Jedz dobrze i nie tyj

Jestem zadowolona z zakupu, książka w ciekawy sposób przedstawia jak nawiązać właściwą relację z jedzeniem. Polecam wszystkim!

Zdrowe odżywianie stało się prawdziwym biznesem. Zewsząd otaczają nas fit produkty, reklamowane przez gwiazdy, o zawrotnych cenach. Specjalne półki w supermarketach również nie zachęcają cenami do kupowania bio, eko i fit produktów. Na dodatek ceny za usługi wymuskanych do maksimum dietetyków, którzy krytycznym wzrokiem od progu patrzą na swoich klientów...Jakim cudem ma to wszystko zachęcać do zmiany nawyków żywieniowych?

Pan Młynarski wraz ze współautorką, panią Kołodziej, swoją książką wytaczają walkę z tymi powszechnymi praktykami i pokazują inne oblicze zdrowego odżywiania. Takiego, które jest dostępne dla każdego z nas. Takiego, które nie wiąże się z całkowitym przewrotem w swojej kuchni, ogromnymi kosztami i wyrzeczeniami. Takiego, którego po prostu potrzebujemy i możemy sobie na nie pozwolić, bo jest na wyciągnięcie ręki.

Zdrowe odżywianie w wersji DrDietmana, czyli opisanego w książce programu dietetycznego DrDietman, to coś o wiele bardziej logicznego i przyjemniejszego, niż wszystkie znane nam diety. Tutaj nie zmieniamy diametralnie swojego jadłospisu, a jedynie nasze nawyki. Zdecydowana większość z nas ma nieprawidłowe nawyki, trzeba spojrzeć prawdzie w oczy. Jadamy zbyt mało posiłków, a jeśli już siadamy do jedzenia, to zjadamy ogromne porcje. Nie tędy droga do zdrowia i szczupłej sylwetki, ale to właśnie tutaj trzeba szukać rozwiązania! Bardzo podoba mi się zaprezentowane w książce podejście i już działam w kierunku wprowadzania koniecznych w moim przypadku zmian ze wsparciem dietetyka z programu DrDietman. Super sprawa i śmiało mogę polecić każdemu!

Oprócz książki i programu DrDietman, polecam Wam gorąco uczestnictwo w spotkaniach autorskich z panem Młynarskim, które są organizowane w każdy wtorek o 20 na Zoomie. Zachęcam Was do wejścia na stronę [Adres usunięty]

Gdy przeczytałam tytuł „Jedz dobrze i nie tyj” moja pierwsza myśl była „to niemożliwe”. Żeby nie tyć, trzeba być na specjalnej diecie, uprawiać różnego rodzaju sporty. W tym przeświadczeniu żyje większość społeczeństwa, a szczególnie ci, którzy chcą zgubić zbędne kilogramy. Nic dziwnego, gdy na każdym rogu jesteśmy w tym upewniani. Witryny ze zdrowymi, bezglutenowymi produktami, różnorodne ćwiczenia fizyczne, siłownie otwarte 24/7, diety pudełkowe, hasła motywujące na każdym portalu społecznościowym. Inaczej się nie da! A jednak. „Jedz dobrze i nie tyj” autorstwa Zbigniewa Młynarskiego porusza tą kwestię. Poradnik dostałam od przyjaciółki, która jest zafascynowana zdrowym trybem życia. Odżywia się zdrowo, ćwiczy yogę. Nie mam problemu z masą. Choruję na niedoczynność tarczycy, wiąże się to z obowiązkiem przejścia na specjalną dietę. Było trudno. Ciągłe odmawianie sobie ukochanych potraw, notoryczne czytanie etykiet. Z czasem się przyzwyczaiłam, ale zdaje sobie sprawę, że nie każdy będzie w stanie to zrobić. Szczególnie, że masa w przeciągu kilku dni od przejścia na dietę. Potrzeba wytrwałości. Najgorszy jest przypadek, gdy mimo starań waga ani drgnie, albo dochodzimy do wniosku, że to nie jest warte naszej męczarni. Zgadzam się z tym. Życiem należy się cieszyć, a nic nie daje tyle radości, co ukochane jedzenie. Jest ono również pretekstem spotkań towarzyskich, więc kolejna korzyść. Przypadkowo trafiłam na film opublikowany przez Pana Zbigniewa Młynarskiego. Polecam obejrzeć. Autor w dokładny, ale zrozumiały sposób po krótce opowiada o problemie z odżywianiem, jednocześnie jest to idealny wstęp do przeczytania książki. U mnie dokładnie tak było. Po otrzymaniu, książkę odstawiłam na półkę. „Może kiedyś” taka była moja myśl, ponieważ nie lubię poradników. Kojarzą mi się z dziwną terminologią, i tym, że są po prostu nudne, bo tematyka się powtarza. „Jedz dobrze i nie tyj” naprawdę mnie zadziwiło, przeczytałam od deski do deski. Co najważniejsze, nawet ja wprowadziłam zmiany do swojego życia. Uważam, że w książce każdy znajdzie coś dla siebie. Nie jest ona kierowana tylko i wyłącznie do osób, które chcą zrzucić zbędne kilogramy. Opisane są w niej również objawy niedoborów poszczególnych witamin, minerałów. Podejrzewam, że problem ten dotyczy już znacznej części naszego społeczeństwa. Znaczna ilość osób, z którymi rozmawiam przyjmuje jakieś leki. Chociażby witaminy. Dlaczego? Przecież są one w pożywieniu, nie potrzeba tabletek. Żyjemy w biegu, jemy na mieście, nieregularnie, nie przykładamy wagi do przyrządzanych potraw, ani tym bardziej pór jedzenia. Zaburza się w ten sposób układ działania naszego organizmu. Nikt ani nic nie zadziała na niego tak, jak ON sam. Prowadzi nas, wystarczy „wsłuchać” się w jego objawy. Pragnienie, apetyt, sytość, to określenia, które bez problemu każdy będzie umiał wytłumaczyć, i zauważyć u siebie po przeczytaniu polecanej przeze mnie lektury. Gwarantuję! Nawet osoby, które w żaden sposób nie interesują się podaną tematyką będą zadowolone. Jestem idealnym przykładem. Przez ostatni czas byłam cały czas zmęczona, nie miałam na nic siły ani ochoty. „To przez stres” tak sobie tłumaczyłam. Jednak sesja minęła, wakacje, czas wolny, a samopoczucie bez zmian. Okazało się, że mam niedobór żelaza. Objawy powiązałam podczas czytania wyżej wymienionego poradnika. Poszłam do lekarza pierwszego kontaktu, następnie na pobranie krwi, i faktycznie. Diagnoza się potwierdziła. W moim przypadku, stan był zaawansowany, więc bez leków się nie obyło, jednak uzupełniłam swoją dietę. Nie musiałam szukać kolejnej książki, wydawać na nią pieniędzy, czy wertować stron internetowych w poszukiwaniach, czego jeść więcej. Wszystko znalazłam w „Jedz dobrze i nie tyj”. Aż ciężko uwierzyć, że stałam się fanką zdrowego odżywiania. Zasubskrybowałam kanał na YouTubie Pana Zbigniewa Młynarskiego (do czego serdecznie zachęcam) i ze zniecierpliwieniem czekam na kolejne odcinki. Niesamowite, jak organizm sam wie, czego, ile i kiedy potrzebuje. Naszym zadaniem jest tylko go słuchać. Oczywiście to tylko część informacji, którą znajdziemy w lekturze, do której przeczytania każdego zachęcam. Póki są wakacje, nie ma wymówki „nie mam czasu”. Rano do kawy, czy wieczorem do spania będzie to idealna pozycja. Ze zniecierpliwieniem czekam na Wasze opinie. Mam nadzieję, że podzielicie mój zachwyt, bo wydaje mi się, że jest nad czym. Nigdy wcześniej nie pisałam opinii o książkach, a czytam ich dużo, więc ta musi być wyjątkowa 😉

Ta książka jest przykładem na to, że zdrowe odżywianie jest dostępne dla każdego. Już więcej nie pomogą wymówki typu "nie mam na to czasu", "nie stać mnie", "nie chcę porzucać swoich ulubionych smaków"...Bo nie musisz nic z tego robić. :)

Na pewno ujęła mnie zaprezentowanym w niej podejściem, gdzie panuje spokój i normalne podejście do jedzenia. Bo po co to udziwniać, kombinować, szukać dziury w całym, gdy nie trzeba? Otóż to. Dlatego myślę, że to książka idealna dla tych zmęczonych tym dietetycznym reżimem, na pewno odnajdziecie się w tej książce oraz programie DrDietman, który jest w niej zresztą opisany i dostępny na stronie : [Adres usunięty]

Książka świetna w każdym calu, dla osób w każdym wieku. Polecam gorąco!

Książka dla całej rodziny, od nastolatków po seniorów. Zawiera informacje istotne dla każdego, w końcu jedzenie to podstawowa potrzeba, która dostarcza nam nie tylko energii, ale również zdrowia. Oczywiście zależnie od wieku i osobistych potrzeb, jadłospis będzie się różnił, ale często nie zdajemy sobie sprawy, jakie znaczenie w diecie mają poszczególne jej składniki i często je bagatelizujemy, nawet gdy organizm daje nam o tym znaki. Dlatego tak ważne jest, aby wiedzieć, jak ważne jest dbanie o swoje żywienie i jego kompletność dla zachowania nie tylko zdrowia, ale również figury. Jak wynika z książki, odpowiednio zbilansowana dieta, regularność posiłków połączona z przyjemnością, jaka płynie z jedzenia tego, na co mamy ochotę, przynosi o wiele lepsze i o wiele dłuższe skutki, niż restrykcyjne diety. Co dla mnie jest bardzo ważne, książka jest jedną z części składowych całego programu, który ma doprowadzić do zmiany nawyków żywieniowych społeczeństwa w prosty sposób. W książce opisano szczegółowo program drDietman, który dostępny jest na stronie [Adres usunięty]

Jak wszyscy wiemy, dobre jedzenie przynosi szczęście. W szczególności takie, które lubimy. Jest pretekstem do spotkań towarzyskich. Potrafi również „leczyć” zły humor, pomaga rozwiązywać problemy. Oczywiście, tak nam się tylko wydaje.

Zdrowy tryb życia, zgrabna sylwetka, to popularne trendy w dzisiejszych czasach. Uważam to za słuszne, gdyż warto jeść dobrze, jednak nie kosztem własnego szczęścia. Niestety tak często jest. Słodycze? Nie, za dużo cukru. Za tłuste, za słone… Przecież jedzenie tego, co lubimy, daje tyle radości. Myślimy, może pójść do dietetyka. Nie każdy może sobie na to pozwolić, lub nie mamy czasu na przygotowywanie pełnowartościowych potraw. Zazwyczaj, zdrowe potrawy są dla nas bez smaku. Tym sposobem, tracimy motywację i rezygnujemy ze zdrowego odżywiania, bo jest po prostu za trudne. Wszystkim tym, którzy utożsamiają się z powyższym opisem, polecam książkę „Jedz dobrze i nie tyj”.

Oczywiście, wymieniona przeze mnie grupa, nie jest jedyną, której polecam lekturę. Cukrzycy, fanatycy zdrowego żywienia, studenci również znajdą tam coś dla siebie.

Autorzy w prosty sposób przybliżają nam, jak poradzić sobie z problemem złej diety. Co ciekawe, i wyróżniające, jedząc tak, jak się lubi. Już na wstępie wita nas cytat, który sugeruje, że w lekturze nie znajdziemy trudnych dla nas diet, które będą wymagały dużego samozaparcia.

Podkreślany jest również fakt, że organizm jest bardzo mądry. Wie, czego potrzebujemy w danym momencie. Wtedy sięgamy po jedzenie.

Proces odchudzania już dłużej nie musi być męczący. Koniec ze zmuszaniem siebie do jedzenia nijakich potraw, ciągłym odmawianiem, zmęczeniem, WALKĄ. Po przeczytaniu książki Pana Zbigniewa Młynarskiego, znajdziecie szczęście w tym procesie. Tak, jest to możliwe. Zdrowa żywność i gotowanie staną się waszą pasją, a szukanie nowych przepisów, sposobem na zabicie nudy. Z niecierpliwością będziecie czekać na możliwość ugotowania kolejnej potrawy, i pochwaleniem się nią przed znajomymi. Przy okazji, wasza waga będzie spadać. Wszystko za sprawą jednej lektury. Wiem, że na pierwszy rzut oka, wydaje się to niemożliwe. Uwierzcie mi, jest inaczej.

„Jedz dobrze i nie tyj” uważam za przełom w dziedzinie poradników. Po raz pierwszy spotykamy się z czymś innym. Za „to coś” uważam program DrDietman. Żeby nie zdradzać za dużo szczegółów, zaznaczę, że program prowadzi do poprawy wiedzy dotyczącej zdrowego odżywiania. Najważniejsze, jest to wiedza praktyczna, która doprowadzi do tego, że zaczniecie siebie, i swój organizm, bardziej szanować. Będziecie o siebie dbać, tak jak dbacie o dzieci, czy ukochanego zwierzaka. Myślę, że jest to coś pięknego.

Odchudzanie nie musi być karą, a wy nie musicie czuć się winni z tego powodu. Sięgnijcie po „Jedz dobrze i nie tyj” i zacznijcie rewolucję w tym procesie.

Ja zaczęłam. Nie żałuję.

Polecam to za mało.

Książka trafiła w moje ręce od mojej babci, która stwierdziła, że koniecznie muszę ją przeczytać. Babciu, miałaś świętą rację! Tą książkę powinien przeczytać każdy, nieważne, czy nastolatek, czy staruszek. Jest to prawdziwy poradnik, gdzie znajdziecie dużo wiedzy naprawdę potrzebnej w życiu codziennym. Dzięki temu w końcu zrozumiecie, o co w tym wszystkim chodzi, bez zbędnego filozofowania na temat tego, czy jeść to czy lepiej nie jeść tamtego...Jeść, jeść i się tym faktem cieszyć! Wreszcie książka o zdrowym odżywianiu, która traktuje jedzenie we właściwy sposób, tak samo zresztą demonizowaną przez lata przyjemność jedzenia. Tutaj przyjemność jedzenia traktowana jest jako coś wyjątkowego, nagroda za dostarczenie organizmowi tego, czego akurat potrzebuje. Dlatego uważam, ze ta książka to absolutny hit w tej dziedzinie, który powinien znaleźć się w każdym domu. Ja go podarowałam swojej babci z myślą o jej cukrzycy, a książka wróciła do mnie w tempie ekspresowym i wyciągnęłam z niej równie wiele cennych wskazówek, co moja babcia. I pewnie niebawem książka wyruszy w dalszą drogę po rodzinie - w końcu ich zdrowie jest dla mnie ważne! Dbajmy o siebie, swoich bliskich i ich wiedzę z zakresu żywienia w prosty sposób!

Książka „Jedz dobrze i nie tyj” to świetna propozycja dla każdego, kto chce popracować nad swoją figurą nie bawiąc się w katorżnicze diety. Na początku książki znajdziemy cytat z Monteskiusza, który wprowadza nas w odpowiedni klimat całej rodziny: Zdrowie utrzymane za pomocą restrykcyjnej diety to przykra choroba.

Czym jest apetyt? Według autora to ochota na takie pożywienie, które zawiera dobre i pożądane substancje. Dlaczego? Stoi za tym teza, że organizm jest inteligentny. Warto go słuchać, i uczyć się regulować własny organizm. Co jest możliwe, zarówno dzięki książce, jak i programowi DrDietman, który jest dostępny za darmo w swojej podstawowej funkcjonalności.

Ale najpierw o książce. Zdaniem autora dobrze postawiona dieta, to taka, która jest dopasowana do organizmu. Jednak to wcale nie oznacza skomplikowanego systemu reguł. Z zakazami i nakazami. Nic z tych rzeczy. To znacznie więcej! Każdy z nas jest inny, ma swoje potrzeby i upodobania. Naprawdę możemy jeść wszystko i nie musimy udawać w imię diety, że jakaś kategoria jedzenia w ogóle nie istnieje. Nasz organizm mówi, wie co jest mu potrzebne, a co nie. Warto się w niego wsłuchać i odpowiednio nastroić swój apetyt. Według autora książki apetyt da się regulować.

Ale to nie wszystko. Oprócz wielu porad znajdujących się w książce Czytelnik ma do dyspozycji także program DrDietman. Program powstał w oparciu o formułę Zbigniewa Młynarskiego, autora książki „Jedz dobrze i nie tyj”. Program posiada dwie wersje. Wersję bezpłatną, gdzie w podstawowej funkcjonalności otrzymujemy informację zwrotną na temat własnych nawyków żywieniowych. W wersji płatnej, program daje znacznie więcej możliwości do efektywnej pracy z dietetykiem. DrDietman to program całkiem rozbudowany. Pozwala na sprawdzenie jadłospisu w zakresie ponad 30 składników. Płatna wersja programu nie tyle pełni funkcję informacyjną, pomocniczą, co stanowi realne wspomaganie w zmianie odżywiania. Dlaczego? Dzięki programowi można rozpocząć korzystanie z pomocy dowolnie wybranego doradcy żywieniowego. A to wszystko, online!

Jak wygląda współpraca? Doradca opracowuje indywidualną normę żywieniową, która wskazuje optymalną kaloryczność dziennego pożywienia i zapotrzebowanie na określone składniki odżywcze. Doradca żywieniowy podaje również zalecenia dotyczące właściwego doboru pożywienia według grup produktów, które można znaleźć w Piramidzie Dobrego Odżywiania. Określa też optymalną ilość posiłków, ich wielkość, skład i rozkład.

Czym to się różni od innych metod? Wysokim indywidualizmem. A także kształtowaniem pewnej specyficznej postawy wobec ludzkiego ciała i organizmu. Opartej na szacunku, akceptacji i rozumieniu, że dieta to nie męczeństwo. Lecz wolny, świadomy wybór, który na dodatek może być dopasowany do indywidualnych potrzeb każdego człowieka.

W książce „Jedz dobrze i nie tyj” poruszono też kwestie rozmaitych „diet cud”, które być może na krótką metę działają. Jednak zazwyczaj nie dają długofalowych rozwiązań. Dlaczego? Nie ma w nich indywidualnego podejścia i spojrzenia na inteligentny wymiar ludzkiego organizmu. W dietach cud mieszają się dwa zwroty: „musisz” i „nie wolno ci”. Ciężko zbudować coś trwałego na skrajnościach, które na dodatek traktują każdy organizm „na jedno kopyto”. A przecież, ludzie są różni. Różne są ich potrzeby, możliwości genetyczne. Stawianie oporu indywidualizmowi, na rzecz szerzącej się standaryzacji jest wręcz nienaturalne i prowadzi do wielu nieporozumień na tym tle. Nic więc dziwnego, że trudno nam się przekonać do czegoś, co nijak się ma do naszego jednostkowego przypadku.

Zarówno w książce „Jedz dobrze i nie tyj”, jak i w programie DrDietman nie znajdziemy takiego podejścia.Tu liczy się człowiek w jego indywidualności, w jego preferencjach. Dlaczego? Nie chodzi o to, by jedzenie kojarzyło nam się tylko z hasłami: „kara” i „nagroda”. Chodzi przecież o to, by żyć pełnią życia. Jedzenie także ma tutaj ogromne znaczenie. Przecież stanowi całkiem sporą część naszego życia. Możemy jeść co chcemy, czuć się dobrze i dobrze wyglądać. Adrianna Kalisz

Książka „Jedz dobrze i nie tyj” to świetna propozycja dla każdego, kto chce popracować nad swoją figurą nie bawiąc się w katorżnicze diety. Na początku książki znajdziemy cytat z Monteskiusza, który wprowadza nas w odpowiedni klimat całej rodziny: Zdrowie utrzymane za pomocą restrykcyjnej diety to przykra choroba.

Czym jest apetyt? Według autora to ochota na takie pożywienie, które zawiera dobre i pożądane substancje. Dlaczego? Stoi za tym teza, że organizm jest inteligentny. Warto go słuchać, i uczyć się regulować własny organizm. Co jest możliwe, zarówno dzięki książce, jak i programowi DrDietman, który jest dostępny za darmo w swojej podstawowej funkcjonalności.

Ale najpierw o książce. Zdaniem autora dobrze postawiona dieta, to taka, która jest dopasowana do organizmu. Jednak to wcale nie oznacza skomplikowanego systemu reguł. Z zakazami i nakazami. Nic z tych rzeczy. To znacznie więcej! Każdy z nas jest inny, ma swoje potrzeby i upodobania. Naprawdę możemy jeść wszystko i nie musimy udawać w imię diety, że jakaś kategoria jedzenia w ogóle nie istnieje. Nasz organizm mówi, wie co jest mu potrzebne, a co nie. Warto się w niego wsłuchać i odpowiednio nastroić swój apetyt. Według autora książki apetyt da się regulować.

Ale to nie wszystko. Oprócz wielu porad znajdujących się w książce Czytelnik ma do dyspozycji także program DrDietman. Program powstał w oparciu o formułę Zbigniewa Młynarskiego, autora książki „Jedz dobrze i nie tyj”. Program posiada dwie wersje. Wersję bezpłatną, gdzie w podstawowej funkcjonalności otrzymujemy informację zwrotną na temat własnych nawyków żywieniowych. W wersji płatnej, program daje znacznie więcej możliwości do efektywnej pracy z dietetykiem. DrDietman to program całkiem rozbudowany. Pozwala na sprawdzenie jadłospisu w zakresie ponad 30 składników. Płatna wersja programu nie tyle pełni funkcję informacyjną, pomocniczą, co stanowi realne wspomaganie w zmianie odżywiania. Dlaczego? Dzięki programowi można rozpocząć korzystanie z pomocy dowolnie wybranego doradcy żywieniowego. A to wszystko, online!

Jak wygląda współpraca? Doradca opracowuje indywidualną normę żywieniową, która wskazuje optymalną kaloryczność dziennego pożywienia i zapotrzebowanie na określone składniki odżywcze. Doradca żywieniowy podaje również zalecenia dotyczące właściwego doboru pożywienia według grup produktów, które można znaleźć w Piramidzie Dobrego Odżywiania. Określa też optymalną ilość posiłków, ich wielkość, skład i rozkład.

Czym to się różni od innych metod? Wysokim indywidualizmem. A także kształtowaniem pewnej specyficznej postawy wobec ludzkiego ciała i organizmu. Opartej na szacunku, akceptacji i rozumieniu, że dieta to nie męczeństwo. Lecz wolny, świadomy wybór, który na dodatek może być dopasowany do indywidualnych potrzeb każdego człowieka.

W książce „Jedz dobrze i nie tyj” poruszono też kwestie rozmaitych „diet cud”, które być może na krótką metę działają. Jednak zazwyczaj nie dają długofalowych rozwiązań. Dlaczego? Nie ma w nich indywidualnego podejścia i spojrzenia na inteligentny wymiar ludzkiego organizmu. W dietach cud mieszają się dwa zwroty: „musisz” i „nie wolno ci”. Ciężko zbudować coś trwałego na skrajnościach, które na dodatek traktują każdy organizm „na jedno kopyto”. A przecież, ludzie są różni. Różne są ich potrzeby, możliwości genetyczne. Stawianie oporu indywidualizmowi, na rzecz szerzącej się standaryzacji jest wręcz nienaturalne i prowadzi do wielu nieporozumień na tym tle. Nic więc dziwnego, że trudno nam się przekonać do czegoś, co nijak się ma do naszego jednostkowego przypadku.

Zarówno w książce „Jedz dobrze i nie tyj”, jak i w programie DrDietman nie znajdziemy takiego podejścia.Tu liczy się człowiek w jego indywidualności, w jego preferencjach. Dlaczego? Nie chodzi o to, by jedzenie kojarzyło nam się tylko z hasłami: „kara” i „nagroda”. Chodzi przecież o to, by żyć pełnią życia. Jedzenie także ma tutaj ogromne znaczenie. Przecież stanowi całkiem sporą część naszego życia. Możemy jeść co chcemy, czuć się dobrze i dobrze wyglądać. Adrianna Kalisz

Książka super, bardzo przyjemna do czytania na urlopie - na pewno pozwoli na bezwstydne uleganie urlopowym grzeszkom, bez przestrzegania codziennej diety. :) Tutaj spojrzenie na jedzenie, odchudzanie i zdrowe odżywianie jest zgoła odmienne od tego, jakie przedstawiane jest na szeroką skalę w mediach. No pain, no gain? Tutaj nie ma miejsca na takie rzeczy! Jakże się cieszę, że wreszcie jedzenie odzyskuje dawny honor, pokazane jest jako coś przyjemnego i ważnego. Na dodatek przywraca znaczenie głodu i apetytu w sposób pozytywny - naturalne sygnały płynące z organizmu to najważniejsze sygnały, których należy słuchać. Wystarczy je stopniowo normować i cieszyć się z jedzenia tego, na co mamy ochotę. Mam nadzieję, że ta książka i teoria jedzenia w niej przedstawiona podbije świat i zmieni na dobre podejście do jedzenia.

Ktoś powie, że ma problem, bo mało je, a tyje. Inny powie, że chciałby być tak szczupły, jak ta dziewczyna, tamten chłopak. Praktycznie wszyscy zazdroszczą chudym. A ja cicho siedzę i nic nie mówię. Nie zazdroszczę. Cierpię na bardzo specyficzną chorobę metaboliczną. Jestem szczupła, a może nawet „chuda jak patyk”. To żadna radość, gdy jesz, a ciągle cierpisz z powodu bólu brzucha. Tak już słyszę wasze głosy „ale ma fajnie” może jeść i nie tyje! A zapytajcie kierowców samochodów, czy są zadowoleni tankując samochód pod korek, a gdy przekręcą kluczyk w stacyjce znowu świeci się rezerwa!! Tak było i ze mną, dopóki przez przypadek nie spotkałam się z książką Jedz dobrze i nie tyj. Nabrałam wreszcie świadomości, że jedzenie to element mojego życia, który może mi sprawić radość. Prawdziwą radość. Nauczyłam się jak dzięki odpowiedniej diecie łączyć niezbędne składniki odżywcze w jedną całość. Przestałam wreszcie w moim życiu „jeździć na rezerwie”. Mam wreszcie moc, mogę podejmować większe wyzwania zawodowe i rodzinne. Przestałam cierpieć na chroniczne zmęczenie i bóle brzucha, które ciągle prosiło o więcej i więcej pokarmu. Nie sądziłam, że życie może się tak zmienić pod wpływem książki. Spotkało to mnie i teraz wiem, że doświadczenie, które przekazali autorzy tej książki ma pokrycie w rzeczywistości, co zmieniło moje życie. Musiałam to napisać, bo może ktoś potrzebuje takiej pomocy jak Ja. Skorzystałam. Mnie się udało. Martyna W.

Książka znana i lubiana. Wręcz idealna dla każdego, kto dopiero zaczyna swoją przygodę ze zdrowym odżywianiem i potrzebuje rzetelnej wiedzy na ten temat. Jeśli słowami wstępu mogę jeszcze coś dodać to proszę o to, aby swoją wiedzę opierać na takich, naukowo potwierdzonych źródłach, niż na stronach internetowych niepewnej jakości! Tu w grę wchodzi Wasze zdrowie!

Nie zastanawiałam się długo nad zakupem tej książki, bo przekonała mnie z miejsca swoim opisem, okładką i grubością. Wątpię, żeby po całym dniu w pracy chciało mi się czytać długie i nudne rozprawy nad zdrowym odżywianiem. A tutaj mamy książkę niedługą, a pełną przydatnych informacji. Brak tutaj pustych słów i straszydeł, jakimi lubią posługiwać się inni dietetycy (znacie pewnie określenie białej śmierci i oczerniania cukru i węglowodanów, prawda?). Tutaj nie ma miejsca na takie rzeczy - wiedza jest podana na tacy, na dodatek jest wszystko, co potrzebne, tzn. znaczenie, gdzie możemy znaleźć, co wynika z nadmiaru lub niedoboru poszczególnych skłądników odżywczych. Poręczne kompendium wiedzy żywieniowej, do któego można wrócić w każdej chwili bez wertowania całej książki - boczne przypisy zawierają najważniejsze wiadomości. dla szybkiego odświeżenia wiadomości.

Najważniejsza nauka, jaka płynie z tej książki, to zwracanie uwagi na przyjemność, jaką daje jedzenie. Czy poszukiwanie szczęścia i przyjemności nie motywuje nas każdego dnia do podejmowania działań? No właśnie! To samo dotyczy jedzenia! Zmiana myślenia o jedzeniu w stronę przyjemności, odkrywania nowych smaków, które pobudzą apetyt i "przeprogramują" go w stronę zdrowej żywności - to powinny być główne cele dietetyków. I takie są w programie DrDietmana, autorskiego pomysłu pana Zbigniewa Młynarskiego, autora powyższej książki. Jak dla mnie - STRZAŁ W DZIESIĄTKĘ, O KTÓRYM MUSI DOWIEDZIEĆ SIĘ JAK NAJWIĘCEJ OSÓB.

Czystą formalnością jest polecajka z mojej strony. Kupujcie i przekazujcie dalej swoim bliskim!

„Jedz dobrze i nie tyj” to książka dla tych, którzy wiele razy próbowali schudnąć i stracili nadzieję. Sama również wielokrotnie przechodziłam tę drogę. Wydałam masę pieniędzy na dietetyków, coachów, a problem tak naprawdę leżał gdzieś indziej, ponieważ notorycznie przegrywałam z własnym apetytem. Aż znalazłam się w momencie, w którym naprawdę niewiele brakowało mi do tego, by popaść w depresję.

Na szczęście trafiłam na tę książkę. Dotychczas sądziłam, że dieta równa się katorga. Niemal wojskowy rygor, codzienne ciężkie ćwiczenia fizyczne, ważenie się – jeśli nie codziennie, to przynajmniej raz w tygodniu. Dla mnie? Prawdziwa masakra! Ale takie właśnie były moje wizje. Sądziłam, że tryb „dieta” oznacza równocześnie zdecydowanie się na prawdziwą walkę. Czyli odmawianie sobie dotychczas lubianych potraw, kontrolowanie porcji i decydowanie się na dania, których normalnie bym nie tknęła. Dietę kojarzyłam więc z nieustannym wciskaniem sobie kitu i ciągłym katowaniem się myślami o celu, czyli o szczupłej sylwetce, która w moim pojęciu musiała być okupiona olbrzymim cierpieniem.

Autorzy tej książki pokazali mi zupełnie inny punkt widzenia. Chociaż diety cud czasami rzeczywiście się udają, to nie jest to regułą. Jednak, gdy już ten cud nastąpi - zaczynamy lubić siebie, ubrania wspaniale na nas leżą i pozornie wszystko jest okej. A tak naprawdę wystarczy dać się porwać jednej małej słabości, żeby za chwilę znów paść ofiarą własnego apetytu. I wtedy, efekt jojo. Znowu tycie. Zwykle większe niż dotychczas i znowu cała masa wyrzutów sumienia. Krąg się zamyka. Jednak, jak przekonują autorzy książki, tak wcale być nie musi.

Nie jesteśmy wcale skazani na pulchną sylwetkę. Nasz organizm jest mądry, wyposażony w inteligentny system. To dzięki niemu dostarcza sobie tego, czego potrzebuje. To zrozumiałe, że nasz organizm wybiera jedzenie, kiedy tak jest właśnie zaprogramowany. Jedzenie jest dobre, zapewnia przetrwanie. Nic dziwnego, że w sytuacji „jeść” czy „nie jeść”, nasz organizm wybiera pierwszą opcje. Jeśli jemy to, czego nie lubimy, zmuszamy organizm do rygoru, którego zadaniem jest go złamać. Ten proces ma swoje przykre konsekwencje. Na przykład w postaci braku zaufania do samego siebie oraz do tego, co naszemu organizmowi dostarczamy. Nic dziwnego, że to się nie może udać!

Myślenie o diecie odbiera wszystko. Wiem coś o tym, ponieważ jestem osobą, która przez wiele lat przechodziła nieustannie przez ten sam proces. W imię chudnięcia ciągle żegnałam się z tym, co lubię i wymuszałam na sobie rozmaite rygory myślenia o jedzeniu, o wadze, o moich wymiarach. Pogląd przedstawiony w książce „Jedz dobrze i nie tyj” daje ogromną wolność. Uczy, że jedzenie to coś więcej niż… jedzenie. Uwielbiam przyjemności, to część mojego życia. Jedzenie ma także swoją estetykę, harmonię, wymiar nie tylko odżywczy, ale również towarzyski i artystyczny. Artyzm może przejawiać się np. w łączeniu ze sobą różnych smaków. Przy jedzeniu zawierane są przyjaźnie i związki, tak wiele się dzieje przy jedzeniu. A jedzenie samo w sobie jest czymś wspaniałym i powinno przypominać nam o tym, że żyjemy po to, żeby było nam dobrze. Żebyśmy byli szczęśliwi.

Rozmaite diety odbierają ten stan. Nieważne, czy jesteś pod opieką dietetyka, który zapewne sumiennie rozpisał Ci dietę na cały tydzień, czy akurat wybrałaś dietę pudełkową. Jedno i drugie wiąże się z milionem ograniczeń, a to, co im towarzyszy to zazwyczaj poczucie kary. Zazwyczaj myślimy, że jest w tym wszystkim jakaś nasza słabość i czujemy się przez to jeszcze gorzej. Z książki „Jedz dobrze i nie tyj” wynika coś zupełnie innego. Jest to nasz instynkt samozachowawczy, a nie słabość! Książka odkryła przede mną związek pomiędzy jedzeniem a emocjonalnymi potrzebami. Okazuje się, że te dwa tematy nie są od siebie zupełnie odrębne, a „błędy” żywieniowe wynikają często z niezrozumienia tych połączeń. Dzisiaj cieszę się smakiem i życiem, staram się być dobra dla siebie i wyrozumiała. I zaczęłam traktować swój organizm jak rozumną machinę, bardziej wsłuchiwać się w siebie. Mnie osobiście, bardzo pomaga w tym medytacja. A książkę zdecydowanie polecam. – Klara Rytel

„Jedz dobrze i nie tyj” to książka dla tych, którzy wiele razy próbowali schudnąć i stracili nadzieję. Sama również wielokrotnie przechodziłam tę drogę. Wydałam masę pieniędzy na dietetyków, coachów, a problem tak naprawdę leżał gdzieś indziej, ponieważ notorycznie przegrywałam z własnym apetytem. Aż znalazłam się w momencie, w którym naprawdę niewiele brakowało mi do tego, by popaść w depresję.

Na szczęście trafiłam na tę książkę. Dotychczas sądziłam, że dieta równa się katorga. Niemal wojskowy rygor, codzienne ciężkie ćwiczenia fizyczne, ważenie się – jeśli nie codziennie, to przynajmniej raz w tygodniu. Dla mnie? Prawdziwa masakra! Ale takie właśnie były moje wizje. Sądziłam, że tryb „dieta” oznacza równocześnie zdecydowanie się na prawdziwą walkę. Czyli odmawianie sobie dotychczas lubianych potraw, kontrolowanie porcji i decydowanie się na dania, których normalnie bym nie tknęła. Dietę kojarzyłam więc z nieustannym wciskaniem sobie kitu i ciągłym katowaniem się myślami o celu, czyli o szczupłej sylwetce, która w moim pojęciu musiała być okupiona olbrzymim cierpieniem.

Autorzy tej książki pokazali mi zupełnie inny punkt widzenia. Chociaż diety cud czasami rzeczywiście się udają, to nie jest to regułą. Jednak, gdy już ten cud nastąpi - zaczynamy lubić siebie, ubrania wspaniale na nas leżą i pozornie wszystko jest okej. A tak naprawdę wystarczy dać się porwać jednej małej słabości, żeby za chwilę znów paść ofiarą własnego apetytu. I wtedy, efekt jojo. Znowu tycie. Zwykle większe niż dotychczas i znowu cała masa wyrzutów sumienia. Krąg się zamyka. Jednak, jak przekonują autorzy książki, tak wcale być nie musi.

Nie jesteśmy wcale skazani na pulchną sylwetkę. Nasz organizm jest mądry, wyposażony w inteligentny system. To dzięki niemu dostarcza sobie tego, czego potrzebuje. To zrozumiałe, że nasz organizm wybiera jedzenie, kiedy tak jest właśnie zaprogramowany. Jedzenie jest dobre, zapewnia przetrwanie. Nic dziwnego, że w sytuacji „jeść” czy „nie jeść”, nasz organizm wybiera pierwszą opcje. Jeśli jemy to, czego nie lubimy, zmuszamy organizm do rygoru, którego zadaniem jest go złamać. Ten proces ma swoje przykre konsekwencje. Na przykład w postaci braku zaufania do samego siebie oraz do tego, co naszemu organizmowi dostarczamy. Nic dziwnego, że to się nie może udać!

Myślenie o diecie odbiera wszystko. Wiem coś o tym, ponieważ jestem osobą, która przez wiele lat przechodziła nieustannie przez ten sam proces. W imię chudnięcia ciągle żegnałam się z tym, co lubię i wymuszałam na sobie rozmaite rygory myślenia o jedzeniu, o wadze, o moich wymiarach. Pogląd przedstawiony w książce „Jedz dobrze i nie tyj” daje ogromną wolność. Uczy, że jedzenie to coś więcej niż… jedzenie. Uwielbiam przyjemności, to część mojego życia. Jedzenie ma także swoją estetykę, harmonię, wymiar nie tylko odżywczy, ale również towarzyski i artystyczny. Artyzm może przejawiać się np. w łączeniu ze sobą różnych smaków. Przy jedzeniu zawierane są przyjaźnie i związki, tak wiele się dzieje przy jedzeniu. A jedzenie samo w sobie jest czymś wspaniałym i powinno przypominać nam o tym, że żyjemy po to, żeby było nam dobrze. Żebyśmy byli szczęśliwi.

Rozmaite diety odbierają ten stan. Nieważne, czy jesteś pod opieką dietetyka, który zapewne sumiennie rozpisał Ci dietę na cały tydzień, czy akurat wybrałaś dietę pudełkową. Jedno i drugie wiąże się z milionem ograniczeń, a to, co im towarzyszy to zazwyczaj poczucie kary. Zazwyczaj myślimy, że jest w tym wszystkim jakaś nasza słabość i czujemy się przez to jeszcze gorzej. Z książki „Jedz dobrze i nie tyj” wynika coś zupełnie innego. Jest to nasz instynkt samozachowawczy, a nie słabość! Książka odkryła przede mną związek pomiędzy jedzeniem a emocjonalnymi potrzebami. Okazuje się, że te dwa tematy nie są od siebie zupełnie odrębne, a „błędy” żywieniowe wynikają często z niezrozumienia tych połączeń. Dzisiaj cieszę się smakiem i życiem, staram się być dobra dla siebie i wyrozumiała. I zaczęłam traktować swój organizm jak rozumną machinę, bardziej wsłuchiwać się w siebie. Mnie osobiście, bardzo pomaga w tym medytacja. A książkę zdecydowanie polecam. – Klara Rytel

Tytuł tej książki wydaje się być kontrowersyjny. Jedz dobrze i nie tyj – czy nie jest to, aby pobożne życzenie każdego łasucha, które nie ma jednak zbyt wiele wspólnego z rzeczywistością? Też tak sądziłem. I rzeczywiście na początku podchodziłem do tej książki sceptycznie. Teraz jestem już po lekturze i postanowiłem podzielić się z Wami moją opinią. Dobre jedzenie, które nie wiąże się z solidną porcją dodatkowych kilogramów – naprawdę jest możliwe! I nie jest to kwestia diety cud, ale nasłuchującego, rozumiejącego podejścia względem naszego organizmu. Zbigniew Młynarski i Katarzyna Kołodziej prezentują w swojej książce zupełnie nowe spojrzenie na niezwykłość ludzkiego organizmu. Bardziej świadome, bardziej skupione i przede wszystkim – zindywidualizowane. Dla mnie ten ostatni czynnik był decydujący.

Szczupła i zgrabna sylwetka, niesamowita przemiana - te hasła kojarzą się głównie z dietami cud, które obiecują więcej, niż są w stanie realnie zmienić. Według powszechnej opinii człowiek, który jest na diecie, wiecznie chodzi wściekły, niezadowolony i głodny. Tymczasem, według autorów książki wcale nie trzeba tak podchodzić do sprawy. Okazuje się, że jest to wręcz jeden z najgorszych pomysłów na zmianę życia i zasad żywieniowych. Dlaczego?

Diety cud rzadko kiedy się sprawdzają. Nawet najlepiej skonstruowana dieta nie ma bowiem żadnego sensu jeśli stosuje się ją bez przekonania i właściwej motywacji. Rygor nie jest wcale dobrym rozwiązaniem, ponieważ zgodnie z myślą autorów książki, organizm nastawiony jest na jedzenie. Więc kiedy zabraniamy sobie jedzenia, jesteśmy wręcz agresywni względem naszego organizmu, ponieważ działamy wbrew jego naturze. Normalnym stanem dla organizmu jest jedzenie. Nic więc dziwnego, że kiedy widzimy coś do jedzenia mamy na to ochotę.

Okazuje się, że aby zachować zdrową i szczupłą sylwetkę, albo zrzucić kilka kilogramów, wcale nie trzeba codziennie stawać na wadze i dokonywać wszystkich możliwych pomiarów. Nie trzeba również nakładać na siebie nie wiadomo jakiego rygoru. W książce „Jedz dobrze i nie tyj” znajdziemy bardzo interesującą metodę kontrolowania własnego apetytu. Stosując porady i wskazówki zawarte w książce będziemy w stanie odpowiednio kierować swoim apetytem. Nie są to bynajmniej puste wskazówki, ponieważ postanowiłem sprawdzić tezy zawarte w książce na samym sobie. I rzeczywiście już po kilku tygodniach stosowania, widzę efekty. Nie znajdziecie w tej książce pustosłowia, ale konkretną instrukcję obsługi własnego organizmu. Dla mnie było to bardzo ważne. Wizja świadomego odżywiania bardzo mnie przekonuje.

Za wszelkimi wskazówkami autorów kryje się teza o mądrości ludzkiego organizmu. Została ona wielokrotnie w sposób otwarty postawiona w książce. Ludzki organizm potrafi myśleć samodzielnie i kierować się własnymi potrzebami. Tak też się dzieje. Kiedy próbujesz zagłuszać jego naturalny głos ryzykujesz utratą zaufania do samego siebie i do tego, czego dostarczasz własnemu organizmowi. Według autorów książki to jasne, nie ma sensu zmuszać się do czegoś, czego nie lubisz lub do czegoś, do czego nie jesteś przekonany. Twoje nastawienie i motywacja mają fundamentalne znaczenie na drodze do zmiany. Dotyczy to właściwie nie tylko jedzenia, ale wszystkiego. Osobiście, jestem do tej wizji bardzo przekonany, ponieważ wybieram świadomość zamiast nieświadomości.

Ta książka dała mi wolność spojrzenia na żywienie. Dała mi także zdrowe spojrzenie na stosunek do siebie i własnego ciała. Ta lektura porusza nie tylko zakres dietetyki, ale tak naprawdę też psychologii żywienia. Autorzy mają zdecydowanie holistyczne podejście w spojrzeniu na ludzki organizm i dotyczące go sprawy. Droga do zmiany może nie być łatwa, to tak naprawdę ciągły proces, który powinien odbywać się w nas. Autorzy zachęcają do słuchania własnego ciała, do rozważnego spojrzenia na kwestie dotyczące naszego codziennego życia. Jak już wspomniałem, ta książka dała mi wolność, której od wielu lat mi brakowało. Z radością będę polecał tę książkę innym osobom!

Tytuł tej książki wydaje się być kontrowersyjny. Jedz dobrze i nie tyj – czy nie jest to, aby pobożne życzenie każdego łasucha, które nie ma jednak zbyt wiele wspólnego z rzeczywistością? Też tak sądziłem. I rzeczywiście na początku podchodziłem do tej książki sceptycznie. Teraz jestem już po lekturze i postanowiłem podzielić się z Wami moją opinią. Dobre jedzenie, które nie wiąże się z solidną porcją dodatkowych kilogramów – naprawdę jest możliwe! I nie jest to kwestia diety cud, ale nasłuchującego, rozumiejącego podejścia względem naszego organizmu. Zbigniew Młynarski i Katarzyna Kołodziej prezentują w swojej książce zupełnie nowe spojrzenie na niezwykłość ludzkiego organizmu. Bardziej świadome, bardziej skupione i przede wszystkim – zindywidualizowane. Dla mnie ten ostatni czynnik był decydujący.

Szczupła i zgrabna sylwetka, niesamowita przemiana - te hasła kojarzą się głównie z dietami cud, które obiecują więcej, niż są w stanie realnie zmienić. Według powszechnej opinii człowiek, który jest na diecie, wiecznie chodzi wściekły, niezadowolony i głodny. Tymczasem, według autorów książki wcale nie trzeba tak podchodzić do sprawy. Okazuje się, że jest to wręcz jeden z najgorszych pomysłów na zmianę życia i zasad żywieniowych. Dlaczego?

Diety cud rzadko kiedy się sprawdzają. Nawet najlepiej skonstruowana dieta nie ma bowiem żadnego sensu jeśli stosuje się ją bez przekonania i właściwej motywacji. Rygor nie jest wcale dobrym rozwiązaniem, ponieważ zgodnie z myślą autorów książki, organizm nastawiony jest na jedzenie. Więc kiedy zabraniamy sobie jedzenia, jesteśmy wręcz agresywni względem naszego organizmu, ponieważ działamy wbrew jego naturze. Normalnym stanem dla organizmu jest jedzenie. Nic więc dziwnego, że kiedy widzimy coś do jedzenia mamy na to ochotę.

Okazuje się, że aby zachować zdrową i szczupłą sylwetkę, albo zrzucić kilka kilogramów, wcale nie trzeba codziennie stawać na wadze i dokonywać wszystkich możliwych pomiarów. Nie trzeba również nakładać na siebie nie wiadomo jakiego rygoru. W książce „Jedz dobrze i nie tyj” znajdziemy bardzo interesującą metodę kontrolowania własnego apetytu. Stosując porady i wskazówki zawarte w książce będziemy w stanie odpowiednio kierować swoim apetytem. Nie są to bynajmniej puste wskazówki, ponieważ postanowiłem sprawdzić tezy zawarte w książce na samym sobie. I rzeczywiście już po kilku tygodniach stosowania, widzę efekty. Nie znajdziecie w tej książce pustosłowia, ale konkretną instrukcję obsługi własnego organizmu. Dla mnie było to bardzo ważne. Wizja świadomego odżywiania bardzo mnie przekonuje.

Za wszelkimi wskazówkami autorów kryje się teza o mądrości ludzkiego organizmu. Została ona wielokrotnie w sposób otwarty postawiona w książce. Ludzki organizm potrafi myśleć samodzielnie i kierować się własnymi potrzebami. Tak też się dzieje. Kiedy próbujesz zagłuszać jego naturalny głos ryzykujesz utratą zaufania do samego siebie i do tego, czego dostarczasz własnemu organizmowi. Według autorów książki to jasne, nie ma sensu zmuszać się do czegoś, czego nie lubisz lub do czegoś, do czego nie jesteś przekonany. Twoje nastawienie i motywacja mają fundamentalne znaczenie na drodze do zmiany. Dotyczy to właściwie nie tylko jedzenia, ale wszystkiego. Osobiście, jestem do tej wizji bardzo przekonany, ponieważ wybieram świadomość zamiast nieświadomości.

Ta książka dała mi wolność spojrzenia na żywienie. Dała mi także zdrowe spojrzenie na stosunek do siebie i własnego ciała. Ta lektura porusza nie tylko zakres dietetyki, ale tak naprawdę też psychologii żywienia. Autorzy mają zdecydowanie holistyczne podejście w spojrzeniu na ludzki organizm i dotyczące go sprawy. Droga do zmiany może nie być łatwa, to tak naprawdę ciągły proces, który powinien odbywać się w nas. Autorzy zachęcają do słuchania własnego ciała, do rozważnego spojrzenia na kwestie dotyczące naszego codziennego życia. Jak już wspomniałem, ta książka dała mi wolność, której od wielu lat mi brakowało. Z radością będę polecał tę książkę innym osobom!

Czy prosta książka może przynieść pozytywne efekty w etyce odżywania. Ależ oczywiście. Sam się o tym przekonałem. Moje życie to taka huśtawka chudy – gruby, gruby – chudy i znowu chudy – gruby. Miałem tego już serdecznie dość. A jak człowiek ma dość, to wiadomo, zaczyna po prostu „żreć”, bo mu wszystko jedno.

Ta książka w sposób konkrety uświadomiła mi, że za to jak jem jestem odpowiedzialny sam osobiście! Wydawało mi się, że przecież jem to samo co inni, żyję tak samo jak inni. Nic przecież się nie stanie, jak zjem od czasu do czasu frytki, kebab czy napiję się zimnej coli. I faktycznie tak książka pokazała, że można cieszyć się jedzeniem, ale trzeba mieć świadomość jak jeść, kiedy, co!

Naprawdę autor poniósł moją wiedzę z zakresu odżywiania, a tym samym wzmocnił moje morale w powrocie do normalnej wagi. Dziś nie muszę martwić się, że mam smak na jakiegoś fast fooda. Umiar, odpowiednie odżywianie to najlepsze rozwiązanie.

Dopiero kiedy przeczytałem książkę zrozumiałem, dlaczego tyłem. Zrozumiałem swoje błędy, a jednocześnie uświadomiłem sobie, że mój błąd zaczynał się na etapie „myślenia” o jedzeniu. Ktoś powie głupota? Tak, mnie też tak się wydawało, ale dopiero jak przeczytałem tą książkę trafiła ona idealnie w mój przypadek. Zrozumiałem, że popełniałem błąd o tym co jem, jak jeść. I co najważniejsze.

Zacząłem wreszcie świadomie robić zakupy produktów spożywczych. I wcale nie muszę unikać tłuszczy! Jem co chcę, ale mam świadomość jak mam się odżywiać i na co mogę sobie pozwolić. Jeżeli przechodzisz takie katusze jak ja przez 30 lat swojego życia, ta książka jest dla Ciebie. Cena przystępna.

Gdybym miał tylko tą wiedzę i kasę co władowałem w odżywki i suplementy diety, nieświadomy nawet tego jak je zażywać, uniknąłbym wielu stresogennych sytuacji w swoim życiu. Polecam każdemu kto walczy z własnym ciałem! Zobacz, że odżywianie może być proste, przyjemne i sprawiać prawdziwą radość, niezależnie od sytuacji w której się znajdujesz. Wystarczy chcieć. Życzę powodzenia. Mirek

Do niedawna jedzenie było moim problemem. Regularnie zajadałam problemy, w czasach nastoletnich nauczyłam się w ten sposób radzić sobie z trudnymi sytuacjami. Oczywiście, po każdym takim seansie jedzenia, czułam się po prostu podle! Przez wiele lat nie mogłam sobie poradzić z moim problemem, bo nigdy nie przyszło mi do głowy, że to nie rygorystyczna dieta jest rozwiązaniem. Wiele razy podchodziłam do różnych diet, skutek zawsze był ten sam – wystarczyły konflikty lub niepowodzenia w pracy, a ja wracałam do moich złych nawyków. I znowu czułam się pozostawiona sama sobie, przytłoczona własnymi myślami i całym ciężarem emocjonalnym związanym ze świadomością, że sama robię sobie krzywdę.

Z pomocą przyszła mi moja przyjaciółka, która poleciła mi książkę Pana Zbigniewa Młynarskiego „Jedz dobrze i nie tyj”. Na początku byłam trochę sceptyczna, ponieważ wiele razy podchodziłam do diet i zawsze kończyło się to jeszcze większym efektem jojo i jeszcze większymi wyrzutami sumienia. Obiecałam przyjaciółce, że przeczytam i dałam sobie szanse. Okazało się, że to była najlepsza rzecz, jaką mogłam dla siebie zrobić.

Przez całe moje życie nie przyszło mi do głowy, że aby rozwiązać swój problem, powinnam przede wszystkim zmienić myślenie. Nie chodziło ani o narzucanie rygorystycznych diet, ani o to, że trafiałam na złych dietetyków- choć w pewnym sensie pewnie tak, skoro nikt nie zastanowił się nad moim przypadkiem bardziej i nie próbował nawet zagłębić się w moją historię. Przeczytałam książkę „Jedz dobrze i nie tyj” i postanowiłam wprowadzić w swoje życie porady podane przez autorów. Nic mnie to przecież nie kosztuje, a jeśli znowu się nie uda, przynajmniej się nie zdziwię – tak sobie wtedy myślałam.

Zdziwiłam się, i to bardzo! Przez całe moje życie, nikt nie pokazał mi takiego spojrzenia na jedzenie, na siebie, i na swój organizm. Zaczęłam lepiej rozumieć mechanizmy, które we mnie zachodziły. Przez wszystkie te lata nie słuchałam kompletnie swojego organizmu i nie przyszło mi do głowy nawet to, aby spróbować to zrobić.

W książce „Jedz dobrze i nie tyj” podano bardzo wiele konkretnych porad dotyczących tego, jak wyregulować swój apetyt, jak ujarzmić własne odżywianie. Często jemy za dużo, dlatego, że nasz organizm ma w sobie taką siłę, która sprawia, że chce mu się jeść. To właśnie z jej powodu, kiedy zaczniemy, trudno nam jest przestać. Rzadko kiedy ktoś wygrywa z tą siłą dzięki rygorystycznej diecie. Ale da się to zrobić, jeśli odpowiednio wyregulujemy swoje odżywianie. A jest to możliwe, jeśli zastosujecie dostępne w książce porady.

Opisane metody stanowią doskonały przepis na długoterminową zmianę. Dzięki nim nauczysz swój organizm wysyłania Ci odpowiednich sygnałów. Będzie wiedział, kiedy jeść, co jeść i w jakich ilościach. Słuchając swojego ciała i organizmu, podążając za własnym apetytem uzyskasz radość jedzenia, zdrowie, a także poczucie szacunku wobec siebie samej. To ostatnie, dla mnie było najważniejszą sprawą i wydaje mi się, że osoby, które zmagają się ze złym nawykiem zajadania problemów, wiedzą dokładnie o co mi chodzi. Przyznanie się przed samym sobą do tego, jak wielkim problemem jest zajadanie stresów, nie jest wcale łatwym zadaniem. Ale szczerość wobec samego siebie to podstawa i tylko w ten sposób można postawić pierwszy krok na drodze do zmiany.

Czy polecam Wam książkę? Pewnie, że tak! Jestem wdzięczna mojej przyjaciółce, ponieważ gdyby nie ta książka, nie zauważyłabym pewnych rzeczy. Nie wpadłabym nawet na to, że mogę wyregulować swój apetyt i pokonać swój największy problem. Myślę, że lektura mogłaby pomóc wielu osobom i mam nadzieję, że tak się właśnie stanie. Autorzy nie straszą węglowodanami, tak jak czyni to większość osób zajmujących się tym tematem. To krótka książka, ale bardzo treściwa. Zawiera bardzo dużo wiedzy, porad i jest rozwiązaniem na wiele konkretnych problemów. Mam nadzieję, że uznacie moją historię za przydatną, bo z doświadczenia wiem, że naprawdę niewiele jest publikacji, które poruszają temat odżywiania w przemyślany sposób. Z całego serca polecam Wam tę książkę!

Jak się okazuje, książka naukowa może być stworzona z myślą o każdym. Jak miło, że ktoś w końcu zdecydował się na napisanie książki, która nie będzie rozprawą na 1000 stron o czymś, co w praktyce nie jest przydatne dla zwykłego śmiertelnika. Tutaj mamy fajne, niedługie i rzeczowe opracowanie o tym, co dla nas, naszego zdrowia oraz świetnej formy jest ważne. Podane w książce wiadomości dotyczą codziennego odżywiania, nie ma tutaj żadnych nakazów i zakazów, natomiast jest dużo podstawowej wiedzy oraz wskazówek do podejmowania dalszych działań ku lepszemu odżywianiu, a co za tym idzie życiu. Wielki plus i podziękowania dla autora, który spojrzał na problematykę żywienia oczami niewtajemniczonej w ten temat osoby.

Książkę oceniam jako absolutny MUST HAVE. Przyczyna jest prosta - każdy powinien wiedzieć co nieco na temat odżywiania i tego, jak ważne są poszczególne składniki odżywcze w codziennej diecie, czemu poświęconą lwią część książki. Niby wszyscy wiedzą o węglowodanach, wapniu, fosforze, ale jeśliby się spytać, co ma jakie znaczenie, to podejrzewam, że większość mogłaby polec. A tutaj proszę - mamy przyjemne, podręczne wydanie, które zawiera wszystkie najważniejsze informacje na ich temat. Co najważniejsze dla zwykłego śmiertelnika, podane w zrozumiały sposób.

Jednak najważniejszy w tej książce jest jej morał, czyli jedzenie powinno być przyjemne. Jak cudownie to brzmi dla każdego, kto szuka idealnej dla siebie diety! Jeśli należysz do tego grona - nie szukaj, przeczytaj. :)

Ta pozycja przekonała mnie już na dzień dobry tytułem. Lubię jeść, to jedna z moich największych przyjemności i bardzo nie lubię, gdy coraz to nowsze diety cud chcą mi odebrać tą przyjemność...Tymczasem okazuje się, że zapanowanie nam tym żywiołem, jakim jest apetyt, może oznaczać ustabilizowanie swojej wagi! Polecam każdemu smakoszowi, któremu nie po drodze z wymyślnymi, katorżniczymi dietami - jest dla nas nadzieja!

Książka pt.: „Jedz dobrze i nie tyj” Zbigniewa Młynarskiego i Katarzyny Kołodziej ujawnia, jak ważne jest w naszym życiu właściwe odżywianie i czerpanie przyjemności ze spożywania posiłków. Autorzy wyjaśniają, jak można wyregulować apetyt, aby móc jeść to, na co ma się ochotę.

Publikacja jest skierowana do wszystkich zainteresowanych tą tematyką. Informacje zawarte w niej mają solidne podstawy naukowe i poparte są racjonalną wiedzą o odżywianiu, podaną w sposób zrozumiały.

„Jedz dobrze i nie tyj” można podzielić na trzy części. W początkowych rozdziałach autorzy zapoznają czytelnika z pojęciem pragnienia, głodu, sytości i apetytu. Sporo miejsca poświęcają dokładnemu omówieniu ważnych dla organizmu człowieka składników odżywczych. Przedstawiają po kolei objawy ich niedoborów i nadmiarów oraz ich występowanie w żywności. Uważam, że dobrym pomysłem było zgromadzenie wszystkich najważniejszych informacji o witaminach i składnikach mineralnych – tworzy to z tej pozycji niejako vademecum, po które można sięgnąć w każdej chwili.

W dalszej części autorzy słusznie krytykują wyrzeczenia często stosowane podczas diet odchudzających, ponieważ powodują one tylko obniżenie przyjemności płynącej z jedzenia, są niezgodne z naturą człowieka i mogą spowodować trwałe upośledzenie poczucia apetytu. Zalecają, aby jeść te produkty, na które mamy ochotę - w ten sposób organizm może nam podpowiadać, czego potrzebujemy.

Przekonują czytelnika, że dobrym sposobem na osiągnięcie i utrzymanie odpowiedniej masy ciała jest poprawienie odżywiania poprzez skorzystanie z pomocy doradcy żywieniowego. Dzięki temu organizm będzie sam informował, kiedy jeść i ile, aby jedzenie dawało jak najwięcej zdrowia i przyjemności oraz zapewniało prawidłową masę ciała

i satysfakcjonującą sylwetkę.

Krytykują też spożywanie łatwo przyswajalnych węglowodanów (t.j. ziemniaków, frytek i makaronów), które pomimo tego, że dają szybkie uczucie sytości, powodują też obniżenie spalania tłuszczów, tym samym sprzyjając tyciu. Autorzy zaznaczają, że w nadmiarze tego rodzaju węglowodany szkodzą zdrowiu, a osoby ze skłonnością do przybierania na wadze nawet po małej ich ilości będą miały problemy z utrzymaniem właściwej masy ciała.

Zgadzam się z opinią wygłoszoną w książce, że głodzenie i nieregularne odżywianie się może powodować wzrost masy ciała ponieważ organizm robi zbyt duże zapasy odkładając je w tkance tłuszczowej. Posiłki powinny być spożywane codziennie o tej samej godzinie, mieć podobną objętość i zawartość kalorii. Wtedy nasz organizm spala tyle energii, ile otrzymuje w żywności. Autorzy uważają, że jeść powinniśmy tylko do momentu, gdy jesteśmy prawie najedzeni. Zdrowe, czyli zrównoważone odżywianie, to odżywianie właściwie zbilansowane i zgodne z potrzebami organizmu zapewniającymi mu prawidłowe funkcjonowanie. Spożywanie niezbilansowanych posiłków sprzyja powstawaniu chorób dietozależnych.

Autorzy częściowo potępiają zalecenie unikania spożywania tłuszczów, w tym tłuszczów nasyconych. Właściwym postępowaniem jest wg nich ograniczenie dziennego spożycia tłuszczów i trzymanie się odpowiednich norm żywieniowych, a nie wykluczanie ich z diety. Tłuszcz spowalnia proces trawienia zachodzący w żołądku, utrudnia osiągnięcie sytości i obniża przyjemność wynikającą z jedzenia. W związku z tym szybciej pojawia się uczucie głodu. Twórcy książki potwierdzają, że tłuszcze w sporej większości odkładane są w tkance tłuszczowej i mogą być spalone następnego dnia. Wyjaśniają, że ważne jest spożywanie takiej samej ilości tłuszczów każdego dnia, ponieważ wtedy ich spalanie następuje na bieżąco. Podpierając się wiedzą naukową, tłumaczą też błędność przekonania, że należy oczyszczać organizm z toksyn. Organizm otrzymujący zrównoważoną dietę może oczyszczać się samodzielnie.

Wspominają także o błędach, które często popełniamy podczas robienia zakupów. Zalecają sporządzać przemyślaną listę zakupów i nie kupować produktów żywnościowych, gdy się jest głodnym lub zestresowanym. Dzięki temu zakupimy optymalną ilość żywności.

Rozwiewają wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa żywności oferowanej przez producentów oraz ich uczciwości względem konsumentów. Należy unikać produktów, do których są dodawane substancje budzące wątpliwości. Warto jednak odżywiać się w sposób urozmaicony. Autorzy zwracają uwagę na to, że niektóre oferowane produkty zawierają więcej naturalnych szkodliwych substancji, niż dodawanych przez producenta. W celu uspokojenia czytelnika w swojej książce przytaczają słowa Paracelsusa, zwanego ojcem medycyny: „Wszystko jest trucizną i nic nie jest trucizną, bo tylko dawka czyni truciznę”.

Unikanie spożycia nadmiernej ilości substancji chemicznych dodawanych do żywności jest oczywiście ważne, jednak o wiele większe znaczenie ma dobór żywności umożliwiający zaopatrzenie organizmu w potrzebne składniki odżywcze. Ich niedobory w pożywieniu utrzymujące się przez długi okres mogą być o wiele bardziej szkodliwe dla zdrowia, niż stałe spożywanie żywności z dodatkami chemicznymi, o ile nie zostaną przekroczone normy ich dopuszczalnego spożycia.

Autorzy w swojej książce wielokrotnie podkreślają jak ważne jest prawidłowe odżywianie. Zachęcają do wypróbowania programu komputerowego przeznaczonego specjalnie do sprawdzania poprawności odżywiania.

Interesujące spojrzenie autorów na żywienie człowieka oraz zaproponowanie czytelnikowi możliwości poprawy sposobu odżywiania może sprawić, że będziemy uważniej podchodzić do swojej diety, zwłaszcza, że coraz więcej ludzi pragnie osiągnąć satysfakcjonującą sylwetkę, jedząc to, na co ma ochotę. Książkę mogę polecić każdemu zainteresowanemu tematyką żywienia oraz tym, którzy mają już dość restrykcyjnych diet odchudzających, powracających kilogramów i chcieliby czerpać przyjemność z jedzenia. Zachęcam do lektury wszystkich tych którzy pragną jeść dobrze i nie tyć. Polecam Aleksandra Luba

W moim odczuciu jest sporo poświęcone tematowi składników odżywczych, co stanowi jedynie teorię, ale rozwinięcie w ciekawy sposób problematyki sfery psychologicznej jedzenia i traktowanie go jako źródło przyjemności, rzuca nowe spojrzenie na żywienie.

Książka "Jedz dobrze i nie tyj" to absolutny ewenement na polskim rynku książek rozprawiających o żywieniu człowieka. Skupia się bowiem nie tylko na opisie składników odżywczych, które mamy uzupełnić z pożywieniem, ale przede wszystkim na tym jak to osiągnąć czerpiąc z tego przyjemność. Autor rozpisuje się na temat naturalnych sygnałów płynących z ciała - nade wszystko - apetycie, głodzie i sytości. Chyba nie po to natura nas w nie wyposażyła byśmy z nich nie korzystali? No i to, że za tą książką stoją dwie wybitne postaci w historii polskiej nauki o żywieniu człowieka - profesorowie - Stanisław Berger i śp. Janusz Keller. Co sprawia, że książka ma charakter niemalże naukowy. Do tego napisana przystępnym, zrozumiałym, i bardzo ładnym językiem. Co napewno ułatwi lekturę nawet tym, którzy o dietetyce nie mają zielonego pojęcia. Warto przeczytać, naprawdę warto :)

Książka "Jedz dobrze i nie tyj" to absolutny ewenement na polskim rynku książek rozprawiających o żywieniu człowieka. Skupia się bowiem nie tylko na opisie składników odżywczych, które mamy uzupełnić z pożywieniem, ale przede wszystkim na tym jak to osiągnąć czerpiąc z tego przyjemność. Autor rozpisuje się na temat naturalnych sygnałów płynących z ciała - nade wszystko - apetycie, głodzie i sytości. Chyba nie po to natura nas w nie wyposażyła byśmy z nich nie korzystali? No i to, że za tą książką stoją dwie wybitne postaci w historii polskiej nauki o żywieniu człowieka - profesorowie - Stanisław Berger i śp. Janusz Keller. Co sprawia, że książka ma charakter niemalże naukowy. Do tego napisana przystępnym, zrozumiałym, i bardzo ładnym językiem. Co na pewno ułatwi lekturę nawet tym, którzy o dietetyce nie mają zielonego pojęcia. Warto przeczytać, naprawdę warto :)

Książka "Jedz dobrze i nie tyj", to swego rodzaju kamień milowy w rozwoju myśli o czerpaniu przyjemności z jedzenia. Buduje ona przekonanie, że odżywianie - nawet w chorobie - nie musi być przykrą koniecznością, okraszoną zakazami i nakazami. Może w zamian stanowić okazję do odkrywania doznań smakowych, jak i wzmocnienia świadomości, że wyrzekanie się ulubionych pokarmów wcale nie musi sprzyjać zdrowieniu. Doza przyjemności z jedzenia, to rozkwit radości.

Bardzo dobra książka, polecam poszukiwaczom radości w jedzeniu. Pozwala ona zwrócić uwagę na to, że nie liczy się tylko zakaz pewnych smakołyków w diecie, ale to, żeby znaleźć właściwy balans.

Polecam wszytskim poszukującym radości w jedzeniu tego, co lubią. Ta książka pozwoliła mi uświadomić sobie, że nie wszystko kręci się wokół zakazu jedzenia smakołyków, ale najlepszy jest właściwy balans i dzięki tej książce lepiej to rozumiem!