Już, już!

„Najstraszniejsze w tej historii jest to, że dzieje się naprawdę”.

Pierwsze nasze spotkanie z literaturą tak dogłębnie poruszającą i analizującą problem uzależnienia od komputera. Uważam, choć nie przychodzi mi z łatwością przyznanie tego, że ta książka to must have w każdym domu, w którym są uczniowie szkoły podstawowej. I obowiązkowo do przeczytania dla dzieci i rodziców, najlepiej wspólnego. Oraz dla nauczycieli, jako naprawdę przydatna pomoc dydaktyczna. Nie ukrywam, jako matkę prawie dziesięciolatki, wbiła mnie w fotel. I pierwszą myślą po przeczytaniu (zaraz po tym, jak zalałam się łzami) było, jak to rzeczy dzieją się lawinowo. Jedno niedopatrzenie, zignorowanie i ani widzimy, jak nasz stabilny dotychczasowy świat wali się na wzór karcianego domku. Moja zbyt szybko dorastająca córka czytała z otwartymi oczami, najpierw zachwycona, potem zdegustowana, a potem zdumiona i odrobinę przerażona rozwojem wydarzeń. Jakże realistycznym. I strasznym.

Bohaterką jest dziewięcioletnia Lula, najlepsza uczennica, uzdolniona artystycznie, szczęśliwa dziewczynka wychowywana w kochającym domu z dwójką starszego rodzeństwa. I chociaż jej tato pracuje za granicą korzysta z każdej okazji, aby przyjechać do domu i mieć udział w wychowaniu dzieci. Luna ma naprawdę świetne dzieciństwo; zżyta z rodzeństwem opiekuje się przygarniętym ze schroniska psem i marzy, aby wziąć udział w najbliższych warsztatach ceramicznych. Rzadko ogląda telewizję, a styczność z komputerem ma jedynie w szkole; woli rysować, lepić z modeliny i marzyć. Nawet kiedy w klasie dziewczynki pojawia się moda na internetową grę „Kryształowy Zamek” i wszystkie dziewczynki rozmawiają tylko o niej Lula, chociaż wyśmiewana i wykluczona z towarzystwa miłośniczek gry, ciągle ma swój świat i swoją rodzinę. I nawet nie zdaje sobie sprawy, jaką burzę w tym świecie wywoła jedno powodowane ciekawością zalogowanie się do „Kryształowego Zamku”. Odziedziczony po starszej siostrze komputer przeniesie ją w wirtualny świat, gdzie sama stworzy zasady i będzie królową. Mimo ograniczeń czasowych, codziennych obowiązków domowych i szkolnych, dobrego kontaktu z domownikami Luna z dnia na dzień przepada w wykreowanym wirtualnym świecie, a wszystko, co odrywa ją od tego świata budzi najpierw irytację, potem frustrację, potem gniew, a na samym końcu pragnienie zniszczenia siebie i bliskich. Dziewczynka, która nigdy nie kłamała, staje się teraz mistrzynią oszukiwania, kombinowania i złośliwości, której obiektami są bezradni, zdezorientowani najbliżsi. Nagle okazuje się, że świat wirtualny ją przerasta i nie potrafi oddzielić go od codzienności. Wchłania ją bez reszty. Wszystko dzieje się w przeciągu kilku miesięcy, a ja czytając i odruchowo identyfikując się z rodzicami bohaterki niemal namacalnie odczuwałam ich strach i bezradność. Temat bardzo aktualny i bliski każdemu rodzicowi. Nawet, jeśli wydaje się, iż dziecko nie spędza przy komputerze wiele czasu – granica jest cienka, a dziecięca psychika jeszcze zbyt krucha, aby poradzić sobie z niuansami wirtualnego świata. I chociaż to nie jest poradnik, zarówno dziecko jak i rodzic znajdzie tam wiele dyskretnych wskazówek jak uniknąć uzależnienia i zrozumieć, że to komputer powinien służyć człowiekowi, a nie człowiek podporządkowywać życie komputerowi. Wirtualnego świata nie trzeba się bać. Trzeba nad nim panować, a cóż bardziej pomoże, niż wiedza i świadomość potencjalnych zagrożeń?

Pięknym językiem napisana, dzięki Wydawnictwu Literatura elegancko wydana książka, którą czyta się jednym tchem. Tajemnicza, kolorowa, twarda okładka, standardowej wielkości czcionka i ta wyjątkowa treść podzielona na niedługie rozdziały. Czytanie to przyjemność, aczkolwiek zmusza do refleksji i chwilami, podkreślam, wbija w fotel. Polecamy naprawdę bardzo, bardzo, zwłaszcza dzieciom 10+.

CzytaMy8+

Doskonały thriller, prawdziwa, wstrząsająca ale przede wszystkim świetna książka.