Mistrele Maryi Panny

Karolina jest zwykłą siedemnastolatką, ma zwykłe przyjaciółki, chodzi do zwykłej szkoły i ogólnie jej życie jest dosyć zwykłe. Wszystko zmienia się jednak gdy na jednej z lekcji, niesiona emocjami wywraca szafkę ze szklanymi preparatami na innego ucznia. Nie robi tego świadomie, ba, nawet nie wie, że to ona ją wywróciła. W ten oto sposób Karolina zostaje przeniesiona do innego liceum, gdzie obowiązuje starodawna musztra - mundurki, kompletna cisza na lekcji i interwencja dyrekcji w wypadku nawet najmniejszego przewinienia. Karolina nie może znieść nowej rzeczywistości, w dodatku dręczy ją przedziwne wrażenie , że czegoś w jej życiu brakuje, jakby...części jej samej. I w ten oto ponury sposób Karola snuje się od domu do szkoły nie mając poczucia żadnego celu, aż do momentu , gdy w jej klasie nie pojawia się dwoje nowych - para bliźniaków, chłopak i dziewczyna. On przysiada się do Karoliny w ławce i od tego momentu rozpoczyna się wir wydarzeń, gdzie nastolatka dowie się jak silna moc w niej siedzi, zacznie żywić uczucia do nowego , rozpocznie masę zmian w swoim życiu i dowie się prawdy o sobie samej oraz swojej przeszłości.

Miałam kiedyś identyczne, żółte martensy , dokładnie jak te na okładce. Nie mam zielonego pojęcia co się z nimi stało, zaginęły w akcji przeprowadzka i w sumie się z tym pogodziłam. Jak zobaczyłam owe buciska na okładce , aż się uśmiechnęłam. Z ciekawości przeczytałam opis i zaintrygował mnie , zwłaszcza , że akcja powieści rozgrywa się w Polsce, a dokładnie w Gliwicach. Ze względu na tematykę nie miałam wobec "Innych" dużych wymagań i bardzo dobrze, że powiedziałam sobie to na początku, bo to jest bardzo schematyczna, sztampowa i ograna historia. Mamy zwykłą dziewczynę, która nagle odkrywa moc, zabójczo przystojnego chłopaka , który skrywa przed nią jakiś sekret, wiewióra z epoki lodowcowej , który zapatrzony jest w nią jak w orzeszek, co zradza trójkąt miłosny, dwie najlepsze przyjaciółki głównej bohaterki - jedna pyskata i szalona, druga poukładana i religijna. Ogólnie rzecz ujmując to historia tego typu jest tak potwornie już wyczerpana z oryginalności, że można by pomyśleć , że "Inni" okażą się słodkim , kiczowatym gniotem. I fakt - jest to książka nieco kiczowata i przewidywalna, ale na pewni nie gniot. A wręcz przeciwnie.

To, co od razu sprawia, że czytelnik się dziwi, jest język autorki. Narracja jest pierwszoosobowa i Ewa Draga w genialny sposób oddała sposób wypowiadania się nastolatki. Nieco chaotyczny, ale paradoksalnie składny. Ponadto wplotła świetny humor , który nie raz rozbawił mnie do łez. Na zawsze zapamiętam określenie, że chłopak powinien być prawidłowo owłosiony.Myślę, że właśnie taki plan miała autorka - prostą, wręcz nie ma co ukrywać banalną historię zamienić w coś niezwykle zabawnego i urzekającego poprzez luźny język, zrozumiały dla każdego, pełen przezabawnych porównań i typowych, nastoletnich tekstów. Zaskakujące jest również to , jak realne i prawdziwe są dialogi. To nie są suche rozmowy, tylko to, czym każdy z nas posługuje się na co dzień, pozbawiony jakiejkolwiek pompatyczności, nieraz z błędami składniowymi i gramatycznymi. Jak dla mnie majstersztyk , bo teraz w książkach spotyka się bardzo często postacie nastoletnie, które wypowiadają się jakby co najmniej z pięćdziesiąt już przeżyły. Brakowało mi właśnie takiej nieco głupiutkiej, zwykłej, popełniającej błędy, przeżywającej nastoletnie dramy , pyskatej i normalnej bohaterki. Choć Karolina taka do końca normalna nie jest,ale o tym to już musicie przeczytać sami...

Ogólnie rzecz ujmując fabuła tak jak wspomniałam nie jest jakaś wybujała, podtrzymuję ją język autorki. Na uwagę zasługują również bohaterowie. Mamy dwie psiapsi Karoli - Maryśkę i Paulę, które skrajnie się od siebie różnią, a jednak przyjaźnią. Autorka postawiła na mocne charaktery, nieco zbuntowane jak przystało na wiek dojrzewania. po babsku niekiedy głupie, zwłaszcza w sprawach miłosnych. I to do mnie bardzo trafiło, bo w końcu poznajemy nastolatki z krwi i kości, zwykłe dziewczyny borykające się z poszukiwaniem na siłę często miłości, brakiem kasy na to , co by się chciało itd. Mogłoby się wydawać, że to nudne itd. , ale sprytnie wpleciony humor nie pozwala na jakąkolwiek nudę.

Ewa Warda bardzo dokładnie opisuje nam wykreowany przez siebie świat. Poznajemy każdy najdrobniejszy szczegół, nazwy, imiona, tradycje , organizacje. Nie pomija żadnego szczegółu, nie gubi wątków , dzięki czemu jesteśmy w stanie w pełni zagłębić się w historię. Ponadto nie ma tu podziału na dobrych i złych - nic nie jest do do końca dobre , ani złe. Wszystko fajnie się ze sobą przeplata. I choć taka akcja na maksa zaczyna się tak po 2/3 książki , to czytelnik od samego początku wciąga się w "Innych". Przyznam szczerze, że nie spodziewałam się , że tak sztampowa i infantylna nieco fabuła mi się aż tak spodoba. Naprawdę, ja wiem, że to nie jest lektura zmieniająca życia, nie ma jakiegoś głębszego przekazu, ale byłam mega zadowolona i chwalę ją na prawo i lewo , może dlatego, że nie nastawiałam się na arcydzieło.

Podsumowując, "Inni" to kurczę... bardzo fajna książka. Lekka, przezabawna, świeża. Może niektórym dziwnie będzie się czytało i magicznych wydarzeniach , w które zamieszani są polscy bohaterowie w Polsce, ale jak już się przyzwyczaicie nie będziecie mogli się oderwać. Ja się ubawiłam , niekiedy nawet wstrzymywałam oddech , jestem pod wrażeniem kunsztu pisarskiego autorki w tak ogranej historii i jedyne co mogę powiedzieć, to tyle, że bardzo, bardzo, bardzo gorąco polecam wam tę powieść na odetchnięcie od ciężkich tematów.

8+/10

Zapraszam do mnie

[Adres usunięty]