Już zawsze będę sobą

"Już zawsze będę sobą" Amber Smith to kontynuacja bestsellerowej powieści "Już nie ma tamtej mnie", która podejmuje trudny temat traumy, ale tym razem koncentruje się na procesie uzdrawiania i odbudowy siebie. Główna bohaterka Eden, wraca w tej części, nadal mierząc się z konsekwencjami gw@łtu, którego doświadczyła. Jednak teraz, po dramatycznych wydarzeniach z pierwszej książki, wchodzi w etap, w którym stara się odzyskać swoje życie i zbudować nową tożsamość.

Amber Smith z wielką wrażliwością i empatią opisała, jak dziewczyna próbuje znaleźć nowe "ja", nie pozwalając, aby bolesne doświadczenia z przeszłości zdefiniowały jej przyszłość. Pisarka w mistrzowski sposób pokazuje, jak Eden staje się silniejsza, ucząc się na nowo kochać i ufać, zarówno sobie, jak i innym.

Powieść nie unika trudnych pytań i pokazuje, co oznacza proces zdrowienia po traumie.

Relacja między Eden a Joshem jest kluczowym elementem emocjonalnej podróży bohaterki. Możemy zobaczyć jak ich związek ewoluuje w kontekście traumy Eden, która wciąż wpływa na jej relacje z innymi. Josh, staje się tu symbolem stabilności i cierpliwości. Jest obecny przy Eden, nawet w momentach, gdy ona sama nie jest pewna, czy potrafi na nowo zaufać komuś tak blisko. Relacja między nimi pokazuje, jak ważna jest cierpliwość w związku z osobą, która przeszła przez traumatyczne doświadczenia.

"Już zawsze będę sobą" to opowieść o nadziei i sile, o tym, że mimo najtrudniejszych doświadczeń możliwe jest odzyskanie kontroli nad własnym życiem. To lektura, która uczy, że droga do uzdrowienia może być kręta i bolesna, ale na końcu zawsze pojawia się światełko w tunelu. Historia jest inspirującą życiową lekcją, nie tylko o przeżyciu traumy, ale i odwadze do zbudowania życia na nowo.

Dla fanów pierwszej części, ta pozycja przyniesie satysfakcjonujące zamknięcie historii Eden.

Najpierw gwałt, teraz rozprawa sądowa. Eden musi ponownie przechodzić przez koszmar. Nie będę się rozpisywała bo najlepiej znać pierwszą część by zrozumieć zmianę, jaka zawsze tutaj. Poprzedni tom pokazywał jak źle było z Eden. Jakie cierpienie przeżywała. W tej części natomiast jest taka iskierka nadziei na to, że w końcu wszystko będzie lepiej.

Przygotujcie się na łzy i rozpacz bo momentami autorka nagieła moje granicę smutku. W tym dobry sensie oczywiście.

Dla każdego traumą będzie coś zupełnie innego. Jednak przeżywanie jej samemu może być nawet niebezpieczne. Choć prawda jest taka, że obecność drugiej osoby i jej wsparcie też często nie wystarczą. Człowiek musi przejść naprawdę długą i wyboistą drogę by uporać się ze zdarzeniami, które spędzają mu sen z powiek. Ale kiedy już dotrze do mety to ogarnia go miły spokój.

Co mi się podobało jeszcze? A no to, że główni bohaterowie mieli świadomość dręczących ich spraw, tego, że nie mają poukładanego wszystkiego w życiu. W związku z tym postanowili podejść do tematu związku niebywale dojrzałe. Stwierdzili, że najpierw każde z nich ogarnie własne życie a dopiero wtedy rozpoczną wspólną drogę i relacje. Mało kto chyba tak podchodzi do tematu więc brawa.

Sądzę, że obie części są niesamowicie wartościowe. Poruszają ważne kwestie i pokazują, że nie jesteśmy sami ze swoimi problemami, że zawsze gdzieś mamy wsparcie. Tylko musimy je dostrzec.

Eden stara się żyć normalnie, na tyle ,na ile jest to możliwe. Terapia oraz proces przeciwko Kevinowi kosztują ją wiele nerwów ,z którymi radzi sobie raz lepiej ,raz gorzej, podobnie jak z atakami paniki . Wyjścia ze znajomymi są dla niej stresujące,ale wie ,że musi wychodzić dla swojego dobra . Podczas jednego z nich , niespodziewanie spotyka Josha. Zaczynają ze sobą rozmawiać, ich kontakt się odnawia . Zbliżają się i postanawiają raz jeszcze spróbować zbudować relację,ale czy ich związek ma szansę ? Czy przeszłość i związane z nią traumy pozwolą na happy end " żyli długo i szczęśliwie"? Jak potoczy się proces Kevina?

.

„Dla nas. Dla wszystkich nas - poranionych i dalekich od ideału - którzy mają odwagę marzyć, mieć nadzieję i leczyć rany.”

Część pierwsza była naszpikowana ciężkimi emocjami do granic możliwości i zrobiła na mnie naprawdę duże wrażenie. Powracalam do niej myślami niejednokrotnie i mimo ,że rzadko mi się to zdarza ,czytając pojawiały się łzy . Druga część jest inna . Owszem również dominuje żal ,ale bezsilność,która górowała w poprzednim tomie została przekształcona w bezpośrednią walkę . Eden walczy o sprawiedliwość,o bezpieczeństwo innych kobiet,tak by Kevin nigdy więcej żadnej z nich nie skrzywdził,ale także i przede wszystkim o siebie, o związek z Joshem i rozprawienie się z traumami. Zakończenie tomu pierwszego nie zaspokoiło mojej ciekawości na tyle ,żeby uznać historię głównych bohaterów za zamkniętą,a wręcz przeciwnie, rozbudziło chęć poznania kontynuacji . Nie zawiodłam się . Rozprawa sądowa budzi w Eden sprzeczne emocje - pragnie sprawiedliwości,ale boi się stanąć twarzą w twarz z oprawcą, który zabrał jej radość życia, upokorzył . Zna doskonale uczucie wstydu, uczucie bólu fizycznego i psychicznego,mimo że to ona jest ofiarą,osobą niewinną, którą spotkała tragedia . Terapia pomaga dziewczynie, uzmysławia,że to nie jej wina , ale podróż do pełnej stabilizacji to droga ciężka i wyboista ,ale ona się nie poddaje i "z tarczą" walczy o sprawiedliwość..w imię przeszłości,która rani ,ale też przyszłości,która daje nadzieję. Autorka wspaniale ukazała bohaterów. Są dojrzalsi. Przeszłość i wydarzenia ,które miały miejsce sprawiły,że musieli szybciej dorosnąć. Nie zachowują się jak rówieśnicy,którzy czerpią pełnymi garściami codziennośc..wręcz przeciwnie,oni walczą z demonami,traumami które wpływają bezpośrednio na ich życie . Są autentyczni, są przez owe wydarzenia uwrażliwieni,są empatyczni. Przemyślenia oraz ukazane wydarzenia poznajemy zarówno z perspektywy Josha jak i Eden, a przeskoki w czasie dają nam pełny obraz ich relacji ,gdzie nawet drobnostki mają znaczenie.

Jak wspomniałam wcześniej,ta książka naszpikowana jest emocjami i mocno angażująca. To historia,na którą trzeba mieć dobry moment w życiu, ponieważ Autorka ukazuje żal, ból i cierpienie Eden bardzo obrazowo,co w połączeniu z uczuciem niepewności speawia,że naprawdę mocno tę książkę przeżywałam. Nie jest to klasyczny romans,przy którym można odpocząć. Nie jest to opowieść przewidywalna,gdzie możemy spodziewać się już od pierwszej strony ,jak potoczą się losy bohaterów. To historia, która ukazuje jak wiele człowiek jest w stanie przejść,jak ważne jest wsparcie drugiej osoby ,jak istotna jest rozmowa i szczerość. Eden przy Joshu odnalazła spokój i bezpieczeństwo, którego tak bardzo potrzebowała,jednak nie zawsze to wystarcza. Autorka kładzie silny nacisk na terapię, ukazując jej plusy,co jest w moim odczuciu bardzo potrzebne, ponieważ może pomóc wielu osobom zrobić pierwszy krok i zapisać na spotkanie ze specjalistą - bez skrępowania i wstydu . Sceny procesu sądowego są bardzo realne, emocjonujące i nawet one skłaniają do przemyśleń - postrzegania ofiar ,głównie kobiet , pytań,które nigdy nie powinny paść...

Ja z całego serca zachęcam Was do poznania tej dylogii. To książka o trudnych przeżyciach,o przeszłości kładącej cień na teraźniejszość,ale przede wszystkim o odnalezieniu siebie,o nierównej walce z system,z oprawcą...z traumami. Jest też oczywiście miłość... piękna i dojrzała. Jest poczucie bezsilności, łzy i niesprawiedliwośc,ale też uśmiech i iskra nadziei,bo pamiętajcie - ona zawsze jest ! [Adres usunięty]mosc tomu pierwszego jest obowiązkowa,by móc w pełni zrozumieć tę historię.

Doskonale pamiętam, jak bardzo emocjonalnie poturbowała mnie książka „Już nie ma tamtej mnie”, i choć miałam nadzieję, że kontynuacja okaże się kojącym opatrunkiem na zbolałą duszę, to jednak szybko okazało się, iż drugi tom to kolejna chwytająca za serce opowieść z prześladującą tragedią oraz mrocznymi demonami w tle. Dwie brutalnie pokiereszowane dusze, które mogłyby być swoim wybawieniem, a jednak wyryte w ich sercach piętna co rusz okazują się zbyt silnymi przeszkodami. Czy można się odciąć od tak traumatycznej przeszłości i zacząć normalnie żyć?

Co istotne, a zarazem przerażające, to fakt, iż tej bolesnej, gorzkiej opowieści nakreślonej przez Amber Smith nie można przecież odmówić autentyzmu. To dramatyczna historia, jaka może dziać się tuż za rogiem, swoiste piekło ofiar, szczelnie ukryte za zamkniętymi drzwiami, osłonięte strachem, bólem oraz wstydem. Autorka w mistrzowski sposób ukazała, jak toksyczne relacje i traumy z przeszłości pchają ku samozagładzie...

To nie jest zwykła książka, to doświadczenie, niesłychanie silne, śmiem nawet stwierdzić, że paraliżujące. Pisarka potrafi w naprawdę fenomenalny, niezwykle trafny sposób opisywać emocje, dlatego przekaz jest niesamowicie intensywny. Fakt, że porusza kwestie bardzo trudne, bolesne, ciężkie do zaakceptowania, tylko podsyca mroczną już atmosferę i wprowadza czytającego w coś na kształt amoku, tkwi on w całkowitym zawieszeniu, obezwładniony, świadomy własnej niemocy, ogląda całą sytuację z boku i po cichu liczy na łut szczęścia. Tylko czy tak ciężko okaleczone dusze mogą jeszcze odnaleźć jakikolwiek ratunek?

„Już zawsze będę sobą” to lektura miażdżąca psychicznie, która wywołuje całą lawinę skrajnych emocji, począwszy od niedowierzania, poprzez złość i niezrozumienie, aż do niepojętego bólu i gniewu, lecz nie zabraknie również nadziei, że prawdziwa miłość będzie w stanie uleczyć najmroczniejsze traumy. Zapewniam, iż ta wyjątkowa, jakże ważna pozycja roztrzaska Wasze serca w tysiące małych kawałeczków, których prawdopodobnie już nigdy nie da się poskładać w idealną całość! Polecam gorąco!

"- Czuję się, jakby ktoś narysował mi twarz i wystrugał ją na mojej skórze, a następnie usunął wszystko, co mam w środku. Moje wnętrze zostało wydrążone, wyskrobane do czysta, a następnie wstawiono do niego świeczkę i wystawiono na mróz. Po prostu..."

💜💜💜

Pamiętacie książkę "Już nie ma tamtej mnie" Amber Smith?

Ohh ona dosłownie powaliła mnie na kolana.

Wzruszyła.

Zaskoczyła.

Ale także dała namiastkę nadziei na lepsze jutro.

Bo przecież nic nie trwa wiecznie. Nawet ból.

Dziś przychodzę do Was z recenzją książki "Już zawsze będę sobą", stanowiącej kontynuację losów Eden i Josha.

Ta powieść dosłownie zaparła mi dech.

I chociaż uważam, że jej poprzedniczka miała mocniejszy wydźwięk, to tematy poruszane w "Już zawsze będę sobą", a także ich opisy sprawiły, że nieraz w oczach pojawiły się łzy.

Tutaj widać ogromną walkę o sobie.

Eden po traumatycznych wydarzeniach, próbuje stanąć na nogi.

Pragnie uwolnić się od trudnej przeszłości.

Pragnie uporać się z koszmarami.

Pragnie zacząć żyć na nowo.

Z dala od trosk i problemów.

Z dala od bólu, który niemal rozrywał jej serce.

Z dala od głupich wyborów, których dokonała.

Teraz po prostu chce odetchnąć pełną piersią. Zapomnieć o tym, co ją spotkało. I dać świadectwo temu, że sprawiedliwości stanie się zadość.

Wciąż chodzi na terapię, która ma pomóc jej uporać się z demonami przeszłości. Powoli wychodzi na prostą. Powoli odzyskuje stabilizację.

Jednak widmo rozprawy sądowej, podczas której ujrzy swojego oprawcę, budzi w niej lęk. Mimo to pragnie tylko jednego - by Kevin już nigdy nie skrzywdził innej, niewinnej dziewczyny. By inna, niewinna dziewczyna nie cierpiała tak jak ona.

Bo Eden zna ból, jaki towarzyszy nie tylko podczas gwałtu, ale także po nim.

Zna uczucie upokorzenia.

Zna uczucie wstydu.

I wie, jak trudno jest się pozbierać po tak traumatycznym zdarzeniu.

Wie, jak to jest być odartą z godności.

Jak to boli.

Jak rani.

Jak jątrzy się niczym niezagojona rana.

I Eden pragnie uchronić przed tym inne dziewczyny. Wie, że jeśli tego nie zrobi, Kevin znajdzie kolejne ofiary. A ona nie może do tego dopuścić.

I chociaż sama cierpi, chociaż na sali sądowej ponownie zmaga się poniżeniem i wyśmianiem, nie robi kroku w tył. Z wysoko uniesioną głową chce dać świadectwo sprawiedliwości.

W jej życiu na nowo pojawia się Josh.

Oboje zbliżają się do siebie.

Jednak wiedzą, że aby zacząć budować coś trwałego, najpierw raz na zawsze muszą zamknąć za sobą drzwi przeszłości. Uporać się z własnymi demonami i lękami.

Oboje więc postępują mądrze i dojrzale.

Czy jednak ich historia skoczy się happy endem?

"Już zawsze będę sobą" to książka o poszukiwaniu siebie. Niezwykle wzruszająca, niezwykle emocjonalna. Z mnóstwem wątków, które łamią serce, ale także je scalają.

Serdecznie polecam ❤️

„Już zawsze będę sobą” Amber Smith to kontynuacja bestsellerowej powieści „Już nie ma tamtej mnie”, która wciąga nas w głęboko poruszającą historię Eden, bohaterki zmagającej się z traumą.

W tej części Eden i Josh, bohaterowie, których poznaliśmy w pierwszej części, decydują się spróbować jeszcze raz zbudować swój związek. Nie jest to jednak dla nich łatwe, gdyż oboje dźwigają ciężar trudnych doświadczeń z przeszłości — Eden walczy z konsekwencjami napaści seksualnej, którą dopiero niedawno ujawniła i o którą toczy się proces, a Josh zmaga się z własnymi problemami, które wcześniej uniemożliwiały im stworzenie zdrowej relacji.

Czy Eden i Joshowi uda się zbudować zdrowy związek? Czy proces w sprawie napaści seksualnej, skończy się wymierzeniem sprawiedliwości?

Autorka bardzo umiejętnie przedstawia, jak przeszłość wpływa na teraźniejszość bohaterów, a postacie Eden i Josha są pokazane z ogromną wrażliwością i autentycznością. Zarówno Josh, jak i Eden, choć naznaczeni traumą, dojrzewają na naszych oczach, a ich proces jest poruszającym i ciekawym do śledzenia. Dodatkowym atutem jest tu podwójna narracja, która pozwala głębiej zrozumieć emocje i motywacje bohaterów. Dzięki temu możemy poczuć więź zarówno z Eden, jak i z Joshem, a ich rozwój osobisty staje się jeszcze bardziej naszym udziałem.

Obok procesu dojrzewania i radzenia sobie z przeszłością, autorka znakomicie prowadzi wątek związany z procesem sądowym, który staje się ważnym tłem dla osobistych zmagań Eden. To zderzenie miłości oraz walki o normalność i sprawiedliwość tworzy tu interesujące napięcie i ukazuje, jak trudne jest znalezienie równowagi między życiem prywatnym, powrotem do normalności a traumą, która dominuje każdy aspekt codzienności zranionej osoby.

Narracja Smith jest pełna empatii, co sprawia, że możemy się wczuć w każde cierpienie Eden, każdą chwilę niepewności i każdą chwilę nadziei, jaką niesie próba życia normalnie. Książka nie daje prostych odpowiedzi czy recepty, jak wrócić do siebie po traumie, ale zamiast tego pokazuje, że proces leczenia traumy jest długi i pełen przeszkód, ale ostatecznie możliwy i wart przejścia.

„Już zawsze będę sobą” to poruszający romans, który zostanie w Waszych sercach na długo po lekturze, zmuszając do refleksji nad tematami, które choć trudne, warto poruszać. To historia zostawiająca z nadzieją oraz pokazująca, jak ważne jest wsparcie w najtrudniejszych chwilach życia. Jej przesłanie, o walce, miłości i poszukiwaniu normalności, z pewnością trafi do wielu osób, które same mierzą się z różnymi życiowymi trudnościami.

Jeśli nadal zastanawiacie się, czy zdecydować się na tę serię, pozwólcie, że zostawię Was dedykacją z niej „Dla nas. Dla wszystkich nas - poranionych i dalekich od ideału - którzy mają odwagę marzyć, mieć nadzieję i leczyć rany.”

Polecam Wam ją serdecznie 🩷

Ocena całości serii: ⭐⭐⭐⭐ 4,5/5

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od @[Adres usunięty]nictwo (współpraca reklamowa) 🩷.

💔Powieść znakomicie przedstawia osoby zmagające się z przeszłością i związaną z nią krzywdą.Traumy przynoszą wiele nieplanowanych zdarzeń i zmierzenia się z rzeczywistością na którą nie zawsze jest się gotowym.Czasem prawdziwe uczucie nie wystarczy,ponieważ życie i otoczenie zmuszają do podjęcia drastycznych decyzji.A one są początkiem upadku bądź odbudowania się pod siłą odrzucenia!

💔To nie jest słodka kontynuacja,to bardzo życiowa i emocjonalna rozgrywka pomiędzy dwoma zranionymi duszami walczącymi o wolność.Wolność przynoszącą ukojenie i oddech pełną piersią.

Relacja bohaterów jest bardzo dynamiczna. Pragną zbudować coś pięknego,lecz nie potrafią zrobić to w odpowiedni sposób.Błądzą,kochają się i ranià jednocześnie. Są łzy,bunt,strach oraz zrozumienie,co w życiu jest ważne.

💔Destrukcyjne zachowanie z czasem zmienia się w dojrzałość,a ona w odpowiednie decyzje,które nie są oczywiste.Przez to moje zdziwienie było ogromne.Każdy ruch ze strony bohaterów mnie czymś zaskakiwało. Oni nie są przewidywalnymi młodymi osobami.To osoby,który podejmują złe decyzje a potem zmagają się z ich konsekwencjami!

#mustread #iloved

💔Z całego serca polecam książkę 📚