Jesteś moja, dzikusko

Dorośli często nie traktują młodych zakochanych poważnie. W ich oczach to tylko ulotne zauroczenie. Już na pewno nie miłość na zawsze...

Anthony Tolland uczy się w prywatnym amerykańsko-polskim liceum. Delikatnie mówiąc, chłopak nie kontroluje gniewu i nie umie panować nad swoimi emocjami. Problemy rozwiązuje uciekając się do przemocy. Antek zbudował wokół siebie mur obojętności, a ludzi traktuje przedmiotowo. Z ojcem, który na stałe mieszka w Ameryce, nigdy nie miał dobrych relacji i uważa, że dobrze mu z tym. Wszystko zmienia się, gdy na jego drodze staje pewna rudowłosa, zielonooka dziewczyna, o imieniu Natalia. Matki obojga były dla siebie jak siostry. Pani Tolland często wyciągała rodzicielkę Natalki z opresji, dlatego, gdy kobieta ginie tragicznie w wypadku, nie może postąpić inaczej i przygarnia jej córkę do siebie. Największym skarbem dziewczyny są książki, a jej pasja to decoupage. Co się stanie, gdy te dwa całkowicie odmienne charaktery będą zmuszone mieszkać pod jednym dachem?

Już od pierwszym stron fabuła trzyma w napięciu. Przez cały czas coś się dzieje, autorka nie daje czytelnikowi nawet chwili wytchnienia! Nie ma mowy o nudzie. Jak już zaczniesz czytać "Jesteś moja, dzikusko", tak łatwo od lektury się nie oderwiesz. Wspaniałe jest to, że ani razu nie spojrzałam na dół kartki, aby sprawdzić ile to jeszcze stron zostało mi do końca książki; to chyba coś znaczy, prawda?

Bardzo podobała mi się narracja z punktu widzenia Antka. Zwykle całą historię widzimy oczami bohatera płci żeńskiej, a tu możemy zobaczyć co chłopcom siedzi w głowie. Poznajemy wszystkie jego uczucia, rozterki, a przede wszystkim widzimy, jak stara się pohamować swój gniew. Natalka była po prostu jak zimna woda na gorący charakter Anthony'ego. Pani Lingas-Łoniewska pokazała jak wygląda prawdziwy związek. To nie tylko czułe słowa i pocałunki, ale też krzyki i kłótnie. Podążając za losami bohaterów przeżyłam naprawdę cudowne chwile, pełne emocji. Autorka posługuje się przystępnym językiem, przez co powieść jest łatwiejsza w odbiorze i przyjemnie się ją czyta. Dzięki pani Agnieszce, zdecydowanie częściej będę sięgać po polską literaturę, dziękuję!

"Bo czasami życie to bajka, w której też występują złe czarownice, wredne charaktery i pełne zawiści przyjaciółki. Ale jest coś, co może dać temu radę, co ma szansę stawić czoło złu i zwyciężyć wszelkie przeciwności losu. Jest to miłość. W nią warto wierzyć." - Warto!

Za mną kolejna książka Agnieszki Lingas- Łoniewskiej. Już kiedyś obiecałam sobie, że przeczytam absolutnie wszystko, co autorka "Jesteś moja, dzikusko" napisze. Jak do tej pory uwielbiam wszystkie jej powieści. Fabułą trafia idealnie w moje czytelnicze serce.

Tym razem historia dotyczy dwojga nastolatków. Natalia po śmierci matki przeprowadza się do Wrocławia. Od teraz będzie mieszkać z przyszywaną ciocią i Tonym. Na początku relacja tych dwojga nie wygląda na najlepszą, jednak z czasem łączy ich ogromne uczucie. Niestety, ich miłość nie jeden raz będzie wystawiana na próbę. Czy w tak młodym wieku uda im się przetrwać i być razem?

Po raz kolejny jestem oczarowana. Uwielbiam takie historie. Napełniają mnie ogromną nadzieją. Wprawiają w doskonały nastrój. Tym zachwyciła mnie "Jesteś moja, dzikusko". To opowieść o trudnej miłości dwojga nastolatków o znacznie różnych charakterach. Miłości, która musi wiele wytrwać i wycierpieć. Swoją drogą jestem pod wrażeniem (niestety, negatywnym), ile krzywdy może wyrządzić ludzka zazdrość. Zupełnie, jakby ludzie nie kontrolowali swojego myślenia, swoich odruchów. To przerażające. Na domiar złego w realnym świecie spotyka się takie osoby. Warto się nad tym zastanowić, bo często to właśnie zazdrość jest przyczyną rozstań, nieszczęść, przykrości. Bohaterowie musieli się z nią zmierzyć i to wiele razy.

Co do bohaterów, są to postacie o różnych charakterach. Tony to bardzo porywczy nastolatek, przed którym wiele osób pochyla głowę ze strachu. Budzi ogromny respekt, a jednocześnie jest obiektem fascynacji wielu dziewczyn. Jego postępowanie i podejście do życia diametralnie zmieniają się po bliższym poznaniu Natalii. Najbardziej urzeka mnie w nim to, że potrafił przejść przemianę na lepsze z miłości. To coś, co zawsze chwyta mnie za serce w powieściach. Przejście bohatera na jasną stronę pod wpływem uczucia. Uwielbiam to. Poza tym, to może być trochę dziwne, ale ta jego gwałtowność też ma w sobie coś, co bardzo mi się podoba. Natalię również polubiłam. Mądra, inteligentna dziewczyna. Na pierwszy rzut oka delikatna i wrażliwa, a jednak potrafi przemówić dosadnie Tony'emu. Dała radę wszelkim przeciwnościom losu. Zdecydowanie należy się tutaj duży plus. Jest jeszcze jedna bohaterka, o której muszę wspomnieć. Jest nią Marta. Stała się chyba najbardziej znienawidzoną przeze mnie postacią, o jakiej kiedykolwiek czytałam. Nie cierpię, nie znoszę, nie toleruję tego typu dziewczyn. Wredna, podstępna, zazdrosna, nie odczuwająca żadnej skruchy. Jednak i taka osoba musiała się pojawić, aby cała historia była naprawdę świetna.

"Jesteś moja, dzikusko" wędruje, oczywiście, do przedziału moich ulubionych książek. To wspaniała powieść, którą czyta się naprawdę lekko, choć nie jeden raz napięcie wzrasta do granic możliwości. Nie mogłam się od niej oderwać. Sięgałam po nią nawet w trakcie kilkuminutowej przerwy od obowiązków. I chociaż od samego początku wiadomo, jak to się zakończy, chce się wiedzieć, w jaki sposób bohaterowie dotarli do tego etapu.

Tę powieść polecam wszystkim fanom autorki. Z pewnością nie zawiedziecie się. Jest to raczej literatura dla pań, chociaż może i niektórym panom przydałoby się przeczytać taką historię i wziąć przykład z postępowania głównego bohatera. Po prostu, zachęcam do sięgnięcia po nią wszystkich, którzy szukają historii o pięknej, silnej miłości, która potrafi przetrwać największe życiowe burze.

[Adres usunięty]

Pierwszy raz spotkałam się z narracją pierwszoosobową - męską. Dokładnie wiemy co dzieje się w głowie 18-letniego Anthonego Tollanda. Wiemy jakie emocje nim targają i że nie potrafi ich opanować. Chłopak porywczy, gwałtowny, traktujący ludzi przedmiotowo - typ niepokorny. W jego domu pojawia się Natalia przysposobiona przez jego rodziców. Nastolatkowie znają się od dzieciństwa , ale nie są przyjaźnie do siebie nastawieni. Są jak ogień i woda - totalnie różni, ale jak to zwykle bywa przeciwieństwa się przyciągają i uzupełniają się wzajemnie.

Akcja porywa, autorka umiejętnie wplotła zdania budujące napięcie - czytasz i czytasz bo po prostu chcesz więcej. Nie ma tu sztuczności, zdań czy sytuacji upchniętych na siłę.

Na kartach powieści znajdziemy prawdziwą miłość, z jej porywczą siłą, z namiętnością, z zazdrością; z miłością, która z zauroczenia dwojga nastolatków zmienia się w uczucie na całe życie.

Akcję budują intrygi uczniów prywatnego liceum. Dziewczyna odstawiona przez Anthonego na boczny tor, nie pozwoli o sobie zapomnieć. Na celowniku Marty jest oczywiście Natalia. Do czego posunie się nastolatka py poniżyć rywalkę i odzyskać chłopaka? Oj dzieje się dzieje.

Pierwszy raz książka przekonała mnie, że istnieje coś takiego jak m i ł o ś ć, bez przesadnego romantyzmu i lukru, a z prawdziwym pożądaniem i troską o drugiego człowieka a także z kłótniami i nieporozumieniami, które wyjaśnić może tylko szczera rozmowa.

"Bo czasem życie to bajka, w której też występują złe czarownice, wredne charaktery i pełne zawiści przyjaciółki. Ale jest coś, co może dać temu radę , co ma szansę stawić czoło złu i zwyciężyć wszystkie przeciwności losu. Jest to miłość i w nią warto wierzyć."