Jak cię wykraść, Phoenix? Saga o braciach Benedictach. Tom 2

Phoenix to siedemnastoletnia złodziejka. Pomimo tego, że kradnie aby przeżyć nie ukrywa, że bardzo jej się to podoba. Nic dziwnego skoro jest w tym najlepsza. Dziewczyna jest Sawantką. W swoim fachu używa swojej mocy jaką jest zamrażanie ludzi. Potrafi sprawić, że kradziona osoba nie zauważy upływającego czasu.

Dziewczyna należy do gangu Sawintów. Jej członkowie tak jak i ona okrada innych. Phoenix dostaje od Widzącego, ich przywódcy nowe zadanie. Ma okraść studenta, Yvsa Benedicta. Wszystko się komplikuje, kiedy zaczyna między nimi iskrzyć. Dlaczego? Bo są sobie przeznaczeni. Yvs chce zabrać dziewczynę do swojej rodziny. Jednak to nie jest takie proste, bo dziewczyna jest mocno związana ze swoimi Współtowarzyszami. Za nielojalność grozi jej nawet śmierć.

Czy Yvs wykradnie swoją ukochaną? Jaka będzie cena wolności Phoenix? Jakie grozi im niebezpieczeństwo? Czy dziewczyna ochroni swojego ukochanego?

Wiele osób sądzi, że druga część nie jest tak dobra jak pierwsza. Dla mnie, ''Jak Cię wykraść, Phoenix'' okazało się lepsze. Owszem, nie mamy tu chuligańskiego Zeda, ale nie można oczekiwać od autorki, że w tomie o kimś innym stworzy podobną postać. Tak więc mamy kolejną część o szóstym z braci Benedict.

Muszę wspomnieć, że imiona jakie stworzyła autorka są dość dziwaczne, ale też oryginalne.

Yvs, to chłopak geniusz. Inteligentny, opanowany i nie szukający wrażeń, stuprocentowo oddany nauce. Jednak jego priorytety się zmieniają, kiedy na horyzoncie pojawia się Phoenix. Dziewczyna jest jego kompletnym przeciwieństwem. Uparta, wybuchowa, oraz wciąż wpadająca w kłopoty. Jednak również opiekuńcza i lojalna.

Autorka i tu pokazała nam dziewczynę po przejściach, ale nie zdradzę Wam jej losu, bo jest ON powiązany z jej życiem w wspólnocie.

Pokochałam główną bohaterkę, bo naprawdę miała ostry pazur. Yvs to totalny słodziak. Bardzo podobały mi się sceny, kiedy chłopak musiał udawać samca alfa. Przy tej części śmiałam się o wiele bardziej niż przy poprzedniej. Ta powieść jest mniej dynamiczna niż jej poprzedniczka, ale bardziej przypadła mi do serca. Pomimo, że rozkręca się wolniej, bardziej trzyma w napięciu. Autorka ma lekkie pióro, a jej bohaterowie tak jak my, mają swoje wady i zalety. Nie trudno nie kochać tych książek, bo mają w sobie taką magię, która zasiewa ziarno w czytelniczym sercu. Nie mogę się doczekać kolejnej części, bo pokochałam tych braci! Mam nadzieję, że i Wy będziecie szaleć na ich punkcie.

''Chociaż chciałem przejść przez życie spokojny i opanowany; teraz zdaję sobie sprawę, że potrzebuję ognia, inaczej nigdy nie poczuję iskier.''

Po pierwsze: wkręciłam się jeszcze bardziej w świat braci Benedict.

Po drugie: ta część podobała mi się bardziej od poprzedniej.

Po trzecie: konsekwencje punktu drugiego, to to, że Yves bardziej mi się podobał :D

Po czwarte: znowu się POSTARAM milczeć jak grób z fabułą.

Podkreślę to samo, co mówiłam przy poprzednim tomie: książka nie jest z najwyższych półek, ale nie oznacza, że nie jest dobra, więcej jest między dobra, a bardzo dobra. Autorka potrafi zaskoczyć, chociaż przyznam, że tu nie byłam tak bardzo zaskakiwana jak w poprzednim tomie. Jednak ten tom, jego fabuła, główni bohaterowie na pewno bardziej mi przypadli do gustu. Złodzieje z niezwykłymi mocami - biorę w ciemno. Pyskata, sarkastyczna, waleczna bohaterka - to jak najbardziej lubię. Miły, mądry, zabawny bohater, który jak chce to potrafi być samcem alfa - nie wiem, co tu trzeba więcej dodawać. Fabuła naprawdę jest dobra. Ciągle coś się dzieje, naprawdę ciągle. Przez zaledwie kilka dni wszystko zmienia się o 180°, i to kilkakrotnie, ale spokojnie, można nadążyć za wszystkimi bez migreny ;) Przemyślenia Phee, jak i Pana Mądrego :D są naprawdę w punkt i nawet w naszych szarych życiach mogą być na temat ;) Jeśli poszukujecie czegoś z humorem, miłością, akcją, ale nie przytłaczającego - jesteście na naprawdę dobrej drodze.

Ps. Jeszcze jedno! Postrzeganie świata przez Phee, tak samo jak u Sky, bardzo mi się spodobało. Potrafiła zobrazować wszystko, np. tak ja w cytacie powyżej.