trakcie rozwodu. Czy da się żyć bez wspomnień, które ukształtowały tego człowieka, którym jesteśmy teraz? Alice podważa teraz to kim jest, nie rozumie dlaczego się tak stało. Mówimy tu więc o istocie wspomnień, wadze pamięci, ale i o wielu innych tematach, jak macierzyństwo i pragnienie zostania rodzicem, czy jak ważne są więzy krwi. Historia przedstawiona jest z punktu widzenia Alice, jej siostry Elisabeth, która od lat stara się o własne dziecko i ich przyszywanej babci, która w domu opieki bada opcje jak pożegnać się z życiem, ale nie przeszkadza jej to w dalszym czerpaniu z niego pełnymi garściami. Moriarty ponownie zaskoczyła mnie swoją przenikliwością, tym w jak prostych słowach, prostej historii napakowanej całkiem zabawnymi dialogami i sytuacji, zmieściła to, co naprawdę ważne. Co za uważna obserwatorka życia, sposobu myślenia i zachowania człowieka! Jestem pod wielkim wrażeniem tej książki, zdecydowanie jest to jedna z jej najlepszych powieści! Gorąco polecam!