Zwycięzca Kirkus Prize 2024 w kategorii literatura non-fiction
28 stycznia 1986 roku, zaledwie 73 sekundy po rozpoczęciu lotu, prom kosmiczny Challenger rozpadł się nad Oceanem Atlantyckim. Zginęła cała, licząca siedem osób załoga. Był to jeden z punktów zwrotnych w historii USA XX wieku. Przez kolejne dziesięciolecia nikt nie opowiedział w pełni, co tak naprawdę się wówczas wydarzyło. Aż dotąd…
Opierając się na niedostępnych opinii publicznej badaniach oraz oryginalnych raportach, Adam Higginbotham zgłębił historie katastrof statków kosmicznych: Apollo 1, Challengera i Columbii.
Są tu złowieszcze znaki zapowiadające nadchodzącą tragedię i zignorowane, ukryte przed opinią publiczną ostrzeżenia, a także przecieki i głosy informatorów zdeterminowanych, by ujawnić prawdę. Higginbotham w Katastrofie Challengera opisuje fascynujące dzieje bohaterstwa, ambicji i pomysłowości podważonej przez polityczny cynizm i pychę.
Dzięki jego wyjątkowemu reportażowi katastrofa Challengera staje się jeszcze bardziej złożona i zdumiewająca, niż ją pamiętamy.
O książce
Jeden z najlepszych pisarzy literatury faktu tego pokolenia w swojej najlepszej formie.
Garrett M. Graff, finalista Nagrody Pulitzera, autor książki Jedyny samolot na niebie
Historia, choć znana, brzmi jak opowieść ze snu, więc czytelnicy nie mogą powstrzymać się od nadziei, że w miarę jej rozwoju strona po stronie w jakiś sposób finał tym razem będzie inny...
„Washington Post”
O autorze
Adam Higginbotham Jest autorem książki O północy w Czarnobylu, zdobywcy medalu Andrew Carnegie za wybitne osiągnięcia w literaturze faktu w 2020 r. oraz nagrody Colby Award. Książka została uznana za jedną z dziesięciu najlepszych książek 2019 roku według „New York Timesa” i stała się międzynarodowym bestsellerem przetłumaczonym na 22 języki.
Jego druga książka, Katastrofa Challengera. Historia bohaterstwa i dramatu na krawędzi kosmosu, jest bestsellerem „New York Timesa”, zdobyła nagrodę Kirkus Prize for Nonfiction w 2024 r. i znalazła się w finale Carnegie Medal for Excellence w 2025 r. w kategorii literatura faktu.
Higginbotham urodził się w Anglii w 1968 r. Jego reportaże i felietony ukazywały się w takich magazynach, jak „New Yorker”, „Wired”, „Smithsonian” i „New York Times Magazine”. To były amerykański korespondent „Sunday Telegraph Magazine” i redaktor naczelny „The Face”. Mieszka z rodziną w Nowym Jorku.
Czy książka "Katastrofa Challengera" skupia się wyłącznie na samym momencie wybuchu promu?
"Katastrofa Challengera" to wielowymiarowy reportaż, który wykracza daleko poza samą chronologię tragicznego lotu z 1986 roku. Autor analizuje lata zaniedbań, politycznych nacisków oraz zignorowanych ostrzeżeń inżynierów, które bezpośrednio doprowadziły do tragedii. Publikacja rzuca nowe światło na mechanizmy decyzyjne w NASA, pokazując splot ludzkiej ambicji i instytucjonalnej pychy. Dzięki temu czytelnik zyskuje pełny obraz kontekstu społecznego i technicznego tamtych wydarzeń.
Czy styl autora Adama Higginbothama jest podobny do jego bestsellera o Czarnobylu?
Adam Higginbotham zachowuje swój charakterystyczny, drobiazgowy styl śledczy, łącząc rzetelną analizę techniczną z poruszającymi historiami osobistymi. Narracja jest prowadzona w sposób gęsty i faktograficzny, co sprawia, że reportaż czyta się z napięciem godnym najlepszego thrillera. Autor unika uproszczeń, stawiając na precyzyjne odtworzenie wydarzeń na podstawie tysięcy stron dokumentów. Jest to pozycja obowiązkowa dla osób ceniących literaturę faktu opartą na twardych dowodach i relacjach świadków.
Jakie inne misje kosmiczne poza Challengerem są szczegółowo opisane w tym reportażu?
Oprócz głównego wątku Challengera, autor przybliża również tragiczne losy misji Apollo 1 oraz promu Columbia. Te dodatkowe analizy służą pokazaniu szerszego wzorca błędów systemowych i organizacyjnych w amerykańskim programie podboju kosmosu. Publikacja pozwala zrozumieć, że katastrofy te nie były odizolowanymi incydentami, lecz wynikiem powtarzających się problemów z bezpieczeństwem. Dzięki temu czytelnik otrzymuje kompleksowe studium historii NASA i ryzyka związanego z lotami załogowymi.
Dla kogo ta książka może okazać się zbyt wymagająca lub nieodpowiednia?
Książka nie jest odpowiednim wyborem dla osób poszukujących lekkiej lektury lub krótkiego, sensacyjnego streszczenia faktów. Ze względu na ogromną liczbę szczegółów technicznych, nazwisk oraz analiz raportów, lektura wymaga od czytelnika dużego skupienia i zaangażowania czasowego. Nie jest to również pozycja dla osób unikających trudnych tematów związanych z politycznymi manipulacjami i traumatycznymi wydarzeniami. Reportaż stawia na merytoryczną głębię, co może przytłoczyć czytelników oczekujących prostej, linearnej opowieści.
Czy w publikacji znajdę informacje, które nie były wcześniej ujawnione opinii publicznej?
Publikacja opiera się na niedostępnych wcześniej badaniach oraz oryginalnych raportach, które rzucają nowe światło na przyczyny katastrofy. Higginbotham dotarł do głosów informatorów i dokumentów, które przez dekady pozostawały w cieniu oficjalnej wersji wydarzeń prezentowanej przez agencje rządowe. Czytelnik odkrywa kulisy celowego uciszania ekspertów, którzy ostrzegali przed awarią krytycznych elementów promu jeszcze przed startem. To odkrywcza lektura, która weryfikuje powszechną wiedzę o tym, co działo się za zamkniętymi drzwiami NASA.
