Jesienne werble. Obca. Tom 4

Znacie to uczucie, kiedy z wyczekiwaniem sięgacie po kolejny tom ulubionej serii? Pamiętacie uczucie, które towarzyszy Wam przy ostatnich stronach - szczęście, że mogliście poznać dalsze wydarzenia bohaterów, ale i smutek, że to już koniec? A gdyby tak ulubiona seria składała się z wielkich tomów a przygoda w niej zawarta trwała i trwała - co Wy na to?

Na początku patrzyłam na pierwszy tom serii złym okiem - wiele skrajnych opinii skutecznie pozwalało mi tkwić w niezdecydowaniu i ciągłym zastanawianiu się nad tym czy warto poświęcić jej czas. Kiedy w końcu się przekonałam i pogrążyłam w lekturze pierwszego tomu nic nie było w stanie mnie oderwać i tak pozostało do dziś, czwartej części wielowątkowej historii Claire i Jamiego.

"- Ty jesteś moją odwagą, a ja Twoim sumieniem - szepnął.

- Ty jesteś moim sercem, a ja Twoim współczuciem. "

To co nieodmiennie zaskakuje mnie w każdym tomie to doskonale skrojona i wartka akcja, która mimo licznych wydarzeń zawsze wprowadza do fabuły coś nowego i świeżego. Czwarty tom serii zawiera w sobie całe grono różnych wątków i wydarzeń - kontynuacji tych zapoczątkowanych we wcześniejszych tomach oraz zupełnie nowych. Chociaż wszystko zapowiada smakowitą literacką przygodę to początek tej historii nie zapowiada tego wszystkiego. Najpierw pojawia się nużący początek, w który ciężko było mi się wczytać i gdyby nie pamięć wcześniejszych dobrych tomów nie dobrnęłabym do drugiej - znacznie lepszej - połowy książki.

Zatem musicie mieć na uwadze, że czwarty tom serii nie jest już tak doskonały jak początkowe części, ale z czasem rozwija się w całkiem przyjemnym stylu. Im dalej czytałam, tym częściej natykałam się na typowy styl autorki - humor, ironię i niezwykłą pomysłowość. Odniosłam wrażenie, że "Jesienne werble" okazały się słabszym tomem serii nie pod względem wydarzeń, ale pod względem stylu, jakby Gabaldon potrzebowała więcej czasu na rozwiniecie skrzydeł, bo w połowie rozpisała się na całego, powróciła w wielkim stylu i w dodatku zmiażdżyła mnie w doskonałym zakończeniu.

"Ułożyłam się na plecach i z przymkniętymi oczami ponuro zaczęłam liczyć owce. Były to jednak szkockie owce, które zamiast dać się policzyć, wesoło brykały po cmentarzu, beztrosko kopiąc w nagrobki."

Tym razem wędrujemy do roku 1768 w którym Claire, Jamie i Ian zakładają farmę Fraser's Ridge i osiedlają się w wymarzonym domu. Karolina Północna ma okazać się spełnieniem ich marzeń. Jednocześnie w 1769 roku Brianna gnana tęsknotą za rodzicami, przenosi się w wiek XVIII i dociera do Lallybroch, gdzie mieszka siostra Jamiego. Malująca się przed nią podróż zapowiada pojawienie się licznych przygód. I tak jest w rzeczywistości - wiele wydarzeń, wiele bohaterów i wiele emocji. Miłość na łamach tej książki cechuje się wieloma barwami, które odczuć można tylko na własnej skórze a bohaterowie wyposażeni w poczucie dobrego humoru, ironię i kąśliwe dialogi zapewniają wiele zabawnych sytuacji.

"Jesienne werble" to kolejne połączenie dobrej zabawy i przygody w najlepszej formie. Wielowątkowa fabuła z historycznym zabarwieniem to zapewnienie wielogodzinnej, doskonałej zabawy i niezapomnianej przygody. Niezmiennie i z pełnym przekonaniem polecam wszystkie tomy serii, choćby dla poznania prawdziwej więzi miłości i przygód o jakich nawet się nie śniło.

Czwarta część powieści Diany Gabaldon o przygodach Fraser'ów to 1000 stron niesamowitych przygód, gorących namiętności i pełnego humoru historii, która wciąga od pierwszych stron.

Mimo,że nie przepadam za dość obszernym opisem natury itd w powieściacg, to w tej serii nie wyobrażam sobie żeby mogło ich zabraknąć!

Uwielbiam! Polecam dla fanów historii, fantastyki jak i dla romantyków szukających prawdziwej miłości :) oczywiście w książkach! ;)

Diana Gabaldon to niezwykle płodna autorka. Kolejna książka jest jeszcze grubsza i ciekawsza od poprzedniej. Jak główni bohaterowie odnaleźli się w czasach przypadających na początek powstawania Stanów Zjednoczonych Ameryki?

Akcja w Jesiennych werblach rozgrywa się na dwóch płaszczyznach czasowych. Kontynuacja losów Claire i Jamiego oraz Iana w 1768 roku. Rodzina Fraserów postanawia osiedlić się w Karolinie Północnej. Po raz pierwszy od dawna czują, że mają swoje własne miejsce na Ziemi. Rozpoczynają budowę wymarzonego domu, zakładają farmę Fraser’s Ridge.

W roku 1969 roku Brianna spędza święta z Rogerem w Inverness. Podczas poszukiwania tekstu do starej piosenki mężczyzna przypadkowo natrafia w materiałach źródłowych na informację o pożarze we Fraser’s Ridge. Słysząc to, córka Claire wpada w panikę. Za wszelką cenę chce poinformować matkę o nadchodzącym niebezpieczeństwie. Postanawia przemieścić się do XVIII wieku i udać się do Karoliny Północnej. Pomimo niebezpieczeństw wsiada na statek i płynie do Ameryki.

Tymczasem Roger Wakefield, próbując skontaktować się z Brianną, dowiaduje się, że wyjechała do Szkocji. Pierwsza myśl, która mu przychodzi do głowy to, że dziewczyna postanowiła się przenieść w czasie i odnaleźć swoich rodziców. Zamierza podążyć za nią.

Nie spodziewałem się, że poziom wciąż będzie wysoki. Liczyłem się z tym, że wraz z kolejnymi częściami moje zainteresowanie dalszymi losami bohaterów może zmaleć. Stało się wręcz przeciwnie. Mam jeszcze większą zachętę do czytania. Jesienne werble wyróżniały się na tle poprzednich tomów. Przez większość czasu akcja rozgrywała się na dwóch płaszczyznach: przeszłości i teraźniejszości. Spodobało mi się to. Powiew świeżości.

Jesienne werble Diany Gabaldon – najbardziej wzruszającą część, jaką miałem okazję przeczytać. Pierwsze spotkanie z Brianny z Jamiem (jej biologicznym ojcem) w dość dziwnych okolicznościach. Jestem zbulwersowany, że pisarka tak traktuje swoich bohaterów. I to akurat tych, których najbardziej lubimy. Wracając do poznania przez Jamiego własnej córki, autorka bardzo dobrze poprowadziła ten wątek. Nie było żadnego rzucania się w objęcia. Relacja ojciec – córka rozwijała się powoli. W międzyczasie pojawiły się przeszkody mogące przerwać ich więź na zawsze. Szczególnie z powodu poczucia zdrady i niedocenienia miłości Franka Randalla.

Cała recenzja na: CzasoStrefa