Już nie ucieknę. Siostry z ulicy Wiśniowej. Tom 1

Matka trójki dziewczynek odkrywa, że jej mąż ją zdradza z młodszą pracownicą. Wściekła na niego i na rodzaj męski w ogólności, postanawia zabrać dzieci i uciec na koniec świata, a konkretnie do małego miasteczka na Kujawach. Wychowuje trojaczki najlepiej jak potrafi, jednocześnie utwierdzając je w przekonaniu, że miłość przynosi więcej szkody niż pożytku. Czy siostry trafią w końcu na prawdziwe i silne uczucie, która pokona narzuconą na nie przez matkę klątwę?

Pierwszy tom "Sióstr z ulicy Wiśniowej" opowiada historię Ady. Przyjęło się, że jest ona najmłodszą z rodzeństwa, chociaż od narodzin sióstr dzielą ją minuty. Jest nieśmiałą, ale kreatywną introwertyczką, która wszystko długo analizuje i tłumi w sobie uczucia. W zasadzie najwięcej mnie z nią łączy, jeśli chodzi o charakter, dlatego nie dziwne, że od razu ją polubiłam. Pozostałe dwie siostry to żywiołowa Jagna i pewna siebie Sara. Nie mogę się doczekać również ich historii w kolejnych tomach.

"Już nie ucieknę" jest powieścią typowo obyczajową. Pozwala czytelnikowi obserwować dzieje różnych rodzin i ich rozmaite problemy. Postacie różnią się od siebie, są barwne i dobrze poprowadzone, żaden wątek nie nudzi. Zdajemy sobie sprawę, że każdy z bohaterów ma inną sytuację życiową, doświadczenie i charakter, dlatego zachowują się tak a nie inaczej. Nie z każdą decyzją czy przekonaniami się zgadzałam, ale i tak było to dla mnie ciekawe obserwować, w jaki sposób z danym problemem poradzą sobie osoby myślące w inny sposób.

Powieść jest lekka, napisana prostym językiem, dzięki czemu szybko się ją czyta. Łatwo można się odprężyć i wniknąć w stworzony przez autorkę świat. Dlatego książkę polecam przede wszystkim miłośnikom gatunku, komuś kto szuka czegoś niezobowiązującego. Na pewno można przy "Już nie ucieknę" przeżyć miły czas, na trochę oderwać się od własnych problemów. Warto nadrobić lekturę, zwłaszcza, że niedługo ukaże się kolejna część, tym razem bliżej poznamy Sarę.

Egzemplarz do recenzji otrzymałam od wydawnictwa Replika.

„Już nie ucieknę” to pierwszy tom sagi Siostry z ulicy Wiśniowej. Już nie mogę doczekać kolejnych części.

„…przed pomyłkami nie da się uciec. Są częścią życia, nieodłącznym składnikiem codzienności, budulcem doświadczeń”.

Ada przeżywa dramat po tym jak zostawił ją narzeczony. Z pomocą dziewczynie przychodzą jej siostry Jagna i Sara oraz ich mama, która zaprasza dziewczynę do ich domu rodzinnego. Małe miasteczko, pomoc przy schronisku to dwa elementy, które z pewnością pomogą Adzie zapomnieć o problemach. A do tego wszystkiego dojdzie spotkanie z dawną miłością. Adam to mężczyzna, którego Ada wiele lat temu zostawiła i wyjechała do dużego miasta. Mężczyzna po śmierci rodziców walczy o prawo do opieki nad rodzeństwem. Ada cały czas ma wyrzuty sumienia, że tak podle potraktowała chłopaka, dlatego zaproponuje mu pewien układ.

Czy w przypadku Ady i Adama sprawdzi się powiedzenie, że stara miłość nie rdzewieje, a może nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki?

Bardzo podobała mi się ta książka, przede wszystkim dlatego, że ma w sobie wiele emocji. To nie jest tylko typowa historia o miłości. Poruszony jest tu temat schroniska dla zwierząt i troska o nie, jak również walka o młodsze rodzeństwo.

Bardzo polecam.

"Już nie ucieknę" to pierwszy tomt trylogii zatytułowanej SIOSTRY Z ULICY WIŚNIOWEJ. Opowiada o trzech siostrach Janowskich (trojaczkach): Adzie, Jagnie i Sarze. Ta część opisuje losy najmłodszej.

Ada, po porzuceniu przez narzeczonego, popada w depresyjne stany. Z odmętu rozpaczy nie są w stanie wyciągnąć ją nawet siostry. Jak pokazuje życie, pobożne życzenie ich matki (samej niegdyś zdradzonej przez męża), by nie szukały szczęścia u boku mężczyzn, okazały się klątwą. Wiedziona dobrymi chęciami, chcąc oszczędzić córkom rozczarowań, nie zdawała sobie sprawy, że dobra wróżba może przerodzić się w zły urok. Siostry, wyczerpując pokłady pomysłów, zwracają się do matki o pomoc. Maria, wykorzystując fatalną sytuację prowadzonego przez siebie schroniska dla bezdomnych zwierząt, zaprasza dziewczynę do siebie, do Graborówka, jednocześnie prosząc ją o pomoc w ratowaniu trudnej sytuacji przytuliska. Niechętnie, ale Ada się zgadza.

Powrót do Graborówka wywołuje u Adrianny wspomnienia z dzieciństwa i przywołuje wyrzuty sumienia. Chcąc wyrwać się do większego miasta i pragnąc dla siebie lepszej przyszłości, porzuciła niegdyś zakochanego w niej po uszy Adama. Może ponowne pojawienie się w rodzinnej miejscowości będzie okazją do naprawienia błędów?

Ta powieść nie jest słodką historią o miłości. To realistyczna i smutna opowieść o tym, że w życiu nie zawsze jest kolorowo, jednak dajaca nadzieję na lepsze jutro. Historia Adama, walczącego o odzyskanie rodzeństwa jest na to najlepszym przykładem. Czytałam tę emocjonującą i wzruszającą książkę z zapartym tchem i czekam na losy kolejnej siostry, które ukażą się 1 lutego 2022 r. A w okładkach tej serii jestem zakochana.

„Czasem słowa wypowiedziane w złą godzinę mają większą moc niż te wypowiedziane w chwili szczęścia.”

Ada nie może się odnaleźć w trudnej codzienności po niespodziewanym odejściu narzeczonego. Przecież tak bardzo się kochali, mieli ustaloną datę ślubu, plany na wspólną przyszłość. Dziewczyna przeżywa załamanie nerwowe, zmaga się z depresją. Z pomocą i wsparciem przychodzą jej siostry, Jagna i Sara. Próbują wyciągnąć ją z tkwiącego marazmu, namawiają matkę, która mieszka w niewielkiej miejscowości na Kujawach, aby ściągnęła córkę do siebie. Pretekstem ma być pomoc Ady w fatalnej sytuacji prowadzonego przez matkę schroniska dla porzuconych zwierząt. Ada po namyśle udaje się w rodzinne strony. Na jej drodze staje Adam - jej pierwsza miłość. Mężczyzna planował ślub z Blanką, niestety ta nagle się rozmyśliła i bez słowa wyjaśnienia odeszła. Ten ślub miał mu ułatwić odzyskanie młodszego rodzeństwa, które po tragicznej śmierci rodziców zabrała do siebie siostra ojca. Czy powrót do rodzinnego miasteczka stanie okazją do naprawienia błędów przeszłości? Pod wpływem impulsu, Ada proponuje Adamowi fikcyjne małżeństwo.

Ada, Jagna i Sara urodziły się jako trojaczki, kobiety z wyglądu są do siebie bardzo podobne, jednak z charakteru to całkowite przeciwieństwa. Zawsze i wszędzie mogą na siebie liczyć, wspierają się, rozumieją bez słów i czują się za siebie nawzajem odpowiedzialne. Ich matka, przed laty została porzucona, boleśnie zraniona przez ich ojca. Utkała wyrachowaną sieć kłamstw i na długie lata odgrodziła je od ojca. Przez całe życie wpajała dziewczynką ostrożność i dystans w stosunku do mężczyzn, co miało duży wpływ na ich dorosłe życie. Trudno im zbudować trwały związek.

Pierwsza miłość, pierwsza fascynacja, dokonane wybory i ich wpływ na dalsze życie. Ogromna pokusa wyrwania się z małomiasteczkowego środowiska, pogoń za karierą. Trudne relacje rodzinne, poczucie odpowiedzialności i troska o najbliższych. Zdrada, ogromny ból zadane przez ukochanego mężczyznę, które kładą się cieniem na dalszym życiu. Schronisko, które boryka się z licznymi problemami, staje się jedyną szansą dla zaniedbanych zwierząt.

Poruszająca, życiowa, emocjonalna opowieść o różnych odcieniach miłości i trudnej walce z przeciwnościami losu. Ukazuje, że prawdziwa miłość nigdy nie zgaśnie. Już z niecierpliwość czekam na kolejny tom. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

Czy wierzysz w miłosną klątwę? Że kilka nieostrożnych słów, może zniweczyć szansę na szczęście? Mimo iż nasz racjonalny umysł każe nam wątpić, czy można słowami pozbawić kogoś szansę na miłość, to jednak niekiedy rzeczywiście pewne rodziny wydają się przeklęte. Rozwody w każdym pokoleniu, złamane serca czy poronione ciąże – niekiedy taka prawidłowość przechodzi z matkę na córkę. I choć ma to więcej wspólnego z biologią i rachunkiem prawdopodobieństwa, to jednak wciąż gdzieś w myślach mamy słowa przekleństwa, czy ponure proroctwa.

Czy taka właśnie sytuacja dotyczy sióstr Janowskich? Po odejściu męża, zresztą do młodej kobiety, matka życzyła trojaczkom, by realizowały marzenia i nie szukały szczęści u boku mężczyzn. I rzeczywiście wszystkie trzy nie miały do tych mężczyzn szczęścia. Nawet Ada, która w miejscowości gdzie dorastała poznała wspaniałego chłopaka, opuściła go łamiąc mu serce. Wyruszyła spełniając swoje marzenia na studia w Poznaniu, nie wyobrażała sobie bowiem dla siebie takiej przyszłości, jaką chciał jej stworzyć. Po latach jednak ona jedna ma szanse ułożyć sobie życie u boku statecznego Błażeja. Po dwóch latach spotkań zaręczyli się, a w nieodległej perspektywie Ada mogła planować wesele. A właściwie mogłaby, gdyby nie fakt, że jej narzeczony z dnia na dzień ją pozostawił praktycznie bez słowa wyjaśnienia.

Teraz Ada pogrąża się w odmętach depresji, zaniedbując i siebie i pracę, a z tego marazmu nie są w stanie wyrwać jej nawet ukochane siostry, Jagna i Sara. Skoro nie pomagają ani słowa pocieszenia, ani ostra reprymenda, skoro bólu nie łagodzi ciasto drożdżowe i alkohol, dziewczyny posuwają się do ostateczności – wzywają na pomoc matkę. Z tą, odkąd ich oszukała w kwestii rozstania z ich ojcem, porywając córki i nie pozwalając ojcu się z nimi widywać, mają dość napięte kontakty. Z przymrużeniem oka traktują podjętą przez matkę działalność – prywatne schronisko dla zwierząt, które prowadzi w małej miejscowości na Kujawach, w Graborówku. Jednak to właśnie jej telefon do Ady z prośbą o pomoc, może zmienić przyszłość dziewczyny i nadać jej życiu sens.

Ciąg niefortunnych zdarzeń w życiu Ady uzupełnia jeszcze zepsuty samochód, całe szczęście, że niemal na miejscu. Świadkiem zdarzenia jest Adam, pierwsza miłość Ady i mężczyzna, którego porzuciła. On wciąż ma ją w pamięci, choć jest w szczęśliwym związku i właśnie planuje ślub. Co prawda nie taki, jaki powinien być, bowiem sprowadza się bardziej do kwestii technicznych, wobec problemów, z jakimi boryka się Adam. Otóż po śmierci rodziców stracił niemal kontakt z dwójką rodzeństwa, nad którym opiekę przejęła ciotka. Teraz coraz bardziej stara się odseparować od niego i młodszej siostry Darii Karolinę i Tomka, a jedyna szansą na odtworzenie zerwanych więzi, jest rozstrzygnięcie tego na drodze sądowej. Aby jednak zwiększyć swoje szanse w walce z bogatą ciotką, Adam musi mieć rodzinę – żonę, która będzie dzieliła z nim obowiązki wychowania dwójki dzieci. Tyle tylko, że czym bliżej ślubu, tym Bianka jest coraz mniej pewna, czy chce wziąć na siebie taką odpowiedzialność. Ostatecznie ucieka kilka tygodni przed ślubem, pozostawiając zdezorientowanego Adama.

Wobec ogromu pracy i problemu w schronisku Ada nie ma nawet czasu rozpaczać nad zerwaniem. Przekonuje się też, że schronisko to nie kaprys starzejącej się matki, tylko rzeczywista potrzeba, zauważa też dramat niechcianych zwierząt, zwłaszcza tych starszych, okaleczonych. I choć kocha Poznań, zaczyna też doceniać rodzinną miejscowość i jej spokój. A także Adama, którego kiedyś porzuciła, a który teraz znalazł się w prawdziwych tarapatach. Czy będzie w stanie mu pomóc? A może ta pomoc ostatecznie okaże się wzajemna? Czy miłosna klątwa w końcu się odwróci?

Przekonamy się o tym dzięki lekturze książki „Już nie ucieknę”, będącej pierwszym tomem serii „Siostry z ulicy Wiśniowej”. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Replika powieść autorstwa Joanny Nowak, to słodko-gorzka opowieść o zaczynaniu wszystkiego od nowa, zaufaniu, odpowiedzialności i zadośćuczynieniu. Mogą po nią sięgnąć nie tylko osoby lubiący romantyczne historie, ale również wszyscy ci, którzy doceniają te książki, które mimo romantycznych wątków kryją w sobie głęboką prawdę o życiu. Wciągająca fabuła i doskonale skonstruowani bohaterowie sprawiają, że niemal od pierwszej strony czujemy się częścią tej wciągającej historii. Wątek związany ze schroniskiem i jego potrzebami nie tylko dodaje kolorytu historii, ale uwrażliwia nas na smutny los zwierząt, których nikt nie chce. To wszystko sprawia, że po skończonej lekturze od razu mamy ochotę poznać losy dwóch pozostałych sióstr i dalszą historię miłosnej klątwy.