spójnym obrazie "wysokiego modernizmu". Nie ma jednej nowoczesności. Przeciwnie: istnieje bardzo wiele różnych tradycji, które czasem wchodzą ze sobą w dialog, czasem w otwarty konflikt, ale najczęściej rozwijają się obok siebie, nie dbając o to, co dzieje się na głównym trakcie. Ashbery wydobywa z archiwum sześciu autorów (Johna Clare'a, Thomasa Lovella Beddoesa, Raymonda Roussela, Johna Wheelwrighta, Laurę Riding i Davida Schuberta), których nie znajdziemy na oficjalnych mapach literatury modernistycznej.
Proponuje zupełnie inny sposób mówienia i pisania o poezji, niepodobny do niczego, co znane. Robi to po to, by zmienić historycznoliteracką kartografię i ożywić skostniały do reszty dyskurs współczesnej krytyki. Książkę przełożyli na język polski wybitni poeci i tłumacze: Julia Fiedorczuk, Jerzy Jarniewicz, Tadeusz Pióro, Piotr Sommer i Andrzej Sosnowski.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literaturoznawstwo
