Infekcja. Genesis

Książka z pewnością spodoba się fanom gatunku. Opowiada o losach przypadkowych ludzi, którzy zostają zaskoczeni przez ataki zainfekowanych ludzi w środku z pozoru zwyczajnego, nudnego dnia. Od tej pory kolejne godziny przestają toczyć się dla bohaterów normalnym torem i muszą zmierzyć się z nadchodzącą apokalipsą.

Ogromną zaletą książki jest różnorodność postaci. Wzbudzają oni różne emocje, nie każdy zaskarbia sobie sympatię czytelnika, nie za każdego trzymamy kciuki, ba, liczyłam nawet na to, że niektórych dosięgnie ręka sprawiedliwości. Wprowadza to też element autentyczności-jeśli można tak to ująć w przypadku tego rodzaju literatury-nie wszyscy są wspaniałomyślni i dobrzy z natury,

W książce zaskoczyło mnie kilka elementów, które autor, mam wrażenie, potraktował bardzo pobieżnie, między innymi brak informacji na temat przyczyny wybuchu całego zamieszania z zombie. Czyżbym przeoczyła wzmiankę o źródle wybuchu epidemii? A może autor postanowił skupić się na tej kwestii w drugiej części Infekcji? Poza tym odniosłam wrażenie, że przeskok między przepełnioną ludźmi, tętniącą życiem Warszawą, a Warszawą opustoszałą (nie licząc szwendających się zombie) jest zbyt drastyczny. Jeden wybuch na stacji benzynowej i nagle, nie wiadomo skąd, wszystko staje na głowie, drogi puste, opuszczone samochody, po ludziach ani śladu. Ale być może o taki kontrast chodziło autorowi i był to zabieg celowy.

Zakończenie bardzo intrygujące, takie, które sprawia, że obok drugiej części nie możemy przejść obojętnie. I ja nie zamierzam tego zrobić.

[Adres usunięty]

Współczesna Warszawa. Na skutek zderzenia karetki z wielką cysterną na ulicę wydostaje się toksyczna substancja. Problemy pojawiły się nawet w metrze, gdzie wykoleił się pociąg, raniąc nieznaną liczbę osób. Ludzie zjadający się nawzajem. Chaos, wszędzie chaos. Koszmar. Zaczyna się mordercza walka o życie.

"Kobieta, która ich zaatakowała, wyglądała jak uciekinierka ze szpitala psychiatrycznego.

Jej ubranie było postrzępione i brudne, jakby przez tydzień buszowała w śmietniku. Twarz i włosy miała skąpane we krwi. Jednak najgorsze były oczy - tęczówki praktycznie zniknęły, ustępując miejsca czerni, która zajmowała teraz większą część gałki ocznej. I to spojrzenie, dzikie, pierwotne... Wzrok wściekłego drapieżnika, którego nic nie powstrzyma przed zrealizowaniem celu, który nie ma sumienia, nie potrafi współczuć i nie wie, czym jest moralność. Kobieta wygląda jak sama śmierć"

Warszawę opanowuje tajemniczy wirus. Mieszkańcy stolicy jeden po drugim zamieniają się w spragnionych ludzkiego mięsa zombie. Wyruszają na żer. Nie są wybredni. Dopadną wszystko co się rusza.

"Chaos. Tyle pamiętam. Ludzie atakowali się wzajemnie, gryźli, drapali, wyrywali sobie nogi, rozrywali brzuchy. To było totalnie...[motyla nóżka]"

Poznajemy losy komandosa na urlopie, fana heavy metalu, pracownika korporacji, nastolatkę z czarnym pasem karate, młodego policjanta i jego żonę. Co ich łączy? Wszyscy chcą przetrwać. Wiadomo jednak, że szansę na przetrwanie mają tylko ci najsilniejsi.

Niektórzy bohaterowie tej książki niesamowicie mnie irytowali. Użalają się, jakie to niesprawiedliwe, ale przykro mi - apokalipsa zombie nie wybiera. Niektóre zachowania bohaterów jak na XXI wiek, gdzie mieli okazję obejrzeć miliony filmów o zombie, przeczytać tysiące poradników jak sobie radzić w wypadku takiego zagrożenia - to katastrofa. Hasło apokalipsa - i nagle wszyscy idiocieją! No nie mogę tego inaczej nazwać. Dam wam pewną radę. Gdy kiedyś spotka nas coś takiego nie pędźcie na łeb na szyję do miejsca najbardziej zaludnionego, tłocznego - tak jak pewni bohaterowie "Infekcji". Rozumiem, że zombie w Polsce rządzą się swoimi prawami. Utrudniony dostęp do broni to największy problem, ale mózg to jedna z najlepszych broni - poważnie!

Mimo głupawki, która czasami dopadała bohaterów książki, fabuła jest na bardzo wysokim poziomie.

W porównaniu z poprzednią książką o zombie, którą czytałam - "Niemartwi", wypadła o niebo lepiej. Akcja porywa! Od pierwszych stron coś się dzieje. Zombie opisane tak realistycznie, niczym zdjęte prosto z ekranu kina. Zdaję sobie sprawę, że pisać o zombie w polskich realiach nie jest łatwo, ale Andrzej Wardziak spisał się wyśmienicie! Może początkowo naskoczyłam na bohaterów, ale czego się spodziewałam? Mocnej grupy rodem z serialu The walking dead? Świat wywrócił się do góry nogami, a oni muszą sami się z nim zmierzyć. Nie mogą liczyć na żadną pomoc. Nie wiadomo kiedy to się skończy. Nie wiem jak zachowałabym się w takim świecie. Czy dałabym radę zabić zombie...albo człowieka, by przetrwać?

Książka o zombie. Nie jest i nie będzie piękna. Porusza jednak kwestie ważne jak zachowanie człowieczeństwa. Przetrwanie w pokręconym świecie, utrata wszystkich wygód, zmierzenie się ze swoimi lękami. Wspaniała Warszawa, urocze miasto - wszystko przepadło, a zaraza rozchodzi się dalej...

"Infekcja genesis" to bardzo dobra książka o zombie. Ciężko taką napisać. Mogę nawet powiedzieć, że duża lepsza od tych z serii TWD. Nazbierała wiele dobrych opinii, wysokie noty. Na własnej skórze przekonałam się dlaczego. Teraz wasza kolej.

Izabela Nestioruk

W tej książce będziecie mogli przebyć ulice Warszawy i zaobserwować jak taka zaraza naprawdę się rozprzestrzenia. Jak różni ludzie na nią reagują. I to co w niej jest najlepsze, to właśnie ta różnorodność, ponieważ sądzę, że wiele scenariuszy by się sprawdziło. Znalazłby się taki człowiek, który uważałby, że to dzieję się tylko w jego głowie, drugi uznałby to za dobry żart, trzeciemu coś by świtało w głowie, bo w końcu czyta książki i ogląda filmy. Tylko jak sobie radzić w takiej sytuacji? Czy w książce Andrzeja Wardziaka możemy się spodziewać jakichkolwiek wskazówek dotyczących właśnie takiego krachu ludzkiego życia? Na to pytanie wam nie odpowiem, bo musicie się sami o tym przekonać, sięgając po Infekcję. Genesis. To będzie dla was przepyszna lektura. Palce lizać.