Kierowca 71

Radosław Nowak to rodowity bydgoszczanin, który z zawodu jest marynarzem, co sprawia, że przemierza morza i oceany. „Kierowca 71” nie jest jego pierwszą książką. Wcześniej mogliśmy spotkać się z jego twórczością w tomiku poezji „Wiersze donikąd” oraz z „Opowieści ze starych czasów. Relacje świadków, badania i przygody”.

Książka „Kierowca 71” opowiada o codzienności, kierowcy autobusu linii numer 71, Kazimierza. Jest on zmęczony swoim życiem i balansuje na krawędzi depresji, a wzmaga to jego samotność. Wszystko zmienia swój bieg, gdy odnajduje on skarb sprzed lat, który zakopał wraz z kolegą na przedmieściach miasta. W metalowej puszcze odnajduję listę „101 sposobów na poprawę humoru”, od tego momentu pojawia się w nim nadzieja oraz w swoim życiu zaczyna on dostrzegać pozytywy, realizując jednocześnie pomysły z listy.

„Kierowca 71” podejmuje się rozprawy nad filozoficznymi problemami, każdego człowieka pogrążonego w rutynie i w depresji. Autor wnika w psychikę głównego bohatera, dzięki czemu możemy zrozumieć miejsce, w jakim znalazł się w życiu. Jednocześnie daje nadzieję czytelnikowi, że nawet w najmniejszych rzeczach można odnaleźć szczęście.

Kiedy po raz pierwszy spojrzałam na tytuł „Kierowca 71”, spodziewałam się książki o zupełnie innej tematyce, jednak po przeczytaniu kilkunastu pierwszych stron pozytywnie się zaskoczyłam. Autor w bardzo łatwy do zrozumienia sposób opisuje problemy, o których nikt na co dzień nie mówi. Jest to pierwszy raz, gdy spotykam się z twórczością pana Radosława Nowaka i po przeczytaniu tej książki, chętnie zapoznam się również z innymi tytułami autora.

Myślę, że książka ta spodoba się osobom, które lubią czytać utwory ocierające się o tematy filozoficzne oraz nie boją się zmierzyć z czasami, szarą codziennością.

N.K.

Szkolny Klub Recenzenta

Książka „Kierowca 71” to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora. Bohaterem tej książki jest Kazimierz - trzydziesto sześcioletni kierowca miejskiego autobusu w Bydgoszczy. Kazimierz na co dzień jeździ na w zasadzie stale tylko linią 71. Niejednokrotnie wyobraża sobie, że jego autobus jest w paski. Wprawdzie trochę czasu minęło od czasu kiedy ja ostatnio byłam w Bydgoszczy, ale wydaje mi się, że tamtejsze autobusy są granatowe w dwa poziome paski – biały i czerwony, ale nie ważne. Poznajemy Kazimierza w momencie kiedy ten balansuje na krawędzi depresji. Nasz bohater ma znajomych, ale ci mają już swoje rodziny i żyją trochę innym życiem, a Kazimierz nie związał się póki co z nikim na stałe. Kiedyś marzył o tym żeby zostać właśnie kierowcą autobusu, a dzisiaj jego praca jest tylko źródłem frustracji i irytacji. Wydaje mi się, że nie pomaga mu w tym monotonia tej samej linii autobusowej, ci sami pasażerowie, te same przystanki, te same krajobrazy za szybą. Po kolejnej skardze na aroganckiego kierowcę jego szef wysyła go na zaległy urlop. Kazimierz zaczyna pracować nad zmianami w swoim życiu, pomaga mu w tym odnaleziony skarb, który w dzieciństwie zakopał wraz z kolegą na przedmieściach miasta. Pomaga mu w tym list napisany do samego siebie jak i 101 oryginalnych sposobów na poprawę humoru. Zmiany jakiego zachodzą w zachowaniu naszego bohatera są naprawdę godne pochwały jak i podziwu. Z każdym kolejnym dniem Kazimierz dostrzega coraz więcej pozytywnych aspektów otaczającego go świata. Ponownie zaczyna czerpać radość ze swojej pracy kierowcy autobusu zdobywając przydomek wesołego kierowcy. W jego życiu pojawia się także i miłość.

Jesteście gotowi aby wsiąść do autobusu linii 71 i wybrać się w podróż z jego kierowcą Kazimierzem?