Jesionka dla trupa

Justyna odliczała dni do ślubu, które przerwał wjeżdżający w nią tir. Teraz rodzina i narzeczony chcą, by w trumnie wyglądała tak, jak miała wyglądać w tym uroczystym dniu. W sukni ślubnej sprowadzonej z Hiszpanii i makijażu. To będzie nie lada wyzwanie dla tanatoplastyka, bo ciało dziewczyny nie ma połowy twarzy.

Codziennie rano przed pójściem do pracy Anna prosi: ,,byle nie dziś". Byle nie dziś jej pacjentem nie było dziecko. Anna ma własnych dwoje i pracuje jako laborant sekcyjny.

Marek zaś od dwóch lat sprząta pozostałości po zwłokach i jak mówi: najgorzej jest po samobójcach.

Dlaczego?

Dowiecie się z tej fascynującej i ciekawie napisanej książki, w której śmierć zabiera nas we własną podróż, nie mniej intrygującą niż życie.

Jak umieramy i co dzieje się z ciałem po zgonie opowiadają: grabarz, właściciel zakładu pogrzebowego Witold Skrzydlewski i ludzie, którzy na co dzień pracują przy zwłokach. Myją je, malują, ubierają i balsamują.

Z książki dowiemy się również co gryzie nas po śmierci i co to znaczy, że umieramy ,,na raty".

Poznamy rodzinę, która oddała narządy swojego syna do przeszczepów, przeczytamy o wpadkach nekrobiznesu, targach funeralnych, a producent trumien podpowie, która z nich jest najlepsza, najdroższa, a która najlepiej się pali. Będzie również poruszony bolesny temat ,,łowców skór".

Temat śmierci od dawna mnie interesuje i nie boję się jej. Książka była więc dla mnie ,,wisienką" na torcie.

Wiecie również, że ,,ciekawość to pierwszy stopień do piekła" i ja Was już teraz do niego serdecznie zapraszam, abyście mogli oswoić swoje lęki i zobaczyć, że śmierć nie jest tak straszna jak ją nam malują i można o niej opowiadać w sposób niezwykle interesujący.

Moim zdaniem autorzy wykonali tutaj kawał świetnej i przede wszystkim rzetelnej pracy, dlatego ja Wam tę książkę ogromnie polecam.

O ile o śmierci nie boicie się czytać.

Nie muszę chyba mówić, dlaczego ta książka mnie zainteresowała. Śmierć to nie jest coś, o czym często rozmawia. Jeszcze rzadziej rozmawia się o tym co robi się z ciałem po śmierci. Na całe szczęście można o tym w wielu miejscach poczytać [Adres usunięty]. w Jesionce dla trupa. Na początku bałem się trochę, że będzie to coś pokroju Śmierci na 1000 sposobów (nie podobał mi się ten program). Okazało się jednak, że nie. Książka pokazuje długą drogę ciała człowieka poddanemu ostatnim zabiegom na tym świcie. Nie jest to żaden podręcznik dla specjalistów i świetnie się go czyta takim jak ja laikom, którzy ze śmiercią (na szczęście) często się nie stykają.