Intelektualistka. Kochanka. Pisarka. Aktywistka. Matka. Córka. Polemistka.
To różne, choć nie wszystkie wcielenia Susan Sontag w drugim tomie jej dzienników, obejmującym okres rozkwitu i dojrzałości autorki. W tym czasie pisze ona m.in. powieść Zestaw do śmierci i kilka ważnych esejów, kręci filmy, podróżuje między Stanami Zjednoczonymi i Europą, odwiedza Tanger, jedzie do Hanoi.
Protestuje przeciw wojnie w Wietnamie i wykuwa swoją postawę polityczną. Zmaga się z chorobami, przeżywa zawiedzione i spełnione miłości. Intensywnie pracuje, notuje przemyślenia na marginesie obejrzanych filmów i przeczytanych książek.
Przez karty dziennika przewijają się dziesiątki artystów i pisarzy, m.in. Jane i Paul Bowlesowie, Peter Brook, Jerzy Grotowski i wreszcie wielki przyjaciel Susan Sontag, Josif Brodski. Pasjonująca lektura dająca głębszy wgląd w życie, odczuwanie i sposób myślenia amerykańskiej pisarki.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii pamiętniki, dzienniki
Jakie lata obejmuje drugi tom dzienników Susan Sontag i co dominuje w zapiskach?
Publikacja "Jak świadomość związana jest z ciałem. Dzienniki. Tom 2: 1964-1980" koncentruje się na najbardziej intensywnym okresie zawodowym i osobistym autorki przypadającym na lata 60. i 70. XX wieku. Czytelnik odnajdzie tu zapiski dotyczące powstawania kluczowych esejów oraz powieści, a także refleksje z podróży do Hanoi czy Tangeru. Tekst łączy w sobie surowe notatki warsztatowe z intymnymi wyznaniami dotyczącymi relacji miłosnych i zmagań z chorobą. Jest to rzadka okazja, by prześledzić proces kształtowania się postawy politycznej i intelektualnej jednej z najważniejszych myślicielek tamtej epoki. Lektura pozwala zrozumieć, jak codzienne doświadczenia cielesne wpływały na jej wybitny intelekt.
Czy w dziennikach pojawiają się wzmianki o polskich artystach lub innych znanych postaciach?
Tak, na kartach tego tomu pojawiają się liczne odniesienia do wybitnych postaci kultury, w tym do Jerzego Grotowskiego oraz Josifa Brodskiego. Susan Sontag utrzymywała bliskie relacje z wieloma intelektualistami, co czyni jej zapiski cennym źródłem historycznym dotyczącym ówczesnej bohemy artystycznej. Autorka dzieli się spostrzeżeniami na temat twórczości Petera Brooka czy małżeństwa Bowlesów, osadzając swoje życie w szerokim kontekście międzynarodowym. Lektura pozwala zrozumieć, jak kontakty z tymi twórcami wpływały na jej własny sposób postrzegania sztuki i teatru. To fascynujący zapis spotkań, które kształtowały kanon współczesnej humanistyki.
Jaką formę mają zapiski zawarte w tym wydaniu dzienników?
Książka ma formę chronologicznie ułożonych notatek, które nie stanowią ciągłej narracji beletrystycznej, lecz są autentycznym zapisem strumienia myśli. Znajdziemy tu listy lektur, recenzje obejrzanych filmów, a także krótkie aforyzmy i szkice przyszłych dzieł literackich. Taka struktura pozwala na wyrywkowe czytanie i powracanie do konkretnych dat lub tematów bez utraty kontekstu całości. Jest to pozycja idealna dla osób ceniących wgląd w surowy proces twórczy i autentyczność bez zbędnego redakcyjnego wygładzania faktów. Każdy fragment stanowi autonomiczne świadectwo intelektualnej czujności autorki.
Dla kogo lektura "Jak świadomość związana jest z ciałem" może okazać się zbyt wymagająca?
Dzienniki te nie są polecane osobom szukającym lekkiej biografii lub spójnej opowieści o życiu prywatnym bez głębokiego kontekstu intelektualnego. Ze względu na ogromną liczbę erudycyjnych odniesień do literatury, filozofii i kina, czytelnik nieznający dorobku Sontag może poczuć się przytłoczony natłokiem nazwisk i terminów specjalistycznych. Książka wymaga dużego skupienia i często sięgania po dodatkowe źródła, aby w pełni zrozumieć wagę opisywanych wydarzeń politycznych czy artystycznych. Nie jest to również odpowiednia pozycja dla osób unikających w literaturze tematów związanych z chorobą, fizjologią i trudnymi emocjami. To dzieło skierowane do świadomego odbiorcy, gotowego na konfrontację z radykalną szczerością.
Czy w tym tomie autorka porusza tematykę polityczną i społeczną?
Tak, znaczna część zapisków z lat 1964-1980 dokumentuje radykalizację poglądów politycznych Sontag oraz jej czynny sprzeciw wobec wojny w Wietnamie. Autorka szczegółowo opisuje swoje doświadczenia z podróży do Hanoi, które miały kluczowy wpływ na jej późniejszą działalność aktywistyczną i eseistyczną. Zapiski te ukazują wewnętrzne dylematy intelektualistki próbującej pogodzić rolę niezależnej obserwatorki z potrzebą realnego zaangażowania w sprawy świata. Dzięki temu czytelnik otrzymuje unikalny obraz ewolucji światopoglądowej, która ukształtowała Sontag jako jedną z najbardziej wyrazistych polemistek XX wieku. Jest to zapis walki o wolność słowa i sprawiedliwość społeczną w czasach wielkich przemian.
