Kiedyś Ci wybaczę. Tułacze życie. Tom 2

„Siła tkwi w jedności. Nie chowajcie urazy, bo stracicie wiele pięknych chwil, których nie da się kupić za żadne pieniądze”.

Początek XIX wieku, Michael Neubiner, jako młody chłopak, za pozwoleniem ojca opuszcza rodzinny dom w Łanach, swoją przyszłość wiąże z miastem. Próbuje znaleźć swoje miejsce na ziemi. Ciężką pracą i wyrzeczeniami zdobywa tytuł mistrza cechu piekarzy. Niedługo potem bierze ślub z córką piekarza, u którego praktykował. Jego życie patrząc z boku wydaje się byś w pełni satysfakcjonujące i szczęśliwe. Niestety, nie do końca tak jest. Nieustannie towarzyszy mu niepokój, który nie pozwala mu w pełni cieszyć się z życia. Głęboko ukrywa prawdę o pochodzeniu i decyzjach podjętych w przeszłości. Czy w końcu prawda ujrzy światło dzienne, a ON się wyzwoli spod jej mroku?

Trudna codzienność, szukanie swojej tożsamości, swojego miejsca na ziemi. Przyszłość, życiowe zakręty, silne więzy rodzinne, szacunek. Tajemnice z przeszłości, ich przygniatający ciężar. Decyzje, od których nie ma odwrotu, a które wciąż mają swoje konsekwencje. Radości i smutki, chwile szczęścia i bólu, cierpienie i niepokój, Blaski i cienie miłości. Narodziny i śmierć. Piękno prawdziwej, szczerej przyjaźni i takiej szytej grubymi nićmi. Wielkie mocarstwa ówczesnego świata walczą o władzę. Przemiany społeczno-gospodarcze, jakie dokonują się XIX wieku w Europie. Polska toczy walkę o niepodległość, Bonaparte, Lwów z cała jego mieszaniną narodowościową. Liczne konflikty na tle narodowościowym, ogromna przepaść miedzy wsią, a miastem.

Wciągająca, mądrą, nostalgiczna, niosąca emocje opowieść. Pokomplikowane ludzkie ścieżki, tajemnice rodzinne, klątwa, odwieczne namiętności, jakie targają człowiekiem. A w tle ciekawie, barwnie ukazana historia, niepokojące czasy, w jakich przyszło żyć naszym bohaterom. Ogromnie się cieszę, ze mam trzeci tom. Polecam, Tatiasza i jej książki :)

Pierwsza część była ładna ale druga zdecydowanie bardziej. W pierwszej, autorka chciała opowiedzieć za dużo o wszystkich, dla mnie było sporo chaosu a wątek seniorów rodu gubiłam w mnogości innych. W części drugiej natomiast mamy ładną, uporządkowaną historię skupioną wokół jednego bohatera. Ktoś powie "to w dalszym ciągu saga i dotyczy całej rodziny." Tak, oczywiście, ale tu mimo wszystko układa się wokół Michaela, drugiego z synów Josepha Neubinera.

Życie Michaela i jego rodziny nierozerwalnie splata się z przemianami społecznymi i wydarzeniami historycznymi I poł. XIXw. Zabory, walka o niepodległość Polski, Bonaparte, legiony. Ale również rozwój przemysłu, rzemieślnictwa, zmiany w kulturze. Michael, wychowujący się na wsi, jedzie za pracą do Lwowa, później podróżuje po Galicji. Autorka nawiązuje do problemu tożsamości narodowej, konfliktów na tle narodowościowym ale także ukazuje rozbicie obyczajowe między miastem a wsią. Oczywiście saga to przede wszystkim ludzie. Ich troski i radości, narodziny i zgony, tajemnice i zwykła codzienność. W "Tułaczym życiu" historia kołem się toczy, klątwa raz wraca, raz się oddala.

Podobało mi się, że autorka dyskretnie nawiązuje do poprzedniej części, dając czytelnikowi czas na przypomnienia a nie streszcza i "odgrzewa" co już raz zostało napisane. Jest też drzewo genealogiczne, a to zawsze pomaga umiejscowić "ktoś ty i skąd się wziąłeś".

Jestem zdecydowanie na tak ale zdaję sobie sprawę, że sagi trzeba lubić. Wyczekuję oczywiście części trzeciej. Mam swoje typy, w którym kierunku mogłyby się potoczyć dalsze losy rodu Neubinerów i nie ukrywam, że rozpoczęty wątek ormiański bardzo mnie intryguje.

"Kiedyś Ci wybaczę" to drugi tom cyklu. Tak jak w pierwszym mogliśmy poznać rodzinę Neubinerów - czyli Josepha z żoną oraz ich synów, tak teraz Autorka opowiada nam ich dalsze dzieje z perspektywy średniego syna - Michaela.

Moje serce ujęło przede wszystkim głębokie osadzenie wszystkich opisanych wydarzeń w ramach historycznych. Przyznam, że choć historia to mój konik od wielu lat, to akurat wiek XIX, życie Polaków pod zaborem rosyjskim i austriackim, dążenia niepodległościowe, a przede wszystkim warunki życia ówczesnej ludności, nie były mi zbyt bliskie. Dzięki książce mogłam zanurzyć się głęboko w nostalgiczne życie wsi i miasteczek, wyznaczane i regulowane porami roku - mimo pozorów bardzo ciężkie w tamtych czasach; przeżywać wraz z ich mieszkańcami codzienne dramaty i radości - przekonałam się, że pomimo bycia w niewoli, Polacy żyli dniem codziennym, niewielu z nich decydowało się na walkę z zaborcą (tu bardzo ciekawie można było zaobserwować przemiany jakie zachodziły w Michaelu, gdy powoli odkrywał swą narodową przynależność...).

Bardzo lubię tego typu opowieści, które swą akcję osadzają w historycznych ramach, pozwalając nam na zbliżenie się do sposobu życia i myślenia ludzi żyjących przed wiekami. Cieszę się, że Autorka nie skupiła się jedynie na pokazaniu trudów życia XIX-wiecznych Polaków, ale przez cały tom prowadzi czytelnika tropem tajemnicy skrywanej skrzętnie przez głównego bohatera. I choć domyślałam się co jest tym sekretem, to z niecierpliwością oczekiwałam okoliczności jego wyjawienia. Z przyjemnością sięgnę po kolejny tom serii, by poznać dalsze dzieje potomków Josepha Neubinera.

Powracamy do losów rodziny Neubinerów. Tym razem skupiamy się na młodszym pokoleniu i śledzimy losy Michaela, który opuścił dom w Łanach szukając szczęścia w mieście. Tam zdobywa tytuł mistrza cechu piekarzy, zakłada rodzinę z Donatą i doczekuje się dzieci. Wiedzie na pozór szczęśliwe życie, gdyby nie skrywana w sercu tajemnica, która nie daje mu spokojnie żyć. Wyrzuty sumienia dają mu znać o sobie każdego dnia. W tle odbywają się walki narodowościowe o zdobycie władzy.

Muszę przyznać, że ostatnim czasem bardzo polubiłam sagi rodzinne, w których możemy śledzić losy wielopokoleniowych rodzin. To miłe, gdy na jednej powieści nie kończy się historia o naszych bohaterach, a my po jakimś czasie możemy powrócić do ich losów. I tutaj nasuwa się myśl – rodzina, jak ważne są dla nas relacje z jej członkami, ile dla nas znaczy rodzinna więź i dlaczego czasem posuwamy się do tego, żeby ją opuścić.

„Bracia patrzyli na siebie bez słowa, bo słowa były tu zbędne. Jak bardzo by zaprzeczali, że im siebie nawzajem nie brakowało, nie stałoby się to prawdą. Serca obu biły mocno. Każdym targały sprzeczne uczucia. Z jednej strony mieli do siebie żal o lata rozłąki i zapomnienia, z drugiej radość popychała ich ku sobie.”

Historia Ewy Bauer pokazuje nam właśnie wzloty i upadki takiej rodziny. Rodziny, która nie jest doskonała, ma lepsze i gorsze dni, ale mimo wszystko stara się jakoś funkcjonować. I tutaj udało się to autorce przedstawić w szczery i prawdziwy sposób. Stajemy się świadkami życia ówczesnych ludzi, wspólnie z nimi przeżywając ich historie. Wiele dowiadujemy się o prowadzeniu własnego biznesu, który okazuje się ciężką i żmudną pracą. Życie na wsi, wcale nie było (i nie jest) lekką i przyjemną pracą. To harówka, która wymaga wiele poświęcenia i tylko Ci, którzy urodzili się z tym „bakcylem” są w stanie temu podołać. Zresztą nasza autorka opisuje przedstawione rzemiosła w powieści w drobiazgowy sposób, co jednak nie oznacza, że przez to książka traci na wartości, wręcz przeciwnie, tylko zyskuje.

Znajdziecie tutaj fabułę, która wciąga już od początku; bohaterów, którzy zostali dobrze wykreowani i są niemalże rzeczywiści; tajemnicę, która każdego dnia będzie ciążyć na jednym z bohaterów; kłamstwo, które wciąż będzie doprowadzało do wyrzutów sumienia; rodzinę i jej więzi oraz relacje, a także przyjaźń, która zostanie wystawiona na ciężką próbę. Ludzkie losy przedstawione w tej powieści zaintrygują nas, sprawią, że na kilka godzin przeniesiemy się w świat opisany w powieści, by z zapartym tchem śledzić losy Neubinerów. Całość napisana barwnym, przejrzystym językiem, łatwym w odbiorze.

„W ostatnich miesiącach wydawało mu się, że wszystko, co złe, już za nim, a jednak wspomnienia wracały. Zbyt wiele spraw załatwił nie tak, jak powinien, zbyt wiele było tajemnic. Tylko Bóg wiedział, czy postępował słusznie, czy nie, bo ci, których to dotyczy, nie znali prawdy, więc nie mieli do niego żalu. Jednak to nie rozwiązywało jego problemów; czasem jego sumienie niespodziewanie, jak teraz, krzyczało na cały głos.”

"Kiedyś Ci wybaczę" to przejmująca historia o blaskach i cieniach rodziny, o stracie, cierpieniu, a także o kłamstwie, które nie daje o sobie zapomnieć. Historia od której nie sposób się oderwać okraszona ogromem emocji. Koniecznie przeczytajcie.