i „nierzeczywistości", które jednak nie są swoimi przeciwieństwami, lecz dopełniającymi się połówkami świata.
Te połówki znów zbliżają się do siebie, a połączyć je może tylko miłość, która nie cofa się przed największą ofiarą. Powieść Witi Ihimaery znakomicie wpisuje się w literacką tradycję realizmu magicznego.
