Jutrznia. Wrzeciono Boga. Tom 3

Lubicie sagi historyczne?

Ja ubóstwiam i z ręką na sercu przyznam Wam, że rzadko miewam okazję przeczytać coś tak wspaniałego jak saga „Wrzeciono Boga” autorstwa Andrzeja H. Wojaczka. Dlaczego?

Już tłumaczę.

To wybitnie napisana, wspaniała w formie i treści seria inspirowana PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI. Autor na warsztat wziął dramatyczną historię Polski pierwszej połowy ubiegłego wieku, a dokładnie historię Górnego Śląska.

Tym razem ruszamy w swoistą podróż w czasie do II połowy lat 30. XX wieku, kiedy to trwa niemiecko-polska walka o ziemie. Nie tylko „Jutrznia”, ale i pozostałe tomy sagi to porywające historie ludzi, których życie przypada na czas wielkich przemian. Stają oni przed jednym z najważniejszych wyborów życiowych: muszą wybrać jedną ze stron, określić swoją narodowość - polską lub niemiecką.

W trzecim tomie cyklu, po fiasku akcji skierowanej w niemieckich konspiratorów, Teofil Kłosek trafia do więzienia, zaś jego żona Klara staje przed dramatycznym wyborem, w wyniku którego Teofil może stracić życie.

Równocześnie w małym miasteczku miasteczku, w szkolnym teatrze trwają przygotowania do wystawienia przestawienia świętującego 15. rocznicę wybuchu III powstania śląskiego (1921)

Te dwa główne, absolutnie fascynujące i przeciekawe wątki, dobitnie ukazują polityczną sytuację tamtych czasów i dylematy moralne, przed którymi stawała ludność Górnego Śląska.

A o czym, tak jednym słowem, jest saga „Wrzeciono Boga”?

O MIŁOŚCI.

O miłości do drugiego człowieka.

O miłości do Ojczyzny.

Mój zachwyt nie ma granic.

Po rewelacyjnym 1. i 2. tomie serii Wrzeciono Boga nie mogłam się doczekać kolejnej książki autora. Ponownie jest to doskonała, świetnie dopracowana i przykuwająca uwagę powieść. Nie mogę nadal uwierzyć, że cykl Wrzeciono Boga to debiut autora. Oby jak najwięcej takich debiutów.

Wrzeciono Boga. Jutrznia, 3. tom sagi Andrzeja H. Wojaczka (bo tak, ta seria to pełnoprawna, pełnokrwista saga) ponownie ma miejsce na Górnym Śląsku.

Tym razem mamy do czynienia z drug połową lat 30. XX wieku. O ten region zawsze toczyły się walki pomiędzy Polską, a Niemcami. Lata 30. XX wieku to okres wyjątkowo ważny dla Górnego Śląska, okres bardzo zażartej gry i walki.

Ponownie na arenie pojawia się Teofil Kłosek, weteran powstań śląskich, zaprawiony w boju ułan, w poprzednim tomie mocno rozczarowany rzeczywistością wolnej Polski.W tomie 3. Teofil trafia za kratki. Na szali zostaje postawione całe jego życie, szczęście rodziny. Jego żona, Klara zostaje z kolei postawiona w wyjątkowo trudnej, żeby nie rzec dramatycznej sytuacji. Nic więcej wam nie napiszę żeby nie spojlerować. Nadmienię tylko, iż Jutrznia jest jak do tej pory najbardziej dramatycznym, ostrym, bezwzględnym tomem serii. Oj dzieje się w tej części, dzieje.

Bohaterowie zostają poddani także innym próbom. Co istotne, Wojaczek bardzo mocno gra na uczuciach czytelnika, a swoich bohaterów stawia przed naprawdę dramatycznymi wyborami. To są takie sytuacje, w których obojętnie jaką decyzję podejmą bohaterowie, będzie to decyzja niezwykle trudna, brzemienna w skutkach. Mistrzowskie przedstawienie miłości do ludzi, ale i do ojczyzny. Ojczyzna, miłość do niej, dzieje to najważniejsze cechy serii Wrzeciono Boga. Genialnie ukazane, bez patosu, bez zadęcia.

Tym, co przykuwa uwagę są na równi skomplikowane dzieje Polski, Śląska, ale i mistrzowsko osadzone w nich zawieruchy losów bohaterów książki. Mała, lokalna, rodzinna historia została genialnie spleciona z wielkimi, europejskimi wydarzeniami. Wszystko wspaniale połączone i przykuwające czytelnika już od pierwszej strony.

Jutrznia (jak i wcześniejsze dwa tomy) to wspaniale napisane książki wielowątkowe, w których autor niczego nie gubi, nic mu nie umyka, a każdy wątek jest doprowadzony do bardzo ciekawego finału sugerującego równie ciekawy ciąg dalszy. Całość, mimo 100 lat różnicy, nadal aktualna. Pewne sprawy są ponadczasowe.

Do tego spora garść ciekawie ukazanego życia na Śląsku i przemian zachodzących w tym regionie. Warto o tym poczytać, jak również o poszukiwaniu własnej tożsamości, rozterkach, perturbacjach wewnętrznych niebanalnych postaci. Gorąco polecam i niecierpliwie czekam na kolejną książkę autora. Jestem jego wielką fanką.

Jestem bardzo dumna, że książki, a właściwie serie takie jak te, powstają. Niesamowita historia śląskiej rodziny osadzona w trudnych czasach to prawdziwa lekcja tego, jak wyglądała dawno rzeczywistość. Jest poruszająco, emocjonalnie, zadbano o wszelkie szczegóły, dzięki czemu naprawdę przeżywam tę opowieść razem z bohaterami literackimi. 

Zdecydowanie mogę polecić książkę wszystkim, zarówno tym, których interesują powieści historyczne, jak i tych, którzy lubią czytać książki zapadające w pamięć, szczere.

„Wrzeciono Boga. Jutrznia” to bardzo dobra książka historyczna. Jest to ostatni tom trylogii, ale żeby przeczytać ten tom, poprzednie nie są niezbędne (chociaż polecam po nie sięgnąć). Może nie będzie się znało wszystkich wydarzeń z życia Teofila, ale spokojnie można przeczytać ten i czytelnik się nie pogubi, ponieważ „Jutrznia” nie skupia się tylko na przeżyciach Teofila, ale też i innych bohaterów. Książka napisana jest przyjemnym językiem. Jest w niej romans, ale też i smutne, dramatyczne momenty. Wojna powoli się zbliża, więc nastroje są różne. Początek książki może wydawać się troszeczkę nudny, ale zapewniam, że na kolejnych stronach jest dużo ciekawiej. Mnie ta część tak wciągnęła, że musiałam przeczytać ją w jeden dzień.

Autor w swojej książce wplata sporo różnych ciekawostek z życia w tamtych czasach. Na końcu książki, znajduje się również słowniczek gwary śląskiej, który bardzo ułatwia zrozumienie niektórych słów.

„Jutrznia” jest ostatnim tomem tej trylogii, ale według słów autora, może to nie być ostatnia część przygód Teofila Kłoska. Bardzo chętnie przeczytałabym o tym, co działo się ze wszystkimi bohaterami w trakcie wojny, jak i po niej.

„Wszystko, czym do tej pory żyłem, okazuje się nie aż tak bardzo ważne; świat się nie zawalił, słońce świeci, jak świeciło, a życie toczy się po swojemu, bez względu na to, czy jestem jego częścią, czy nie”.

Minął ponad rok od wydania pierwszego tomu pt. „Kłosy”, a ja wreszcie sięgnęłam po serię z cyklu „Wrzeciono Boga” autorstwa pana Andrzeja H. Wojaczka.

Zauroczyłam się tą śląską historią, której głównym bohaterem jest wszędobylski wichlyrz, idealista i człowiek czynu, Teofil Kłosek z Brzozowa. Powieścią wielowątkową, która, co ważne, inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami. I mowa tu nie tylko o faktach historycznych, ale o postaci, która dała impuls autorowi, do stworzenia „śląskiej trylogii” na podstawie pamiętników wuja.

Na przestrzeni dwóch dekad tej sagi czytelnik obserwuje z pozoru przeciętne życie Ślązaków. Zakorzenione tradycje, ich mentalność, wiarę, ale też ludzkie dramaty i niełatwe życiowe wybory.

Tłem są dwie wojny światowe, powstania śląskie, później Niemiecki Związek Ludowy zwany Volksbundem oraz teatr, który wcale nie tak pobocznie, odgrywa równie ważną rolę w życiu niektórych bohaterów.

To była niezwykle czytelnicza uciecha i fascynujące przeżycie, czytać o dziejach rozdartego Śląska i ich mieszkańców w ciągu kilkudziesięciu lat.

Nie deliberujcie tak długo, jak ja.

Polecam czytelnikom lubującym się nie tylko w historii Polski.

„Volksbund był jak hydra; na miejscu jednej odrąbanej głowy natychmiast wyrastała kolejna”.

Ta organizacja nie przebiera w środkach. Szukając wciąż zemsty, więzi lokalnego działacza Teofila.

Kłosek ciężko znosi aresztowanie. Niosący na grzbiecie wiele traum, nie jest jednak na świecie sam. Za murami czeka Klara, żona i miłość jego życia. Wspierająca małżonka rozumie powagę niesionych konsekwencji. Co nie oznacza, że śpi spokojnie. Nie przeczuwa również, że już za chwilę w życie Kłosków wkradną się kolejne dramatyczne okoliczności, z którymi sama musi się uporać.

Czy może liczyć na czyjąś pomoc?

Czy małżeńska rozłąka przetrwa nie tylko polityczną zawieruchę?

„Terror siły, terror kultury – nie podejrzewała, że los zmusi ją do konfrontacji pojęć, które jeszcze niedawno zamierzała połączyć”.

W niewielkiej wiosce na Górnym Śląsku lat 30. XX wieku nastały ciężkie czasy.

Polska młodzież szkolna wraz z panną Ewą Majewską pracuje nad wystawieniem sztuki. Na zajęciach teatralnych jest miejsce dla wszystkich uczniów. W spektaklu na deskach Domu Kultury mającym uczcić „budowę pomnika ku czci śląskich bojowników” narodowość, czy odmienne wyznanie nie mają znaczenia. Jednak duch rywalizacji młodych ludzi stawia przed nimi trudne wyzwania.

Czy ambitne przedsięwzięcie upamiętniające rocznicę wybuchu ostatniego powstania ujrzy światło dzienne?

Czy młodzieżowa niemiecka bojówka osiągnie zamierzony cel?

„Kto by przypuszczał, że nasze losy zderzą się jak rozpędzone lokomotywy mknące po tym samym torze”.

Spisane przeżycia bohaterów w przestrzeni historycznej Górnego Śląska na długo pozostaną ze mną. Ówczesna sytuacja regionu, granic polsko-niemieckich, przemian politycznych, nastrojów społecznych, są dla mnie perfekcyjną próbą oddania czasu. Nastoletni i dorośli, mężczyźni i kobiety, odegrali istotne role w „Jutrzni”. Ta pokoleniowa i wielowymiarowa historia przedstawia walkę o ojczyznę, walkę o miłość i transformację śląskiej ziemi.

To jedna z lektur, po którą warto sięgnąć, by „zrozumieć Śląsk”.

Mam cichą nadzieję, że „Jutrznia” nie będzie ostatnią częścią.