Kapturek musi zginąć

A.K. Benedict dokonała czegoś niezwykłego, stworzyła ideale połączenie dopracowanego kryminału oraz powieści psychologicznej z nowoczesnymi, jakże mrocznymi wersjami baśni braci Grimm, które co gorsza, za sprawą jakiejś nieopisanej nadprzyrodzonej mocy, przemieniają się ze słowa pisanego w rzeczywistość. Książka „Kapturek musi zginąć” już od pierwszych stron robi piorunujące wrażenie na czytającym, wciąga do swego świata, pożera niczym mroczna pułapka i otumania do tego stopnia, iż granice między rzeczywistością a fantazją zacierają się błyskawicznie. Gwarantuję, że ta nietuzinkowa, nieobliczalna historia doprowadzi Was na skraj szaleństwa, ale jeśli lubicie takie mroczne i sensualne klimaty, zafunduje Wam to czyste spełnienie!

Zagadkowość i mrok są bezsprzecznie filarem tej nietuzinkowej powieści. A.K. Benedict szokuje już od pierwszej strony, odurza i ogłupia czytelnika, przenosi go do innego wymiaru, rozsiewa w jego sercu ciemność i lęk. Lektura przyjmuje formę pełnowymiarowego i namacalnego koszmaru, który stopniowo zaciska swe macki na czytającym, po to, by wreszcie zakleszczyć się na dobre i uniemożliwić wydostanie się z tej niepokojącej, jakże szaleńczej pułapki. I choć rozwiązanie zdaje się być na wyciągnięcie ręki, wszystko tak naprawdę jest ukartowane!

Uwięziona pisarka, zmuszona do wymyślania zbrodni stylizowanych najsłynniejszymi baśniami, tajemniczy morderca zwany Grimmem Rozpruwaczem, który już w przeszłości dał o sobie znać i emocjonalnie zaangażowana w śledztwo policjantka, zmagająca się z własnymi demonami i pragnąca rozwiązać sprawę sprzed lat, dotyczącą zaginięcia jej przyjaciółki, a wszystko to dopełnione jakąś swoistą magią i iluzją, bo przecież nie wszystko jest prawdą, czasem tylko wytworem myśli i słów...

"Kapturek musi zginąć" to nieprzewidywalna, nasycona manipulacją i tajemnicami, mocna, dopieszczona baśniowym, obezwładniającym klimatem powieść, która wielokrotnie przyprawi Was o ciarki. Dopracowana, powalająca fabuła, mistrzowsko nakreślone portrety psychologiczne, mroczna atmosfera, angażująca wszystkie zmysły i zakończenie, po którym nie sposób się otrząsnąć. Absolutne mistrzostwo!Polecam❤

Katie, pisarka kryminałów budzi się uwięziona w obcym domu. Jej oprawca zwany Wilkiem każe jej pisać jeśli chce przeżyć.

Lyla dostaje do rozwiązania sprawę, która przypomina jej o tym dlaczego wstąpiła do Policji. Jej najlepsza przyjaciółka Alison zaginęła. Po dziewczynie zostało na łóżku jedynie nadgryzione jabłko.

Autorka w ciekawy sposób łączy śledztwo z baśniowymi wątkami. Pomysł na fabułę jest oryginalny, zaskakujący. Nagle z klasycznego kryminału przeskakujemy do fantastyki. Świat rzeczywisty miesza się z baśniowym i trafimy do zupełnie innej historii. I niby wszystko jest super, ale jednak książka nie wciągnęła mnie tak jak zakładałam z opisu. Mimo plot twistów, których nie brakuje. Mimo kunsztu językowego. Mimo warstw tajemnic. Czegoś mi w tym wszystkim zabrało. Tego czegoś co trzyma za gardło i nie puszcza.

Warto poznać tę historię ze względu na koncept i formę. Warto wejść do tego magicznego lasu, by natknąć się na wilka...Mimo wszystko.

Współpraca reklamowa

/współpraca reklamowa wydawnictwoluna/

Kapturek musi zginąć to książka na pograniczu kryminału a realizmu magicznego. Już w trakcie czytania będziecie mocno skołowani, a niektóre wydarzenia wydadzą się Wam co najmniej dziwne i/lub odjechane w kosmos. Ciężko o niej zapomnieć.

Co znajdziecie w środku;

𖦞 narrację trzecioosobową od strony różnych bohaterów;

❤ podział książki na trzy części. Pierwsza to kryminał, druga kryminał z magia, a trzecia - efekt motyla;

𖦞 baśnie braci Grimm jako współczesne retelingi a przy tym scenariusze dla mordercy;

❤ zaginięcie sprzed lat odgrywa tu ważną rolę w fabule;

𖦞 wróżki pod różnymi postaciami, magia naturalna i... grzyby;

❤ pokazanie autorów książek od bardzo mrocznej strony;

𖦞 przewrotne zakończenie.

"Słowa są jak drzazgi, przedzierają się przez strony. Znajdują słaby punkt, otwierają czytelnika niczym książkę i wbijają się mu pod skórę".

To była jedna z najdziwniejszych książek jakie czytałam w tym roku. Chociaż nic na to nie wskazywało. Realizm magiczny jest tu wręcz namacalny, wiele sytuacji wydawała się mocno rzeczywista a wplecione elementy magii grały na naszych zmysłach. Jednak efekt motyla w końcówce po prostu rozbraja. Ale jest i jakąś radą dla tych do dotarli do końca, a nie porzucili książki w połowie. Co by mnie wcale nie zdziwiło.

Nasz podejrzany/morderca przez prawie całą książkę porozumiewa się z innymi ofiarami w formie liryków bardzo wierszy rymowanych. Przedstawia to tak, że winę za jego los ponoszą wszyscy autorzy kryminałów którzy podsuwają potencjalnym zabójcom pomysły na smierc. Jest to ciekawa teoria, która zmusza nas do myślenia. Pozostali bohaterowie próbują rozwikłać jego tożsamość jak i jaka baśń będzie kolejna. Co ciekawe to główna bohaterka jest przekonana, że cały czas jest tylko jedna osoba, a tu się okazuje że współwinne są dwie. Z jednej strony jest autorką która pisze scenariusze zbrodni, a z drugiej pisze je aby ona przeżyła a ktoś inny zmarł.

Kapturek musi zginąć w początkowych jak i końcowych stronach odnosi się do samego czytelnika. Działa to nie tylko na naszą dedukcję i wyobraźnię, ale również na to jak postrzegamy całą fabułę. Ta książka jest przewrotna i bardzo przebiegła.

„Kapturek musi zginąć” to powieść, która już samym tytułem obiecuje czytelnikowi podróż do mroczniejszej strony znanych nam z dzieciństwa baśni. A.K. Benedict bierze na warsztat klasyczne motywy braci Grimm i zaplata je w opowieść o obsesji, przemocy i granicach ludzkiej wyobraźni. Na papierze brzmi to obiecująco i w wielu momentach książka spełnia te obietnice, choć nie obywa się bez potknięć. Lubię powieści, w których można doszukać się ciekawych motywów, także tych bajkowych. Interesuje mnie efekt końcowy, dlatego, kiedy zobaczyłam zapowiedź tej książki, pomyślałam, że chciałabym stanąć oko w oko z tym „Wilkiem”. Czy Czerwony Kapturek tym razem wyjdzie z problemów bez szwanku? Czy kroczenie w ciemnym lesie przypomina przebywanie między wersami tej książki?

Główną bohaterką książki autorstwa A.K. Benedict pod tytułem „Kapturek musi zginąć” jest Kate, kobieta jest pisarką, której życie bardzo się komplikuje. Pewnego dnia budzi się w obcym pokoju, obolała i zdezorientowana. Szybko uświadamia sobie, że została porwana, a jej oprawca noszący maskę wilka, tak też każe się nazywać, ma wobec niej własne plany. Wilk zmusza Kate, by pisała opowiadania o brutalnych morderstwach inspirowanych baśniami braci Grimm, co gorsza napisane przez nią historie mają stać się rzeczywistością. To właśnie Wilk zamierza wcielać jej opowieści w życie. Kobieta staje przed okrutnym wyborem, pisać i współuczestniczyć w zbrodniach albo umrzeć. Drugą istotną bohaterką książki jest Lyla, policjantka, która nigdy nie pogodziła się z zaginięciem swojej przyjaciółki sprzed lat. W dzieciństwie Lyla znalazła w pokoju Allison jedynie nadgryzione, zatrute jabłko, jak z baśni o Królewnie Śnieżce. Teraz, kiedy media zaczynają mówić o seryjnym mordercy nazwanym „Grimm Rozpruwacz”, podejrzewa, że to właśnie on może znać prawdę o losie jej przyjaciółki. Czy jest na właściwym tropie? Czy Layli uda się znaleźć Kate? Co łączy te dwie sprawy? Kto przetrwa w starciu ze złym Wilkiem?

„Kapturek musi zginąć” to powieść, która już samym tytułem obiecuje czytelnikowi podróż do mroczniejszej strony znanych nam z dzieciństwa baśni. Śledztwo było intrygujące, było wiele pytań, a ja potrzebowałam poznać odpowiedzi. A.K. Benedict zaczęła tworzyć mroczną, niepokojącą powieść, w której klasyczne baśnie splatają się z okrutną rzeczywistością. Czasami sama zastanawiałam się, w której baśni mogłabym odnaleźć cząstkę siebie, jednak jeśli miałabym trafić do tak mrocznego miejsca i spotkać się z Wilkiem, nie wiem czy chciałabym to wiedzieć. Ta książka snuje opowieść o obsesji, pełną przemocy, o tym jak łatwo można nagiąć granicę wyobraźni i bawić się czytelnikiem. A.K. Benedict pokazuje, że baśnie, które w dzieciństwie chociaż wydawały się niewinne, w dorosłym świecie mogą stać się inspiracją dla zła, a opowieści zamiast koić, potrafią ranić i niszczyć. „Kapturek musi zginąć” prowadzi okrutną grę, ukazuje walkę z własnymi lękami, poczuciem winy i odpowiedzialnością za to, co się dzieje. Historie bohaterów splatają się w narrację, która do samego końca pozostawia wątpliwości. Zastanawiałam się kto naprawdę pociąga za sznurki, kto jest katem, a kto ofiarą, gdzie przebiega granica między autorem, a jego dziełem. Nie jest to kryminał, który daje satysfakcjonujące odpowiedzi i porządek na końcu. To raczej labirynt pełen pytań, o to, co opowieści robią z nami, o ciemne zakamarki naszej wyobraźni i o to, jak blisko do Wilka w każdym z nas. Przyjemnie było poszerzyć horyzonty, przeczytać książkę, która potrafiła namieszać mi w głowie.

Katie budzi się w nieznanym sobie miejscu, na jakimś poddaszu. Nie pamięta, jak się tam dostała, próby wołania o pomoc nie przynoszą rezultatu. Co gorsza, zdaje sobie sprawę, że miną „tygodnie, zanim ktoś zauważy jej zniknięcie. Powieściopisarze to samotne stworzenia, przez większość życia zakopane w kocach – jak literackie burritos – wyłaniające się ze swoich nor przy rzadkich okazjach, by w zakrapiane @lkoholem noce ponarzekać na swoich wydawców.” Jako pisarka kryminałów, kobieta postanawia postawić się w roli jednego ze swoich bohaterów i wymyślić błyskotliwy sposób ucieczki. Wkrótce do jej „więzienia” zostaje dostarczona koperta, a w niej żółty pergamin, na którym ktoś napisał karmazynowym atramentem wiersz

„Wbrew twojej woli będę cię trzymać

Byś zrozumiała, że twoje słowa mogą zabijać.

Siadaj przy biurku i pisz mi zbrodnie,

Gdzie baśnie kończą się okropnie.

Współczesne scenerie, losy splątane,

Bohaterowie i czarne charaktery w planie.

Ja wcielę je w życie pełne mrocznych wrażeń,

Prawdziwe osoby zostaną [Adres usunięty] przez stwory z wyobrażeń.

Krew Śnieżki w grimmowskim mordzie rozlej,

Rumpelsztyka odrzyj ze skóry w rzezi podłej.

Lub zabij Złotowłosej niedźwiedzie:

Twoja śmierć czy ich? Niech wybór Cię nie zwiedzie.”

Zszokowana Katie odkrywa, że nie jest jedyną więzioną w domu kobietą, jak się okazuje nieposłuszną woli porywacza, dlatego porwał Katie. Porywacza, który nosi maskę wilka. W głowie Katie wciąż brzmią słowa wiersza „Twoja śmierć czy ich? Niech wybór Cię nie zwiedzie.”, nie mając wyboru, podejmuje ryzykowaną grę z Wilkiem.

Niedługo potem w miasteczku dochodzi do pierwszej zbrodni, która wydaje się inspirowana baśniami braci Grimm a zbrodniarz dostaje przydomek Grimmowego Rozpruwacza. Do śledztwa skierowana zostaje detektyw Lyla, dla której praca w policji jest nie tylko powołaniem, ale również okazją do odkrycia, co stało się lata temu z jej przyjaciółką Allison. Allison zaginęła, a przy jej łóżku znaleziono nadgryzione zatrute jabłko. Lyla podejrzewa, że współczesne zbrodnie mogą się łączyć z zaginięciem jej przyjaciółki. Czy uda jej się odkryć prawdę?

„Kapturek musi zginąć” to wbrew tytułowi nie retelling baśni o Czerwonym Kapturku, ale retelling wielu klasycznych baśni zebranych przez braci Grimm. Ta powieść to połączenie powieści kryminalnej z fantastyką, z elementami paranormalnymi. Ta powieść to również powieść w powieści, a tego się nie spodziewałam.

Początkowo akcja podzielona jest pomiędzy pisanie Katie a śledztwo prowadzone przez Lylę, jednak w pewnym momencie, akcja wywija takie fikołka, że musiałam wrócić kilka stron, żeby pojąć, co się wydarzyło.

Choć powieść to świetna rozrywka inspirowana klasycznymi baśniami, to jednak gdzieś tam na obrzeżach świadomości czai się pytanie: ilu zbrodniarzy inspirowało się zbrodniami opisanymi na kartach powieści? W trakcie rozmowy z Katie, Wilk zwraca uwagę „To ty i każdy inny autor kryminałów, łącznie z braćmi Grimm. Ukrywasz swoje zbrodnie w słowach, by inni je odnaleźli i wprowadzili w życie.” Fikcyjny pisarz Richard Castle, bohater serialu Caste, w czołówce serialu mówił „Są dwa typy ludzi, którzy w wolnym czasie zastanawiają się, jak zabić człowieka. Psychopaci i autorzy kryminałów.” Dokładnie to ma na myśli Wilk, który jednak wciela słowa w czyny, choć jak sam twierdzi, on tylko pomaga autorce zrozumieć „że słowa mogą zabijać”.

Ta powieść jest mroczna, zmusza do innego spojrzenia na baśnie, już nie dziecięcymi oczyma, ale dorosłymi, gdy zaczynamy dostrzegać brutalność baśni, starotestamentową sprawiedliwość „oko za oko”. Narracja prowadzona z różnych punktów widzenia wprowadza z jednej strony lepszy ogląd sytuacji, z drugiej większy niepokój, jak potoczą się losy bohaterów.

Jeśli już przy bohaterach jesteśmy, to zostali wykreowani oryginalnie, zwłaszcza postać pisarki, która często porównuje rzeczywistość z kreowanymi w powieściach sytuacjach, zwłaszcza brawurowymi ucieczkami, które w rzeczywistości mają małe szanse powodzenia.

Postać policjantki, która w każdej wolnej chwili szuka zaginionej przyjaciółki, to wydawałoby się oklepany motyw, a jednak autorce udało się stworzyć coś głębszego.

Całość czyta się dobrze, choć trzeba się skupić, bo ilość motywów zaczerpniętych z baśni jest znaczna. Świetna lektura dla tych, którzy lubią oryginalne kryminały i nie boją się miksów gatunkowych.

Katie ma wybór, albo uśmierci kogoś na kartkach historii, albo sama zginie z rąk porywacza. A porywacz jest nie byle jaki, w masce wilka wiernie odgrywa sceny zbrodni....tyle, że na prawdę. Detektyw Lyla próbuje rozwikłać zagadkę śmierci odnalezionych w czarcim kręgu ofiar. Tym samym odkrywa straszną, dla niej, prawdę. Co tu jest wymyślone, a co prawdziwe? Która baśń będzie motywem przewodnim kolejnej zbrodni? Kto, pisząc, skazuje na śmierć przypadkowe osoby?

Łatwo jest uśmiercać ludzi na kartkach książek...gorzej, gdy to co napiszesz będzie miało swoje odzwierciedlenie realnie, a ktoś MUSI zginąć. Kogo poświęcisz? Siebie, kogoś z kim nawiązałeś kontakt czy zupełnie obcą osobę?

Kto nie słyszał o baśniach braci Grimm? Ale tych w wersji oryginalnej, krwawej, mrocznej i nie ocenzurowanej? Jasne, raczej każdy kojarzy Kopciuszka, Śpiącą Królewnę itp z bajek Disneya...ale to nie o nich tu mowa.

Kryminał z gatunku tych klasycznych ale mrocznych. Autorka jak w bajce o Jasiu i Małgosi zostawia czytelnikom okruszki chleba, zmuszając do wysilenia szarych komórek i znalezienia rozwiązania zagadki. Przyznaję, że odgadłam zakończenie, które przy połączeniu kropek okazało się trudne ale nie niemożliwe.

Znajdziecie tu wiele przeskoków między tym co na kartkach, a tym co w rzeczywistości. Myślę,że nie raz zabrniecie w ślepą uliczkę.

Na pewno jest to książka inna, ale wciągająca, aktywizująca czytelnika, pełna niedomówień, niepokoju i...postaci z bajek. Dla mnie była to bardzo ciekawa lektura. Wielkie brawa dla tłumaczki Elżbiety Pawlik, która wykonała kawał dobrej roboty.

„Kapturek musi zginąć” to historia,która uzależnia,porusza i wstrząsa swoją tajemniczością oraz zagadkowymi zdarzeniami z życia bohaterów.Wielowątkowość wydarzeń wraz z poznawaniem bliżej kolejno poznawanych postaci wzbudza coraz większe zaciekawie historią.Z jednej strony mamy zamkniętą w ciemności pisarkę i nowe osoby,które prowadzą śledztwo, by znaleźć zaginione osoby a tuż obok nich Wilk,który knuje. W zaciszu pragnie realizacji swych planów.Czuć mnóstwo emocji,które napędza mrok i chwile zatrważające strach o życie.

Pierwszy raz czytam połączenie świata pisarskiego z baśniami braci Grimm.Ten duet wzbudził wiele kontrowersji i chwil sprawiających ciarki na skórze.Nie możemy przewidzieć i odgadnąć kim jest Wilk i co nim kieruje,by ginęły kolejno osoby.To powoduje,że historia napędza akcję a dzięki temu czuć strach. Połączenie kryminału,sensacji i baśniowych opowieści zagwarantowało przerażająco-bajkowe emocje.

„Kapturek musi zginąć” zachwycił mnie nietuzinkową fabułą,skrupulatnym śledztwem,odkrywaną prawdą i zakończeniem, które będę pamiętać na długo.To znakomita historia,którą warto przeczytać i poczuć dreszczyk emocji związanym z prawdą o postaciach.

Czytajcie-ja ogromnie polecam