Jest OK. To dlaczego nie chcę żyć?

Jak dla mnie, książka jest rewelacyjna, porusza wrażliwe tematy ludzkiego życia i psychiki. Problemy bohaterów i sposoby radzenia sobie z nimi są pomocne dla mnie osobiście.

Książka napisana w formie wywiadów z czternastoma osobami pochodzącymi z różnych środowisk, a które dotknęła depresja. Szeroki wachlarz ich zawodów pokazuje, że ta choroba nie wybiera.

Kobiety i mężczyźni opowiadają o tym kiedy i w jaki sposób zaczęły się ich stany depresyjne.

Pytania autorów nie są nachalne, dają rozmówcom pole do rozwinięcia myśli.

Jako osoba chora na depresję poczułam, że nie jestem odosobniona w moim stanie, że nie tylko ja mam takie objawy depresji jakie mam. Jest to w jakiś sposób pocieszające i ta myśl, że nie jest się "odludkiem" dodaje otuchy. Daje nadzieję, że można okiełznać depresję, że można z nią żyć (oczywiście lecząc się odpowiednio za pomocą terapii lub farmakoterapii), ale też pokazuje, że po przepracowaniu pewnych rzeczy z dzieciństwa choroba odejdzie w zapomnienie.

Publikacja jest skierowana do bardzo szerokiego grona odbiorców, nie tylko do chorych, ale też do bliskich tych osób, do rodziców dzieci....

Jedyne co raziło mnie bardzo w oczy to to, że praktycznie wszystkie osoby w tej książce miały ostry przebieg choroby, np. popadali w alkoholizm, samookaleczali się, sięgali po narkotyki... Przez to ma się wrażenie, że u każdej osoby ten proces właśnie tak postępuje. Mogą tak pomyśleć odbiorcy, którzy nie są chorzy na depresję (a zdecydowali się sięgnąć po tę pozycję), co nie jest dobre, bo w końcu zacznie się postrzegać osoby z depresją jako patologię, jako osoby zdemoralizowane, oraz że depresja ma zawsze ciężki przebieg... Brakuje świadectwa osoby, która do takich rozwiązań się nie posunęła, ale też cierpi.

Na plus dla książki - czuję pewien niedosyt, bo jako osoba we wczesnym stadium depresji mogłabym przeczytać takich historii dwa razy tyle, aby w pewien sposób nie czuć się z tym wszystkim sama, a tak połknęłam ją w dwa wieczory :)

Marek Sekielski i Małgorzata Serafin zrobili dobrą robotę. W tej książce nie znajdziemy odpowiedzi jak pozbyć się depresji, albo jak nie zachorować. Znajdziemy natomiast pełne bólu świadectwa osób z depresją oraz poznamy jak ta choroba się objawia i jak ciężko z nią żyć, gdy jest w ostrym stadium, bo odpowiednio wcześnie nie zasięgnęliśmy pomocy specjalisty.

IG: book_szpanerka

Depresja to choroba, która atakuje coraz częściej. Człowiek dochodzi do ściany, nie widzi sensu życia Książka Marka Sekielskiego to zapis rozmów z tymi, którym udało się wyjść z depresji. To książka szczególnie ważna dla wszystkich, którzy zmagają się z depresją oraz dla ich bliskich. Książka jest równie istotna dla rodziców, być może uchroni ich przed popełnianiem wielu błędów, za które po latach ich dorosłe dzieci płacą olbrzymią cenę. Książka niesie nadzieję, że z depresji można się wyleczyć.

Genialna i bardzo wartościowa książka . Mówi nie tyle o samej depresji co o genezie powstawania wielu jej aspektów . Daje dobry drogowskaz dla rodziców , małżonków , partnerów , co się dzieje w umyśle chorego na depresję człowieka . Mówi o procesie działania choroby depresyjnej , jej wpływie na relacje, związki, skłonności do nałogów . Rozmowy są wywiadami, ale niezwykle zaskakującymi i poruszającymi . Książka zostaje w głowie i myślę o tym co przeczytałem, a to najbardziej wartościowe .

Co tak naprawdę wiemy o depresji? Jakie są jej objawy? Jak można pomóc chorym na depresję?

Pierwsze co mogę powiedzieć o tym reportażu to wielkie brawa dla jego autorów: Małgorzaty Serafin i Marka Sekielskiego. Podjęli się bardzo trudnego tematu. W dzisiejszym świecie dużo ludzi choruje na tę straszną chorobę. Mamy jej wiele odmian. Może na nią zachorować dziecko, osoba dorosła i u kresu swojego życia. Nie jest powiedziane, że i wy na nią nie zachorujecie.

Polecam tę książkę wszystkim rodzicom. Przeczytajcie ją, żebyście w razie czego wychwycili wszystkie symptomy u swojego dziecka.

Ludzie cierpiący na tę straszną chorobę potrzebują pomocy, a nie wyśmiewania. W tym audiobooku znalazłam mnóstwo zwierzeń osób cierpiących na tę chorobę. Bohaterowie tej książki są w różnym wieku i wykonują różne zawody. Jedna bohatera miała podobne lęki do moich. Bała się wychodzić z domu. Objawiało się to między innymi bólem brzucha i biegunkami. Nikt nie zrozumie, jakie to jest cierpienie, dopóki sam tego nie przeżyje. Ja niestety walczę z tym na co dzień, zwłaszcza rano. Nie mam wyjścia, muszę wychodzić z domu, żeby zaprowadzać i odbierać synka ze szkoły. Często rano biorę tabletki na biegunkę. Nasiliło się to u mnie po pandemii Covid-19. Dużo osób się z tego śmieje, mówią: jaja sobie robisz, nie ściemniaj. Dla mnie to wcale nie jest śmieszne. To jest walka z żywiołem. Jakoś sobie radzę. Tabletki na głowę nic nie dały, tylko ogłupiały. Dlatego je odstawiłam. Mam nadzieje, że ta fobia kiedyś mi minie. Można się załamać lub z tym walczyć. Ja staram się walczyć.

Polecam wysłuchać naszych dzielnych bohaterów i ich historie. Czy wygrali walkę z chorobą? Jak wyglądała ich walka o samego siebie?

Pamiętajcie, zanim wyśmiejecie drugą osobę, poznajcie jej całą historię. Ludzie w depresji mogę się dziwnie zachowywać. Mogą nawet mieć myśli samobójcze. Wyciągnijcie do nich swoją pomocną dłoń, a zobaczycie ich uśmiech. Czasami wystarczy z nimi po prostu posiedzieć i wysłuchać, jak zaczną mówić. Czasami z chorymi można popłakać. Nigdy nie można ich lekceważyć i zostawiać samych.

Audiobook czytali: Paulina Holtz, Adam Bauman i Małgorzata Serafin.

Ciekawe głosy. Przyjemnie się ich słuchało.