Każdego dnia

Jak to jest każdego dnia zamieszkiwać ciało innej osoby?

Mogłoby się to wydawać nierealne, lecz A wie jak to jest. Za każdym razem kiedy kładzie się spać, nie ma pojęcia kim będzie następnego dnia. Codziennie musi sobie radzić z byciem kimś zupełnie innym. Każdego ranka musi wniknąć do umysłu danej osoby, aby móc odnaleźć się w rzeczywistości i sprostać zadaniom dnia codziennego. W dzieciństwie nie był świadomy tego co się z nim działo, lecz w późniejszym okresie zorientował się że nie jest taki jest wszyscy. Nigdy nie będzie miał prawdziwej rodziny, przyjaciół, ukochanej osoby. Za każdym razem musi godzić się z tym, że jest w ciele danej osoby tylko jeden dzień, przez co nie może się zbytnio przywiązywać. A przyzwyczaił się do swojego życia, aż pewnego dnia zamieszkuje ciało Justina i spotyka jego dziewczynę, Rhiannom. Od tej pory wszystko się zmienia. Przestają obowiązywać wcześniej ustalone zasady. A znalazł w końcu kogoś z kim pragnie być. Nie tylko przez jeden dzień, lecz każdego kolejnego dnia.

Czy A jest wstanie spędzić z jedną osobą każdy dzień, mimo tego, że za każdym razem zajmuje inne ciało? Czy Rhiannom jest wstanie pokochać to co jest w środku, nie patrząc na wygląd zewnętrzny?

Książka, którą przyjemnie się czytanie, lecz czegoś w niej brakowało. Nie było to niestety to czego oczekiwałam po tej lekturze. Jednak warto się z nią zapoznać, ponieważ może umilić jedno popołudnie.

Bardzo lubię książki z serii Uwaga! Młodość. Na serię ,,Każdego dnia" miałam już ochotę od kilku lat, jednak zawsze szkoda było mi pieniędzy na jej kupno. W końcu cykl pojawił się w bibliotece i pierwszy tom trafił w moje ręce.

A. co dzień budził się w innym ciele. Było tak od urodzenia, nie znał rodziców, dziadków, nie mógł się do nikogo przywiązać, bo następnego dnia miał być już w innym ciele, miał stać się inną osobą. Pewnego dnia poznał Rhiannon, w której zakochał się od pierwszego wejrzenia. Od tamtej pory starał się codziennie z nią widywać. Czy taki związek miał szansę przetrwać?

Miałam względem tej powieści bardzo duże oczekiwania i niestety, ale czuję się równie mocno rozczarowana. Pomysł na fabułę był ciekawy, jednak wykonanie nie do końca mi odpowiadało. Początek był dla mnie nieco zbyt nużący. Co prawda, z biegiem stron akcja nieco bardziej się rozwijała, jednak nie był to szczyt moich oczekiwań.

David Levithan stworzył dwutomową serię, którą zachwyca się naprawdę wielu. W 2018 roku w kinach pojawił się także film, którego jeszcze nie miałam okazji oglądać. Pierwszy tom serii średnio mnie zachwycił, jednak pewnie zapoznam się też z jego kontynuacją.

,,Każdego dnia" to w moim odczuciu przeciętna lektura na kilka godzin. W wydaniu filmowym czcionka była dość drobna, co z pewnością nie przyspieszało czytania.

Przed bliższym spotkaniem z "Każdego dnia" nie miałam do czynienia z twórczością Davida Levithana. Ba, jak to w przypadku wznowień z okazji ekranizacji dzieła bywa, najpierw obejrzałam film zanim sięgnęłam po książkę. Jest to zapewne zaskakująca i wybijająca się na tle innych młodzieżówek historia, którą z powodzeniem mogą czytać dorośli, bowiem traktuje o dojrzewaniu, odpowiedzialności za inną osobę, a także o rozkwitające miłości czy wreszcie o szukaniu własnej tożsamości przez świadomą istotę pozbawioną ciała, bliskich oraz przeszłości i przyszłości.

"Jestem tułaczem i chociaż bywam samotny, to jestem też cudownie wolny. (...) Nie oślepia mnie przeszłość, nie motywuje przyszłość. Skupiam się na tym, co tu i teraz, bo żyję wyłącznie w teraźniejszości."

Nie ukrywam, że film był nieco lżejszy w odbiorze niż lektura. Podczas czytania pojawiły się irytujące mnie momenty, zwłaszcza gdy A wykazywał się skrajną lekkomyślnością w działaniach byle tylko zobaczyć się z Rhiannon. Sama Rhiannon wydawała się też bardziej niezdecydowana i mniej dojrzała niż to pokazano w filmowej adaptacji. Podczas czytania przeszkadzał mi jeszcze fakt, że autor w żaden sposób nie próbował wytłumaczyć pochodzenia A. Szkoda. Niemniej jest to niebanalna historia i z pewnością sięgnę po jej kontynuację.